Γ. Χατζημάρκος: “Δεν προτίθεμαι να ζω εκβιαζόμενος – Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να αφήσω ανυπεράσπιστους συνεργάτες”

Με ανάρ­τησή του, στον λογα­ρια­σμό του στα social media, ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, προ­βαί­νει σε απα­ντή­σεις και διευ­κρι­νή­σεις, μετά τον θόρυβο που έχει προ­κλη­θεί, με αφορμή την πρω­το­βου­λία αστυ­νο­μι­κών να κλεί­σουν λακούβα στο οδό­στρωμα στην ε.ο. Κω-Χωρίων.

Η ανάρ­τηση του Γ. Χατζη­μάρ­κου:

Δεν υπάρ­χουν Α’ και Β’ κατη­γο­ρίας εργα­ζό­με­νοι και όλοι αξίζουν τον σεβασμό μας. Και βέβαια και οι δικοί μας εργα­ζό­με­νοι εμπί­πτουν σε αυτή την θεμε­λιώδη αρχή. Οι οποίοι δεν προ­σλή­φθη­καν ως σάκος του μπόξ ή εκτό­νω­σης. Οι συνερ­γά­τες μας, λοιπόν, θα ήταν υπό­λο­γοι αν είχαν αδια­φο­ρή­σει ή δεν είχαν πράξει το παρα­μι­κρό για το ζήτημα της επι­και­ρό­τη­τας, την επίμαχη λακούβα του οδικού δικτύου της Κω.

Με σύμβαση που προ­βλέ­πει και περι­γρά­φει με σαφή­νεια πρόληψη και θερα­πεία, φρό­ντι­σαν να έχουν συνεχή δυνα­τό­τητα παρέμ­βα­σης στα ζητή­ματα του οδικού δικτύου.

Παρου­σιάζω λοιπόν σήμερα την ενεργή σύμβαση με τεχνική εται­ρεία μέσω της οποίας οι συνερ­γά­τες μας έκαναν με πλη­ρό­τητα την δουλειά τους και στην Κω, όπου είχαμε το περι­στα­τικό με τον Αστυ­νο­μικό που έκανε την παρέμ­βαση στο οδικό δίκτυο που κάνει τώρα τον γύρο του δια­δι­κτύου.

Η συγκε­κρι­μένη σύμβαση είναι σε ισχύ, είναι αντι­κεί­μενο μελέτης και εργα­σίας των δικών μας δημό­σιων λει­τουρ­γών και η υπε­ρά­σπιση τους από εμένα δεν γίνεται για να αποφύγω εγώ το ο,τιδή­ποτε, άλλωστε προ­θύ­μως ανα­λαμ­βάνω την ευθύνη μου, αλλά για να περι­γράψω δημόσια ότι ενώ ο στόχος όλων των επι­θέ­σεων είμαστε εμείς, τα πολι­τικά πρόσωπα εννοώ, οι νομικές συνέ­πειες βαρύ­νουν τους συνερ­γά­τες μας, γιατί έτσι προ­βλέ­πει η νομο­θε­σία μας. Μέσω αυτής της σύμ­βα­σης μπό­ρε­σαν οι, “γνωστοί πλέον για την ανι­κα­νό­τητα τους”, συνερ­γά­τες μας να παρέμ­βουν την ίδια ημέρα που έλαβαν ενη­μέ­ρωση απο την Αστυ­νο­μία, και να κλεί­σουν με άσφαλτο την επίμαχη λακούβα. Λει­τουρ­γεί η σύμβαση με τρόπο άριστο ; Η απά­ντηση είναι όχι και για αυτό τον λόγο, πάλι αυτοί οι “ανί­κα­νοι” συνερ­γά­τες μας, έχουν κινήσει την δια­δι­κα­σία συμ­μόρ­φω­σης προς τον ανάδοχο, δια­δι­κα­σία που μπορεί να οδη­γή­σει στην εξέλιξη της και στην έκπτωση του. Όλα όσα η νομο­θε­σία μας, που είναι και το μόνο πλαίσιο λει­τουρ­γίας, ορίζει, έχουν γίνει.

Αν λοιπόν ο Αστυ­νο­μι­κός που έκανε την παρέμ­βαση στο οδικό δίκτυο χωρίς την λήψη οποιου­δή­ποτε, έστω και στοι­χειώ­δους, μέσου οδικής ασφά­λειας και σήμαν­σης όπως όφειλε και όπως προ­κύ­πτει από το βίντεο που έδωσαν στην κυκλο­φο­ρία, έπεφτε ο ίδιος θύμα ή προ­κα­λούσε ατύχημα, στο εδώλιο του κατη­γο­ρού­με­νου θα βρι­σκό­ταν οι συνερ­γά­τες μας δημό­σιοι λει­τουρ­γοί.

Τώρα πως μου πέρασε απο το μυαλό ότι για να λει­τουρ­γή­σεις ως θεμα­το­φύ­λα­κας σε θέματα οδικής ασφά­λειας πρέπει να έχεις και κουλ­τούρα οδικής ασφά­λειας, ε αυτό είναι ανε­ξή­γητο.

Τώρα, που το δια­δί­κτυο πήρε φωτιά, κατα­λα­βαί­νουν και οι πλέον ανυ­πο­ψί­α­στοι τι εννο­ού­σαν οι συνερ­γά­τες μου όταν μου έλεγαν να μην προβώ στην ανάρ­τηση που προ­κά­λεσε την οργή της μόνιμα θυμω­μέ­νης δια­δι­κτυα­κής κοι­νό­τη­τας. Όμως, αυτό θα ήταν υποταγή στην απειλή και παρά­δοση στις ορέξεις αυτής της αχόρ­τα­γης ανθρω­πο­φα­γίας. Ήξερα πολύ καλά τι θα “τρα­βούσα” στο δια­δί­κτυο αλλά δεν προ­τί­θε­μαι να ζω εκβια­ζό­με­νος. Όπως δεν επι­τρέπω στον εαυτό μου να αφήσω ανυ­πε­ρά­σπι­στους συνερ­γά­τες που κάνουν την δουλειά τους με υπευ­θυ­νό­τητα και σοβα­ρό­τητα, και με σεβασμό και στους λοιπούς δημό­σιους λει­τουρ­γούς.

ΥΓ: Ας μας συγ­χω­ρέ­σουν οι κάτοι­κοι των αστικών κέντρων γιατί ως επαρ­χιώ­τες έχουμε φτω­χό­τε­ρες εικόνες και δεν έχουμε συνη­θί­σει στην σύμ­πτωση που φέρνει μια λακούβα, ένα φτυάρι, ένα περι­πο­λικό, ένα καρότσι οικο­δο­μής, μια γεμάτη μπε­το­νιέρα και μια κάμερα, να συνα­ντώ­νται τυχαία.