ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η ΠτΔ για την επίσκεψή της στο Καστελλόριζο: «Εδώ, χαμένος στο πέλαγος, νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα»

news room 1 λεπτό ανάγνωση
855

Η ανάρ­τη­ση της Κα­τε­ρί­νας Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου στον λο­γα­ρια­σμό της στο facebook για την επί­σκε­ψή της στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο:

“H επέ­τειος των εβδο­μή­ντα επτά χρό­νων από την απε­λευ­θέ­ρω­ση του Κα­στελ­λό­ρι­ζου έδωσε την αφορ­μή σε μια επί­σκε­ψη που είχε πολ­λούς λό­γους να γίνει. Ο πρώ­τος είναι οι ιδιαί­τε­ρα κρί­σι­μες συν­θή­κες που έχει δη­μιουρ­γή­σει η τουρ­κι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα στο Αι­γαίο και την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, η ρη­το­ρι­κή της γεί­το­νος που το θέλει απο­κομ­μέ­νο από τον ελ­λη­νι­κό κορμό. Ο δεύ­τε­ρος, ωστό­σο, και δια­χρο­νι­κός, είναι ο συμ­βο­λι­σμός του τόπου, το μή­νυ­μα που εκ­πέ­μπει για όλους τους Έλ­λη­νες. Το Κα­στελ­λό­ρι­ζο αποτε­λεί ανα­πό­σπα­στο, πο­λύ­τι­μο κομ­μά­τι της πα­τρί­δας. Είναι ο τόπος που συ­μπυ­κνώ­νει την έν­νοια του πα­τριω­τι­σμού, στην ύψι­στη έκ­φρα­σή της. Ο τόπος που έμει­νε ελ­λη­νι­κός, σε πεί­σμα κάθε επι­βου­λής. Ένας τόπος αγκυ­ρω­μέ­νος στην άκρη του πε­λά­γους, όπου η ελ­λη­νι­κή ση­μαία κυ­μα­τί­ζει πα­ντού. Πε­ρή­φα­νοι γη­γε­νείς, που κα­τόρ­θω­σαν να δια­τη­ρή­σουν γλώσ­σα, θρη­σκεία, ήθη και πα­ρα­δό­σεις, ενώ από τα χώ­μα­τά τους περ­νού­σαν κάθε λογής κα­τα­κτη­τές. Φρό­νη­μα υψηλό και αδού­λω­το. Ένας τόπος που οι άν­θρω­ποί του, απο­δε­κα­τι­σμέ­νοι από τους πο­λέ­μους αλλά πά­ντο­τε μα­χη­τές, ταγ­μέ­νοι στη ζωή κι όχι στο θά­να­το, προ­σπέ­ρα­σαν την κα­τα­στρο­φή, ξα­νά­χτι­σαν τα πυρ­πο­λη­μέ­να τους σπί­τια, δού­λε­ψαν, πά­λε­ψαν, ανά­στη­σαν το νησί, απο­φα­σι­σμέ­νοι να ση­κώ­σουν στους ώμους τους το μέλ­λον του. Με ακα­τά­βλη­το πεί­σμα και επι­μο­νή. Φέρ­νο­ντας στο νου τον στίχο του Γιώρ­γου Σε­φέ­ρη: «Φτέρ­να της δύ­να­μης/ θέ­λη­ση ανί­σκιω­τη».

Βά­δι­σα στο χώμα που περ­πά­τη­σε εξή­ντα χρό­νια της μα­κράς ζωής της η Δέ­σποι­να Αχλα­διώ­του, η κυρά της Ρω. Με συ­γκί­νη­σε η φι­λο­πα­τρία, το πεί­σμα, η επι­μο­νή αυτής της γυ­ναί­κας που ολο­μό­να­χη, για δε­κα­ε­τί­ες, ύψωνε στο βράχο την ελ­λη­νι­κή ση­μαία κάθε πρωί και την υπέ­στελ­λε με τη δύση του ήλιου. Σή­με­ρα, η κυρά της Ρω, θαμ­μέ­νη κάτω από τον ιστό όπου κυ­μα­τί­ζει η ση­μαία μας, πα­ρα­μέ­νει για όλους μας το σύμ­βο­λο της ατα­λά­ντευ­της προ­σή­λω­σης στα πά­τρια. «Εδώ, χα­μέ­νος στο πέ­λα­γος, νιώ­θεις πιο πολύ την Ελ­λά­δα», είχε κά­πο­τε πει. Είναι μια φράση που αντη­χεί σαν πα­ρα­κα­τα­θή­κη για όλους μας.

Στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο, κάθε πέτρα δι­η­γεί­ται μια ιστο­ρία ηρω­ι­σμού και φι­λο­πα­τρί­ας. Όλες αυτές οι ιστο­ρί­ες μαζί συν­θέ­τουν έναν πυκνό ιστό εθνι­κής αυ­το­πε­ποί­θη­σης, που εμπνέ­ει τους ση­με­ρι­νούς Κα­στελ­λο­ρι­ζιούς στον αγώνα τους να κρα­τή­σουν ζω­ντα­νή μια κοι­τί­δα ελ­λη­νι­σμού με δια­δρο­μή αιώ­νων. Είναι ένας αγώ­νας που απο­τυ­πώ­νε­ται και στις πιο απλές κα­θη­με­ρι­νές τους δρα­στη­ριό­τη­τες, στο δη­μιουρ­γι­κό τους σφρί­γος, στον δυ­να­μι­σμό και την ευ­ψυ­χία τους. Είδα το ιστο­ρι­κό του βάθος στο βλέμ­μα των γε­ρό­ντων, στα λα­μπε­ρά μάτια των νέων και των παι­διών. Και τους δια­βε­βαιώ­νω, με συ­γκί­νη­ση και πε­ρη­φά­νια, ότι ποτέ δεν θα αι­σθαν­θούν απο­κομ­μέ­νοι από τον κορμό της πα­τρί­δας, ποτέ απο­μο­νω­μέ­νοι και αβο­ή­θη­τοι. Τους οφεί­λου­με την τα­χύ­τε­ρη επι­στρο­φή στην ηρε­μία και στην ομα­λό­τη­τα, τους χρω­στά­με ένα μέλ­λον ει­ρή­νης.”

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.