Γιώργος Χατζημάρκος: “Από νησιά άγονης γραμμής σε νησιά αιχμής της πρωτοπορίας”

ΔΑ: Κύριε περι­φε­ρειάρχα, σας ευχα­ρι­στώ για τον χρόνο που μου δια­θέ­τετε για να κάνουμε αυτή την εφ᾽όλης της ύλης συζή­τηση. Χαί­ρο­μαι που βρί­σκο­μαι στο γραφείο σας σε αυτόν τον, ας πούμε καθιε­ρω­μένο πλέον, καφέ. 

ΓΧ: Και εγώ χαί­ρο­μαι κ. Αθα­να­σίου που μου δίνετε την ευκαι­ρία μέσα από την «Δημο­κρα­τική» να μιλήσω και στους συμπα­τριώ­τες μας.

ΔΑ:  Είδα με έκπληξη και το σχο­λί­ασα ήδη, ότι είναι και αυτή μια πολύ φορ­τω­μένη μέρα.

ΓΧ: Πάντα έτσι είναι εδώ, μην δίνετε σημασία. Διαρκής συνα­γερ­μός. Από την στιγμή που σας έδωσα τον λόγο μου ότι θα έχουμε όλο τον χρόνο που θα χρεια­στεί, θα τηρήσω τον λόγο μου. Βλέπετε, το συνη­θίζω αυτό.

ΔΑ: Να τηρείτε τον λόγο σας;

ΓΧ: Ναι, έχω αυτό το κου­σούρι.

ΔΑ: Πλε­ο­νέ­κτημα είναι. Ο κόσμος το ανα­γνω­ρί­ζει και το εκτιμά.  Δεν μπορώ παρά να ξεκι­νήσω με την πορεία του του­ρι­σμού.

ΓΧ: Κάτι κινεί­ται φέτος (γελά…)

ΔΑ: Μόνο κινεί­ται; 

ΓΧ : Σε εσάς είχα πει, σε παλιό­τερο καφέ μας, για την αξία του να περνάς μέσα από την καται­γίδα. Αυτό ακριβώς κύριε Αθα­να­σίου κάναμε σε αυτό τον τόπο και το κάναμε υπο­δειγ­μα­τικά.

ΔΑ: Περά­σαμε μέσα από την καται­γίδα;

ΓΧ: Ναι. Λίγα ήταν αυτά που μας κτύ­πη­σαν;

Αν σας τα περιέ­γραφε κάποιος πριν από τρία χρόνια και ταυ­τό­χρονα σας έλεγε ότι οι πρώτοι που θα βγουν όρθιοι μέσα από αυτή την μπόρα θα ήμασταν εμείς, και μάλιστα με νέο ρεκόρ, μάλλον θα τον λέγατε τρελό.

Δ.Α.: Εδώ πάντα συζη­τάμε για το αν είναι αρκετό ή το αν η “ποιό­τητα” των επι­σκε­πτών είναι αυτή που πρέπει, οπότε υπό αυτό το πρίσμα κρί­νο­νται και οι επι­δό­σεις.

ΓΧ: Με όλη την Ευρώπη σε ύφεση, με έναν πόλεμο στη γει­το­νιά, με παγκό­σμια ενερ­γειακή κρίση και εν μέσω παν­δη­μίας, πραγ­μα­τικά είναι αξιο­ση­μεί­ωτο να υπάρ­χουν ακόμα φωνές που προ­σπα­θούν να αμφι­σβη­τή­σουν την αξία για την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία ενός απο­λύ­τως εντυ­πω­σια­κού ρεκόρ. Κύριε Αθα­να­σίου, ο τόπος δεν κινεί­ται πλέον στον ρυθμό της κλάψας των ανί­κα­νων.

Δ.Α.: Το περι­μέ­νατε το φετινό ρεκόρ;

ΓΧ: Η σωστή απά­ντηση είναι ότι δου­λέ­ψαμε γι’ αυτό. Δου­λέ­ψαμε σκληρά και μεθο­δικά.

Δ.Α.: Μόνοι σας;

ΓΧ: Ποτέ δεν δου­λέ­ψαμε μόνοι. Πάντα μαζί με τις υγιείς κοι­νω­νι­κές, θεσμι­κές και παρα­γω­γι­κές δυνά­μεις του τόπου. Το απο­τέ­λε­σμα άλλωστε δείχνει ότι είναι δημιούρ­γημα συλ­λο­γι­κής προ­σπά­θειας. Είμαστε περή­φα­νοι για τον δικό μας ρόλο μέσα σε μια μεγάλη, ώριμη και δυνατή ομάδα.

Δ.Α.: Τι είναι για εσάς η ομαδική δουλειά;

ΓΧ: Η μονα­δική συνταγή επι­τυ­χίας. Αυτή που έχουμε εφαρ­μό­σει με ευλά­βεια σε όλη την πορεία μας.

ΔΑ: Εξαι­ρέ­σεις δεν υπάρ­χουν;

ΓΧ: Κάπου αλλού θέλετε να το πάτε εσείς, αλλά δεν έχω πρό­βλημα να σας το απα­ντήσω και αυτό. Οποιος δεν αντέχει την ομαδική δουλειά, θέτει εαυτόν εκτός ομάδας. Τόσο απλό είναι.

Δ.Α.: Πόσο δύσκο­λος είναι ο χει­μώ­νας που έρχεται;

ΓΧ: Είναι ένας χει­μώ­νας στον οποίο θα δοκι­μα­στούν οι ενερ­γεια­κές αντοχές της Ευρώπης και κατά συνέ­πεια η ευρω­παϊκή οικο­νο­μία και κοι­νω­νία. Για αυτόν τον λόγο αποκτά ακόμα μεγα­λύ­τερη αξία η εξέλιξη της φετινής του­ρι­στι­κής περιό­δου, αφού έχουμε ανάγκη να αντλή­σουμε δύναμη που θα μας χρεια­στεί.

Δ.Α.: Η ακρί­βεια, πιστεύ­ετε ότι θα συνε­χι­στεί;

ΓΧ: Πιστεύω ότι δεν θα απο­κλι­μα­κω­θεί σύντομα αφού αυτό που συντε­λεί­ται στην παγκό­σμια οικο­νο­μία ισο­δυ­να­μεί με σεισμό.

Δ.Α.: Εσείς είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από τις αντοχές της τοπικής οικο­νο­μίας;

ΓΧ: Εγώ κύριε Αθα­να­σίου ποτέ δεν είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος. Ήρθε όμως η δημο­σιο­ποί­ηση της τελευ­ταίας απο­γρα­φής να μας δώσει το δικαί­ωμα να χαμο­γε­λά­σουμε.

ΔΑ: Πώς ακριβώς σας έδωσε το δικαί­ωμα στο χαμό­γελο η απο­γραφή;

ΓΧ: Το γεγονός ότι 12 από τις 13 Περι­φέ­ρειες της χώρας έχουν πτώση στον πλη­θυ­σμό τους και μόνο μία από τις 13 Περι­φέ­ρειες έχει αύξηση πλη­θυ­σμού, κάτι πολύ σημα­ντικό λέει αυτό.

ΔΑ: Τι εννο­είτε;

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, σε όλο τον δυτικό κόσμο η αύξηση του πλη­θυ­σμού είναι βασικός δείκτης ευη­με­ρίας.

ΔΑ: Σωστό είναι αυτό, αλλά είναι αρκετό;

ΓΧ: Με λύπη μου δια­πι­στώνω ότι υπο­κύ­πτετε και εσείς στην σχολή σκέψης του “Ναι, αλλά …”.

ΔΑ: Υπάρχει τέτοια σχολή σκέψης;

ΓΧ: Η κυρί­αρχη σχολή σκέψης επί δεκα­ε­τίες στον τόπο μας. Είστε έμπει­ρος και δεν με πείθετε ότι δεν την έχετε εντο­πί­σει.

ΔΑ: Εντάξει, θα ομο­λο­γήσω ότι κάτι έχω δει και κατα­λά­βει. Θέλω όμως να ακούσω από εσάς την ερμη­νεία για την λει­τουρ­γία αυτής της “σχολής” και προς αυτή την κατεύ­θυνση προ­σπαθώ να σας προ­κα­λέσω.

ΓΧ: Κοι­τάξτε, είναι απλό. Μια κοι­νω­νία μέσα στην μιζέρια και την κακο­μοι­ριά, ευκο­λό­τερα ελέγ­χε­ται.

ΔΑ: Ευκο­λό­τερα ως προς τι;

ΓΧ: Ως προς μια κοι­νω­νία με αυτο­πε­ποί­θηση και γνώση της αξίας της. Αυτή την κοι­νω­νία τρέμει το κλαμπ της μιζέ­ριας και της κακο­μοι­ριάς.

ΔΑ: Και τι έχει να κερ­δί­σει το κλαμπ της μιζέ­ριας και της κακο­μοι­ριάς όπως το περι­γρά­φετε;

ΓΧ: Μακροη­μέ­ρευση, φυσικά. Η μετριό­τητα δεν αντέχει την επι­τυ­χία γιατί ξέρει ότι δεν έχει θέση σε αυτή. Αυτό το κομμάτι του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού, μόνο στον βούρκο της απο­τυ­χίας επι­βιώ­νει γιατί μόνον εκεί έχει θέση. Τελικά, για αυτούς είναι αυτο­ά­μυνα (γελά).

ΔΑ: Και ποια είναι η απά­ντηση σε αυτό;

ΓΧ: Μια κοι­νω­νία που μάχεται δημιουρ­γικά και απο­λαμ­βά­νει τα θετικά απο­τε­λέ­σματα της δου­λειάς της. Μια κοι­νω­νία που ξέρει βέβαια να ανα­γνω­ρί­σει την πρόοδο και να την ξεχω­ρί­σει από την οπι­σθο­δρό­μηση και που μπορεί να χαρεί και να επι­βρα­βεύ­σει και το θετικό. Μια κοι­νω­νία που δεν τρέ­φε­ται από την καταγ­γε­λία, το δηλη­τή­ριο και τον αρνη­τι­σμό αλλά από την συνερ­γα­σία, τον μόχθο και το σχέδιο στην βάση της συλ­λο­γι­κό­τη­τας.

ΔΑ: Είμαστε αισιό­δο­ξοι ως προς αυτό;

ΓΧ: Απόλυτα. Με μετρή­σιμα και αδιαμ­φι­σβή­τητα απο­τε­λέ­σματα. Τα τελευ­ταία χρόνια, τα νησιά μας δεν ταξι­δεύ­ουν με βάρκα την μουρ­μούρα και λίγη ελπίδα αλλά με τιμόνι, πυξίδα και σχέδιο. Με δικό τους σχέδιο, με απο­φα­σι­στι­κό­τητα και πίστη στις δυνά­μεις και τις δυνα­τό­τη­τες των ανθρώ­πων τους.

 

ΔΑ: Ανα­φέ­ρε­στε συχνά στο ανθρώ­πινο δυνα­μικό των νησιών.

ΓΧ: Ναι, για δύο λόγους. Γιατί είναι το μεγάλο, το στρα­τη­γικό όπως συνη­θί­ζουμε να λέμε, πλε­ο­νέ­κτημα και γιατί είναι και στο επί­κε­ντρο της πολι­τι­κής μας.

ΔΑ: Δεν είναι τα έργα το επί­κε­ντρο της πολι­τι­κής σας;

ΓΧ: Νομίζω ότι με προ­κα­λείτε πάλι, δια της πλαγίας αυτή την φορά.

ΔΑ: Η δική μου δουλειά κύριε περι­φε­ρειάρχη είναι να παίρνω απα­ντή­σεις.

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, ηγούμαι της Περι­φέ­ρειας που βρί­σκε­ται για τρίτη συνε­χό­μενη χρονιά στην πρώτη θέση της απορ­ρό­φη­σης ευρω­παϊ­κών πόρων στην Ελλάδα. Μου είναι εύκολο να υπο­στη­ρίξω αυτό που λέτε για την παρα­γωγή έργων, και αυτό με στοι­χεία. Είναι επιλογή μου να επι­κε­ντρώνω στην προ­τε­ραιό­τητα της πολι­τι­κής μου, που είναι ο άνθρω­πος. Η κοι­νω­νική συνοχή.

ΔΑ: Το λέτε συχνά αυτό και δεν σας κρύβω ότι ακού­γε­ται περί­εργα σε μία περιοχή όπου η συζή­τηση ξεκινά και σταματά στα έργα υπο­δο­μής.

ΓΧ: Ειδικά τα τελευ­ταία χρόνια, κύριε Αθα­να­σίου, τα δύο αγαθά που έπρεπε να προ­στα­τεύ­σουμε, λόγω παν­δη­μίας, με απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα, ήταν η ανθρώ­πινη ζωή και η κοι­νω­νική συνοχή. Επεν­δύ­σαμε πολύ και στα δύο. Δου­λέ­ψαμε νύχτα-μέρα.

ΔΑ: Αλήθεια είναι και δεν θα ήμουν ειλι­κρι­νής αν δεν έλεγα ότι ο κόσμος σας το ανα­γνω­ρί­ζει. Ομως, θα επι­μείνω στην συζή­τηση για τα έργα.

ΓΧ: Αυτό το κάνετε γιατί γνω­ρί­ζετε ότι ο συνο­μι­λη­τής σας δεν κρύ­φτηκε ποτέ από καμία ερώτηση. Εδώ και πολλά χρόνια, οπο­τε­δή­ποτε βρί­σκο­μαι μπροστά σε εκπρό­σωπο της δημο­σιο­γρα­φι­κής κοι­νό­τη­τας, αυτό με το οποίο ξεκινώ είναι ότι έχετε το ελεύ­θερο να με ρωτή­σετε οτι­δή­ποτε για όποιο θέμα εσείς κρίνετε ενδια­φέ­ρον. Δεν απο­φεύγω λοιπόν ποτέ θέμα ή ερώτηση και θα έρθουμε στα έργα μόλις μου δώσετε και εσείς τη δυνα­τό­τητα να ξεκι­νήσω από αυτό που, επα­να­λαμ­βάνω, είναι στο επί­κε­ντρο της πολι­τι­κής μας. Βλέπετε, επεν­δύ­σαμε πολύ στον άνθρωπο και στη κοι­νω­νική συνοχή.

ΔΑ: Μιλάτε με πάθος για αυτό.

ΓΧ: Ναι. Στη­ρί­ξαμε όλες τις κοι­νω­νι­κές δομές και δράσεις με τρόπο καθο­ρι­στικό, εξα­σφα­λί­ζο­ντάς τους την ανα­γκαία χρη­μα­το­δό­τηση και όχι μόνο για την περίοδο της παν­δη­μίας, αλλά μέχρι το τέλος και του 2023. Βρε­φο­νη­πια­κοί Σταθμοί, Κέντρα Δημιουρ­γι­κής Απα­σχό­λη­σης, Δομές και Στέγες ΑΜΕΑ, Δομές για Κακο­ποι­η­μέ­νες Γυναί­κες, Κέντρα Νεό­τη­τας και γενικά οτι­δή­ποτε έχει να κάνει με τον συνάν­θρωπό μας που έχει ανάγκη να δει τα αντα­να­κλα­στικά μιας ζωντα­νής κοι­νω­νίας. Μιας κοι­νω­νίας που δεν έχασε την ικα­νό­τητα να ανοίγει την αγκαλιά της στα μέλη της την ώρα που την έχουν ανάγκη.

ΔΑ: Η Υγεία εντάσ­σε­ται σε όλο αυτό που περι­γρά­φετε;

ΓΧ: Ασφαλώς.

ΔΑ: Στην δική σας πολι­τική, πώς απο­τυ­πώ­θηκε αυτό;

ΓΧ: Ειλι­κρινά δεν περί­μενα να δεχθώ αυτή την απορία, νόμιζα ότι ήταν γνωστό το έργο μας στη Δημόσια Υγεία.

ΔΑ: Είπαμε, δουλειά μου είναι να προκαλώ. Στον διάλογο εννοώ.

ΓΧ: Στην Δημόσια Υγεία, κύριε Αθα­να­σίου, επεν­δύ­σαμε με την αγάπη που η περί­ο­δος και οι προ­κλή­σεις απαι­τού­σαν. Ιατρο­τε­χνι­κός εξο­πλι­σμός, ανα­λώ­σιμα και πάνω από όλα ανθρώ­πινο δυνα­μικό. Εκα­το­ντά­δες γιατροί και νοση­λευ­τές και αυτό για πρώτη φορά στην ιστορία των νησιών και των ευρω­παϊ­κών πόρων.

ΔΑ: Τι πλήθος ιατρι­κού και νοση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού χρη­μα­το­δο­τείτε σήμερα;

ΓΧ: Με τα χθεσινά στοι­χεία, 204 για­τρούς και νοση­λευ­τές με πλήρη κάλυψη του συνόλου της μισθο­δο­σίας τους. Χωρίς να υπο­λο­γί­ζο­νται σε αυτό τον αριθμό οι γιατροί που λαμ­βά­νουν ειδικό επίδομα για να υπη­ρε­τούν στα νησιά μας.

ΔΑ: Αδιαμ­φι­σβή­τητα σημα­ντικό έργο και στο δια­χρο­νικά πρώτο στις προ­τε­ραιό­τη­τες των νησιω­τών, ζήτημα της Υγείας.

ΓΧ: Τελικά δεν είναι τα έργα, οι υπο­δο­μές, το πρώτο στην λίστα της συζή­τη­σης; (γελά)

ΔΑ: Τώρα, νομίζω με προ­κα­λείτε εσείς. Πάμε λοιπόν και στη συζή­τηση για τις ανα­γκαίες υπο­δο­μές. Έχουμε κάνει βήματα και σε αυτό τον, επίσης δια­χρο­νικό, στόχο;

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, ο τόπος όχι μόνο δεν έκανε τα βήματα που κατά γενική ομο­λο­γία είχε ανάγκη, στα χρόνια της ανε­με­λιάς και της άφθονης χρη­μα­το­δό­τη­σης, αλλά γέμισε και με πληγές εκείνης της περιό­δου. Ο τόπος, όχι μόνο δεν έκανε τα βήματα που έπρεπε στα χρόνια που οι Υπη­ρε­σίες ήταν γεμάτες προ­σω­πικό και οι γρα­φειο­κρα­τι­κές και ελεγ­κτι­κές δια­δι­κα­σίες ήταν ελά­χι­στες, αλλά έχανε την μια ευκαι­ρία πίσω από την άλλη.

ΔΑ: Αυτή η συζή­τηση ξεκινά με μάθημα ιστο­ρίας; (γελά)

ΓΧ: Δεν γεν­νη­θή­καμε σήμερα, κύριε Αθα­να­σίου, για να πιά­νουμε αυτό το θέμα με χρονικό ορόσημο το σήμερα. Η αφε­τη­ρία έχει πάντα αξία.

ΔΑ: Αυτό που λέτε, μου θυμίζει άλλοθι και δεν σας έχουμε συνη­θί­σει σε αυτό.

ΓΧ: Κάθε άλλο. Ναι, είμαι ο μόνος που δεν επέ­τρεψα ποτέ το άλλοθι. Αλλά, το κάθε θέμα έχει αφε­τη­ρία, δια­δρομή και συν­θή­κες περιό­δου δια­χεί­ρι­σης.

ΔΑ: Σε τι χρη­σι­μεύει αυτό στην συζή­τηση που κάνουμε;

ΓΧ: Θα σας το εξηγήσω ευθύς αμέσως, αφού πρώτα μου θέσετε και το νησί στο οποίο θέλετε να επι­κε­ντρω­θούμε, γιατί αν με αφήσετε να μιλήσω για όλα τα νησιά, ο καφές θα κατα­λή­ξει και σε δείπνο. (γελά)

ΔΑ: Η “Δημο­κρα­τική της Ρόδου” είναι ο πλήρης τίτλος της εφη­με­ρί­δας μας κύριε Περι­φε­ρειάρχη και θα μου επι­τρέ­ψετε να τιμήσω και να υπη­ρε­τήσω και εγώ το νησί στο οποίο είναι η βάση μας. Ας επι­κε­ντρω­θούμε στη Ρόδο λοιπόν.

ΓΧ: Έχουμε κάνει άλματα, κύριε Αθα­να­σίου. Η αρχική σας ερώτηση ήταν αν έχουμε κάνει βήματα. Και σας απαντώ: Άλματα έχουμε κάνει, όχι βήματα. Το γιατί είναι άλμα και όχι βήμα η πρόοδος που σημειώ­θηκε, εξη­γεί­ται από τις συν­θή­κες που μόλις πριν σας περιέ­γραψα. Έχουμε κάνει άλματα, γιατί κλεί­νουμε όλες τις πληγές της Ρόδου στις υπο­δο­μές κατά την περίοδο, που σε αντί­θεση με το παρελ­θόν οπότε και δημιουρ­γή­θη­καν, έχουμε την μικρό­τερη χρη­μα­το­δό­τηση, το λιγό­τερο προ­σω­πικό, τις πιο σκληρές δια­γω­νι­στι­κές και ελεγ­κτι­κές δια­δι­κα­σίες. Για αυτό, τα όσα σήμερα έχουμε πετύχει, συνι­στούν άλμα.

ΔΑ: Το λέτε με πάθος.

ΓΧ: Το χρωστάω στους συνερ­γά­τες μου, στο πολι­τικό προ­σω­πικό και στους υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Η δουλειά τους είναι μονα­δική. Η αφο­σί­ωση και η επιμονή τους στον στόχο, καθο­ρι­στική.

ΔΑ: Σας τιμά αυτό που λέτε. Ακο­λου­θούμε τον αρχηγό, μας λένε οι ίδιοι.

ΓΧ: Και εγώ αντλώ δύναμη από την αγάπη με την οποία εργά­ζο­νται για τον τόπο τους.

ΔΑ: Πάμε σε συγκε­κρι­μέ­νους τομείς;

ΓΧ: Με χαρά. Στην ύδρευση, ολο­κλη­ρώ­σαμε και λει­τουρ­γή­σαμε το έργο που ήταν όνειρο δεκα­ε­τιών, το Φράγμα Γαδουρά. Το άλλο όνειρο, η ύδρευση της Νότιας Ρόδου εκτε­λεί­ται. Του χρόνου τέτοια εποχή θα έχουμε φτάσει στη Λίνδο ενώ ανα­πτύσ­σουμε και το βόρειο μέτωπο προς Αρχάγ­γελο και Αφάντου. Επα­να­λαμ­βάνω, εκτε­λεί­ται το έργο. Στα απορ­ρίμ­ματα, δημο­πρα­τή­σαμε το μεγάλο έργο της μονάδας επε­ξερ­γα­σίας και ο σχε­τι­κός δια­γω­νι­σμός πέρασε από την Α’ Φάση, που ολο­κλη­ρώ­θηκε, στην Β’ Φάση. Στο οδικό δίκτυο, φωτί­σαμε μετά από 50 χρόνια, που ήταν στο σκοτάδι, το κεντρικό δίκτυο και εκπο­νή­σαμε τις μελέτες και για το υπό­λοιπο και τις υπο­βά­λαμε για χρη­μα­το­δό­τηση. Στο οδικό δίκτυο πάλι, προ­σθέ­σαμε εκα­το­ντά­δες χιλιό­με­τρα στη­θαίων ασφα­λείας που αυξά­νουν προ­φα­νώς την οδική ασφά­λεια. Στο οδικό δίκτυο, προ­λά­βαμε μια τρα­γω­δία στην θέση Χαράκι της Ρόδου-Λίνδου και σε χρόνο ρεκόρ για την χώρα μας παρα­δώ­σαμε μια υπερ­σύγ­χρονη νέα γέφυρα. Στο οδικό δίκτυο πάλι, η άλλη πληγή της διά­βα­σης του ποταμού στην Κρε­μα­στή έκλεισε με την ανέ­γερση μιας γέφυρας που επίσης επά δεκα­ε­τίες είχε γίνει σύμβολο αδια­φο­ρίας ή ανι­κα­νό­τη­τας. Η Γέφυρα Κρε­μα­στής σήμερα είναι η είσοδος στο νησί, αφού είναι αμέσως μετά το αερο­δρό­μιο, και η πρώτη εντύ­πωση του επι­σκέ­πτη, όπως λέγαμε τόσα χρόνια, που αξίζει σε μια οργα­νω­μένη ευρω­παϊκή χώρα. Το Εθνικό Θέατρο, άλλη πολυα­γα­πη­μένη τρα­γω­δία, έκλεισε μελε­τη­τικά και χρη­μα­το­δο­τικά και πολύ σύντομα δημο­πρα­τεί­ται. Στις αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις, δεκάδες γήπεδα ανα­και­νί­στη­καν με την βοήθεια, τεχνική ή οικο­νο­μική ή και τα δύο, που απλό­χερα προ­σφέ­ραμε στον Δήμο στον οποίο ανήκει και η σχετική αρμο­διό­τητα. Στις σχο­λι­κές μονάδες, επίσης δεκάδες αίθου­σες διδα­σκα­λίας ανα­και­νί­στη­καν με την βοήθεια που επίσης απλό­χερα δώσαμε στον Δήμο στον οποίο ανήκει και η σχετική αρμο­διό­τητα. Στα αντι­πλημ­μυ­ρικά έργα, επι­τέ­λους ολο­κλη­ρώ­νουμε τις μελέτες που ήταν αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης επί δεκα­ε­τίες, ενώ στον καθα­ρι­σμό των ρεμάτων υλο­ποι­ή­σαμε την μεγα­λύ­τερη εκστρα­τεία καθα­ρι­σμού τους που έγινε ποτέ και εγκα­τα­στή­σαμε διαρ­κείς εργο­λα­βίες, για τα επόμενα τρία χρόνια, παντού. Στην Ανα­κύ­κλωση, εκπο­νή­σαμε μια μεγάλη μελέτη και την υπο­βά­λαμε στο Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος για χρη­μα­το­δό­τηση και ανα­μέ­νουμε εντός του 2022 την έγκρισή της, ενώ επα­να­λει­τούρ­γησε το ΚΔΑΥ με διπλα­σια­σμό των ποσο­τή­των που δέχεται. Επίσης, εκπο­νή­σαμε μια πρω­το­πο­ριακή μελέτη για οικιακή κομπο­στο­ποί­ηση που υπο­βά­λαμε για χρη­μα­το­δό­τηση και ανα­μέ­νουμε την ευχά­ρι­στη είδηση της έγκρι­σής της, αμέσως μετά τις δια­κο­πές του Αυγού­στου. Η άλλη πληγή δεκα­ε­τιών και σύμβολο της απο­τυ­χίας, το Φράγμα Κρη­τη­νίας, κατα­σκευά­ζε­ται ενώ στην περιοχή του κατα­σκευά­σαμε ένα νέο δρόμο που συνδέει Κρη­τη­νία και Εμπωνα σε ευθεία γραμμή και εξυ­πη­ρε­τεί απο­τε­λε­σμα­τικά τον αγρο­τικό κόσμο της περιο­χής. Στο ζήτημα της ηλε­κτρο­δό­τη­σης …..

ΔΑ: Συγ­γνώμη που σας δια­κό­πτω, μεγάλη απά­ντηση αυτή και θέλω να επι­μείνω στην λέξη “όνειρα” που άκουσα δυο-τρεις φορές.

ΓΧ: Μικρή η απά­ντηση, κύριε Αθα­να­σίου, γιατί περιο­ρί­στηκα μόνο σε βασικά. Ναι, όνειρα πολλά από αυτά. Θα με δια­ψεύ­σετε στον χαρα­κτη­ρι­σμό που έδωσα στην Ύδρευση της Νότιας Ρόδου, του Αρχαγ­γέ­λου και των Αφάντου, στον οδο­φω­τι­σμό της Ρόδου-Λίνδου, στο Εθνικό Θέατρο Ρόδου, στην γέφυρα Κρε­μα­στής;

ΔΑ: Όχι, δεν θα σας δια­ψεύσω. Έχετε δίκιο ως προς τον χαρα­κτη­ρι­σμό. Αυτά ήταν τα “όνειρα” που έμοια­ζαν άπιαστα και βύθιζαν σε απο­γο­ή­τευση πολλούς συμπα­τριώ­τες μας του­λά­χι­στον 30 χρόνια.

ΓΧ: Και αυτά, κύριε Αθα­να­σίου, έκλει­σαν στην πιο σκληρή περίοδο της σύγ­χρο­νης ιστο­ρίας μας και μέσα σε παν­δη­μία, όπου η προ­τε­ραιό­τητα και η μεγάλη αγωνία ήταν η Υγεία, και όχι τα έργα υπο­δο­μής. Γι’ αυτό σας μίλησα για άλματα.

ΔΑ: Ανα­φερ­θή­κατε και στον Δήμο. Δεν μπορώ να μην σας ρωτήσω για το αν έχετε μια καλή σχέση με τον δήμαρχο Ρόδου κ. Αντώνη Καμπου­ράκη.

ΓΧ: Αυτό δεν ήταν πάντοτε η απαί­τηση ή ευχή όλων των συμπο­λι­τών μας; (γελά)

ΔΑ: Ναι, σωστό είναι αυτό.

ΓΧ: Έχω και σχέση καλή, αλλά πάνω από όλα έχω καλή συνερ­γα­σία. Τόσο με τον ίδιο τον κύριο δήμαρχο, όσο και με τους συνερ­γά­τες του. Και αυτή είναι μια σχέση θεσμικά υγιής, κύριε Αθα­να­σίου.

ΔΑ: Γιατί το λέτε αυτό;

ΓΧ: Γιατί με ενοχλεί να επι­κε­ντρώ­νουμε στην δια­προ­σω­πική σχέση και όχι στην θεσμική, πολι­τική συνερ­γα­σία. Αυτή που παράγει θετικά απο­τε­λέ­σματα στον τόπο και στην κοι­νω­νία.

ΔΑ: Αυτό ισχύει και για τον πρω­θυ­πουργό;

ΓΧ: Ναι. Η προ­σω­πική σχέση αφορά εμένα και μόνο κύριε Αθα­να­σίου. Οι πολίτες θέλουν από εμένα να είμαι απο­τε­λε­σμα­τι­κός. Η δική μου θεσμική και πολι­τική συνερ­γα­σία είναι αυτή που πρέπει να κρί­νε­ται. Και σε αυτό, νομίζω, ο τόπος έχει δει απο­τε­λέ­σματα.

ΔΑ: Αυτά που εσείς απο­κα­λείτε νίκες των νησιών;

ΓΧ: Μεγάλες νίκες των νησιών κύριε Αθα­να­σίου. Στους Δασι­κούς Χάρτες, στο Ακτο­πλοϊκό, στην κάλυψη με μόνιμες προ­σλή­ψεις όλων των κενών της εκπαί­δευ­σης και σε πολλά άλλα για τα οποία χρειά­στηκε να δοθούν μάχες σε πολλά επίπεδα.

ΔΑ: Στις χρη­μα­το­δο­τή­σεις;

ΓΧ: Άλλο όνειρο δεκα­ε­τιών αυτό (χαμο­γελά).  Η αλλαγή κατη­γο­ρίας της Περι­φέ­ρειας, για την αύξηση των ευρω­παϊ­κών χρη­μα­το­δο­τή­σεων. Έκλεισε και αυτό κύριε Αθα­να­σίου. Μπαί­νουμε στο ΕΣΠΑ 2021-2027 με σχεδόν διπλά­σια χρη­μα­το­δό­τηση από αυτή που είχαμε στο ΕΣΠΑ 2014-2020.

ΔΑ: Τι σημαί­νει για εσάς ο όρος “και­νο­το­μία”;

ΓΧ: Ανα­γκαία συνθήκη για να κερ­δί­σουμε το μέλλον που θέλουμε και αξί­ζουμε.

ΔΑ: Τον υπη­ρε­τούμε;

ΓΧ: Με ευλά­βεια και με μεγάλες επι­τυ­χίες που έχουν φέρει τα νησιά μας στο επί­κε­ντρο διε­θνούς ενδια­φέ­ρο­ντος. Το πρό­γραμμα eMobility στην Αστυ­πά­λαια και το πρό­γραμμα GR-Eco Islands της Χάλκης, δεν είναι παρά η σύγ­χρονη επι­βε­βαί­ωση του εξω­στρε­φούς DNA των νησιών μας.

ΔΑ: Η Τήλος;

ΓΧ: Αμάν… παρα­λίγο να ξεχάσω την ιδιαί­τερη πατρίδα μου (γελά). Λοιπόν, το πρό­γραμμα “Just Go Zero” της Τήλου είναι το αύριο στην δια­χεί­ριση των απορ­ριμ­μά­των σε όλες τις μικρές κοι­νό­τη­τες. Και αυτό έχει συγκε­ντρώ­σει τερά­στιο διεθνές ενδια­φέ­ρον. Μας έδωσε εκτός από χαρά και αισιο­δο­ξία.

ΔΑ: Βλέπω λάμψη στα μάτια σας όταν μιλάτε για τις επι­τυ­χίες των νησιών.

ΓΧ: Με ενθου­σιά­ζει η αλλαγή της ατζέ­ντας, το γύρισμα σελίδας. Από νησιά άγονης γραμμής σε νησιά πρώτης γραμμής. Αυτή είναι η πολι­τική που ήθελα να υπη­ρε­τήσω.

ΔΑ: Στην Ρόδο, πώς πάει το πρό­γραμμα “Τhe Rhodes Co-Lab”;

ΓΧ: Έχουμε ολο­κλη­ρώ­σει το πλάνο της πεντα­ε­τίας και το φθι­νό­πωρο θα παρου­σια­στεί ανα­λυ­τικά και αφού προη­γή­θηκε η δια­βού­λευση με όλες τις τοπικές δυνά­μεις. Αυτή είναι μια στρα­τη­γική συνερ­γα­σία, με τον ηγέτη του Του­ρι­σμού, Όμιλο TUΙ, και το να κτί­σουμε τον πρώτο αειφόρο του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό στον κόσμο και το μοντέλο του του­ρι­σμού του μέλ­λο­ντος, είναι ένας εξαι­ρε­τικά ευγενής στόχος, αντά­ξιος της ιστο­ρίας μας.

ΔΑ: Μόνο της ιστο­ρίας μας;

ΓΧ: Το μέλλον το σχε­διά­ζουμε τώρα κύριε Αθα­να­σίου. Εμείς, σχε­διά­ζουμε και συν­δια­μορ­φώ­νουμε το αύριο κύριε Αθα­να­σίου. Δεν είμαστε πλέον οι απαθείς θεατές του παρελ­θό­ντος.

ΔΑ: Αισθά­νο­μαι ότι έκανα κατά­χρηση της ώρας. Να σας ευχα­ρι­στήσω και να ανα­νε­ώ­σουμε το ραντε­βού μας για τον καφέ του Αυγού­στου του 2023;

ΓΧ: Εγώ σας ευχα­ρι­στώ κύριε Αθα­να­σίου αλλά δεν σας εγγυώ­μαι καφέ τον Αύγου­στο του 2023, γιατί θα είναι δύο μόλις μήνες πριν τις εκλογές (γελά).

ΔΑ: Ποντάρω στο ό,τι τηρείτε τον λόγο σας.

ΓΧ: Καλή Παναγιά σε όλο τον κόσμο. Ευχα­ρι­στώ.