Χωρίς τέλος οι παγίδες φόρων

Είναι δε­δο­μέ­νο ότι η υπερ-φο­ρο­λό­γη­ση που έχει επι­βά­λει η κυ­βέρ­νη­ση σε φυ­σι­κά πρό­σω­πα και επι­χει­ρή­σεις οδη­γεί στη μεί­ω­ση των ει­σο­δη­μά­των, αλλά και σε με­γα­λύ­τε­ρη φο­ρο­δια­φυ­γή. Επο­μέ­νως, μειώ­νει και τα έσοδα που βάζει στα τα­μεία του το κρά­τος. Η συ­ντα­γή αυτή που έχει επι­λέ­ξει η κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, προ­κει­μέ­νου να συ­ντη­ρεί το πε­λα­τεια­κό σύ­στη­μα στο Δη­μό­σιο, ανα­τρο­φο­δο­τεί το φαύλο κύκλο της ύφε­σης και απο­μα­κρύ­νει ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο το στόχο της ανά­καμ­ψης για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία.

Ομως, οι ρυθ­μί­σεις για τα κί­νη­τρα χρή­σης πλα­στι­κού χρή­μα­τος και λοι­πών ηλε­κτρο­νι­κών μέσων πλη­ρω­μής, σε συν­δυα­σμό με τα τεκ­μή­ρια δια­βί­ω­σης, όπως απο­κα­λύ­πτει σή­με­ρα στον ει­δι­κό οδηγό που δη­μο­σιεύ­ει ο Ελεύ­θε­ρος Τύπος, κρύ­βουν μια επι­πλέ­ον πα­γί­δα υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης για μι­σθω­τούς, αγρό­τες, συ­ντα­ξιού­χους, ανέρ­γους, πε­ρι­στα­σια­κά απα­σχο­λού­με­νους, ακόμα και από­ρους.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο τρό­πος με τον οποίο οι ηγε­σί­ες του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών και της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δη­μο­σί­ων Εσό­δων απο­φά­σι­σαν να εφαρ­μό­σουν τις δια­τά­ξεις του νόμου 4446/2016 ενέ­χει τον κίν­δυ­νο οι πα­ρα­πά­νω κα­τη­γο­ρί­ες φο­ρο­λο­γου­μέ­νων να χρε­ω­θούν άδικα με υπέ­ρο­γκους φό­ρους επί ανύ­παρ­κτων ει­σο­δη­μά­των. Και αυτό καθώς υπο­χρε­ώ­νο­νται να κα­λύ­πτουν με δα­πά­νες που εξο­φλού­νται είτε με ηλε­κτρο­νι­κές πλη­ρω­μές είτε τοις με­τρη­τοίς πο­σο­στά από 10% έως και 18,75% του ετή­σιου ει­σο­δή­μα­τός τους. Ωστό­σο, με το κόλπο των τεκ­μη­ρί­ων δια­βί­ω­σης που ανε­βά­ζουν το ετή­σιο ει­σό­δη­μα σε υψη­λό­τε­ρα επί­πε­δα από το πραγ­μα­τι­κά απο­κτη­θέν, είναι προ­φα­νές ότι αυ­ξά­νε­ται και ο φόρος.

Τα τεκ­μή­ρια δια­βί­ω­σης που έβαλε η αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση δια­λύ­ουν τους χα­μη­λό­μι­σθους και χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χους, τους ανέρ­γους και, γε­νι­κό­τε­ρα, τους οι­κο­νο­μι­κά ασθε­νέ­στε­ρους. Αυ­τούς δη­λα­δή που υπο­τί­θε­ται ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα προ­στά­τευε. Φόροι, τεκ­μή­ρια και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές δια­λύ­ουν τα ει­σο­δή­μα­τα και την οι­κο­νο­μία και αν δεν αλ­λά­ξει το μίγμα της εφαρ­μο­ζό­με­νης οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής είναι μα­θη­μα­τι­κά βέ­βαιο ότι και η ήδη εξα­ντλη­μέ­νη κοι­νω­νία θα εξου­δε­τε­ρω­θεί πλή­ρως, αλλά και η οι­κο­νο­μία δεν πρό­κει­ται να συ­νέλ­θει.

Ελεύ­θε­ρος Τύπος