Αυτό μας έλειπε

«Υψη­λο­τάτη πρό­κληση» χαρα­κτή­ρισε ο Γιώργος Καρα­τζα­φέ­ρης το ενδε­χό­μενο συνερ­γα­σίας με τον γιο του τέως βασιλιά Κων­στα­ντί­νου, Νικόλαο. Είναι ένα καλό παιδί, έχει άριστες σπουδές, είναι Έλληνας, αλλά δεν ξέρω με τι ασχο­λεί­ται. Εγώ δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας γονιός που δεν θα τον ήθελε για γαμπρό του  Aν ήταν πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας θα χρη­σι­μο­ποιούσε τον τέως βασιλιά Κων­στα­ντίνο σε ρόλο πρέσβη, ώστε να ενερ­γο­ποι­ή­σει τις δια­συν­δέ­σεις του υπέρ της χώρας…. Είχαμε και καλύ­τερα. Η απά­ντηση του προ­έ­δρου με το κομο­δινί μαλλί στην ερώτηση πώς θα αντι­με­τω­πι­στεί το προ­σφυ­γικό. «Θα ασφά­λιζα τα σύνορα της χώρας» ήταν η πρώτη απά­ντηση. «Πώς;» επέ­μει­ναν εν χορώ οι δημο­σιο­γρά­φοι που ήταν παρό­ντες. «Θα τα ασφά­λιζα» επέ­μεινε ο Γιώργος Καρα­τζα­φέ­ρης. «Πώς;» ξανα­ρω­τάνε οι δημο­σιο­γρά­φοι «Θα τα ασφά­λιζα» επι­μέ­νει ο πρό­ε­δρος που έχei απα­ντή­σεις για όλα. Η δια­δι­κα­σία αυτή επα­να­λαμ­βά­νε­ται δυο τρεις φορές ακόμα μέχρι που ο πρό­ε­δρος ξεσπάει: «Θα πάρω know how από τη Μεγάλη Βρε­τα­νία. Αυτοί δηλαδή πώς το κάνουν;». Και πριν προ­λά­βει να αντι­δρά­σει κανείς ρίχνει την ατάκα-βόμβα: «Εχω δει ταινίες που τους μαζεύ­ουν και τους στέλ­νουν πίσω!»…Δεν διευ­κρί­νισε βέβαια αν εννο­ούσε τις ταινίες του Μπρους Λι. Τέλος δεν έχουν και πολλά άλλα ανα­τρι­χια­στικά (όχι δεν είναι γραφικά όλα αυτά) βγαλ­μένα μέσα από σεντού­κια ακρο­δε­ξιού λαϊ­κί­στι­κου παρα­λη­μα­τι­κού λόγου, ένα déjà vu. Και το μονα­δικό συμπέ­ρα­σμα είναι πως παρ’ όλη την απα­ξί­ωση από τους πολίτες, τα ΜΜΕ, ακόμα δια­τη­ρούν μια μικρή έστω επιρροή, ικανή να σπρώξει ένα κόμμα να μπει στη Βουλή, να το απε­νο­χο­ποι­ή­σει, ή να το «νομι­μο­ποι­ή­σει» πολι­τικά ως μια αξιο­ση­μεί­ωτη παρου­σία του δημό­σιου βίου. Δυστυ­χώς  εξα­κο­λου­θούν δια­μορ­φώ­νουν την ατζέντα της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας και πολι­τι­κής και κάπως έτσι υπάρχει ελπίδα να πάρει μερικές ψήφους και να εμπλου­τί­σει με την γραφική του παρου­σία την δημόσια σκηνή, συνει­σφέ­ρο­ντας, στον βαθμό που του ανα­λο­γεί, στην δια­τή­ρηση της υπα­νά­πτυ­ξης της χώρας. Υπάρ­χουν αυτοί που μέσα στην παρά­νοια της αξιο­λό­γη­σης, των μέτρων, της παρα­πέρα φτω­χο­ποί­η­σης μας, της και­νούρ­για πληγής που λέγεται μεταναστευτικό-προσφυγικό, έκριναν ότι το πιο ενδια­φέ­ρον στοι­χείο της επι­και­ρό­τη­τας και αυτό που αξίζει να ακου­στεί είναι ο Καρα­τζα­φέ­ρης. Ένας πρώην αρχηγός κόμ­μα­τος που απέτυχε να μπει στη Βουλή και ο οποίος πρό­σφατα κατα­δι­κά­στηκε σ’ ένα χρόνο φυλακή και 18μηνη στέρηση πολι­τι­κών δικαιω­μά­των για ανα­κριβή δήλωση «πόθεν έσχες» που αφορά σε τερά­στιο χρη­μα­τικό ποσό που κατείχε μέσω εξω­χώ­ριας εται­ρείας. Παρότι δεν εκπρο­σω­πεί θεσμικά τίποτα περισ­σό­τερο από τον εαυτό του και μερι­κούς άλλους, αλλά και παρότι όσα λέει δεν έχουν κανένα ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον -πρόκειται για επα­νά­ληψη όσων ισχυ­ρί­ζε­ται εδώ και χρόνια. Ίσως το μόνο και­νούρ­γιο που είπε ήταν πως προ­τεί­νει, αντί για το ευρώ, να χρη­σι­μο­ποιούμε ως νόμισμα τα παρά­βολα! Έχουμε δρόμο μπροστά μας ακόμη.