Aκυρες όλες οι δικαιοπραξίες σε ακίνητα που υφαρπάχθηκαν από το δημόσιο!

Μια νέα κα­τά­στα­ση πραγ­μά­των στην αντι­δι­κία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου με τους ιδιο­κτή­τες, ακόμη και τους κα­λό­πι­στους τρί­τους, που αγό­ρα­σαν ακί­νη­τα τα οποία είχαν πε­ριέλ­θει στην ιδιο­κτη­σία Ρο­δι­τών με τη χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σης του Νόμου 719/77- δη­μιούρ­γη­σε, λόγω δε­δι­κα­σμέ­νου, η υπ΄α­ριθμ. 161/2013 από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου και η υπ’ αρίθμ. 295/2017 όμοια που δη­μο­σιεύ­θη­κε την 8η Δε­κεμ­βρί­ου 2017.

Πέραν των δύο ως άνω υπο­θέ­σε­ων το μέλ­λον των αστι­κών δικών του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου κατά των ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των, που υφαρ­πά­χθη­καν με την χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σής τους και συ­γκε­κρι­μέ­να η κα­λο­πι­στία εκεί­νων που τα αγό­ρα­σαν από τους προη­γού­με­νους ιδιώ­τες – ιδιο­κτή­τες τους, κρί­θη­κε με την υπ’ αρίθμ. 292/2017 από­φα­ση «βόμβα» που εξέ­δω­σε το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου και απε­κά­λυ­ψε χθες η «δη­μο­κρα­τι­κή».

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο ανέ­με­νε τε­λε­σί­δι­κη από­φα­ση, που θα έκρι­νε το θέμα του «κα­λό­πι­στου τρί­του» για τα επί­δι­κα ακί­νη­τα και ανέ­στει­λε την έκ­δο­ση απο­φά­σε­ών του επί άλλων αγω­γών, πλέον όπως όλα δεί­χνουν, αν δεν υπάρ­ξει αναί­ρε­ση τους, το θέμα που ανα­κύ­πτει για τους ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των που υφαρ­πά­χθη­καν από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο ακόμη κι αν τα αγό­ρα­σαν κα­λό­πι­στα είναι εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου με την υπ’ αρίθμ. 295/2017 από­φα­σή του επι­λή­φθη­κε εφέ­σε­ως επί της 907/2009 από­φα­σης, του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Το ακί­νη­το στην κτη­μα­το­με­ρί­δα ΚΜ 1028Α, Γαιών Κο­σκι­νού, εκτά­σε­ως 40.640 τ.μ., που βρί­σκε­ται στη θέση «Αν­τζέ­λι» της κτη­μα­τι­κής πε­ρι­φέ­ρειας Κο­σκι­νού, είναι εγ­γε­γραμ­μέ­νο κατά αρ­χι­κή θε­με­λιώ­δη εγ­γρα­φή υπέρ της Κυ­βέρ­νη­σης των Νήσων του Αι­γαί­ου.

Το ακί­νη­το αυτό πε­ρι­ήλ­θε στην κυ­ριό­τη­τα του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου ως δια­δό­χου του Ιτα­λι­κού Δη­μο­σί­ου.

Σύμ­φω­να με την υπ’ αριθμ. 9194/24.11.2000 κτη­μα­το­λο­γι­κή εγ­γρα­φή, δυ­νά­μει της υπ’ αριθμ. ΔΚ 1818/25-07-2000 απο­φά­σε­ως του Προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, το ακί­νη­το απο­δό­θη­κε, σύμ­φω­να με το άρθρο 16 του Ν. 719/1977, σε 16 ιδιώ­τες.

Δυ­νά­μει του υπ’ αριθμ. 20581/29.12.2000 συμ­βο­λαί­ου του συμ­βο­λαιο­γρά­φου Ρόδου Δη­μη­τρί­ου Γιώρ­τσου, το ως άνω ακί­νη­το με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω πω­λή­σε­ως σε ανώ­νυ­μη εται­ρεία (κτη­μα­το­λο­γι­κή εγ­γρα­φή 5373/12.04.2001).

Ακο­λού­θως δυ­νά­μει του υπ’ αριθμ. 27400/11.02.2005 συμ­βο­λαί­ου του ίδιου ως άνω συμ­βο­λαιο­γρά­φου το πα­ρα­πά­νω ακί­νη­το με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω πω­λή­σε­ως, σε έναν ιδιώ­τη (κτη­μα­το­λο­γι­κή εγ­γρα­φή 1490/16-02-2005).

Στη συ­νέ­χεια με τα με αριθμ. 27490,27491,27492 και 27493/03-03-2005 συμ­βό­λαια του ίδιου συμ­βο­λαιο­γρά­φου Ρόδου πο­σο­στό 1/1000 εξ αδιαι­ρέ­του τμη­μά­των του ακι­νή­του, εμ­βα­δού 5.588 τ.μ., 11.052 τ.μ., 4.000 τ.μ και 4.000 τ.μ. αντί­στοι­χα με­τα­βι­βά­στη­κε σε αλλον ιδιώ­τη και απο­τέ­λε­σε τις κτη­μα­το­λο­γι­κές με­ρί­δες 1028ΑΑ, 1028ΑΒ, 1028ΑΓ και 1028ΑΔ Γαιών Κο­σκι­νού (κτη­μα­το­λο­γι­κές εγ­γρα­φές 2200,2201,2202 και 2203/04-03-2005). Με το δε με αριθ­μό 25204/04-05-2005 συμ­βό­λαιο, πο­σο­στό 1/1000 εξ αδιαι­ρέ­του επί τμή­μα­τος έκτα­σης 4.000 τ.μ. του πα­ρα­πά­νω ακι­νή­του με­τα­βι­βά­στη­κε επί­σης σε ιδιώτγ και απο­σπά­σθη­κε απο­τέ­λε­σαν την KM. 1028ΑΕ Γαιών Κο­σκι­νού (κτη­μα­το­λο­γι­κή εγ­γρα­φή 4823/05-05-2005).

Στη συ­νέ­χεια με τα με αριθμ. 130 και 131/ 2005 πρα­κτι­κών συμ­βι­βα­στι­κής επί­λυ­σης δια­φρο­άς του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου πέντε τμή­μα­τα του άνω ακι­νή­του εκτά­σε­ως 2.000 τ.μ έκα­στο με­τα­βι­βά­στη­καν στον ίδιο ιδιώ­τη λόγω κτη­τι­κής πα­ρα­γρα­φής απο­σπά­στη­καν και απο­τέ­λε­σαν τις KM 1028 ΑΖ 1028 ΑΗ 1028ΑΘ, 1028Α, και 1028 ΑΚ Γαιών Κο­σκι­νού (κτη­μα­το­λο­γι­κές εγ­γρα­φές 5323,5324,5325,5327 κα, 5328/20-05-2005).

Εξ αυτών η KM. 1028ΑΘ υπή­χθη στις δια­τά­ξεις περί ορι­ζο­ντί­ου ιδιο­κτη­σί­ας και επ’ αυτού ανε­γέρ­θη­σαν τρεις αυ­το­τε­λείς και ανε­ξάρ­τη­τες κα­τοι­κί­ες.

Με το με αριθ­μό 26601/20-04-2006 συμ­βό­λαιο η με στοι­χείο πί­να­κα Μ2 κα­τοι­κία με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω πώ­λη­σης στους προ­σφεύ­γο­ντες (κτη­μα­το­λο­γι­κή εγ­γρα­φή 5926/26-04-2006).

Περί το χρο­νι­κό διά­στη­μα Φε­βρουα­ρί­ου -Αυ­γού­στου του έτους 2007 πε­ρι­ήλ­θε σε γνώση της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου ότι με ανυ­πό­στα­τες πλα­στές απο­φά­σεις του Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου, που φέ­ρο­νται να εκ­δό­θη­καν κατ’ εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων των άρ­θρων 4 κα, 16 του Ν. 719/1977, πα­ρα­χω­ρή­θη­καν σε ιδιώ­τες δη­μό­σια κτή­μα­τα.

Κα­τό­πιν εντο­λής του Προϊ­στα­μέ­νου της άνω Υπη­ρε­σί­ας, διε­νερ­γή­θη­κε έλεγ­χος και κτη­μα­το­λο­γι­κή έρευ­να, με­τα­ξύ άλλων ακι­νή­των, και στο ακί­νη­το με KM. 1028ΑΘ, προ­έ­κυ­ψε δε ότι η προ­α­να­φερ­θεί­σα υπ’ αριθμ. ΔΚ 1818/25-07-2000 από­φα­ση του Προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, δυ­νά­μει της οποί­ας φέ­ρε­ται ότι το μεί­ζον ακί­νη­το απο­δό­θη­κε, είναι ανυ­πό­στα­τη και δεν απο­τε­λεί τίτλο δε­κτι­κό με­τα­γρα­φής, αφού ου­δέ­πο­τε εκ­δό­θη­κε από τον Προϊ­στά­με­νο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, το δε σώμα αυτής δεν ανευ­ρέ­θη ώστε να προ­σβλη­θεί ως πλα­στή.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε ότι εφό­σον η ανω­τέ­ρω από­φα­ση ου­δέ­πο­τε εκ­δό­θη­κε από τον Προϊ­στά­με­νο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, που ήταν το αρ­μό­διο για την έκ­δο­σή της διοι­κη­τι­κό όρ­γα­νο, ως διοι­κη­τι­κή πράξη είναι ανυ­πό­στα­τη από την άποψη του διοι­κη­τι­κού δι­καί­ου και δεν κα­λύ­πτε­ται από το τεκ­μή­ριο της νο­μι­μό­τη­τας.

Πε­ραι­τέ­ρω, απο­δεί­χθη­κε ότι υπο­βλή­θη­κε από την ΑΤΕ Α.Ε. προς το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου η από 16-07-2009 και με αριθμ. 7223/2009 αί­τη­ση, με την οποία ζη­τού­σε να εγ­γρα­φεί στη με­ρί­δα 1028ΑΘ του ακι­νή­του, στα οι­κεία κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης στο εν λόγω ακί­νη­το, ποσού 37.500 ευρώ, υπέρ της Τρά­πε­ζας προς δια­σφά­λι­ση απαί­τη­σής της σε βάρος των προ­σφευ­γό­ντων απορ­ρέ­ου­σας από την με αριθμ. 388-2009-296 σύμ­βα­ση δα­νεί­ου ποσού 30.000 ευρώ.

Ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Δι­κα­στής, με την αί­τη­ση (7223) και με ημε­ρο­μη­νία 23.07.2009 διά­τα­ξη του, απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση.

Οι προ­σφεύ­γο­ντες ισχυ­ρί­στη­καν, ότι ισχύ­ει υπέρ τους το τεκ­μή­ριο ακρι­βεί­ας των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών, ότι, ακόμη και αν η ανω­τέ­ρω εγ­γρα­φή ελεγ­χθεί ως ανα­κρι­βής και κα­ταρ­ρι­φθεί το τεκ­μή­ριο, αυτοί προ­στα­τεύ­ο­νται, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ως κα­λό­πι­στοι τρί­τοι, εφό­σον δεν υπάρ­χει δι­κα­στι­κή από­φα­ση που να απο­φαί­νε­ται ότι οι απο­κτή­σα­ντες δια­δο­χι­κά εμπράγ­μα­τα δι­καιώ­μα­τα τόσο επί του αρ­χι­κού μεί­ζο­νος ακι­νή­του όσο και επί του απο­σπα­σθέ­ντος εν­δί­κου ακι­νή­του ήταν κακής πί­στε­ως και ότι, κατά συ­νέ­πεια, ο κτη­μα­το­λο­γι­κός δι­κα­στής εσφαλ­μέ­να δια­μόρ­φω­σε την κρίση του προ­βαί­νο­ντας σε ανε­πί­τρε­πτο έλεγ­χο της γνη­σιό­τη­τας προ­γε­νέ­στε­ρης της αι­τού­με­νης προς κα­τα­χώ­ρι­ση πρά­ξε­ως, ενώ όφει­λε να ερευ­νή­σει μόνο τη νο­μι­μό­τη­τα της αι­τού­με­νης προς κα­τα­χώ­ρι­ση απο­φά­σε­ως περί εγ­γρα­φής προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης.

Το Εφε­τείο έκρι­νε με­τα­ξύ άλλων ότι δεν τί­θε­ται ζή­τη­μα εφαρ­μο­γής της διά­τα­ξης του άρ­θρου 41 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού, που ορί­ζει ότι οι αγω­γές δεν μπο­ρούν να βλά­ψουν τους τρί­τους, οι οποί­οι απέ­κτη­σαν το ακί­νη­το ή δι­καιώ­μα­τα επ’ αυτού από επα­χθή αιτία και με καλή πίστη με βάση τα δε­δο­μέ­να της κτη­μα­το­λο­γι­κής εγ­γρα­φής που υπήρ­χε πριν από την έγερ­ση και κα­τα­χώ­ρι­ση της αγω­γής, κα­θό­σον με τη διά­τα­ξη αυτή προ­στα­τεύ­ε­ται ο κα­λο­πί­στως απο­κτή­σας με επα­χθή αιτία εμπράγ­μα­το δι­καί­ω­μα σε ακί­νη­το, ένα­ντι του τρί­του που ασκεί πρά­ξεις νομής με διά­νοια κυ­ρί­ου αξιώ­νο­ντας δι­καί­ω­μα κυ­ριό­τη­τας σ’ αυτό.

Εκρι­νε ότι στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση δεν υφί­στα­ται δια­φο­ρά με­τα­ξύ τι­τλού­χου και τρί­του αλλά ζή­τη­μα κα­τα­χώ­ρι­σης πρά­ξε­ως στα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, στα οποία, σύμ­φω­να με την κα­θιε­ρού­με­νη στα άρθρα δ3 επ. και δ7 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού αρχή της νο­μι­μό­τη­τας, πρέ­πει να εξα­σφα­λί­ζε­ται η ου­σια­στι­κή αλή­θεια των κα­τα­χω­ρί­σε­ων, ώστε να υπάρ­χει συμ­φω­νία με­τα­ξύ της πραγ­μα­τι­κής εμπράγ­μα­της έν­νο­μης κα­τά­στα­σης των ακι­νή­των και της κα­τα­χω­ρι­σμέ­νης στα κτη­μα­τι­κά βι­βλία.

Επο­μέ­νως, εφό­σον ο χα­ρα­κτή­ρας των δια­τά­ξε­ων του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού είναι προ­δή­λως δη­μο­σί­ας τά­ξε­ως, ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Δι­κα­στής δεν είναι απλό όρ­γα­νο τα­κτο­ποί­η­σης των κα­τα­τε­θέ­ντων εγ­γρά­φων αλλά δι­καιο­δο­τι­κό όρ­γα­νο με ευ­ρύ­τα­τη εξου­σία ελέγ­χου, όχι μόνο του τύπου αλλά και της ου­σί­ας των κα­τα­χω­ρι­στέ­ων πρά­ξε­ων, τί­τλων και εγ­γρά­φων, ορθώς ο τε­λευ­ταί­ος ερεύ­νη­σε το υπο­στα­τό της αί­τη­σης προς με­τα­γρα­φή με βάση την πραγ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση, όπως αυτή απει­κο­νί­ζε­ται στα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, ορθώς ερεύ­νη­σε τις με­τα­γε­νέ­στε­ρες (πλην της θε­με­λιώ­δους) εγ­γρα­φές επί του ακι­νή­του και εναρ­μο­νί­στη­κε με τα αναμ­φι­σβή­τη­της γνη­σιό­τη­τας και από­λυ­της απο­δει­κτι­κής δυ­νά­με­ως έγ­γρα­φα, μετά ταύτα δε ορθώς απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση με την προ­σβαλ­λό­με­νη διά­τα­ξη του.

Ση­μειώ­νε­ται ότι το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου με την υπ’ αρίθμ. 161/2013 από­φα­σή του επι­λή­φθη­κε της από 10 Ια­νουα­ρί­ου 2011 έφε­σης του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και Διευ­θυ­ντή του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου κατά της Ανώ­νυ­μης Τρα­πε­ζι­κής Εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία «ΑΤΤΙΚA BANK» και κατά της υπ΄α­ριθμ. 489/2010 ορι­στι­κής απο­φά­σε­ως του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, εκ­δο­θεί­σας κατά τη δια­δι­κα­σία της εκου­σί­ας δι­καιο­δο­σί­ας, αντι­μω­λία των δια­δί­κων, με την οποία έγινε δεκτή η από 18-1-2010 προ­σφυ­γή της τρά­πε­ζας κατά των υπ’ αριθμ. 3527/10-11-2009 και 3535/10-11-2009 απορ­ρι­πτι­κών δια­τά­ξε­ων του Δι­κα­στή του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου.

Το πρω­το­βάθ­μιο Δι­κα­στή­ριο με την εκ­κα­λου­μέ­νη από­φα­ση δέ­χθη­κε την προ­σφυ­γή ως ουσία βά­σι­μη για τους ίδιους λό­γους και για ο ίδιο ακί­νη­το.