Τη Δευτέρα αναμένεται η δημοσίευση της απόφασης για τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.- Η απόφαση είναι ειλημμένη

Την προσεχή Δευτέρα, εκτός απρο­ό­πτου θα γνω­στο­ποι­η­θεί στο Δήμο Ρόδου από το γραφείο της Ολο­μέ­λειας των Δικα­στών του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, η κρίση τους για το μείζον θέμα της συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας του Δημο­τι­κού Φόρου Δωδ/νήσου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.).

Ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής» ανα­φέ­ρουν συγκε­κρι­μένα ότι η Ολο­μέ­λεια δια­σκέ­φτηκε ήδη για το θέμα και έχει κατα­λή­ξει σε απόφαση, που ανα­μέ­νε­ται να καθα­ρο­γρα­φεί και να παρα­δο­θεί αρμο­δίως προς δημο­σί­ευση.

Το ανώτατο ακυ­ρω­τικό διοι­κη­τικό δικα­στή­ριο με τις υπ΄α­ριθμ. 3930 και 3931/2013 απο­φά­σεις του Β’ Τμή­μα­τος του σε 7μελή σύνθεση έκρινε κατά πλειο­ψη­φία αντι­συ­νταγ­μα­τικό τον φόρο.

Το Β’ Τμήμα εξέτασε την από 31η Ιουλίου 2006 αίτηση της Κοι­νο­πρα­ξίας με την επω­νυ­μία “Κοι­νο­πρα­ξία Νοσο­κο­μείου Ρόδου ΤΕΡΝΑ Α.Ε. – ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε. – ΕΜΠΕΔΟΣ Α.Ε. – J & P ΑΒΑΞ Α.Ε. – IMEC GMBH” και το δια­κρι­τικό τίτλο «Κοι­νο­πρα­ξία Κατα­σκευής Νοσο­κο­μείου Ρόδου», όπως μετο­νο­μά­σθηκε η Κοι­νο­πρα­ξία με την επω­νυ­μία «ΓΕΚ Α.Ε. – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ Α.Ε. – Α.Τ.Ε. ΓΝΩΜΩΝ Α.Ε. – ΑΒΑΞ Α.Ε. – IMEC GMBH», η οποία παρέστη με τους δικη­γό­ρους Σπυ­ρί­δωνα Μαράτο και Φιλιώ Μεντή κατά του Δήμου Ρόδου, ο οποίος παρέστη με τους δικη­γό­ρους Θεόδωρο Παπα­γε­ωρ­γίου και Γλυ­κε­ρία Σιούτη.

Σημειώ­νε­ται ότι ο πρό­ε­δρος της Ολο­μέ­λειας των δικα­στών του ΣτΕ, που εκδί­κασε την υπόθεση, ήταν  ο ίδιος που προ­ή­δρευσε στο Β’ Τμήμα, κρί­νο­ντας αντι­συ­νταγ­μα­τικό το φόρο, γεγονός που δεν αφήνει πολλά περι­θώ­ρια αισιο­δο­ξίας στο Δήμο Ρόδου.

Το Β’ Τμήμα του ΣτΕ έκρινε, ότι οι κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες του χρόνου επι­βο­λής του φόρου, 50 περίπου χρόνια μετά την ένωση της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα, είναι «προ­φα­νώς δια­φο­ρε­τι­κές εκείνων που υπήρχαν κατά τα αμέσως επόμενα της ένωσης αυτής έτη και δικαιο­λο­γού­σαν μια ειδική, έναντι άλλων περιο­χών της χώρας με τα αυτά χαρα­κτη­ρι­στικά, μετα­χεί­ριση».

Γίνεται χρήση εκφρά­σεων και επί­κληση συν­θη­κών που θα δικαιο­λο­γού­σαν ενδε­χο­μέ­νως τη δια­φο­ρο­ποί­ηση με βάση γενικά και αντι­κει­με­νικά κρι­τή­ρια όχι όμως μόνης της Δωδε­κα­νή­σου, μη αρκώ­ντας για την υπο­στή­ριξη του θεσμού «χωρίς συγκε­κρι­μένη εξει­δί­κευση των λόγων που το επι­βάλ­λουν» επί­κληση των άρθρων 102 παρ. 6 και 101 και 106 του Συντάγ­μα­τος για τις νησιω­τι­κές παρα­με­θό­ριες περιο­χές, ούτε του άρθρου 9 του Ν. 11850/198 περί κυρώ­σεως του Ευρω­παϊ­κού Χάρτη της Τοπικής Αυτο­νο­μίας, που ορίζει το δικαί­ωμα και την υπο­χρέ­ωση των ΟΤΑ να έχουν επαρ­κείς ίδιους πόρους από τοπι­κούς φόρους.