Το Ροδίνι θέλει ακόμη δουλειά

• Tο ιστο­ρικό πάρκο της Ρόδου παρα­μέ­νει σε ντρο­πια­στική κατά­σταση, ενώ θα έπρεπε να είναι το στολίδι του νησιού και σημείο ανα­φο­ράς, σύμφωνα με τον Νίκο Γερο­νι­κόλα

Ντρο­πια­στική εξα­κο­λου­θεί να είναι η εικόνα στο πάρκο του Ροδι­νιού, παρά τις αλλε­πάλ­λη­λες εξαγ­γε­λίες της δημο­τι­κής αρχής περί ολο­κλή­ρω­σης της «μεγάλης παρέμ­βα­σης» για την απο­κα­τά­σταση των ζημιών που προ­κά­λεσε η θεο­μη­νία Bora, σύμφωνα με τον επι­κε­φα­λής της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φίας του Δ.Σ. Ρόδου, Νίκο Γερο­νι­κόλα. Παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις και τα δελτία Τύπου, το πάρκο που απο­τε­λεί το αρχαιό­τερο της Ευρώπης συνε­χί­ζει να μαρα­ζώ­νει, εκπέ­μπο­ντας ακόμη εικόνα αδια­φο­ρίας ή πλημ­με­λούς φρο­ντί­δας καθώς χρειά­ζε­ται ακόμη να γίνουν πολλά.

Ο επι­κε­φα­λής της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης «Αρχή Οργά­νω­σης» Νίκος Γερο­νι­κό­λας επα­νέ­φερε το ζήτημα στον δημόσιο διάλογο, δηλώ­νο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά: «Πήγα με τα παιδιά μου στο πάρκο και ντρά­πηκα. Η πόλη που αγαπάμε αξίζει καλύ­τερα. Με ξεπερνά το γεγονός πως ο Δήμαρ­χος Ρόδου κατά­φερε εκεί, να κάνει αντι­πο­λί­τευση στον ίδιο του τον εαυτό (εννο­ώ­ντας ότι τα προη­γού­μενα χρόνια ήταν ο ίδιος Πρό­ε­δρος της ΔΕΡΜΑΕ). Δεν θα κου­ρα­στώ λοιπόν ποτέ να το λέω: ο Δήμος δεν ανήκει σε κανέναν! Ανήκει στους πολίτες. Και η Αυτο­διοί­κηση δεν είναι πεδίο φιλο­δο­ξιών, είναι χώρος ευθύνης!»

Ο κ. Γερο­νι­κό­λας ωστόσο επι­σή­μανε ότι δεν θέλει να ακυ­ρώ­σει την προ­σπά­θεια που γίνεται από τον Πρόεδρο της ΔΕΡΜΑΕ Χρ. Λάμπη, όμως το ιστο­ρικό πάρκο θα έπρεπε να είναι το στολίδι του νησιού και σημείο ανα­φο­ράς.

Εικόνα απα­ξί­ω­σης

Στις φωτο­γρα­φίες που απο­τύ­πωσε ο επι­κε­φα­λής της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φίας του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Νίκος Γερο­νι­κό­λας, κατα­γρά­φο­νται κατε­στραμ­μέ­νες ξύλινες κατα­σκευές, σπα­σμένα παγκά­κια, κομμένα και απο­ξη­ρα­μένα δένδρα, ένα αμφι­θέ­α­τρο κακο­ποι­η­μένο, graffiti, τουα­λέ­τες σε κατά­σταση εγκα­τά­λει­ψης, σκου­ρια­σμένα κάγκελα και σίδερα προ­στα­σίας. Τοιχία έχουν καταρ­ρεύ­σει, ενώ σε πολλά σημεία σημειώ­νο­νται κατο­λι­σθή­σεις πρανών. Ο περι­με­τρι­κός δρόμος που συνέδεε τη λεωφόρο Ρόδου–Λίνδου με τα Πευ­κά­κια και το Ιταλικό Πάρκο έχει δια­λυ­θεί.

Το άλλοτε καμάρι της Ρόδου έχει μετα­τρα­πεί σε «μαύρο στίγμα» για το νησί. Η κατά­σταση, όπως επι­ση­μαί­νουν κάτοι­κοι και επι­σκέ­πτες, θυμίζει «εγκα­τα­λειμ­μένο εργο­τά­ξιο». Πρό­κει­ται για κλασικό παρά­δειγμα κακής συντή­ρη­σης και παντε­λούς αδια­φο­ρίας, επι­βα­ρυ­μένο μάλιστα από άστοχες παρεμ­βά­σεις του παρελ­θό­ντος που αλλοί­ω­σαν τον χαρα­κτήρα του πάρκου.

Η τελευ­ταία ουσια­στική παρέμ­βαση στο Ροδίνι έγινε το 2019, με την πρώτη φάση έργου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 560.000 ευρώ, η οποία αφο­ρούσε τη δια­μόρ­φωση μονο­πα­τιών, απο­κα­τά­σταση λιθό­κτι­στων τοιχίων, καθα­ρι­σμό λιμνών, επι­σκευή γεφυρών και τοπο­θέ­τηση ενη­με­ρω­τι­κών πινα­κί­δων. Έκτοτε, παρά τις συνε­χείς εξαγ­γε­λίες, οι φθορές επα­νήλ­θαν και οι εργα­σίες δεν συνε­χί­στη­καν.

Το 2021, η δια­χεί­ριση του πάρκου πέρασε στη ΔΕΡΜΑΕ, η οποία παρου­σί­ασε επι­και­ρο­ποι­η­μένη μελέτη απο­κα­τά­στα­σης συνο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 1,25 εκατ. ευρώ, κάνο­ντας λόγο για «Α’ Φάση» που θα ανα­δεί­κνυε το Ροδίνι ως «ζωντανό κύτταρο ιστο­ρίας και πολι­τι­σμού». Ωστόσο, η μελέτη παρέ­μεινε στα συρ­τά­ρια, με τις εγκρί­σεις να εκκρε­μούν επί μήνες. Η ίδια εικόνα ανα­πα­ρά­χθηκε και τον Ιούλιο του 2024, όταν η ΔΕΡΜΑΕ ανα­κοί­νωσε ότι «ολο­κλη­ρώ­θηκε η πρώτη φάση απο­κα­τά­στα­σης» με κόστος 260.152 ευρώ, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως οι παρεμ­βά­σεις «ανα­βάθ­μι­σαν την ευταξία, την ασφά­λεια και την προ­σβα­σι­μό­τητα του χώρου».