Βιολογικός και Ροδίνι στο επίκεντρο της λογοδοσίας της δημοτικής αρχής

• Δύο ερω­τή­σεις με βαρύ οικο­νο­μικό και περι­βαλ­λο­ντικό περιε­χό­μενο κατα­τέ­θη­καν ενόψει της τέταρ­της ειδικής συνε­δρί­α­σης λογο­δο­σίας, την Τετάρτη 16 Σεπτεμ­βρίου 2026

Με δύο θέματα που αγγί­ζουν ταυ­τό­χρονα τη δημόσια υγεία, το περι­βάλ­λον, τα οικο­νο­μικά του Δήμου και την εικόνα της πόλης προ­σέρ­χε­ται η δημο­τική αρχή στην τέταρτη ειδική συνε­δρί­αση λογο­δο­σίας του έτους 2026. Η συνε­δρί­αση έχει οριστεί για την Τετάρτη 16 Σεπτεμ­βρίου 2026, στις 12:00 το μεση­μέρι.

Οι ερω­τή­σεις που έχουν κατα­τε­θεί δεν είναι τυπικές. Η πρώτη, από τον δημο­τικό σύμ­βουλο κ. Νίκο Γερο­νι­κόλα, αφορά τις Εγκα­τα­στά­σεις Επε­ξερ­γα­σίας Λυμάτων της Ρόδου και τη ΔΕΥΑΡ και συνο­δεύ­ε­ται από εκτενές αίτημα χορή­γη­σης εγγρά­φων, οικο­νο­μι­κών κατα­στά­σεων και μετρή­σεων. Η δεύτερη, από τον δημο­τικό σύμ­βουλο κ. Τηλέ­μαχο Καμπούρη, επα­νέρ­χε­ται στο Πάρκο του Ροδι­νιού και ζητά πλήρη απο­λο­γι­σμό των παρεμ­βά­σεων και των δαπανών από την αρχή του 2024 μέχρι σήμερα. Και οι δύο ερω­τή­σεις κατα­λή­γουν στο ίδιο ερώτημα, ποιος ανα­λαμ­βά­νει την ευθύνη για όσα δεν προ­χώ­ρη­σαν όπως είχαν ανα­κοι­νω­θεί.

Τα λύματα, τα οικο­νο­μικά της ΔΕΥΑΡ και το έργο των 46,6 εκα­τομ­μυ­ρίων

Η ερώτηση για τον Βιο­λο­γικό ξεκινά από μια δια­πί­στωση που δύσκολα αμφι­σβη­τεί­ται. Η κατά­σταση των εγκα­τα­στά­σεων επε­ξερ­γα­σίας λυμάτων του νησιού, η περι­βαλ­λο­ντική διά­σταση του ζητή­μα­τος, οι σημα­ντι­κές οικο­νο­μι­κές δεσμεύ­σεις που ανα­λαμ­βά­νει η ΔΕΥΑΡ και η ακύρωση της δια­δι­κα­σίας για το έργο επέ­κτα­σης του Βιο­λο­γι­κού συν­θέ­τουν, όπως ανα­φέ­ρε­ται, μια εικόνα που γεννά εύλογα και σοβαρά ερω­τή­ματα. Πρό­κει­ται, κατά τον ερω­τώ­ντα, για έργο κρίσιμο για τη δημόσια υγεία, το περι­βάλ­λον και τη λει­τουρ­γία του νησιού, και ακριβώς γι’ αυτό απαι­τού­νται πλήρης ενη­μέ­ρωση, σαφείς απα­ντή­σεις και απόλυτη δια­φά­νεια.

Το πρώτο σκέλος της ερώ­τη­σης στρέ­φε­ται στα οικο­νο­μικά της επι­χεί­ρη­σης. Με δεδο­μέ­νες τις υφι­στά­με­νες υπο­χρε­ώ­σεις της ΔΕΥΑΡ και τον σχε­δια­σμό νέων έργων υψηλού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, ζητεί­ται να απο­σα­φη­νι­στεί η πραγ­μα­τική οικο­νο­μική και χρη­μα­το­δο­τική δυνα­τό­τητά της και κατά πόσο μπορεί να ανα­λαμ­βά­νει νέες υπο­χρε­ώ­σεις χωρίς πρό­σθετο κίνδυνο για την ίδια, τον Δήμο Ρόδου ή τους κατα­να­λω­τές. Για τον σκοπό αυτό ζητού­νται, για καθεμία από τις χρήσεις 2022, 2023, 2024 και 2025, οι ετήσιοι ισο­λο­γι­σμοί και οι πλήρεις οικο­νο­μι­κές κατα­στά­σεις, τα ανα­λυ­τικά ισο­ζύ­για λογα­ρια­σμών της 31 Δεκεμ­βρίου κάθε χρήσης, οι πλήρεις εκθέ­σεις των Ορκωτών Ελεγ­κτών Λογι­στών με τυχόν παρα­τη­ρή­σεις, επι­φυ­λά­ξεις ή άλλα ευρή­ματα, καθώς και οι οικο­νο­μι­κοί απο­λο­γι­σμοί κάθε χρήσης.

Το δεύτερο σκέλος αφορά την περι­βαλ­λο­ντική νομι­μό­τητα των εγκα­τα­στά­σεων. Ζητεί­ται να προ­σκο­μι­στούν οι άδειες που αφορούν τα έργα και τις εγκα­τα­στά­σεις διά­θε­σης των επε­ξερ­γα­σμέ­νων λυμάτων της ΕΕΛ Κρε­μα­στής στη θαλάσ­σια περιοχή, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του χερ­σαίου και του υπο­θα­λάσ­σιου αγωγού, η ισχύ­ουσα άδεια λει­τουρ­γίας της εγκα­τά­στα­σης της Κρε­μα­στής και η Απόφαση Έγκρι­σης Περι­βαλ­λο­ντι­κών Όρων που βρί­σκε­ται σήμερα σε ισχύ, μαζί με κάθε απόφαση ανα­νέ­ω­σης, παρά­τα­σης ή τρο­πο­ποί­η­σής της. Παράλ­ληλα ζητού­νται οι επί­ση­μες μετρή­σεις και τα απο­τε­λέ­σματα των ελέγχων που έχουν διε­νερ­γή­σει οι αρμό­διες δημό­σιες αρχές στις θαλάσ­σιες περιο­χές του Βοδιού και της Κρε­μα­στής κατά τα έτη 2023, 2024, 2025 και 2026, όλα τα απο­τε­λέ­σματα δειγ­μα­το­λη­ψιών και εργα­στη­ρια­κών ανα­λύ­σεων, τα αντί­στοιχα απο­τε­λέ­σματα ελέγχων της εκροής των δύο εγκα­τα­στά­σεων, οι εκθέ­σεις αυτο­ψίας ή επι­θε­ώ­ρη­σης και, τέλος, οι πράξεις επι­βο­λής προ­στί­μων ή άλλων διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων, με την ειδική αιτιο­λο­γία τους και τις παρα­βά­σεις που δια­πι­στώ­θη­καν.

Ιδιαί­τερο βάρος έχει το τρίτο ερώτημα, που αφορά τον ανάδοχο ο οποίος ανέλαβε το 2025 την ανα­βάθ­μιση, λει­τουρ­γία και συντή­ρηση της ΕΕΛ Ρόδου στο Βόδι. Ζητού­νται όλες οι μηνιαίες τεχνι­κές εκθέ­σεις, οι ανα­φο­ρές λει­τουρ­γίας, τα ημε­ρο­λό­για και τα λοιπά προ­βλε­πό­μενα παρα­δο­τέα του, από την έναρξη της σύμ­βα­σης μέχρι τον χρόνο κατά τον οποίο δια­πι­στώ­θηκε ή δηλώ­θηκε επι­σή­μως το πρό­βλημα υπερ­φόρ­τι­σης της εγκα­τά­στα­σης.

Ο ερωτών ζητά επι­πλέον να προσ­διο­ρι­στεί με ακρί­βεια πότε κατα­γρά­φηκε για πρώτη φορά, είτε από τον ανάδοχο είτε από τις υπη­ρε­σίες της ΔΕΥΑΡ, ότι η εγκα­τά­σταση λει­τουρ­γούσε εκτός των προ­βλε­πό­με­νων ορίων ή παρου­σί­αζε κίνδυνο υπερ­φόρ­τι­σης, και ποια συγκε­κρι­μένα μέτρα προ­τά­θη­καν ή ελή­φθη­σαν εκείνη τη στιγμή.

Ο πυρήνας της ερώ­τη­σης βρί­σκε­ται ωστόσο στο τέταρτο σκέλος, που αφορά το έργο επέ­κτα­σης προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 46,6 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ. Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία που παρα­τί­θε­νται, με την απόφαση ανά­λη­ψης πολυ­ε­τούς υπο­χρέ­ω­σης η δαπάνη κατα­νε­μή­θηκε σε 1 εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ για το 2026, 25,6 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για το 2027 και 20 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για το 2028. Παρά το γεγονός ότι το μεγα­λύ­τερο μέρος της οικο­νο­μι­κής και φυσικής υλο­ποί­η­σης είχε εξαρχής προ­γραμ­μα­τι­στεί για τα έτη 2027 και 2028, η ΔΕΥΑΡ επέλεξε τη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­μενη δημο­σί­ευση, επι­κα­λού­μενη κατε­πεί­γουσα ανάγκη.

Η δια­δι­κα­σία αυτή ακυ­ρώ­θηκε στη συνέ­χεια κατόπιν προ­σφυ­γών ενώπιον της Ενιαίας Αρχής Δημο­σίων Συμ­βά­σεων.

Το ερώτημα που τίθεται είναι ευθύ. Για ποιον συγκε­κρι­μένο λόγο δεν επελέγη εξαρχής ανοι­κτός διεθνής δια­γω­νι­σμός, με ευρύ­τερο αντα­γω­νι­σμό και δυνα­τό­τητα μεγα­λύ­τε­ρων εκπτώ­σεων προς όφελος της ΔΕΥΑΡ και των δημοτών; Και, συμπλη­ρω­μα­τικά, εξε­τά­στηκε ποτέ η δυνα­τό­τητα να δια­κρι­θούν συγκε­κρι­μένα, αυτο­τελή και πραγ­μα­τικά επεί­γο­ντα τμήματα του έργου, τα οποία θα μπο­ρού­σαν, εφόσον πλη­ρού­νταν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρθρου 6 παρά­γρα­φος 10 του νόμου 4412/2016 που ορίζει ανώτατο όριο 20% επί του συνο­λι­κού έργου για απευ­θείας ανάθεση, να αντι­με­τω­πι­στούν με ταχύ­τερη δια­δι­κα­σία, ενώ το κύριο και μόνιμο αντι­κεί­μενο της επέ­κτα­σης θα προ­χω­ρούσε μέσω ανοι­κτού διε­θνούς δια­γω­νι­σμού; Η ερώτηση κλείνει με το ζήτημα του χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος. Μετά την ακύρωση, ποιο είναι σήμερα το επι­και­ρο­ποι­η­μένο πρό­γραμμα δημο­πρά­τη­σης, ανά­θε­σης και ολο­κλή­ρω­σης του έργου και ποιος ανα­λαμ­βά­νει την πολι­τική ευθύνη για την καθυ­στέ­ρηση που έχει ήδη προ­κύ­ψει.

Το Ροδίνι, τα 260.152 ευρώ και οι εικόνες του 2026

Η δεύτερη ερώτηση μετα­φέ­ρει τη συζή­τηση σε έναν χώρο με εντελώς δια­φο­ρε­τικό χαρα­κτήρα αλλά με ανάλογη πολι­τική φόρτιση. Το Πάρκο του Ροδι­νιού, όπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται, απο­τε­λεί έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους φυσι­κούς και ιστο­ρι­κούς χώρους της Ρόδου. Από το 2024 η δημο­τική αρχή είχε ανα­κοι­νώ­σει σχε­δια­σμό για την ανά­πλασή του και την υποβολή πρό­τα­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης. Μετά τις πρό­σθε­τες ζημιές που προ­κά­λεσε η θεο­μη­νία Bora, η ΔΕΡΜΑΕ προ­χώ­ρησε το 2025 σε εργα­σίες απο­κα­τά­στα­σης συνο­λι­κού κόστους 260.152 ευρώ, ενώ τον Ιούλιο του ίδιου έτους ανα­κοι­νώ­θηκε ότι η μεγάλη παρέμ­βαση ολο­κλη­ρω­νό­ταν και ότι η εικόνα, η ασφά­λεια και η προ­σβα­σι­μό­τητα του πάρκου είχαν βελ­τιω­θεί.

Η εικόνα αυτή, σύμφωνα με τον ερω­τώ­ντα, δεν κράτησε πολύ. Μέσα στο 2026 επα­νέρ­χο­νται εικόνες ελλι­πούς καθα­ριό­τη­τας και συντή­ρη­σης, γεγονός που καθιστά ανα­γκαία, όπως ανα­φέ­ρε­ται, μια σαφή και συνο­λική ενη­μέ­ρωση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου.

Τα ερω­τή­ματα προς τη δημο­τική αρχή είναι πέντε και αλλη­λέν­δετα. Ζητεί­ται πρώτον να προσ­διο­ρι­στούν με ακρί­βεια οι παρεμ­βά­σεις που έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στο πάρκο από την 1 Ιανουα­ρίου 2024 μέχρι σήμερα, τόσο από τον Δήμο Ρόδου όσο και από τη ΔΕΡΜΑΕ, καθώς και το συνο­λικό ποσό που έχει δαπα­νη­θεί.

Δεύ­τε­ρον, ποια ήταν η τύχη της πρό­τα­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης που προ­ε­τοι­μά­στηκε το 2024 για τη συνο­λική ανά­πλαση, δηλαδή αν υπο­βλή­θηκε, αν εγκρί­θηκε ή αν απορ­ρί­φθηκε και, εφόσον δεν προ­χώ­ρησε, για ποιους συγκε­κρι­μέ­νους λόγους. Τρίτον, ποιος έχει σήμερα την ευθύνη της καθη­με­ρι­νής συντή­ρη­σης και καθα­ριό­τη­τας, αν υπάρχει ενεργή σύμβαση με ανάδοχο, ποιο είναι το οικο­νο­μικό της αντι­κεί­μενο, ποιες εργα­σίες περι­λαμ­βά­νει, με ποια συχνό­τητα εκτε­λού­νται και ποιος ελέγχει και πιστο­ποιεί την ορθή εκτέ­λεσή τους.

Το τέταρτο ερώτημα είναι ίσως το πιο αιχμηρό. Πώς εξη­γεί­ται ότι, παρά τις εργα­σίες ύψους 260.152 ευρώ του 2025 και τις δημό­σιες ανα­κοι­νώ­σεις περί ουσια­στι­κής απο­κα­τά­στα­σης, μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διά­στημα κατα­γρά­φο­νται εκ νέου εικόνες που παρα­πέ­μπουν σε ελλιπή συντή­ρηση και εγκα­τά­λειψη. Και το πέμπτο κοι­τά­ζει μπροστά. Υπάρχει σήμερα συγκε­κρι­μένο, χρη­μα­το­δο­τη­μένο και με σαφές χρο­νο­διά­γραμμα σχέδιο για την ορι­στική απο­κα­τά­σταση, την ανά­δειξη και κυρίως τη μόνιμη συντή­ρηση του πάρκου, ποιος είναι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του και πότε προ­βλέ­πε­ται να ολο­κλη­ρω­θεί.