Βιολογικός και Ροδίνι στο επίκεντρο της λογοδοσίας της δημοτικής αρχής

• Δύο ερω­τή­σεις με βαρύ οι­κο­νο­μι­κό και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό πε­ριε­χό­με­νο κα­τα­τέ­θη­καν ενό­ψει της τέ­ταρ­της ει­δι­κής συ­νε­δρί­α­σης λο­γο­δο­σί­ας, την Τε­τάρ­τη 16 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026

Με δύο θέ­μα­τα που αγ­γί­ζουν ταυ­τό­χρο­να τη δη­μό­σια υγεία, το πε­ρι­βάλ­λον, τα οι­κο­νο­μι­κά του Δήμου και την ει­κό­να της πόλης προ­σέρ­χε­ται η δη­μο­τι­κή αρχή στην τέ­ταρ­τη ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση λο­γο­δο­σί­ας του έτους 2026. Η συ­νε­δρί­α­ση έχει ορι­στεί για την Τε­τάρ­τη 16 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, στις 12:00 το με­ση­μέ­ρι.

Οι ερω­τή­σεις που έχουν κα­τα­τε­θεί δεν είναι τυ­πι­κές. Η πρώτη, από τον δη­μο­τι­κό σύμ­βου­λο κ. Νίκο Γε­ρο­νι­κό­λα, αφορά τις Εγκα­τα­στά­σεις Επε­ξερ­γα­σί­ας Λυ­μά­των της Ρόδου και τη ΔΕΥΑΡ και συ­νο­δεύ­ε­ται από εκτε­νές αί­τη­μα χο­ρή­γη­σης εγ­γρά­φων, οι­κο­νο­μι­κών κα­τα­στά­σε­ων και με­τρή­σε­ων. Η δεύ­τε­ρη, από τον δη­μο­τι­κό σύμ­βου­λο κ. Τη­λέ­μα­χο Κα­μπού­ρη, επα­νέρ­χε­ται στο Πάρκο του Ρο­δι­νιού και ζητά πλήρη απο­λο­γι­σμό των πα­ρεμ­βά­σε­ων και των δα­πα­νών από την αρχή του 2024 μέχρι σή­με­ρα. Και οι δύο ερω­τή­σεις κα­τα­λή­γουν στο ίδιο ερώ­τη­μα, ποιος ανα­λαμ­βά­νει την ευ­θύ­νη για όσα δεν προ­χώ­ρη­σαν όπως είχαν ανα­κοι­νω­θεί.

Τα λύ­μα­τα, τα οι­κο­νο­μι­κά της ΔΕΥΑΡ και το έργο των 46,6 εκα­τομ­μυ­ρί­ων

Η ερώ­τη­ση για τον Βιο­λο­γι­κό ξε­κι­νά από μια δια­πί­στω­ση που δύ­σκο­λα αμ­φι­σβη­τεί­ται. Η κα­τά­στα­ση των εγκα­τα­στά­σε­ων επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των του νη­σιού, η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή διά­στα­ση του ζη­τή­μα­τος, οι ση­μα­ντι­κές οι­κο­νο­μι­κές δε­σμεύ­σεις που ανα­λαμ­βά­νει η ΔΕΥΑΡ και η ακύ­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας για το έργο επέ­κτα­σης του Βιο­λο­γι­κού συν­θέ­τουν, όπως ανα­φέ­ρε­ται, μια ει­κό­να που γεννά εύ­λο­γα και σο­βα­ρά ερω­τή­μα­τα. Πρό­κει­ται, κατά τον ερω­τώ­ντα, για έργο κρί­σι­μο για τη δη­μό­σια υγεία, το πε­ρι­βάλ­λον και τη λει­τουρ­γία του νη­σιού, και ακρι­βώς γι’ αυτό απαι­τού­νται πλή­ρης ενη­μέ­ρω­ση, σα­φείς απα­ντή­σεις και από­λυ­τη δια­φά­νεια.

Το πρώτο σκέ­λος της ερώ­τη­σης στρέ­φε­ται στα οι­κο­νο­μι­κά της επι­χεί­ρη­σης. Με δε­δο­μέ­νες τις υφι­στά­με­νες υπο­χρε­ώ­σεις της ΔΕΥΑΡ και τον σχε­δια­σμό νέων έργων υψη­λού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, ζη­τεί­ται να απο­σα­φη­νι­στεί η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή και χρη­μα­το­δο­τι­κή δυ­να­τό­τη­τά της και κατά πόσο μπο­ρεί να ανα­λαμ­βά­νει νέες υπο­χρε­ώ­σεις χωρίς πρό­σθε­το κίν­δυ­νο για την ίδια, τον Δήμο Ρόδου ή τους κα­τα­να­λω­τές. Για τον σκοπό αυτό ζη­τού­νται, για κα­θε­μία από τις χρή­σεις 2022, 2023, 2024 και 2025, οι ετή­σιοι ισο­λο­γι­σμοί και οι πλή­ρεις οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις, τα ανα­λυ­τι­κά ισο­ζύ­για λο­γα­ρια­σμών της 31 Δε­κεμ­βρί­ου κάθε χρή­σης, οι πλή­ρεις εκ­θέ­σεις των Ορ­κω­τών Ελεγ­κτών Λο­γι­στών με τυχόν πα­ρα­τη­ρή­σεις, επι­φυ­λά­ξεις ή άλλα ευ­ρή­μα­τα, καθώς και οι οι­κο­νο­μι­κοί απο­λο­γι­σμοί κάθε χρή­σης.

Το δεύ­τε­ρο σκέ­λος αφορά την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή νο­μι­μό­τη­τα των εγκα­τα­στά­σε­ων. Ζη­τεί­ται να προ­σκο­μι­στούν οι άδειες που αφο­ρούν τα έργα και τις εγκα­τα­στά­σεις διά­θε­σης των επε­ξερ­γα­σμέ­νων λυ­μά­των της ΕΕΛ Κρε­μα­στής στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του χερ­σαί­ου και του υπο­θα­λάσ­σιου αγω­γού, η ισχύ­ου­σα άδεια λει­τουρ­γί­ας της εγκα­τά­στα­σης της Κρε­μα­στής και η Από­φα­ση Έγκρι­σης Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Όρων που βρί­σκε­ται σή­με­ρα σε ισχύ, μαζί με κάθε από­φα­ση ανα­νέ­ω­σης, πα­ρά­τα­σης ή τρο­πο­ποί­η­σής της. Πα­ράλ­λη­λα ζη­τού­νται οι επί­ση­μες με­τρή­σεις και τα απο­τε­λέ­σμα­τα των ελέγ­χων που έχουν διε­νερ­γή­σει οι αρ­μό­διες δη­μό­σιες αρχές στις θα­λάσ­σιες πε­ριο­χές του Βο­διού και της Κρε­μα­στής κατά τα έτη 2023, 2024, 2025 και 2026, όλα τα απο­τε­λέ­σμα­τα δειγ­μα­το­λη­ψιών και ερ­γα­στη­ρια­κών ανα­λύ­σε­ων, τα αντί­στοι­χα απο­τε­λέ­σμα­τα ελέγ­χων της εκρο­ής των δύο εγκα­τα­στά­σε­ων, οι εκ­θέ­σεις αυ­το­ψί­ας ή επι­θε­ώ­ρη­σης και, τέλος, οι πρά­ξεις επι­βο­λής προ­στί­μων ή άλλων διοι­κη­τι­κών κυ­ρώ­σε­ων, με την ει­δι­κή αι­τιο­λο­γία τους και τις πα­ρα­βά­σεις που δια­πι­στώ­θη­καν.

Ιδιαί­τε­ρο βάρος έχει το τρίτο ερώ­τη­μα, που αφορά τον ανά­δο­χο ο οποί­ος ανέ­λα­βε το 2025 την ανα­βάθ­μι­ση, λει­τουρ­γία και συ­ντή­ρη­ση της ΕΕΛ Ρόδου στο Βόδι. Ζη­τού­νται όλες οι μη­νιαί­ες τε­χνι­κές εκ­θέ­σεις, οι ανα­φο­ρές λει­τουρ­γί­ας, τα ημε­ρο­λό­για και τα λοιπά προ­βλε­πό­με­να πα­ρα­δο­τέα του, από την έναρ­ξη της σύμ­βα­σης μέχρι τον χρόνο κατά τον οποίο δια­πι­στώ­θη­κε ή δη­λώ­θη­κε επι­σή­μως το πρό­βλη­μα υπερ­φόρ­τι­σης της εγκα­τά­στα­σης.

Ο ερω­τών ζητά επι­πλέ­ον να προσ­διο­ρι­στεί με ακρί­βεια πότε κα­τα­γρά­φη­κε για πρώτη φορά, είτε από τον ανά­δο­χο είτε από τις υπη­ρε­σί­ες της ΔΕΥΑΡ, ότι η εγκα­τά­στα­ση λει­τουρ­γού­σε εκτός των προ­βλε­πό­με­νων ορίων ή πα­ρου­σί­α­ζε κίν­δυ­νο υπερ­φόρ­τι­σης, και ποια συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα προ­τά­θη­καν ή ελή­φθη­σαν εκεί­νη τη στιγ­μή.

Ο πυ­ρή­νας της ερώ­τη­σης βρί­σκε­ται ωστό­σο στο τέ­ταρ­το σκέ­λος, που αφορά το έργο επέ­κτα­σης προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 46,6 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ. Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία που πα­ρα­τί­θε­νται, με την από­φα­ση ανά­λη­ψης πο­λυ­ε­τούς υπο­χρέ­ω­σης η δα­πά­νη κα­τα­νε­μή­θη­κε σε 1 εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ για το 2026, 25,6 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για το 2027 και 20 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για το 2028. Παρά το γε­γο­νός ότι το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της οι­κο­νο­μι­κής και φυ­σι­κής υλο­ποί­η­σης είχε εξαρ­χής προ­γραμ­μα­τι­στεί για τα έτη 2027 και 2028, η ΔΕΥΑΡ επέ­λε­ξε τη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­με­νη δη­μο­σί­ευ­ση, επι­κα­λού­με­νη κα­τε­πεί­γου­σα ανά­γκη.

Η δια­δι­κα­σία αυτή ακυ­ρώ­θη­κε στη συ­νέ­χεια κα­τό­πιν προ­σφυ­γών ενώ­πιον της Ενιαί­ας Αρχής Δη­μο­σί­ων Συμ­βά­σε­ων.

Το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται είναι ευθύ. Για ποιον συ­γκε­κρι­μέ­νο λόγο δεν επε­λέ­γη εξαρ­χής ανοι­κτός διε­θνής δια­γω­νι­σμός, με ευ­ρύ­τε­ρο αντα­γω­νι­σμό και δυ­να­τό­τη­τα με­γα­λύ­τε­ρων εκ­πτώ­σε­ων προς όφε­λος της ΔΕΥΑΡ και των δη­μο­τών; Και, συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά, εξε­τά­στη­κε ποτέ η δυ­να­τό­τη­τα να δια­κρι­θούν συ­γκε­κρι­μέ­να, αυ­το­τε­λή και πραγ­μα­τι­κά επεί­γο­ντα τμή­μα­τα του έργου, τα οποία θα μπο­ρού­σαν, εφό­σον πλη­ρού­νταν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρ­θρου 6 πα­ρά­γρα­φος 10 του νόμου 4412/2016 που ορί­ζει ανώ­τα­το όριο 20% επί του συ­νο­λι­κού έργου για απευ­θεί­ας ανά­θε­ση, να αντι­με­τω­πι­στούν με τα­χύ­τε­ρη δια­δι­κα­σία, ενώ το κύριο και μό­νι­μο αντι­κεί­με­νο της επέ­κτα­σης θα προ­χω­ρού­σε μέσω ανοι­κτού διε­θνούς δια­γω­νι­σμού; Η ερώ­τη­ση κλεί­νει με το ζή­τη­μα του χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος. Μετά την ακύ­ρω­ση, ποιο είναι σή­με­ρα το επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νο πρό­γραμ­μα δη­μο­πρά­τη­σης, ανά­θε­σης και ολο­κλή­ρω­σης του έργου και ποιος ανα­λαμ­βά­νει την πο­λι­τι­κή ευ­θύ­νη για την κα­θυ­στέ­ρη­ση που έχει ήδη προ­κύ­ψει.

Το Ρο­δί­νι, τα 260.152 ευρώ και οι ει­κό­νες του 2026

Η δεύ­τε­ρη ερώ­τη­ση με­τα­φέ­ρει τη συ­ζή­τη­ση σε έναν χώρο με εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα αλλά με ανά­λο­γη πο­λι­τι­κή φόρ­τι­ση. Το Πάρκο του Ρο­δι­νιού, όπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται, απο­τε­λεί έναν από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους φυ­σι­κούς και ιστο­ρι­κούς χώ­ρους της Ρόδου. Από το 2024 η δη­μο­τι­κή αρχή είχε ανα­κοι­νώ­σει σχε­δια­σμό για την ανά­πλα­σή του και την υπο­βο­λή πρό­τα­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης. Μετά τις πρό­σθε­τες ζη­μιές που προ­κά­λε­σε η θε­ο­μη­νία Bora, η ΔΕΡ­ΜΑΕ προ­χώ­ρη­σε το 2025 σε ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης συ­νο­λι­κού κό­στους 260.152 ευρώ, ενώ τον Ιού­λιο του ίδιου έτους ανα­κοι­νώ­θη­κε ότι η με­γά­λη πα­ρέμ­βα­ση ολο­κλη­ρω­νό­ταν και ότι η ει­κό­να, η ασφά­λεια και η προ­σβα­σι­μό­τη­τα του πάρ­κου είχαν βελ­τιω­θεί.

Η ει­κό­να αυτή, σύμ­φω­να με τον ερω­τώ­ντα, δεν κρά­τη­σε πολύ. Μέσα στο 2026 επα­νέρ­χο­νται ει­κό­νες ελ­λι­πούς κα­θα­ριό­τη­τας και συ­ντή­ρη­σης, γε­γο­νός που κα­θι­στά ανα­γκαία, όπως ανα­φέ­ρε­ται, μια σαφή και συ­νο­λι­κή ενη­μέ­ρω­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου.

Τα ερω­τή­μα­τα προς τη δη­μο­τι­κή αρχή είναι πέντε και αλ­λη­λέν­δε­τα. Ζη­τεί­ται πρώ­τον να προσ­διο­ρι­στούν με ακρί­βεια οι πα­ρεμ­βά­σεις που έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στο πάρκο από την 1 Ια­νουα­ρί­ου 2024 μέχρι σή­με­ρα, τόσο από τον Δήμο Ρόδου όσο και από τη ΔΕΡ­ΜΑΕ, καθώς και το συ­νο­λι­κό ποσό που έχει δα­πα­νη­θεί.

Δεύ­τε­ρον, ποια ήταν η τύχη της πρό­τα­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης που προ­ε­τοι­μά­στη­κε το 2024 για τη συ­νο­λι­κή ανά­πλα­ση, δη­λα­δή αν υπο­βλή­θη­κε, αν εγκρί­θη­κε ή αν απορ­ρί­φθη­κε και, εφό­σον δεν προ­χώ­ρη­σε, για ποιους συ­γκε­κρι­μέ­νους λό­γους. Τρί­τον, ποιος έχει σή­με­ρα την ευ­θύ­νη της κα­θη­με­ρι­νής συ­ντή­ρη­σης και κα­θα­ριό­τη­τας, αν υπάρ­χει ενερ­γή σύμ­βα­ση με ανά­δο­χο, ποιο είναι το οι­κο­νο­μι­κό της αντι­κεί­με­νο, ποιες ερ­γα­σί­ες πε­ρι­λαμ­βά­νει, με ποια συ­χνό­τη­τα εκτε­λού­νται και ποιος ελέγ­χει και πι­στο­ποιεί την ορθή εκτέ­λε­σή τους.

Το τέ­ταρ­το ερώ­τη­μα είναι ίσως το πιο αιχ­μη­ρό. Πώς εξη­γεί­ται ότι, παρά τις ερ­γα­σί­ες ύψους 260.152 ευρώ του 2025 και τις δη­μό­σιες ανα­κοι­νώ­σεις περί ου­σια­στι­κής απο­κα­τά­στα­σης, μέσα σε τόσο σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα κα­τα­γρά­φο­νται εκ νέου ει­κό­νες που πα­ρα­πέ­μπουν σε ελ­λι­πή συ­ντή­ρη­ση και εγκα­τά­λει­ψη. Και το πέμ­πτο κοι­τά­ζει μπρο­στά. Υπάρ­χει σή­με­ρα συ­γκε­κρι­μέ­νο, χρη­μα­το­δο­τη­μέ­νο και με σαφές χρο­νο­διά­γραμ­μα σχέ­διο για την ορι­στι­κή απο­κα­τά­στα­ση, την ανά­δει­ξη και κυ­ρί­ως τη μό­νι­μη συ­ντή­ρη­ση του πάρ­κου, ποιος είναι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του και πότε προ­βλέ­πε­ται να ολο­κλη­ρω­θεί.