Σύγχρονα Κωσταλέξια

Ανήμερα της Παγκό­σμιας Ημέρας για την ψυχική υγεία, ήρθε στο φως μια υπόθεση για την απάν­θρωπη μετα­χεί­ριση ενός 55χρονου με ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα, στον οικισμό του Αλι­βε­ρίου στον  Βόλο. Οι ηλι­κιω­μέ­νοι γονείς του, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ήταν επι­θε­τι­κός και ότι φοβό­ντου­σαν μην κάνει κακό σε άλλους ανθρώ­πους τον είχαν δεμένο στην αυλή, σαν ζώο, με αλυσίδα 15 μέτρων. Ζούσε σε μια παράγκα και έκανε την ανάγκη του σε εξω­τε­ρική τουα­λέτα. Μια υπόθεση που θυμίζει την ιστορία της Ελένης από το Κωστα­λέξι όταν την βρήκε σε ημιά­γρια κατά­σταση σε υπόγειο του σπιτιού τής οικο­γέ­νειάς της και που μας έκαναν εκτός από το να ανα­τρι­χιά­σουμε να ανα­ρω­τη­θούμε. Τελικά τι ή και ποιος έφταιγε για την υπόθεση της Ελένης από το Κωστα­λέξι; Οι συγ­γε­νείς που δεν γνώ­ρι­ζαν πως να δια­χει­ρι­στούν αυτό που της συνέ­βαινε, και την κρά­τη­σαν έγκλει­στη στο σπίτι; Ο κοι­νω­νι­κός περί­γυ­ρος, με τις προ­κα­τα­λή­ψεις και την αδια­φο­ρία; Στο χωριό όλοι ήξεραν, αλλά κανείς δεν μίλαγε, όπως συμ­βαί­νει συχνά σε μικρές, κλει­στές κοι­νω­νίες. Το κράτος και οι φορείς που δεν μερί­μνη­σαν για τη φρο­ντίδα της; Ιδια είναι τα ερω­τή­ματα και για τα σύγ­χρονα Κωστα­λέ­ξια, καθώς το μεγάλο πρό­βλημα της ένδειας δομών και φρο­ντί­δας για ψυχικά ασθε­νείς, μπορεί να μην είναι τόσο έντονο όσο στο παρελ­θόν, είναι όμως υπαρκτό. Και δυστυ­χώς ο κοι­νω­νι­κός περί­γυ­ρος εξα­κο­λου­θεί να ξέρει και να μη μιλάει. «Η κατά­σταση της δημό­σιας ψυχια­τρι­κής περί­θαλ­ψης στην Ελλάδα την χαρα­κτη­ρί­ζουν τρεις λέξεις: Ανι­σό­τητα, σιωπή, ακι­νη­σία.» λέει ο Γιάννης Σακέλ­λης, καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κής της Εργα­σίας και της Κοι­νω­νι­κής Πολι­τι­κής στο Τμήμα Κοιν. Ανθρω­πο­λο­γίας του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου με την ευκαι­ρία τη Ημέρας Ψυχικής Υγείας.