Μητσοτάκης: Η ενδυνάμωση της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας συμβάδισε με την εδραίωση της ευρωπαϊκής της πορείας

«Απο­τε­λεί ξε­χω­ρι­στή τιμή για μένα να βρί­σκο­μαι σή­με­ρα μαζί σας, να μοι­ρα­στώ κά­ποιες σύ­ντο­μες σκέ­ψεις για την ταύ­τι­ση της πο­λι­τι­κής δια­δρο­μής του Κων­στα­ντί­νου Κα­ρα­μαν­λή με την πο­ρεία της Ελ­λά­δος προς την Ενω­μέ­νη Ευ­ρώ­πη», ανέ­φε­ρε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στο χαι­ρε­τι­σμό που απηύ­θυ­νε σε εκ­δή­λω­ση του Ιδρύ­μα­τος «Κων­στα­ντί­νος Γ. Κα­ρα­μαν­λής», με θέμα «Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής – Η πο­ρεία της Ελ­λά­δας στην Ενω­μέ­νη Ευ­ρώ­πη».

«Η Ελλάς ανή­κει και επι­θυ­μεί να ανή­κει εις την Ευ­ρώ­πη όπου την έχουν το­πο­θε­τή­σει η γε­ω­πο­λι­τι­κή της θέση, η ιστο­ρία και η πα­ρά­δο­σή της και δεν επι­θυ­μεί την έντα­ξή της απο­κλει­στι­κώς και μόνον για λό­γους οι­κο­νο­μι­κούς. Την επι­διώ­κει προ­πά­ντων για λό­γους πο­λι­τι­κούς που ανα­φέ­ρο­νται εις την στα­θε­ρο­ποί­η­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας και εις το μέλ­λον του έθνους», είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Και συ­νέ­χι­σε «Στις 12 Ιου­νί­ου του 1975 η Ελ­λά­δα μόλις έχει κα­τα­θέ­σει το επί­ση­μο αί­τη­μά της να ει­σέλ­θει ισό­τι­μα στις Ευ­ρω­παϊ­κές Κοι­νό­τη­τες. Και σε επι­στο­λή του προς τους πρέ­σβεις των τότε 9 κρα­τών-μελών ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής συ­νο­ψί­ζει λιτά την ουσία του. Μία δια­δρο­μή η οποία θα ολο­κλη­ρω­νό­ταν νι­κη­φό­ρα 4 χρό­νια αρ­γό­τε­ρα με την υπο­γρα­φή της Συν­θή­κης των Αθη­νών που όριζε τη χώρα μας ως δέ­κα­το ευ­ρω­παίο εταί­ρο από την 1η Ια­νουα­ρί­ου του 1981.

Η πρόσ­δε­ση στο Κοι­νο­τι­κό άρμα ισο­δυ­να­μού­σε με μία πολ­λα­πλή εγ­γύ­η­ση του πο­λι­τεύ­μα­τος και με οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ευ­η­με­ρία

Ο συμ­βο­λι­σμός του 1975 τα­ξι­δεύ­ει από τότε στις πε­ρι­στά­σεις και στο χρόνο. Γιατί πράγ­μα­τι η εν­δυ­νά­μω­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας στην πα­τρί­δα μας συμ­βά­δι­σε όλες τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες με την εδραί­ω­ση της ευ­ρω­παϊ­κής της πο­ρεί­ας», τό­νι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Στο ση­μείο αυτό ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης πρό­σθε­σε: «Συ­να­ντή­θη­κε όμως και με ένα ζη­τού­με­νο δύο αιώ­νων. Γιατί από την πρώτη στιγ­μή η επα­να­στα­τη­μέ­νη Ελ­λά­δα του 1821 συ­νό­δευ­σε τον κύριο στόχο της, της απο­τί­να­ξης του οθω­μα­νι­κού ζυγού με την ανα­σύν­δε­ση του Γέ­νους μας με τα έθνη της ηπεί­ρου μας, της Ευ­ρώ­πης.

Ει­δι­κό­τε­ρα, στις αβέ­βαιες συν­θή­κες της Με­τα­πο­λί­τευ­σης, η πρόσ­δε­ση στο Κοι­νο­τι­κό άρμα ισο­δυ­να­μού­σε με μία πολ­λα­πλή εγ­γύ­η­ση του πο­λι­τεύ­μα­τος που μόλις έβγαι­νε από την επτά­χρο­νη τυ­ραν­νία, της εθνι­κής ακε­ραιό­τη­τας με τις πλη­γές στην Κύπρο νωπές και τη χώρα εκτός πλαι­σί­ου συλ­λο­γι­κής ασφά­λειας και στρα­τιω­τι­κού σκέ­λους τους ΝΑΤΟ και τέλος της οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ευ­η­με­ρί­ας καθώς η Ελ­λά­δα ανοι­γό­ταν σε μία ευ­ρεία αγορά και σ’ ένα νέο πε­ρι­βάλ­λον που θα την άλ­λα­ζαν ρι­ζι­κά».

Η συμ­με­το­χή στα δρώ­με­να της ηπεί­ρου μας υπήρ­ξε κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή επι­λο­γή για το σύ­νο­λο του κε­ντρο­δε­ξιού τόξου

Ο πρω­θυ­πουρ­γός υπο­γράμ­μι­σε βε­βαί­ως με ανα­φο­ρά σε σχε­τι­κό βί­ντεο που είχε λίγο νω­ρί­τε­ρα προ­βλη­θεί πως η κοι­νο­τι­κή σύν­δε­ση της Ελ­λά­δας είχε επι­τευ­χθεί ήδη από το 1961. «Και ευ­τυ­χώς σε αυτή την διο­ρα­τι­κή του επι­μο­νή ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής δεν ήταν μόνος. Η ιστο­ρία, η γε­ω­γρα­φι­κή θέση, τα οι­κο­νο­μι­κά αλλά και τα εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Ελ­λά­δος επέ­βα­λαν τη συμ­με­το­χή της στην Ευ­ρω­παϊ­κή Κοι­νό­τη­τα». Η δή­λω­ση αυτή ανή­κει στον Κων­στα­ντί­νο Μη­τσο­τά­κη και δια­τυ­πώ­θη­κε ήδη από τη δε­κα­ε­τία του ’60, ανέ­φε­ρε ο πρω­θυ­πουρ­γός «απο­τε­λώ­ντας όχι μόνο δείγ­μα της δια­χρο­νι­κής επιρ­ρο­ής την οποία εξέ­πε­μπε η Ευ­ρω­παϊ­κή προ­ο­πτι­κή στο ευ­ρύ­τε­ρο πο­λι­τι­κό φάσμα αλλά και σαφή από­δει­ξη ότι η συμ­με­το­χή στα δρώ­με­να της ηπεί­ρου μας υπήρ­ξε κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή επι­λο­γή για το σύ­νο­λο του κε­ντρο­δε­ξιού τόξου.

Με πρω­τα­γω­νι­στή τον Κων­στα­ντί­νο Κα­ρα­μαν­λή. Μια επι­λο­γή άρι­στη που ωστό­σο δο­κι­μά­στη­κε πολύ στο πέ­ρα­σμα του χρό­νου. Γιατί πλάι στα πολλά δεινά που συσ­σώ­ρευ­σε η Απρι­λια­νή Δι­κτα­το­ρία κλη­ρο­δό­τη­σε και τη βίαιη δια­κο­πή της πο­ρεί­ας της προς την Ευ­ρώ­πη πη­γαί­νο­ντας δυ­στυ­χώς τη χώρα πολλά χρό­νια πίσω. Και πάλι όμως. Και πάλι, ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής αξιο­ποί­η­σε σοφά το πο­λι­τι­κό του κε­φά­λαιο κάμ­πτο­ντας τις όποιες -και ήταν αρ­κε­τές όπως γνω­ρί­ζει καλά και ο κ. Μο­λυ­βιά­τη και ο κ. Αχ. Κα­ρα­μαν­λής- αρ­κε­τές ανα­στο­λές στο εξω­τε­ρι­κό με την ενερ­γο­ποί­η­ση και της στε­νής προ­σω­πι­κής του σχέ­σης με τον Γάλλο πρό­ε­δρο και πραγ­μα­τι­κό φι­λέλ­λη­να Ζι­σκάρ Ντ’ Εστέν γιατί και η εμπι­στο­σύ­νη με­τα­ξύ των ηγε­τών έχει και αυτή την ξε­χω­ρι­στή της ση­μα­σία», τό­νι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Η Ελ­λά­δα του 2021 απο­τε­λεί μια χώρα ρι­ζι­κά δια­φο­ρε­τι­κή από την Ελ­λά­δα του 1981 γιατί δεν υπήρ­ξε πεδίο της δη­μό­σιας ζωής που να μην ωφέ­λη­σε η κοι­νο­τι­κή επί­δρα­ση

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης επε­σή­μα­νε ακόμη πως ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής χρειά­στη­κε επί­σης να πα­ρα­με­ρί­σει με πο­λι­τι­κά επι­χει­ρή­μα­τα τις όποιες -και ήταν πολ­λές- αντιρ­ρή­σεις στο εσω­τε­ρι­κό. «Κι έτσι μέσα σε τέσ­σε­ρα χρό­νια, η Ελ­λά­δα κέρ­δι­σε το χα­μέ­νο έδα­φος κα­τορ­θώ­νο­ντας να ταυ­τι­στεί με τη δεύ­τε­ρη διεύ­ρυν­ση της Ευ­ρώ­πης.

Δεν επρό­κει­το όμως μόνο για την «οφει­λή» της ηπεί­ρου προς το λίκνο των αξιών της, όπως τό­νι­ζαν τότε πολ­λοί ξένοι ηγέ­τες. Όσο, για την ίδια τη συ­νει­δη­τή στρο­φή της Ευ­ρώ­πης προς την επέ­κτα­ση της πο­λι­τι­κής της εμ­βέ­λειας αλλά και την εμ­βά­θυν­ση των θε­σμών της. Θυ­μί­ζω ότι η έντα­ξη της Ελ­λά­δος συ­νέ­πε­σε με την πρώτη λαϊκή ψήφο για την εκλο­γή ευ­ρω­βου­λευ­τών, οι οποί­οι ως τότε διο­ρί­ζο­νταν. Κι ακόμα, άνοι­ξε τον δρόμο προς τον Νότο και τη με­τέ­πει­τα εί­σο­δο χωρών της Ιβη­ρι­κής, με αυ­ταρ­χι­κό πα­ρελ­θόν (Ισπα­νία και Πορ­το­γα­λία). Ακο­λού­θη­σε ένα συ­ναρ­πα­στι­κό τα­ξί­δι τεσ­σά­ρων δε­κα­ε­τιών με κύ­μα­τα και με ανα­τα­ρά­ξεις που πάντα όμως οδη­γού­σε τε­λι­κά σε ήρεμα νερά. Η Ελ­λά­δα του 2021 απο­τε­λεί μια χώρα ρι­ζι­κά δια­φο­ρε­τι­κή από την Ελ­λά­δα του 1981 γιατί δεν υπήρ­ξε πεδίο της δη­μό­σιας ζωής που να μην ωφέ­λη­σε η κοι­νο­τι­κή επί­δρα­ση όπως σοφά είχε προ­βλέ­ψει ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής: απ’ τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των υπο­δο­μών και την ανά­τα­ξη της αγρο­τι­κής πα­ρα­γω­γής μέχρι την εμ­βά­θυν­ση των δι­καιω­μά­των, του κρά­τους δι­καί­ου, της κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής, της πο­λι­τι­στι­κής δη­μιουρ­γί­ας. Και μπο­ρεί στην αρχή, η άρση του προ­στα­τευ­τι­σμού μέσα στην κοινή αγορά να ανέ­δει­ξε διαρ­θρω­τι­κές αδυ­να­μί­ες της οι­κο­νο­μί­ας μας. Με­σο­πρό­θε­σμα όμως εκ­συγ­χρό­νι­σε το σύ­νο­λο της λει­τουρ­γί­ας της».