«Εν αρχή ήτο το χάος»

«Παρέ­λαβα χάος» είπε ο κ. Σαμαράς, «Βρήκαμε καμένη γη» είπε ο κ. Τσίπρας , πρω­το­τυ­πώ­ντας μόνο ως προς την δια­φο­ρε­τική έκφραση.

Με το δεδο­μένο ότι και ο κ. Παπαν­δρέου, χάος είχε παρα­λά­βει, και ο κ. Kώστας Καρα­μαν­λής επίσης, και οι παλαιό­τε­ροι Παπαν­δρέου και Καρα­μαν­λή­δες το ίδιο, συμπε­ραί­νουμε ότι κατά κάποιον μυστή­ριο τρόπο, ο τόπος μας παρα­μέ­νει μονίμως σε προ κοσμο­γο­νίας κατά­σταση, ανορ­γά­νω­τος και ασυμ­μόρ­φω­τος.

Παρότι κάθε κυβέρ­νηση δια­τεί­νε­ται στον καιρό της ότι τον θέτει σε τροχιά τάξης και ανά­πτυ­ξης.

Βέβαια το χάος είναι λέξη ελλη­νική και βασική έννοια στην ελλη­νική μυθο­λο­γία.

Στη Θεο­γο­νία ο Ησίοδος λέει «ἤτοι μὲν πρώ­τι­στα Χάος γένετ’» . Το Χάος γέννησε το Έρεβος και τη Νύχτα, λέει ο Ησίοδος.

Και πολύ γου­στό­ζικα τα έχει ξανα­δι­η­γη­θεί ο Τσι­φό­ρος στη Μυθο­λο­γία: Έξυσε λοιπόν το μούσι του ο Ησίοδος κι άρχισε να γράφει: «Εν αρχή ήτο το χάος». Πάντα είναι το χάος. Και παντού. Στην πολι­τική, στις μυστη­ριώ­δεις δολο­φο­νίες που πετάνε σφαίρες απ’ το παρά­θυρο και ρίχνουνε μπροστά ένα κομμάτι χάος να συγκα­λύ­ψουνε τη δουλειά, στα οικο­νο­μικά, στα μεγάλα τραστ και στα κεφά­λαια των φου­κα­ρά­δων, που κοιτάνε να βρούνε κατο­στά­ρικο να πλη­ρώ­σουνε τον δοσά…