Κρεμαστινός: “Πλαίσιο συμφωνίας” ΣΥΡΙΖΑ- Κινήματος Αλλαγής προς τους ψηφοφόρους τους

Ανοι­κτός σε διάλογο για συνερ­γα­σία, ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής, δηλώνει στο Αθη­ναϊκό/Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων ο καθη­γη­τής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός. Συγκε­κρι­μένα στην ερώτηση “με τη ΝΔ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ” ο Ε΄ αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής απαντά: “Έχω επα­νει­λημ­μένα τονίσει ότι το συντρι­πτικό ποσοστό των ψηφο­φό­ρων του 34% του ΣΥΡΙΖΑ των τελευ­ταίων εκλογών ήταν άνθρω­ποι που στο παρελ­θόν στή­ρι­ξαν επα­νει­λημ­μένα εκλο­γικά το ΠΑΣΟΚ. Είναι κατά συνέ­πεια λογικό το Κίνημα Αλλαγής να απευ­θύ­νε­ται πρω­τί­στως σε αυτόν τον χώρο. Όμως, μετά την ανα­γνώ­ριση από τον ίδιο τον πρω­θυ­πουργό στη Βουλή ότι αυτα­πα­τή­θηκε κατά το πρώτο εξάμηνο της δια­κυ­βέρ­νη­σής του, δηλαδή ότι πίστευε πως υπάρχει κι άλλος δρόμος εκτός από αυτούς των μνη­μο­νίων, χιλιά­δες από αυτούς τους ψηφο­φό­ρους δηλώ­νουν σήμερα δημο­σκο­πικά ότι έχουν απο­γοη­τευ­τεί και δεν ξέρουν τι να πράξουν στις προ­σε­χείς εκλογές. Κατά συνέ­πεια, είναι λογικό οι ηγεσίες των δύο κομ­μά­των να ανα­ζη­τή­σουν ένα πλαίσιο συμ­φω­νίας αξιό­πι­στο απευ­θυ­νό­μενο προς τους ψηφο­φό­ρους τους. Για το λόγο αυτό πρό­τεινα ο αρχηγός του κοι­νο­βου­λευ­τικά μεγα­λύ­τε­ρου κόμ­μα­τος να ανα­ζη­τή­σει ένα διάλογο με την πρόεδρο του Κινή­μα­τος Αλλαγής στον οποίο να τεθούν οι βάσεις κοινής συμ­φω­νίας. Εάν όμως δεν υπάρξει συμ­φω­νία δεν σημαί­νει ότι πρέπει να χαθεί η χώρα. Είδατε ότι το SPD στη Γερ­μα­νία συγκυ­βερνά με τους Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες ύστερα όμως από προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­φω­νίες, η συζή­τηση των οποίων διήρ­κεσε μήνες και στην οποία συμ­με­τείχε όχι μόνο η κορυφή αλλά και η βάση του κόμ­μα­τος.”

Ο κ. Κρε­μα­στι­νός θεωρεί λογικό η Φώφη Γεν­νη­ματά να ζητάει εκλογές προ­κει­μέ­νου “η στα­θε­ρο­ποί­ηση του πολι­τι­κού κλί­μα­τος να δια­σφα­λι­στεί του­λά­χι­στον μετά τις εκλογές”, καθώς -όπως σημειώνει- “χωρίς αξιό­πι­στο σταθερό πολι­τικό σχήμα δεν υπάρχει καμία ελπίδα για ανάταξη της οικο­νο­μίας”.

Τάσ­σε­ται υπέρ της απλής ανα­λο­γι­κής υπό την προ­ϋ­πό­θεση να δεσμευ­θούν, και μάλιστα προ­ε­κλο­γικά, τα κόμματα για συνεν­νο­ή­σεις και συγκλί­σεις. “για να πιστέ­ψουν όλοι και ιδίως οι επεν­δυ­τές ότι θα προ­κύ­ψει σταθερή κυβέρ­νηση μετά τις εκλογές”.

Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σων, ανα­φε­ρό­με­νος στην τουρ­κική επι­θε­τι­κό­τητα, δεν απέ­κλεισε ένα επει­σό­διο τύπου Ιμίων με στόχο να οδη­γη­θεί η Ελλάδα στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Επίσης σχετικά με την έξαρση του προ­σφυ­γι­κού στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, ο καθ. Δ. Κρε­μα­στι­νός προ­τεί­νει να επα­νε­ξε­τα­στεί το θέμα των hotspots σε ευρω­παϊκό επίπεδο.

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη:

Ως βου­λευ­τής των ακρι­τι­κών Δωδε­κα­νή­σων, σε ποιο βαθμό ανη­συ­χείτε για την τουρ­κική επι­θε­τι­κό­τητα στο Αιγαίο και τη Κύπρο;

Η Τουρκία δια του Προ­έ­δρου της ζητά επι­και­ρο­ποί­ηση της συν­θή­κης της Λοζάνης. Μέσα στο πλαίσιο αυτό εντάσ­σε­ται και ο εκνευ­ρι­σμός και η επι­θε­τι­κό­τητα και κυρίως οι εξο­πλι­σμοί. Όλα αυτά στόχο έχουν να υπο­χρε­ώ­σουν την Ελλάδα σε επα­να­δια­πραγ­μά­τευση. Δεν βλέπω πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας. Δεν απο­κλείω όμως ένα επει­σό­διο τύπου Ιμίων, δηλαδή περιο­ρι­σμένο επει­σό­διο, που και αυτό θα έχει στόχο να οδη­γή­σει την Ελλάδα στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Συμ­φω­νείτε με την κυβερ­νη­τική τακτική στην αντι­με­τώ­πιση των προ­κλή­σεων της Άγκυρας; Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα;

Η Ελλάδα πρέπει να απο­φεύ­γει ανόητες δημό­σιες απα­ντή­σεις σε επι­θε­τι­κούς κύκλους της Τουρ­κίας διότι αυτό δεν ωφελεί σε τίποτα. Αντί­θετα, πρέπει να προ­σφεύ­γει συνεχώς και αδια­λεί­πτως στο συμ­βού­λιο αρχηγών– κρατών της Ευρώπης και φυσικά στο ΝΑΤΟ με στόχο πώς θα απο­τρα­πεί ο κίν­δυ­νος ακόμα και ενός περιο­ρι­σμέ­νου επει­σο­δίου. Εκείνο το οποίο θα έπρεπε να πράξει η κυβέρ­νηση είναι όταν συνο­μι­λεί για εθνικά θέματα να υπάρχει η δυνα­τό­τητα εκ των προ­τέ­ρων ενη­μέ­ρω­σης των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών κομ­μά­των, με στόχο την επί­τευξη ομο­φω­νίας. Αυτό έχει ζητήσει η πρό­ε­δρος του Κινή­μα­τος Αλλαγής.

Πώς κρίνετε την κυβερ­νη­τική πολι­τική στο προ­σφυ­γικό.μεα­να­στευ­τικό; Πώς θα ανα­κου­φι­στούν τα νησιά του Αιγαίου;

Από την αρχή έχω επα­νει­λημ­μένα τοπο­θε­τη­θεί ότι ήταν λάθος τα hotspots να γίνουν στα νησιά. Είχα πει στη Βουλή ότι τα hotspots στο τέλος θα γίνουν μονάδες εγκα­τά­στα­σης και όχι υπο­δο­χής όπως έλεγαν όλοι οι φίλοι μας οι Ευρω­παίοι. Και δυστυ­χώς αυτό συνέβη. Κατά συνέ­πεια θα πρέπει σε ευρω­παϊκό επίπεδο να επα­νε­ξε­τα­στεί το θέμα των hotspots. Επίσης πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρχει καθη­με­ρινή επι­κοι­νω­νία με ειδικά πλοία που θα χρη­μα­το­δο­τού­νται από την ΕΕ για τη μετα­φορά των προ­σφύ­γων και των μετα­να­στών στην ενδο­χώρα αμέσως μετά την άφιξή τους στα νησιά. Η δια­δι­κα­σία υπο­δο­χής και παροχής ασύλου πρέπει να γίνεται στην ενδο­χώρα και όχι στα νησιά. Έτσι μόνο θα ανα­σά­νουν τα νησιά.

Συμ­φω­νείτε, κύριε Κρε­μα­στινέ, με την πρόταση Γεν­νη­ματά να γίνουν εκλογές για να απο­φα­σί­σουν οι πολίτες τι θα γίνει μετά τη λήξη του Μνη­μο­νίου;

Η κ. Γεν­νη­ματά ως πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ εξ αρχής είχε ζητήσει συμ­με­τοχή και της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης στην κυβέρ­νηση, ούτως ώστε να δημιουρ­γη­θεί ένα αξιό­πι­στο σταθερό πολι­τικό κλίμα που να προ­σελ­κύ­σει επεν­δύ­σεις και επεν­δυ­τές, και να οδη­γή­σει στην πολυ­πό­θητη από όλους ανά­πτυξη. Η κ. Γεν­νη­ματά ζήτησε επίσης να προ­χω­ρή­σει η δια­δι­κα­σία του Συντάγ­μα­τος μέσα στο πλαίσιο του εκσυγ­χρο­νι­σμού της χώρας. Όμως επειδή τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε, είναι λογικό να ζητάει εκλογές προ­κει­μέ­νου η στα­θε­ρο­ποί­ηση του πολι­τι­κού κλί­μα­τος να δια­σφα­λι­στεί του­λά­χι­στον μετά τις εκλογές. Χωρίς αξιό­πι­στο σταθερό πολι­τικό σχήμα δεν υπάρχει καμία ελπίδα για ανάταξη της οικο­νο­μίας. Κανείς δεν εμπι­στεύ­ε­ται αστα­θείς κυβερ­νή­σεις για να επεν­δύ­σει σε μία χώρα όπου δεν θα ξέρει τι θα του συμβεί τον επόμενο χρόνο σε φορο­λο­γικό και χρη­μα­το­πι­στω­τικό επίπεδο.

Η κυβέρ­νηση ανα­κι­νεί θέμα εκλο­γι­κού νόμου και φαί­νε­ται να επα­να­φέ­ρει την απλή ανα­λο­γική από τις επό­με­νες εκλογές. Συμ­φω­νείτε;

Η απλή ανα­λο­γική προ­ϋ­πο­θέ­τει συνεν­νο­ή­σεις και συγκλί­σεις μεταξύ των κομ­μά­των. Εάν αυτό συμβεί μετε­κλο­γικά τότε και πολύς χρόνος θα χρεια­στεί και ενδε­χο­μέ­νως να προ­κύ­ψει ακυ­βερ­νη­σία. Κατά συνέ­πεια, οι διερ­γα­σίες αυτές πρέπει να γίνουν προ­ε­κλο­γικά για να πιστέ­ψουν όλοι και ιδίως οι επεν­δυ­τές ότι θα προ­κύ­ψει σταθερή κυβέρ­νηση μετά τις εκλογές. Στο ερώτημά σας εάν συμφωνώ, απαντώ ότι συμφωνώ αλλά υπό αυτές τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Συμ­με­ρί­ζε­σθε την εκτί­μηση ότι ο κ Τσίπρας απο­δέ­χε­ται τους όρους των δανει­στών για να κλείσει το κεφά­λαιο Μνη­μό­νια συνε­χί­ζο­ντας τη λιτό­τητα, ενώ ο κ. Μητσο­τά­κης απο­φεύ­γει να δεσμευ­τεί για το τι θα πράξει αν είναι ο επό­με­νος πρω­θυ­πουρ­γός;

Δεν πρέπει να υπάρ­χουν ψευ­δαι­σθή­σεις. Εάν δεν υπάρ­ξουν επεν­δύ­σεις και ανά­πτυξη, η λιτό­τητα θα συνε­χί­ζε­ται ανε­ξαρ­τή­τως του ποιος θα είναι ο πρω­θυ­πουρ­γός. Κατά συνέ­πεια, αλλού πρέπει να στο­χεύ­σει η κυβέρ­νηση για να επι­τευ­χθεί πολική στα­θε­ρό­τητα και να βελ­τιω­θούν το ταχύ­τερο δυνατόν οι μισθοί και οι συντά­ξεις.

Ποια θα πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη σας, τα σημεία που θα συγκρο­τή­σουν την Εθνική Συνεν­νό­ηση, όπως προ­τεί­νει το Κίνημα Αλλαγής;

Το Κίνημα Αλλαγής προ­τεί­νει το αυτο­νό­ητο. Και το αυτο­νό­ητο είναι ότι πρω­τί­στως πρέπει να δια­σφα­λι­στεί η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα και το ανα­πτυ­ξιακό πρό­γραμμα της χώρας το οποίο πρέπει να στη­ρί­ξουν όλα τα κόμματα που θα συγκρο­τή­σουν μια κυβέρ­νηση τετρα­ε­τίας. Από εκεί και πέρα, οι ιδε­ο­λο­γι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις, οι οποίες είναι αυτο­νό­η­τες, μπορεί να ανα­μέ­νουν μέχρις ότου στα­θε­ρο­ποι­η­θεί η οικο­νο­μία οπότε το κάθε κόμμα θα έχει την πολυ­τέ­λεια να υπο­στη­ρί­ξει την ιδε­ο­λο­γική του θέση.

Με τη ΝΔ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ; Ποια είναι η στρα­τη­γική κατεύ­θυνση του Κινή­μα­τος Αλλαγής;

Έχω επα­νει­λημ­μένα τονίσει ότι το συντρι­πτικό ποσοστό των ψηφο­φό­ρων του 34% του ΣΥΡΙΖΑ των τελευ­ταίων εκλογών ήταν άνθρω­ποι που στο παρελ­θόν στή­ρι­ξαν επα­νει­λημ­μένα εκλο­γικά το ΠΑΣΟΚ. Είναι κατά συνέ­πεια λογικό το Κίνημα Αλλαγής να απευ­θύ­νε­ται πρω­τί­στως σε αυτόν τον χώρο. Όμως, μετά την ανα­γνώ­ριση από τον ίδιο των πρω­θυ­πουργό στη Βουλή ότι αυτα­πα­τή­θηκε κατά το πρώτο εξάμηνο της δια­κυ­βέρ­νη­σής του, δηλαδή ότι πίστευε πως υπάρχει κι άλλος δρόμος εκτός από αυτούς των μνη­μο­νίων, χιλιά­δες από αυτούς τους ψηφο­φό­ρους δηλώ­νουν σήμερα δημο­σκο­πικά ότι έχουν απο­γοη­τευ­τεί και δεν ξέρουν τι να πράξουν στις προ­σε­χείς εκλογές. Κατά συνέ­πεια, είναι λογικό οι ηγεσίες των δύο κομ­μά­των να ανα­ζη­τή­σουν ένα πλαίσιο συμ­φω­νίας αξιό­πι­στο απευ­θυ­νό­μενο προς τους ψηφο­φό­ρους τους. Για το λόγο αυτό πρό­τεινα ο αρχηγός του κοι­νο­βου­λευ­τικά μεγα­λύ­τε­ρου κόμ­μα­τος να ανα­ζη­τή­σει ένα διάλογο με την πρόεδρο του Κινή­μα­τος Αλλαγής στον οποίο να τεθούν οι βάσεις κοινής συμ­φω­νίας. Εάν όμως δεν υπάρξει συμ­φω­νία δεν σημαί­νει ότι πρέπει να χαθεί η χώρα. Είδατε ότι το SPD στη Γερ­μα­νία συγκυ­βερνά με τους Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες ύστερα όμως από προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­φω­νίες, η συζή­τηση των οποίων διήρ­κεσε μήνες και στην οποία συμ­με­τείχε όχι μόνο η κορυφή αλλά και η βάση του κόμ­μα­τος.

Μείωση συντά­ξεων και αφο­ρο­λό­γη­του έχει ψηφίσει η κυβέρ­νηση να εφαρ­μο­στούν από 1.1.2019. Δεν θα πρέπει να κατα­λο­γι­στεί η ευθύνη για τη λιτό­τητα;

Το θέμα της ευθύνης, αν μου επι­τρέ­ψετε, είναι δευ­τε­ρεύον. Το πρω­τεύον θέμα είναι η ανάταξη της οικο­νο­μίας της χώρας και η ταχύ­τερη δυνατή επα­να­φορά των μισθών και συντά­ξεων σε επίπεδα Ευρώπης και όχι Βαλ­κα­νίων. Τώρα, οι ευθύνες ως προς τη λιτό­τητα είναι προ­φα­νείς. Η κυβέρ­νηση της ΝΔ το 2009 παρέ­δωσε τη χώρα σε κατά­σταση χρε­ο­κο­πίας. Το ΠΑΣΟΚ παρότι έβλεπε ότι κανένα κόμμα ουσια­στικά δεν συμ­φω­νούσε για το πρώτο μνη­μό­νιο, αντί να προ­κη­ρύ­ξει εκλογές ή δημο­ψή­φι­σμα για να υπο­χρε­ώ­σει τα άλλα κόμματα να συμ­με­τέ­χουν, προ­χώ­ρησε μόνο του στο πρώτο μνη­μό­νιο. Η ΝΔ αντί να στη­ρί­ξει το πρώτο μνη­μό­νιο προ­χώ­ρησε σε λαϊ­κι­στι­κές εξαγ­γε­λίες (Ζάππειο 1, Ζάππειο 2, Ζάππειο 3) με απο­τέ­λε­σμα να οδη­γή­σει τη χώρα στο δεύτερο μνη­μό­νιο. Ο σημε­ρι­νός πρω­θυ­πουρ­γός είπε στη Βουλή ότι αυτα­πα­τή­θηκε. Δηλαδή δεν μπόρεσε να εφαρ­μό­σει αυτά που πίστευε. Έτσι ανα­γκά­στηκε μέσα σε ένα δρα­μα­τικό βράδυ του καλο­και­ριού να εξαγ­γεί­λει μια άλλη πολι­τική, η οποία όμως ήταν αντί­θετη με αυτά που πίστευε. Κατά συνέ­πεια, το πρώτο εξάμηνο της δια­κυ­βέρ­νη­σής του δεν ωφέλησε αλλά έβλαψε οικο­νο­μικά τη χώρα. Έτσι υπο­χρε­ώ­θηκε να φέρει με το τρίτο μνη­μό­νιο μέτρα λιτό­τη­τας, τα οποία δυστυ­χώς θα συνε­χι­στούν και στο 2019, μετά το θεω­ρη­τικό τέλος του μνη­μο­νίου. Οι ευθύνες λοιπόν που με ρωτάτε είναι προ­φα­νείς, αλλά δυστυ­χώς έχουν μόνο ιστο­ρικό ενδια­φέ­ρον. Διότι στην πράξη δεν ωφελεί πια η συζή­τηση για τις ευθύνες, ωφελεί η συζή­τηση για το πόσο γρήγορα και πόσο ουσια­στική θα είναι η ανά­πτυξη της χώρας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ