ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Με διάφορα παραμύθια μια Καλαματιανή «μάδησε» Ροδίτη!

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση

Με την υπ’ αρίθμ. 30/2016 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που εκδό­θηκε την περα­σμένη Πέμπτη, απορ­ρί­φθηκε η έφεση που άσκησε μια Καλα­μα­τιανή για την ακύρωση της υπ’ αρίθμ. 132/2014 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης ύψους 150.000 ευρώ εις βάρος της, που ασκή­θηκε από έναν Ροδίτη, από τον οποίο κατόρ­θωσε να αφαι­ρέ­σει σηµαντικά ποσά, πεί­θο­ντάς τον ότι εργα­ζό­ταν στην Εθνική Υπη­ρε­σία Πλη­ρο­φο­ριών (ΕΥΠ) αλλά και ότι ο αδελφός της είχε… απαχθεί.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» το ποινικό δικα­στή­ριο, που εξέτασε την ίδια υπόθεση σε δεύτερο βαθμό, της έχει επι­βά­λει ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών, μετα­τρέ­ψιμη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σίως.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επε­δί­κασε υπέρ του Ροδίτη απο­ζη­μί­ωση ύψους 80.800 ευρώ.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Η κατηγορούµενη και ο µηνυτής γνω­ρί­σθη­καν στη Ρόδο τον Οκτώ­βριο του 2008. Η κατηγορουµένη φέρεται να ανέφερε ψευδώς στον µηνυτή ότι ήταν δημό­σιος υπάλ­λη­λος και ειδι­κό­τερα υπάλ­λη­λος του Υπουρ­γείου Πολιτισµού, αποσπασµένη στην Εθνική Υπη­ρε­σία Πλη­ρο­φο­ριών (Ε.Υ.Π.), ότι ήταν κάτοι­κος Αθηνών, ότι διέθετε µεγάλης αξίας ακίνητη περιου­σία στην Αθήνα και στη Μάνη και ότι ήταν άγαµη.

Περαι­τέρω φέρεται να του είπε ότι βρι­σκό­ταν στη Ρόδο για υπη­ρε­σια­κούς λόγους αλλά λόγω της σοβα­ρό­τη­τας της απο­στο­λής της, δεν µπορούσε να τους απο­κα­λύ­ψει. Η φιλική σχέση εξε­λί­χθηκε σε ερωτική και η κατηγορούµενη ερχόταν στη Ρόδο για λίγο χρονικό διάστηµα και µετά έφευγε, προφασιζόµενη ψευδώς “υπη­ρε­σια­κούς λόγους”.

Κατά τη διάρ­κεια της παραµονής της και των σχεδόν καθηµερινών τηλε­φω­νι­κών επαφών που είχαν, ανέφερε ψευδώς κατά διαστήµατα στο µηνυτή ότι ο πατέρας της είχε ασθε­νή­σει βαριά, ότι ο αδελφός της είχε πέσει θύµα απα­γω­γής και ότι οι απα­γω­γείς ζητού­σαν για να τον απε­λευ­θε­ρώ­σουν 1.000.000 ευρώ ως λύτρα και γι’ αυτό είχε άµεση ανάγκη χρηµάτων. Γι’ αυτό ζήτησε από τον µηνυτή να την βοη­θή­σει δανεί­ζο­ντάς της ένα ποσό το οποίο θα του επέ­στρεφε µόλις πωλούσε ένα ακίνητο, που κατείχε δήθεν στη Μάνη.

Ο µηνυτής λόγω της σχέσης εµπιστοσύνης που είχε δηµιουργηθεί µεταξύ τους, αφού η κατηγορούµενη τον δια­βε­βαί­ωνε συνεχώς ότι θέλει να είναι µαζί του, ότι είχε σκοπό να κατα­λή­ξει η σχέση τους σε γάµο και ότι κατέ­βαλλε απεγνωσµένες προ­σπά­θειες για να κατα­φέ­ρει να µετατεθεί από την Κεντρική Υπη­ρε­σία της Ε.Υ.Π. στην Αθήνα, στο τοπικό κλιµάκιο της Ρόδου, φέρεται να πεί­σθηκε και της κατέ­βαλε τµηµατικά 28.800 ευρώ.

Στη συνέ­χεια η κατηγορούµενη ανέφερε ψευδώς στον µηνυτή ότι ο αδελφός της ενδια­φε­ρό­ταν να συστή­σει µαζί του µια αφανή εται­ρεία µε σκοπό την πώληση στη Ρόδο τοπικών προ­ϊ­ό­ντων της Μάνης και της Καλαµάτας, στην οποία θα συµµετείχε και αυτή. Ο Ροδίτης συµφώνησε και η κατηγορούµενη µέσα στο εν λόγω χρονικό διάστηµα του δήλωσε ότι όλα τα δικαιο­λο­γη­τικά είχαν συγκε­ντρω­θεί, ότι η σύσταση ήταν έτοιµη και ότι έπρεπε να κατα­βά­λει το ποσό των 35.000 ευρώ ως συµµετοχή του στην υπό σύσταση εται­ρεία.

Τέλος Μαρτίου του 2010 κατά τη συνά­ντησή τους στη Ρόδο, η κατηγορούµενη ανέφερε ψευδώς στον µηνυτή ότι είχε εγγυ­η­θεί για να λάβει δάνειο κάποιος πολύ γνωστός της από ηθική υπο­χρέ­ωση και ότι έπρεπε να κατα­βά­λει άµεσα στην τράπεζα το ποσό των 16.000 ευρώ και τον έπεισε να της κατα­βά­λει τοις µετρητοίς το ανωτέρω ποσό.

Από το Μάρτιο του 2010 η κατηγορούµενη δεν ήλθε ξανά στη Ρόδο και δεν απα­ντούσε στις τηλε­φω­νι­κές κλήσεις του µηνυτή. Όταν, µετά από πολλές προ­σπά­θειες ο µηνυτής κατά­φερε να επι­κοι­νω­νή­σει µαζί της, η κατηγορούµενη του ανέφερε ότι ο πατέρας της είχε απο­βιώ­σει, ότι ο αδερφός της, µε τον οποίο επρό­κειτο ο µηνυτής να συνε­ται­ρι­σθεί είχε αυτο­κτο­νή­σει, ότι εξαι­τίας αυτών των γεγο­νό­των ήταν σε άσχηµη ψυχο­λο­γική κατά­σταση και ότι ήθελε λίγο καιρό να µείνει µόνη της για να συνέλ­θει.

Μπροστά σ’ αυτή την κατά­σταση που είχε δηµιουργηθεί ο µηνυτής προ­σπά­θησε να µάθει τι πραγµατικά είχε συµβεί και ανα­κά­λυψε ότι όλα όσα του είχε διη­γη­θεί η κατηγορούµενη ήταν ψευδή, αφού δεν ήταν υπάλ­λη­λος του Υπουρ­γείου Πολιτισµού αποσπασµένη στην ΕΥΠ, αλλά αγρό­τισσα, είχε τρία παιδιά, δεν διέθετε ακίνητη περιου­σία, δεν είχε ασθε­νή­σει βαριά ούτε µετέπειτα είχε απο­βιώ­σει ο πατέρας της, δεν είχε αυτο­κτο­νή­σει ο αδερφός της, δεν ήταν έτοιµα τα δικαιο­λο­γη­τικά για τη σύσταση της εται­ρείας και δεν είχε εγγυ­η­θεί για γνωστό της πρόσωπο.

Η κατηγορούµενη αρνή­θηκε στο πλαίσιο της προ­α­νά­κρι­σης την κατη­γο­ρία και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο µηνυτής ήξερε την αλήθεια γι’ αυτήν, αφού ποτέ δεν του ανέφερε τα ανωτέρω ψευδή γεγο­νότα, ότι τα χρηµατικά ποσά της τα έστελνε µε σκοπό να την πείσει να γυρίσει πίσω για να συνε­χί­σουν να είναι µαζί και ότι την µήνυση την υπέβαλε για λόγους εκδί­κη­σης. Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Κ. Ταμπά­κης.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.