Συζητήθηκε στη Βουλή η ερώτηση του κ. Δ.Κρεμαστινού με θέμα την Επικοινωνιακή διχοτόμηση της Περιφέρειας

Συ­ζη­τή­θη­κε στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής η επί­και­ρη ερώ­τη­ση που κα­τέ­θε­σε ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων, κα­θη­γη­τής Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός προς τον Υπουρ­γό Υπο­δο­μών, Με­τα­φο­ρών και Δι­κτύ­ων με θέμα «Επι­κοι­νω­νια­κή δι­χο­τό­μη­ση Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου». Κατά τη θε­σμι­κή συ­ζή­τη­ση με τον αρ­μό­διο Υφυ­πουρ­γό κ. Μ. Πα­πα­δό­που­λο, ανέ­πτυ­ξε τα προ­βλή­μα­τα που δη­μιουρ­γού­νται με τη μη εφαρ­μο­γή μιας ενιαί­ας εμ­βέ­λειας εκ­πο­μπής των το­πι­κών ΜΜΕ σε ολό­κλη­ρη την Πε­ρι­φέ­ρεια και ζή­τη­σε να γί­νουν οι απαι­τού­με­νες ενέρ­γειες προ­κει­μέ­νου η νέα ψη­φια­κή εποχή να ση­μά­νει πραγ­μα­τι­κή βελ­τί­ω­ση της επι­κοι­νω­νί­ας για τους κα­τοί­κους της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Ακο­λου­θεί το από­σπα­σμα των πρα­κτι­κών της συ­ζή­τη­σης:

«Κύριε Υπουρ­γέ, το θέμα μας λέ­γε­ται «Επι­κοι­νω­νια­κή δι­χο­τό­μη­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου». Με απλά λόγια, για τη DIGEA η ίδια πε­ρι­φέ­ρεια δεν είναι ενιαί­ος χώρος. Μπο­ρεί, δη­λα­δή, από τη Δω­δε­κά­νη­σο, από τη Ρόδο ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης να μην μπο­ρεί να απευ­θυν­θεί στη μισή του πε­ρι­φέ­ρεια επι­κοι­νω­νια­κά και το ανά­πο­δο. Αυτή η με­γά­λη πε­ρι­φέ­ρεια σε μήκος και σε έκτα­ση είναι πε­ρί­που όση η Ελ­λά­δα, δη­λα­δή η από­στα­ση από το Κα­στε­λό­ρι­ζο μέχρι σχε­δόν τον Πει­ραιά είναι σε μήκος όση η από­στα­ση από το Ταί­να­ρο μέχρι τον Έβρο. Αυτό τι ση­μαί­νει; Έχει σα­ρά­ντα επτά νησιά. Αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης πρέ­πει να με­τα­κι­νεί­ται και να επι­σκέ­πτε­ται τα νησιά του.

Το με­γά­λο πρό­βλη­μα όσον αφορά αυτή την ιδιο­μορ­φία αφορά και την επι­κοι­νω­νία, δη­λα­δή η μισή πε­ρι­φέ­ρεια να μην μπο­ρεί να επι­κοι­νω­νή­σει με την άλλη μισή με τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, με την DIGEA. Αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι αυτό είναι πα­ρά­λο­γο.

Πρέ­πει να γίνει ανα­κα­τα­νο­μή των συ­χνο­τή­των, γιατί ο τρό­πος που έχει γίνει είναι λάθος. Αυτή η πε­ρι­φέ­ρεια ήδη δεν έχει ομοιο­γέ­νεια όσον αφορά τις συ­γκοι­νω­νί­ες, άρα υπάρ­χει πρό­βλη­μα. Ο με­γα­λύ­τε­ρος νομός -που είναι η Δω­δε­κά­νη­σος- επι­κοι­νω­νεί με την πρω­τεύ­ου­σά του Σύρο που ανή­κει στο μι­κρό­τε­ρο νομό. Ση­μειω­τέ­ον ότι αυτό είναι πα­ρά­βα­ση του νόμου του «Καλ­λι­κρά­τη». Έχει ιδιο­μορ­φία και σ’ αυτό, δη­λα­δή ο με­γα­λύ­τε­ρος νομός επι­κοι­νω­νεί με το μι­κρό­τε­ρο νομό και η πρω­τεύ­ου­σα βρί­σκε­ται στο μι­κρό­τε­ρο νομό και όχι στο με­γα­λύ­τε­ρο, όπως προ­βλέ­πει ο «Καλ­λι­κρά­της».

Εάν, λοι­πόν, τα λά­βε­τε όλα αυτά υπόψη σε μια άγονη ου­σια­στι­κά πε­ριο­χή από πλευ­ράς επι­κοι­νω­νιών, κα­τα­λα­βαί­νε­τε τι ση­μαί­νει να μην έχουν ούτε ενιαίο τη­λε­ο­πτι­κό χώρο επι­κοι­νω­νί­ας.

Η πα­ρά­κλη­ση, κύριε Υπουρ­γέ, είναι να ανα­ζη­τή­σε­τε και να μου πείτε έναν τρόπο πώς θα βελ­τιω­θεί αυτή η κα­τά­στα­ση, δη­λα­δή πώς θα γίνει επι­κοι­νω­νια­κά ενιαία η Πε­ρι­φέ­ρεια.»

Στη δευ­τε­ρο­λο­γία του, απα­ντώ­ντας στον Υφυ­πουρ­γό, πρό­σθε­σε:

«Το θέμα δεν είναι ότι βελ­τιώ­νε­ται μια κα­τά­στα­ση. Το θέμα είναι ποια κα­τά­στα­ση μο­νι­μο­ποιεί­ται. Εγώ δεν εκ­προ­σω­πώ τους τη­λε­ο­πτι­κούς σταθ­μούς της Δω­δε­κα­νή­σου. Υπάρ­χουν ένας, δύο σταθ­μοί που εκ­πέ­μπουν σε όλη τη Δω­δε­κά­νη­σο. Το πρό­βλη­μα δεν είναι να εκ­πέμ­ψουν άλλοι δύο ή άλλοι τρεις. Το θέμα θα ήταν αυτό αν εγώ εκ­προ­σω­πού­σα τους σταθ­μούς και συμ­φω­νώ μαζί σας.

Εγώ δεν εκ­προ­σω­πώ τους σταθ­μούς. Εκ­προ­σω­πώ την πε­ρι­φέ­ρεια. Ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης μέχρι τώρα εκλέ­γε­ται από τα Δω­δε­κά­νη­σα, γιατί είναι η με­γα­λύ­τε­ρη πε­ρι­φέ­ρεια και εκλέ­γει πέντε Βου­λευ­τές ενώ η άλλη εκλέ­γει τρεις. Λο­γι­κό είναι όταν γί­νο­νται εκλο­γές να εκλέ­γουν οι πε­ρισ­σό­τε­ροι τον δικό τους όπως έχει γίνει μέχρι τώρα. Βλέ­πε­τε λοι­πόν ότι είναι μια ιδιό­μορ­φη πε­ριο­χή από συ­γκοι­νω­νί­ες, από αριθ­μό νη­σιών. Και έρ­χε­ται τώρα η επι­κοι­νω­νία και πάμε σε ένα κα­θε­στώς μο­νι­μό­τη­τας.

Αφού, λοι­πόν, βελ­τιώ­νε­τε τις επι­κοι­νω­νί­ες και ανα­ζη­τού­με το τέ­λειο, το τέ­λειο είναι η πε­ρι­φέ­ρεια να είναι ενιαία. Γιατί αν η Πε­ρι­φέ­ρεια είναι δι­χα­σμέ­νη συ­γκοι­νω­νια­κά και επι­κοι­νω­νια­κά πρέ­πει να δι­χα­στεί και να απο­τε­λέ­σει άλλη πε­ρι­φέ­ρεια, διότι δια­φο­ρε­τι­κά δεν νο­εί­ται ο ρόλος λει­τουρ­γί­ας της. Άρα, συ­μπε­ρα­σμα­τι­κά δεν υπε­ρα­σπί­ζο­μαι σταθ­μούς. Υπε­ρα­σπί­ζο­μαι την Πε­ρι­φέ­ρεια, την ενη­μέ­ρω­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Η πα­ρά­κλη­ση προς υμάς είναι η εξής: πρέ­πει να δείτε το θέμα υπε­ρά­νω το­πι­κών συμ­φε­ρό­ντων. Πρέ­πει να το δείτε εθνι­κά. Δεν μπο­ρεί πα­ρα­δείγ­μα­τος χάριν να μη γνω­ρί­ζει το τάδε νησί τι γί­νε­ται στο άλλο νησί. Θα μου πείτε ότι σή­με­ρα είναι χει­ρό­τε­ρα. Το πα­ρα­δέ­χο­μαι. Και ότι είναι μια βελ­τί­ω­ση. Κι αυτό το πα­ρα­δέ­χο­μαι. Αλλά η ερώ­τη­σή μου είναι πώς μπο­ρεί αυτό το πράγ­μα να πάρει μια μορφή ου­σια­στι­κή. Δεν υπάρ­χει άλλη πε­ρι­φέ­ρεια της Ελ­λά­δας που να έχει τέ­τοιες ιδιαι­τε­ρό­τη­τες όσον αφορά στις συ­γκοι­νω­νί­ες, τον αριθ­μό των νη­σιών και, τώρα, την επι­κοι­νω­νία. Είναι η μο­να­δι­κή, κατά συ­νέ­πεια πρέ­πει να βά­λε­τε το θέμα αυτό σε προ­τε­ραιό­τη­τα και να αντι­με­τω­πι­στεί ου­σια­στι­κά.»