‘Ύστατος χαιρετισμός στον Δημήτρη Καραγιώργη από τον πρώην δήμαρχο Ρόδου Μάνο Κόκκινο

Στο συλ­λυ­πη­τή­ριο μή­νυ­μα του για την απώ­λεια του Δη­μή­τρη Κα­ρα­γιώρ­γη ο πρώην δή­μαρ­χος  Ρόδου κ. Μάνος Κόκ­κι­νος ανα­φέ­ρει τα εξής:

Με βαθιά θλίψη συμ­με­τέ­χω στο βαρύ πέν­θος της αγα­πη­τής μου οι­κο­γέ­νειας του αεί­μνη­στου δι­κη­γό­ρου Δη­μή­τρη Κα­ρα­γιώρ­γη. απο­χαι­ρε­τώ μαζί με όλη την δι­κη­γο­ρι­κή οι­κο­γέ­νεια της Ρόδου, τη Νι­σύ­ρι­κη πα­ροι­κία της Ρόδου και τον ρο­δια­κό λαό και τους απα­ντα­χού Νι­σύ­ριους έναν εκλε­κτό συ­νά­δελ­φο, μα­χό­με­νο δι­κη­γό­ρο και στενό συ­νερ­γά­τη μου στη δι­κη­γο­ρία που ξε­κι­νή­σα­με μαζί από την κοινή μας πα­τρί­δα Νί­συ­ρο και γί­να­με παι­διά της ρο­δια­κής κοι­νω­νί­ας στην οποία αφο­σιω­θή­κα­με με ζήλο, αγάπη, υπη­ρε­τώ­ντας τη δι­κη­γο­ρία και κρα­τώ­ντας πα­ράλ­λη­λα στε­νούς δε­σμούς με τη γε­νέ­τει­ρα πα­τρί­δα, τη Νί­συ­ρο.

Ενερ­γό μέλος της δι­κη­γο­ρι­κής οι­κο­γέ­νειας της Ρόδου, με ευ­ρεία επαγ­γελ­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, ο Δη­μή­τρης υπη­ρέ­τη­σε το δι­κη­γο­ρι­κό του λει­τούρ­γη­μα με σε­βα­σμό στον όρκο που έδωσε και επαγ­γελ­μα­τι­κή συ­νεί­δη­σης στις πολ­λα­πλές υπο­θέ­σεις που χει­ρί­στη­κε απο­σπώ­ντας την αγάπη και την εκτί­μη­ση όχι μόνο των συ­να­δέλ­φων του αλλά και των αν­θρώ­πων στους οποί­ους προ­σέ­φε­ρε τις υπη­ρε­σί­ες του.

Συν­νέ­φια­σε ο ου­ρα­νός της γε­νέ­τει­ράς μας, της Νι­σύ­ρου, από την απώ­λεια ενός αγα­πη­μέ­νου τέ­κνου της που κρα­τού­σε έντο­να τους δε­σμούς μαζί της, επι­σκε­πτό­με­νός την σε τα­κτι­κά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα και εξα­κο­λου­θώ­ντας να προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σί­ες του  σε όλους τους συ­μπα­τριώ­τες μας στη δη­μο­τι­κή αρχή της Νι­σύ­ρου.

Ενερ­γό μέλος της Νι­σύ­ρι­κης πα­ροι­κί­ας, διε­τέ­λε­σε Πρό­ε­δρός της και προ­σέ­φε­ρε πολ­λα­πλές υπη­ρε­σί­ες στην πα­τρί­δα του.

Ευ­τύ­χη­σε στη ζωή με την αγα­πη­μέ­νη του Πόπη, μια χα­ρι­σμα­τι­κή, πιστή και αφο­σιω­μέ­νη σύ­ζυ­γο με την οποία περ­πά­τη­σε με στορ­γή και αγάπη όλη τη με­τέ­πει­τα ζωή του δη­μιουρ­γώ­ντας και μια υπέ­ρο­χη οι­κο­γέ­νεια με δυο εκλε­κτά παι­διά, τον Μα­νώ­λη και τη Σοφία, κα­τα­ξιω­μέ­νους σή­με­ρα επι­στή­μο­νες με αξιό­λο­γη επι­στη­μο­νι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα που τι­μούν με το ήθος και την εντι­μό­τη­τά τους και τη λα­μπρή επαγ­γελ­μα­τι­κή τους στα­διο­δρο­μία, την οι­κο­γέ­νεια και τη Νι­σύ­ρι­κη κα­τα­γω­γή τους.

Η βά­σκα­νη μοίρα ζή­λε­ψε την προ­σω­πι­κή του ευ­τυ­χία και του στέ­ρη­σε τη ζωή σε μια εποχή που άρ­χι­σε να απο­λαμ­βά­νει την πρό­ο­δο και την αγάπη των παι­διών του.

Καλό σου τα­ξί­δι αγα­πη­μέ­νε μας Δη­μή­τρη και θα κρα­τά­με πάντα ζω­ντα­νή τη μνήμη σου στην κοινή οδοι­πο­ρι­κή μας πο­ρεία.

Μάνος Δ. Κόκ­κι­νος