Επαναλαμβάνεται η πολύκροτη δίκη του αρτοποιού που καταδικάστηκε για τοκογλυφία

Με την υπ’ αριθμ. 1804/2018 απόφαση του Ε’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου, που εκδό­θηκε την 5η Νοεμ­βρίου 2018, έγινε δεκτή εν μέρει η αναί­ρεση, που άσκησε ένας Καρ­πά­θιος αρτο­ποιός κατά της υπ’ αρίθμ. 73/2017 από­φα­σης του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία κατα­δι­κά­στηκε σε ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 10 ευρώ ημε­ρη­σίως σε 24 ισό­πο­σες δόσεις, για πλημ­με­λη­μα­τική τοκο­γλυ­φία.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο τον είχε κατα­δι­κά­σει σε ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών, με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα και χρη­μα­τική ποινή 7.000 ευρώ.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, φέρεται να έχει ως εξής:

Τον μήνα Ιούλιο του έτους 2007, επι­χει­ρη­μα­τίας που δια­τη­ρεί επι­χεί­ρηση αρτο­ποι­ίας με πρα­τή­ριο άρτου, αντι­με­τώ­πισε πρό­βλημα ρευ­στό­τη­τας και μη έχοντας τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις να λάβει δάνειο από τράπεζα, κατέ­φυγε στον κατη­γο­ρού­μενο καθόσον είχε πλη­ρο­φο­ρη­θεί ότι ο τελευ­ταίος είχε αυτή την δυνα­τό­τητα.

Περί τα τέλη Ιουλίου ο κατη­γο­ρού­με­νος του δάνεισε το ποσό των 40.000 ευρώ με χρόνο απο­πλη­ρω­μής την 30.01.2008 και προς εξα­σφά­λιση της απαί­τη­σής του, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την αδυ­να­μία και την ανάγκη του αξίωσε αφενός μεν να εγγυ­η­θεί την εξό­φληση του ποσού ο αδελφός του και αφε­τέ­ρου αξίωσε ως τόκο για διά­στημα έξι μηνών το ποσό των 34.000 ευρώ.

Προς εκπλή­ρωση των συμ­φω­νη­θέ­ντων ο δανει­ζό­με­νος φέρεται να εξέδωσε και να παρέ­δωσε στον κατη­γο­ρού­μενο, με χρέωση του λογα­ρια­σμού που δια­τη­ρούσε σε Τράπεζα, 9 επι­τα­γές συνο­λι­κού ύψους 74.000 ευρώ.

Εν όψει δε της αδυ­να­μίας απο­πλη­ρω­μής του δανείου και προ­κει­μέ­νου να παρά­σχει νέα προ­θε­σμία απο­πλη­ρω­μής ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να απαί­τησε και να πέτυχε την υπο­γραφή ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού μεταξύ των δύο πλευρών την 17.11.2007.

Σύμφωνα με το συμ­φω­νη­τικό ο δανει­ζό­με­νος όφειλε στον κατη­γο­ρού­μενο το ποσό των 104.000 ευρώ, δηλαδή για την ανα­νέ­ωση του χρέους μέχρι την 30.03.2008 απαί­τησε τόκο 30.000 ευρώ και επι­πλέον ζήτησε να τεθεί ως εγγυ­η­τής ο αδελφός του δανει­ζό­με­νου, ενώ έλαβε και επιταγή της Τρά­πε­ζας.

Κατά τη λήξη της ως άνω ταχθεί­σας προ­θε­σμίας, ήτοι την 30.03.2008 ο δανει­ζό­με­νος ζήτησε και νέα, καθόσον αδυ­να­τούσε να απο­πλη­ρώ­σει έστω και μέρος του δανείου και προς τούτο υπε­γράφη ανάμεσα στις δύο πλευρές νέο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό με τους ίδιους ως άνω όρους για το ποσό των 115.000 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δηλαδή ο κατη­γο­ρού­με­νος απαί­τησε για ποσό δανείου 104.000 ευρώ τόκους 11.000 για ένα μήνα.

Η ως άνω δια­δι­κα­σία και εν όψει της αδυ­να­μίας του δανει­ζό­με­νου να απο­πλη­ρώ­σει το δάνειο επα­να­λή­φθηκε την 30.04.2008 όπου απαι­τή­θηκε ποσό 126.500 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δηλαδή συνο­λι­κός τόκος 11.500 ευρώ.

Σημειω­τέον ότι στο ως άνω συμ­φω­νη­τικό φέρεται ως ημε­ρο­μη­νία κατάρ­τι­σης η 30.03.2008 η οποία ετέθη προ­φα­νώς από παρα­δρομή καθόσον το προη­γού­μενο με την ίδια ημε­ρο­μη­νία είχε ως προ­θε­σμία λήξης την 30.04.2008 και το εν λόγω έχει ως ημε­ρο­μη­νία την 30.05.2008, οπότε κατά την κοινή λογική καταρ­τί­στηκε την 30.04.2008 οπότε και έληξε η προ­θε­σμία του προη­γού­με­νου.

Τέλος, την 30.05.2008 υπε­γράφη το τελικό ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό μεταξύ των δύο πλευρών με λήξη την 30.06.2008 και με συνο­λικό ποσό 141.200 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δηλαδή ο κατη­γο­ρού­με­νος απαί­τησε για προ­θε­σμία ενός μηνός το ποσό των 14.700 ευρώ.

Επίσης στο εν λόγω συμ­φω­νη­τικό ως ημε­ρο­μη­νία κατάρ­τι­σης φέρεται η 30.06.2008. η οποία επίσης ετέθη από προφανή παρα­δρομή καθόσον η ημε­ρο­μη­νία κατάρ­τι­σης δεν θα μπο­ρούσε να συμπί­πτει με την ημέρα κατα­βο­λής που δηλώ­νε­ται, δηλαδή την 30.06.2008.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι το αρχικό κεφά­λαιο δανει­σμού ήταν 72.000 ευρώ το οποίο και αύξησε στην πορεία γιατί ο μηνυτής του είχε υπο­σχε­θεί ότι θα έμπαινε συνέ­ται­ρος στην επι­χεί­ρησή του.

Στην δίκη ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου παρου­σιά­στηκε ως μάρ­τυ­ρας κατη­γο­ρίας ακόμη ένας κάτοι­κος Καρ­πά­θου που υπο­στή­ριξε ότι για δάνειο ύψους 5.000 ευρώ που έλαβε από τον κατη­γο­ρού­μενο του επέ­στρεψε 15.000 ευρώ.

Σημειώ­νε­ται ότι έχει τεθεί στο αρχείο με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η δικο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στηκε σε βάρος των φερο­μέ­νων ως θυμάτων του, κατοί­κων της Καρ­πά­θου, μετά από μήνυση, που υπέβαλε σε βάρος τους για υπε­ξαί­ρεση, ο αρτο­ποιός!

Με τη μήνυσή του κατά δύο κατοί­κων του Απερίου Καρ­πά­θου ο κατα­δι­κα­σθείς για τοκο­γλυ­φία, διέ­ψευσε τα όσα κατήγ­γει­λαν σε βάρος του και ζήτησε τη δίωξη και την τιμωρία τους για την τέλεση κατά συναυ­τουρ­γία του εγκλή­μα­τος της υπε­ξαι­ρέ­σεως χρη­μα­τι­κού ποσού 141.200 ευρώ.

Εχει προ­σφύ­γει και ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αγωγή εις βάρος τους, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 241.200 ευρώ για βλάβες που υπέστη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τον κατα­μή­νυ­σαν ψευδώς και τον διέ­συ­ραν εμφα­νί­ζο­ντάς τον ως τοκο­γλύφο.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Κώστας Δια­κο­νής.