Στέγαση προσφύγων δίπλα στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Κω ενέκριναν οι αρχαιολόγοι

Υπέρ της παρα­χώ­ρη­σης, για την προ­σω­ρινή στέγαση προ­σφύ­γων, του χώρου που βρί­σκε­ται εντός της αδό­μη­της αρχαιο­λο­γι­κής ζώνης του Ρωμαϊ­κού Ωδείου στην Κω και ο οποίος χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τον Δήμο ως χώρος στάθ­μευ­σης κυρίως κατά τους θερι­νούς μήνες, τάχθηκε το ΚΑΣ.

Τα μέλη του Συμ­βου­λίου ξεπέ­ρα­σαν το «εμπόδιο» της από­λυ­της ζώνης προ­στα­σίας (εντός της οποίας βρί­σκε­ται ο επί­μα­χος χώρος) και τοπο­θε­τή­θη­καν υπέρ του αιτή­μα­τος της οργά­νω­σης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα», που τον ζήτησε για την τοπο­θέ­τηση δυο θερ­μαι­νό­με­νων σκηνών, οι οποίες θα παρέ­χουν κατά­λυμα για 240 ανθρώ­πους, καθώς και 12 χημικών τουα­λε­τών.

Όπως ανέφερε ο Από­στο­λος Βεΐζης, διευ­θυ­ντής προ­γραμ­μά­των των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα», ο οποίος παρα­βρέ­θηκε στη συνε­δρί­αση, «κάθε μέρα κατα­φθά­νουν στο νησί 300 άνθρω­ποι, οι περισ­σό­τε­ροι από τους οποίους μένουν για τρεις μέρες. Υπάρχει ανάγκη άμεσης παρέμ­βα­σης της Πολι­τείας για τη στέγαση, υγιεινή, σίτιση, ιατρική φρο­ντίδα τους». «Άνθρω­ποι ακόμα κοι­μού­νται έξω, έρχεται χει­μώ­νας. Πρέπει κάτι να γίνει», τόνισε, συμπλη­ρώ­νο­ντας ότι από τον Μάρτιο του 2015 η οργά­νωση έχει δει σε όλα τα σημεία εισόδου της χώρας πάνω από 16.000 ασθε­νείς πρό­σφυ­γες, από τους οποίους το 62% συν­δέ­ε­ται με τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. «Το πρό­βλημα στέ­γα­σης των προ­σφύ­γων στην Κω είναι τερά­στιο», συμπλή­ρωσε. «Παρά τις προ­σπά­θειες που έχουμε κατα­βάλ­λει, δεν υπάρχει αντα­πό­κριση. Οι χώροι υπο­δο­χής είναι ανύ­παρ­κτοι. Για κάποιο διά­στημα δόθηκε το ξενο­δο­χείο Κάπτεν Ηλίας, αλλά το πήρε πίσω η Τράπεζα Πει­ραιώς. Έχουμε προ­σπα­θή­σει σε όλα τα επίπεδα, οι ενέρ­γειες δεν έχουν απο­δώ­σει», ανέφερε.

Το θέμα συγκί­νησε τα μέλη του ΚΑΣ τα οποία, παρά τις αρχικές επι­φυ­λά­ξεις της Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου ως προς την παρα­χώ­ρηση (που στη συνέ­χεια αναί­ρεσε), έδωσαν το «πράσινο φως» στο αίτημα του μη κερ­δο­σκο­πι­κού σωμα­τείου. «Κατ’ εξαί­ρεση και για καθαρά ανθρω­πι­στι­κούς λόγους», όπως επι­ση­μάν­θηκε στην τελική γνω­μο­δό­τηση.

Είχαν προη­γη­θεί οι τοπο­θε­τή­σεις αρκετών μελών του Συμ­βου­λίου, που έδειξαν με περίσ­σεια την ανθρω­πιά τους. «Έχει κατα­στρα­φεί η Παλμύρα, το Χαλέπι, η Λαο­δι­κεία… Εκεί δεν μπο­ρού­σαμε να κάνουμε τίποτα. Τώρα πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτούς τους ανθρώ­πους, είναι υπο­χρέ­ωσή μας», δήλωσε συγκι­νη­μένη η Αγγε­λική Κοτ­τα­ρίδη, προϊ­στα­μένη της Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των Ημαθίας. «Μεταξύ ανθρώ­πι­νης ζωής και μνη­μείων, προη­γεί­ται η ζωή», είπε ο Δημή­τρης Αθα­να­σού­λης, προϊ­στά­με­νος της Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των Κυκλά­δων, που θύμισε ότι οι πρό­σφυ­γες του ’22 φιλο­ξε­νή­θη­καν στην Αχει­ρο­ποί­ητο στη Θεσ­σα­λο­νίκη, αλλά και σε όλες τις εκκλη­σίες.

«Σ’ ένα νησί με τόσα ακίνητα, τόσες αδό­μη­τες εκτά­σεις και χώρους στάθ­μευ­σης, ένας καλο­προ­αί­ρε­τος άνθρω­πος θα έβρισκε χώρους. Αυτό δείχνει απάθεια και αδια­φο­ρία», δήλωσε από την πλευρά του ο Μανόλης Κορρές, καθη­γη­τής αρχι­τε­κτο­νι­κής στο ΕΜΠ. «Να δούμε την ανθρω­πι­στική ωφε­λι­μό­τητα του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου, πέρα από την του­ρι­στική. Να πάνε εκεί οι πρό­σφυ­γες. Θα είναι χρήσιμο για όλους», σημεί­ωσε η Πολυ­ξένη Αδάμ-Βελένη, αρχαιο­λό­γος, προϊ­στα­μένη του Αρχαιο­λο­γι­κού Μου­σείου Θεσ­σα­λο­νί­κης.

«Κάνουμε μια υπέρ­βαση. Ενώ θα ήταν μονό­δρο­μος, παρα­βαί­νουμε αυτό που στενά ορίζει ο νόμος, κάνουμε μια έξοδο από αυτό που μας περι­βάλ­λει, είναι τιμή για εμάς και το Συμ­βού­λιο», δήλωσε ο Δημή­τρης Καρύδης, καθη­γη­τής αρχι­τε­κτο­νι­κής στο ΕΜΠ, ο οποίος μίλησε για επα­νά­ληψη της ιστο­ρίας, δίνο­ντας ως παρά­δειγμα το ’22, αλλά και το ’56, «όταν οι Έλληνες στη Γερ­μα­νία στέ­κο­νταν στην ουρά, πίσω από τους Γερ­μα­νούς με τις κοιλιές. Τώρα είμαστε εμείς με τις κοιλιές και πίσω μας φοβι­σμέ­νοι οι ξένοι. Πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας», τόνισε. «Ο πολι­τι­σμός δεν είναι τα μνημεία, είναι ουσια­στικά οι άνθρω­ποι», είπε ο Νικό­λαος Στα­μπο­λί­δης, καθη­γη­τής κλα­σι­κής αρχαιο­λο­γίας του Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης, ανα­φέ­ρο­ντας, με συγκί­νηση, ότι και οι δικοί του γονείς ήταν πρό­σφυ­γες.

Αίσθηση πάντως προ­κά­λεσε στα μέλη, εκτός από την αδυ­να­μία να βρεθεί άλλος αδό­μη­τος χώρος στο νησί, και μια επι­στολή από τον Δήμο της Κω, κατά την οποία εκφρα­ζό­ταν η έντονη αντί­θεσή του στη «μετα­τροπή του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου του Ρωμαϊ­κού Ωδείου της Κω σε καταυ­λι­σμό προ­σφύ­γων και παρά­νο­μων μετα­να­στών», αντί­θεση που περι­λαμ­βά­νει, κατά τον Δήμο, όλους τους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους του νησιού. Σημειώ­νε­ται, πάντως, ότι μια βδομάδα πριν, με «έγκριση» από το ΚΑΣ, παρα­χω­ρή­θηκε τμήμα του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου στο Λινο­πότι στην Κω για την προ­σω­ρινή φιλο­ξε­νία προ­σφύ­γων.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ