Αγαθονήσι και Κάσος στο μικροσκόπιο των επιστημόνων για τη λειψυδρία

Στο μικρο­σκό­πιο των ερευνητών- επι­στη­μό­νων τίθε­νται το επόμενο διά­στημα επτά νησιά της Ελλάδας, και συγκε­κρι­μένα το Αγα­θο­νήσι, η Αμοργός, η Θάσος, η Κάσος, η Σέριφος, η Σίφνος και οι Παξοί με σκοπό να υπο­λο­γι­στούν οι σημε­ρι­νές ανάγκες τους ως προς τη μελ­λο­ντική ζήτηση του νερού.

Στόχος επίσης, της έρευνας, είναι να εξευ­ρε­θούν και να προ­τα­θούν οικο­ϋ­δρο­λο­γι­κές λύσεις, οι οποίες θα συνει­σφέ­ρουν στη συλλογή βρό­χι­νου νερού απο­σκο­πώ­ντας στην αύξηση των υδα­το­α­πο­θε­μά­των των παρα­πάνω νησιών. Ορι­σμένα από τα νησιά που έχουν επι­λε­γεί, πρό­κει­ται για περιο­χές που έχει παρα­τη­ρη­θεί έντονα το ζήτημα της λει­ψυ­δρίας. Κάποια από αυτά μάλιστα, (Σέριφος και Σίφνος) έχουν κηρυ­χθεί κατά τη διάρ­κεια του φετινού καλο­και­ριού από την Πολι­τική Προ­στα­σία σε κατά­σταση έκτα­κτης ανάγκης. Πρό­κει­ται για τη δεύτερη φάση του πιλο­τι­κού προ­γράμ­μα­τος που είχε ξεκι­νή­σει στο νησί των Φούρνων Ικαρίας, η οποία ανα­τέ­θηκε από τον γενικό γραμ­μα­τέα Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής Μ. Κου­του­λάκη, στη Διε­πι­στη­μο­νική Ερευ­νη­τική ομάδα της Έδρας UNESCO Con-E-Ect, του Δημο­κρι­τείου Πανε­πι­στη­μίου Θράκης και στην οποία συμ­με­τέ­χουν ακα­δη­μαϊ­κοί από το ΔΠΘ, ΕΚΠΑ, ΠΑΔΑ κλπ.

“Ως Γενική Γραμ­μα­τεία, επεν­δύ­ουμε συστη­μα­τικά σε έργα και μελέτες που αντι­με­τω­πί­ζουν τη λει­ψυ­δρία και δίνουν έμφαση στην ορθο­λο­γική χρήση του σχε­δια­σμού, αλλά στη βάση τοπικού σχε­δια­σμού ανα νησί. Κάθε νησί έχει δια­φο­ρε­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά και βούληση μας είναι να συν­δρά­μουμε τους Δήμους να αντι­με­τω­πί­ζουν τη δια­χεί­ριση του νερού, όχι μόνο στο σκέλος της προ­σφο­ράς νερού με την υλο­ποί­ηση περισ­σό­τε­ρων και πιο δαπα­νη­ρών έργων, αλλά και στη δια­χεί­ριση της ζήτησης, με βελ­τί­ωση των δεξα­με­νών απο­θή­κευ­σης, μείωσης των απω­λειών που σε κάποιες περι­πτώ­σεις φτάνει στο 40% κα. Τα τελευ­ταία 3 χρόνια έχουμε υλο­ποι­ή­σει πάνω από 300 έργα σε 75 νησιά. Το 2024 εκδώ­σαμε 25 νέες άδειες για προ­σω­ρινή λει­τουρ­γία αφα­λα­τώ­σεων, ενώ τόσες είχαν εκδοθεί τα τελευ­ταία 4 χρόνια συνο­λικά. Η αφα­λά­τωση είναι μια καλή λύση, ωστόσο χρεια­ζό­μα­στε και οικο­συ­στη­μι­κές λύσεις. Η εμπει­ρία αυτή μας επι­τρέ­πει να κάνουμε ένα σχε­δια­σμό τριών σημείων, πρώτον, στην ανάγκη για πιο στο­χευ­μέ­νες χρη­μα­το­δο­τή­σεις, δεύ­τε­ρον καλύ­τερη γνώση γύρω από το νερό και μελέτη των ιδιαι­τε­ρο­τή­των της νησιω­τι­κό­τη­τας και τρίτον, στη θέσπιση κανόνων για την ανά­κτηση του κόστους του νερού και με κοι­νω­νικά κρι­τή­ρια για τα μικρά νησιά”, δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γενικός γραμ­μα­τέας Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής του υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής, Μανώλης Κου­του­λά­κης.

Όπως σημειώ­νει στο Αθη­ναϊκό – Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων ο καθη­γη­τής Διευ­θέ­τη­σης Ορεινών Υδάτων και διευ­θυ­ντής Έδρας UNESCO Con-E-Ect στο Δημο­κρί­τειο Πανε­πι­στή­μιο Θράκης, Δημή­τρης Εμμα­νου­λού­δης, “δια­πι­στώ­θηκε ότι με τη βοήθεια τεχνι­κών παρεμ­βά­σεων και έργων είναι δυνατή η κάλυψη όχι μόνον των σημε­ρι­νών αναγκών αλλά και της μελ­λο­ντι­κής ζήτησης νερού έως το 2030, κατά την διάρ­κεια των θερινών μηνών (Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγου­στος), σε ποσοστό 100%. Με αυτό τον τρόπο, δίνεται η δυνα­τό­τητα αφενός μεν να μην χρη­σι­μο­ποι­η­θούν τα υπόγεια υδατικά δια­θέ­σιμα του νησιού, ώστε αυτά να μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν στο σύνολό τους από τους κατοί­κους κατά τους μήνες που δεν υπάρχει του­ρι­σμός, σε κάθε είδους χρήσεις (οικιακή, γεωργία, κτη­νο­τρο­φία κλπ), αφε­τέ­ρου το προ­σφε­ρό­μενο νερό στους επι­σκέ­πτες – του­ρί­στες, να είναι νερό βροχής και όχι αφα­λα­τω­μένο με ό,τι αυτό σημαί­νει για τη βελ­τί­ωση των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών προς αυτούς”.

Σύμφωνα με τον κ. Εμμα­νου­λούδη εξαι­τίας των ενθαρ­ρυ­ντι­κών απο­τε­λε­σμά­των της προη­γού­με­νης έρευνας, πρό­κει­ται να ξεκι­νή­σει άμεσα μετά από ανάθεση του ίδιου φορέα στην ίδια διε­πι­στη­μο­νική ερευ­νη­τική ομάδα, ερευ­νη­τικό έργο, το οποίο θα απο­τε­λεί την διευ­ρυ­μένη β’ φάση του προη­γού­με­νου. Στο έργο αυτό, θα επι­χει­ρη­θεί ο επα­κρι­βής υπο­λο­γι­σμός σημε­ρι­νών αναγκών και μελ­λο­ντι­κής ζήτησης νερού σε αυτά τα επτά νησιά της χώρας μας, με την βοήθεια σύγ­χρο­νων υπο­λο­γι­στι­κών μεθόδων και δεικτών. Τα νησιά αυτά έχουν επι­λε­γεί με κλι­μα­τικά, γεω­μορ­φο­λο­γικά, κοι­νω­νικά, γεω­γρα­φικά και του­ρι­στικά κρι­τή­ρια.

“Στη συνέ­χεια θα προ­τα­θούν τεχνικά έργα μικρής κλί­μα­κας και λύσεις φιλικές προς τα οικο­συ­στή­ματα, προ­κει­μέ­νου να επι­τευ­χθεί η μέγιστη δυνατή συλλογή βρό­χι­νου νερού, κατά την διάρ­κεια των χει­με­ρι­νών μηνών. Σκοπός είναι, η ενί­σχυση των υδα­τι­κών δια­θε­σί­μων και ο περιο­ρι­σμός της χρήσης αφα­λα­τω­μέ­νου νερού κατά το δυνατό, ανάλογα με την περί­πτωση του κάθε νησιού. Εξυ­πα­κού­ε­ται, ότι οι δια­στά­σεις, ο αριθμός και το επα­κρι­βές είδος των έργων αυτών, θα δια­φέ­ρει από νησί σε νησί, εξαρ­τώ­με­νος από τις κλι­μα­τι­κές και γεω­μορ­φο­λο­γι­κές συν­θή­κες του, αλλά και από το μέγεθος του επι­διω­κό­με­νου για κάλυψη υδα­τι­κού ελλείμ­μα­τος. Τελικός μελ­λο­ντι­κός στόχος (ο οποίος όμως δεν αφορά την Β’ φάση που ανα­φέρ­θηκε), είναι η δημιουρ­γία μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης εικόνας των αναγκών και της ζήτησης νερού, σε όλα τα νησιά μικρού και μεσαίου μεγέ­θους της χώρας και ένα ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο υπο­βο­ή­θη­σης, στην εξεύ­ρεση λύσεων απο­τα­μί­ευ­σης νερού βροχής, ώστε να ενι­σχυ­θούν το δυνατόν τα υδατικά δια­θέ­σιμά τους, αλλά και να περιο­ρι­στεί η αφα­λά­τωση”, υπο­γραμ­μί­ζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Εμμα­νου­λού­δης.

Ένα εκρη­κτικό “κοκτέιλ”

Με το πρό­βλημα της λει­ψυ­δρίας να έχει λάβει φέτος μεγάλες δια­στά­σεις εξαι­τίας των κλι­μα­τι­κών συν­θη­κών, αρκετές περιο­χές της χώρας κατά τη διάρ­κεια κυρίως των θερινών μηνών, τέθηκαν σε κατά­σταση έκτα­κτης ανάγκης από την Πολι­τική Προ­στα­σίας. Ο κ. Εμμα­νου­λού­δης επε­ξη­γώ­ντας ακριβώς τον όρο της λει­ψυ­δρίας τονίζει ότι πρό­κει­ται για το φαι­νό­μενο κατά το οποίο ο πολύ­τι­μος αυτός φυσικός πόρος, το νερό, προ­σφέ­ρε­ται σε μικρό­τε­ρες ή πολύ μικρό­τε­ρες ποσό­τη­τες σε σχέση με αυτές που ο άνθρω­πος, η χλωρίδα και η πανίδα μιας συγκε­κρι­μέ­νης ή ευρύ­τε­ρης περιο­χής, χρειά­ζε­ται για να καλυ­φθούν οι αντί­στοι­χες ανάγκες και προ­σθέ­τει ότι συνήθως η λει­ψυ­δρία μιας περιο­χής, είναι στενά συνυ­φα­σμένη με την έλλειψη βρο­χο­πτώ­σεων για μεγάλο χρονικό διά­στημα στην περιοχή αυτή (ανομ­βρία). Υπάρχει όμως και η περί­πτωση – αρκετά συχνή τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες -, όπως τονίζει, να εμφα­νί­ζε­ται λει­ψυ­δρία σε μια περιοχή ακόμα και αν έχουμε αρκετές βρο­χο­πτώ­σεις. “Αυτό συμ­βαί­νει γιατί η ζήτηση του νερού στην περιοχή αυτή, υπερ­βαί­νει την προ­σφορά σε νερό των επι­φα­νεια­κών και υπό­γειων υδρο­φο­ρέων”, σημειώ­νει. Παρα­τη­ρώ­ντας τις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν τη φετινή χρονιά, ο κ. Εμμα­νου­λού­δης επι­ση­μαί­νει ότι το φαι­νό­μενο της λει­ψυ­δρίας, εντάσ­σε­ται στην πρώτη από τις προ­α­να­φερ­θεί­σες περι­πτώ­σεις καθώς δια­πι­στώ­θηκε ότι οι βρο­χο­πτώ­σεις κατά την χει­με­ρινή περίοδο στις περισ­σό­τε­ρες περιο­χές της χώρας ήταν κάτω από το μέσο όρο, ενώ οι χιο­νο­πτώ­σεις σχεδόν ανύ­παρ­κτες. Σε αυτές τις συν­θή­κες, έρχο­νται να προ­στε­θούν και οι πολύ υψηλές θερ­μο­κρα­σίες που παρα­τη­ρή­θη­καν σε ολό­κληρη την χώρα από τον περα­σμένο Μάρτιο και Απρίλιο ακόμα. “Όλα τα ανωτέρω προ­α­να­φερ­θέ­ντα γεγο­νότα, δημιούρ­γη­σαν ένα εκρη­κτικό ” κοκτέιλ”, του οποίου τις συνέ­πειες βιώ­νουμε το διά­στημα αυτό”, επι­ση­μαί­νει ο κ. Εμμα­νου­λού­δης και προ­σθέ­τει ότι οι αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις είναι πάρα πολλές και εξαι­ρε­τικά δυσμε­νείς.

“Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρουμε την πολύ σημα­ντική αύξηση του κιν­δύ­νου των δασικών πυρ­κα­γιών επειδή αυξά­νε­ται η ευφλε­κτό­τητα της βλά­στη­σης, τον κίνδυνο κατα­στρο­φής των γεωρ­γι­κών καλ­λιερ­γειών όλων των ειδών με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για την εφο­δια­στική αλυσίδα τρο­φί­μων, άνθρωπο και ζώα, τον κίνδυνο για την φυσιο­λο­γική ανά­πτυξη της χλω­ρί­δας και την επι­βί­ωση της πανίδας (ασθέ­νειες, μαζικοί θάνατοι). Όσον αφορά τις αρνη­τι­κές επι­δρά­σεις στον άνθρωπο, αυτές σχε­τί­ζο­νται με την υγεία του, την υγιεινή του, την ποιό­τητα ζωής του, αλλά και την οικο­νο­μική του ευη­με­ρία, διότι η λει­ψυ­δρία επη­ρε­ά­ζει αρνη­τικά και μια σειρά από υπη­ρε­σίες ή προ­ϊ­ό­ντα, όπως ο του­ρι­σμός, η βιο­μη­χα­νία, οι κατα­σκευές κλπ. Γίνεται εύκολα αντι­λη­πτό ότι το φαι­νό­μενο της λει­ψυ­δρίας παίρνει ακόμη πιο εφιαλ­τι­κές δια­στά­σεις όσο σε μια περιοχή, εμφα­νί­ζε­ται αυξη­μένη επο­χιακά συγκέ­ντρωση πλη­θυ­σμού, γεγονός που συμ­βαί­νει στις περισ­σό­τε­ρες νησιω­τι­κές περιο­χές της χώρας μας, εξαι­τίας του του­ρι­σμού”, σημειώ­νει.

“Ασφυ­κτι­κές υδρο­λο­γικά συν­θή­κες στις νησιω­τι­κές περιο­χές κατά τη θερινή περίοδο”

Με τη χώρα μας να δέχεται μεγάλο αριθμό του­ρι­στών, που όπως τονίζει ο κ. Εμμα­νου­λού­δης, τα τελευ­ταία χρόνια ξεπερνά τα 30.000.000, εκ των οποίων το μεγα­λύ­τερο μέρος κατά τη θερινή περίοδο, οι επι­σκέ­πτες αυτοί συκε­ντρώ­νο­νται σε ένα μεγάλο ποσοστό τους στην πρω­τεύ­ουσα και σε νησιω­τι­κές περιο­χές, δημιουρ­γώ­ντας στις τελευ­ταίες, ασφυ­κτι­κές υδρο­λο­γικά συν­θή­κες, λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψιν και των δυσμε­νών κλι­μα­τι­κών συν­θη­κών που προ­α­να­φέρ­θη­καν. Για το λόγο αυτό, ο κ. Εμμα­νου­λού­δης εκφρά­ζει, τους φόβους και την ανη­συ­χία του ότι “όσα νέα έργα απο­τα­μί­ευ­σης νερού και αν προ­τα­θούν (ιδιαί­τερα στα δημο­φιλή του­ρι­στικά νησιά της χώρας) και όσα αν κατα­σκευα­στούν, καθώς επίσης και όσες μονάδες αφα­λά­τω­σης δημιουρ­γη­θούν, από ένα συγκε­κρι­μένο όριο επι­σκε­πτών και μετά, η κατά­σταση θα είναι μη δια­χει­ρί­σιμη”. “Σε αυτή την περί­πτωση θα πρέπει από κοινού η Πολι­τεία σε συνεν­νό­ηση με τους ΟΤΑ των περιο­χών αυτών και τους κατοί­κους, να καθο­ρί­σουν μια νέα του­ρι­στική πολι­τική, η οποία θα οδηγεί σε βιώ­σι­μες κατα­στά­σεις για ανθρώ­πους, χλωρίδα, πανίδα και ιχθυο­πα­νίδα των περιο­χών αυτών”, τονίζει ο κ. Εμμα­νου­λού­δης.

“Εμφα­νείς επι­πτώ­σεις σε λίμνες στο μεγα­λύ­τερο μέρος της χώρας “

Πέρα ωστόσο από τα ζητή­ματα λει­ψυ­δρίας που παρα­τη­ρού­νται σε αρκετές περιο­χές της χώρας, έχει δια­πι­στω­θεί και η κάθοδος της στάθμης των λιμνών. Σύμφωνα με τον κ. Εμμα­νου­λούδη, αυτό είναι γενι­κό­τερα απόρ­ροια μιας σειράς παρα­γό­ντων (κλι­μα­τι­κών, γεω­μορ­φο­λο­γι­κών, τεκτο­νι­κών, τεχνι­κών κλπ.). Κατά την φετινή χρονική περίοδο, όπως εξηγεί, η δια­πι­στω­θείσα κάθοδος της στάθμης στις λίμνες της χώρας μας, οφεί­λε­ται αφενός στην προ­α­να­φερ­θείσα έλλειψη βρο­χο­πτώ­σεων και χιο­νο­πτώ­σεων – διότι πολλές εξ’ αυτών τρο­φο­δο­τού­νται με νερό από ορεινές λεκάνες απορ­ροής, που καλύ­πτο­νται συνήθως με χιόνια – και αφε­τέ­ρου στις πολύ υψηλές θερ­μο­κρα­σίες και στην έντονη ηλιο­φά­νεια, που επι­κρα­τούν από τον περα­σμένο Μάρτιο, που έχουν ως απο­τέ­λε­σμα την έντονη εξά­τμιση των ανώ­τε­ρων στρω­μά­των νερού των λιμνών.

“Το φαι­νό­μενο είναι οπτικά εντο­νό­τερο, σε λίμνες που έχουν μικρό βάθος όπως π.χ. η Δοϊράνη, της οποίας το βαθύ­τερο σημείο είναι 4 m και όπου με μια κάθοδο της στάθμης της κατά 2 m, η λίμνη εμφα­νί­ζε­ται να έχει μειωθεί στο μισό.

Εξυ­πα­κού­ε­ται ότι από το φαι­νό­μενο αυτό δεν εξαι­ρού­νται και οι τεχνη­τές λίμνες – ταμιευ­τή­ρες – όπως π.χ. ο Μόρνος, η λίμνη Πλα­στήρα κλπ.

Δυστυ­χώς, αν εξαι­ρέ­σουμε τεχνη­τές ή φυσικές λίμνες των βορειο­δυ­τι­κών τμη­μά­των της χώρας, σε όλο το υπό­λοιπο τμήμα της, ακόμα και στη Βόρεια Ελλάδα (βλ. Δοϊράνη, λίμνη Λαγκαδά Θεσ­σα­λο­νί­κης κλπ), οι επι­πτώ­σεις είναι από λίαν εμφα­νείς έως εμφα­νείς”, υπο­γραμ­μί­ζει.

“Είναι επι­τα­κτική η λήψη μιας σειράς από μέτρων για την αντι­με­τώ­πιση της επεί­γου­σας κατά­στα­σης”

Σύμφωνα με τον κ. Εμμα­νου­λουδή, για την αντι­με­τώ­πιση αυτής της επεί­γου­σας κατά­στα­σης – κρίσης, είναι επι­τα­κτικό να ληφθούν μια σειρά από μέτρα, όπως γίνεται σε όλες τις περι­πτώ­σεις εμφά­νι­σης κρίσεων (υγειο­νο­μι­κής, οικο­νο­μι­κής, περι­βαλ­λο­ντι­κής κλπ.).

Αυτά, όπως εξηγεί, δια­κρί­νο­νται σε τρεις κατη­γο­ρίες: άμεσα, βρα­χυ­πρό­θε­σμα, μεσο­πρό­θε­σμα.

Ειδι­κό­τερα, ο κ. Εμμα­νου­λού­δης προ­τεί­νει τα εξής μέτρα:

Άμεσα:

Υιο­θέ­τηση ατο­μι­κής κουλ­τού­ρας εξοι­κο­νό­μη­σης νερού στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας (παρα­σκευή φαγητού, ατομική υγιεινή, καθα­ριό­τητα). Το μέτρο αυτό καθί­στα­ται ακόμη πιο επι­τα­κτικό για τις επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης και ξενο­δο­χεία.

Υιο­θέ­τηση μεθόδων άρδευ­σης στην γεωργία, οι οποίες δεν είναι υδα­το­βό­ρες, εν ανάγκη αλλαγή και είδους καλ­λιερ­γειών (μην ξεχνάμε ότι η γεωργία κατα­να­λώ­νει το 70% των δια­θέ­σι­μων υδά­τι­νων πόρων, παγκο­σμίως ! ).

Αποφυγή κάθε είδους (του­λά­χι­στον για την θερινή περίοδο) χρήσης νερού για σκοπούς ανα­ψυ­χής, αισθη­τι­κής κλπ. (πισίνες, συντρι­βά­νια, άρδευση κήπων).

Βρα­χυ­πρό­θε­σμα:

Περιο­ρι­σμός των απω­λειών των δικτύων μετα­φο­ράς και δια­νο­μής του νερού, από τις δεξα­με­νές απο­θή­κευ­σης ή σημεία υδρο­λη­ψίας προς τις οικια­κές – εμπο­ρι­κές κατα­να­λώ­σεις, δεδο­μέ­νου ότι οι απώ­λειες των δικτύων στην χώρα μας, ακόμα και στην περιοχή της πρω­τεύ­ου­σας κυμαί­νο­νται από 45 – 55% (με διεθνώς παρα­δε­κτό όριο το 20%), γεγονός που με απλά λόγια σημαί­νει ότι από την δια­τι­θέ­μενη ποσό­τητα νερού, η μισή φτάνει στο σημείο κατα­νά­λω­σης !

Ο περιο­ρι­σμός των απω­λειών θα προ­κύ­ψει αφενός από την επι­σκευή των διαρ­ροών και βλαβών, αφε­τέ­ρου από την βελ­τί­ωση και τον εκσυγ­χρο­νι­σμό των υπαρ­χό­ντων δικτύων.

Μεσο­πρό­θε­σμα:

Επα­κρι­βής υπο­λο­γι­σμός των σημε­ρι­νών αναγκών αλλά και της μελ­λο­ντι­κής ζήτησης, ιδιαί­τερα σε περιο­χές που εμφα­νί­ζουν αυξη­μένη του­ρι­στική κίνηση. Ο υπο­λο­γι­σμός αυτός μπορεί να γίνει με την βοήθεια σύγ­χρο­νων υπο­λο­γι­στι­κών μεθόδων, που στη­ρί­ζο­νται σε νεοει­σα­γό­με­νους δείκτες όπως το Υδατικό Απο­τύ­πωμα (Water Footprint). Το Υδατικό Απο­τύ­πωμα είναι ουσια­στικά η ποσό­τητα του νερού που χρη­σι­μο­ποιεί ένας άνθρω­πος, μια επι­χεί­ρηση ή μια βιο­μη­χα­νία καθη­με­ρινά. Από τον συγκε­κρι­μένο υπο­λο­γι­σμό δύναται να προ­κύ­ψει με ακρί­βεια το ετήσιο έλλειμμα σε νερό για μια συγκε­κρι­μένη περιοχή, για δια­φο­ρε­τικά κλι­μα­τικά σενάρια, στο παρόν και στο εγγύς μέλλον, γεγονός που τον καθιστά απα­ραί­τητο για την επιλογή των κατάλ­λη­λων έργων απο­τα­μί­ευ­σης νερού σε μια περιοχή και τον αντί­στοιχο σχε­δια­σμό τους, ως προς την θέση και το μέγεθός τους. Τα έργα αυτά θα πρέπει να απο­σκο­πούν στην κατά το δυνατόν κάλυψη του ελλείμ­μα­τος αυτού, ακόμα και για δυσμενή σενάρια.

Κατα­σκευή τεχνι­κών έργων μικρής κλί­μα­κας (ομβρο­πλα­τείες, υπερ­πη­δητά εσχα­ρωτά φράγ­ματα κλπ.), με την βοήθεια των ανωτέρω υπο­λο­γι­στι­κών μεθόδων. Τα έργα αυτά μπορούν να συν­δυά­ζο­νται, με τεχνι­κές κατα­σκευής και λει­τουρ­γίας φιλικές προς τα οικο­συ­στή­ματα (Ecosystem based adaptation) . Η κατα­σκευή των έργων αυτών προ­σι­διά­ζει ιδιαί­τερα στις νησιω­τι­κές περιο­χές όπου πρέπει να δίνεται και η απα­ραί­τητη προσοχή στην αισθη­τική των παρεμ­βά­σεων, είναι δε εξαι­ρε­τικά απο­τε­λε­σμα­τικά για την συλλογή βρό­χι­νου νερού, ακόμα και από μικρές σε διάρ­κεια και ένταση βρο­χο­πτώ­σεις, μπορούν δε να συν­δυά­ζο­νται και με μια σειρά από nature based solutions (λύσεις με βάση την φύση). Το συλ­λε­γό­μενο βρόχινο νερό θα απο­θη­κεύ­ε­ται σε υπό­γειες δεξα­με­νές, προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθούν οι απώ­λειες εξά­τμι­σης.

Πηγή: .thetoc.gr