Γ. Παράσχης (ΣΕΤΕ): Ανοδικά φέτος ο τουρισμός, οι προκλήσεις που έρχονται και ο προβληματισμός για το 2026

Μιλώ­ντας σήμερα στη Γενική Συνέ­λευση, στην κλειστή συνε­δρί­αση των μελών του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων, ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ Γιάννης Παρά­σχης ανα­φέρ­θηκε σε όλο το φάσμα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, ενώ στάθηκε στα προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν.

Συγκε­κρι­μένα είπε:

Σας ευχα­ρι­στώ θερμά για την παρου­σία σας στην Κλειστή Συνε­δρί­αση της 33ης Τακτι­κής Γενικής Συνέ­λευ­σης του ΣΕΤΕ. Η ετήσια συνά­ντησή μας, δεν είναι απλώς ένας θεσμι­κός σταθμός. Είναι η στιγμή όπου ο του­ρι­στι­κός τομέας, συγκε­ντρώ­νε­ται για να απο­τι­μή­σει τις προ­κλή­σεις, να αξιο­λο­γή­σει τα επι­τεύγ­ματα και, κυρίως, να χαράξει συλ­λο­γικά την πορεία του. Η προη­γού­μενη χρονιά, επι­βε­βαί­ωσε την ανθε­κτι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, σε μία εποχή πολ­λα­πλών ανα­τρο­πών και αβε­βαιο­τή­των. Η γεω­πο­λι­τική και οικο­νο­μική αστά­θεια της περιό­δου δεν είναι παρο­δική.

Είναι πλέον το νέο υπό­βα­θρο πάνω στο οποίο δια­μορ­φώ­νο­νται οι διε­θνείς εξε­λί­ξεις και άρα και το περι­βάλ­λον στο οποίο καλού­μα­στε να ανα­πτυ­χθούμε ως του­ρι­στι­κός τομέας. Ο συνε­χι­ζό­με­νος πόλεμος στην Ουκρα­νία, (που είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Πρω­θυ­πουρ­γός έπρεπε εκτά­κτως να ακυ­ρώ­σει την σημε­ρινή του παρου­σία στην Ανοικτή Συνε­δρί­αση της Γενικής μας Συνέ­λευ­σης και θα εκπρο­σω­πη­θεί από τον Αντι­πρό­ε­δρο της Κυβέρ­νη­σης, κ. Χατζη­δάκη), η εντει­νό­μενη απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση σε κρί­σι­μες περιο­χές της Μέσης Ανα­το­λής, η πολι­τική των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών με την επα­να­φορά δασμών σε στρα­τη­γι­κούς τομείς, απο­τε­λούν σημεία καμπής. Αυτή η νέα φάση του γεω­οι­κο­νο­μι­κού αντα­γω­νι­σμού, καθώς και τα φυσικά φαι­νό­μενα είτε αυτά συν­δέ­ο­νται με την κλι­μα­τική κρίση είτε με άλλους γεω­φυ­σι­κούς παρά­γο­ντες όπως βιώσαμε φέτος με την Σαντο­ρίνη επη­ρε­ά­ζουν ήδη τον του­ρι­σμό και θα επι­δρούν μελ­λο­ντικά πολύ περισ­σό­τερο απ’ όσο ίσως φαί­νε­ται εκ πρώτης όψεως. Διότι η του­ρι­στική ανά­πτυξη εξαρ­τά­ται από τρεις ευμε­τά­βλη­τες συν­θή­κες: από το δια­θέ­σιμο εισό­δημα από τη γεω­πο­λι­τική στα­θε­ρό­τητα και από το κλίμα εμπι­στο­σύ­νης. Και σε αυτή τη νέα σύνθετη κατά­σταση, η Ελλάδα καλεί­ται να επα­να­προσ­διο­ρί­σει τη θέση της, λει­τουρ­γώ­ντας πάντα με επί­γνωση των διεθνών μετα­το­πί­σεων.

Η χρονιά που μας πέρασε απέ­δειξε στην πράξη πως ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός δεν είναι απλώς ένας ισχυρός τομέας της οικο­νο­μίας αλλά απο­τε­λεί τον στα­θε­ρο­ποι­ητή της. Ο τομέας μας διεύ­ρυνε το απο­τύ­πωμά του, επι­βε­βαί­ωσε τη συμβολή του και στήριξε ουσια­στικά την κοι­νω­νική και μακρο­οι­κο­νο­μική ισορ­ρο­πία της χώρας. Συγκε­κρι­μένα, οι αφίξεις από το εξω­τε­ρικό(συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της κρουα­ζιέ­ρας), ξεπέ­ρα­σαν τα 40,7 εκατ., επίδοση που αντα­να­κλά τόσο τη δια­τή­ρηση της ισχυρής ζήτησης, όσο και την ικα­νό­τητα των ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων να αντα­πε­ξέλ­θουν στις αυξη­μέ­νες απαι­τή­σεις. Συνο­λικά, τα του­ρι­στικά έσοδα για το 2024 ανήλθαν σε 21,7 δισ. ευρώ, παρου­σιά­ζο­ντας αύξηση 5,4%. Με άμεση συνει­σφορά 30,2 δισ. ευρώ το 2024, ποσό που αντι­στοι­χεί στο 13% του ΑΕΠ, και σημα­ντικά υψη­λό­τερη έμμεση συνο­λική συμβολή στην οικο­νο­μία του τόπου, ο του­ρι­σμός συνιστά κατα­λύτη για την οικο­νο­μική ανά­πτυξη της χώρας.

Το 84,4% των του­ρι­στι­κών εισπρά­ξεων προ­έρ­χε­ται από τον εισερ­χό­μενο του­ρι­σμό, ο οποίος καλύ­πτει το 71,5% του ελλείμ­μα­τος του ισο­ζυ­γίου αγαθών. Επι­πλέον, ο τομέας υπο­στη­ρί­ζει το 16,5% της απα­σχό­λη­σης, δημιουρ­γώ­ντας πάνω από 700 χιλιά­δες εργα­σίας στην αιχμή της του­ρι­στι­κής περιό­δου επι­βε­βαιώ­νο­ντας τη συμβολή του όχι μόνο στα δημόσια έσοδα, αλλά και στη βιω­σι­μό­τητα της αγοράς εργα­σίας. Αντί­στοιχα τώρα, για το 2025 τα μηνύ­ματα συνε­χί­ζουν να είναι θετικά και αυτό τεκ­μη­ριώ­νε­ται από τα στοι­χεία του ΙΝΣΕΤΕ και της ΤτΕ, σύμφωνα με τα οποία από τις αρχές του χρόνου μέχρι και τις αρχές Ιουνίου οι διε­θνείς αερο­πο­ρι­κές αφίξεις, παρου­σιά­ζουν αύξηση κατά +7% σε σχέση με το 2024.

Σε επίπεδο ταξι­διω­τι­κών εισπρά­ξεων, την περίοδο Ιανουα­ρίου–Μαρτίου 2025, δια­μορ­φώ­θη­καν στα 1,073 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ με άνοδο κατά +4,4% σε σύγκριση με την αντί­στοιχη περίοδο του 2024. Την ίδια στιγμή, ο προ­γραμ­μα­τι­σμός αερο­πο­ρι­κών θέσεων για την περίοδο Μαρτίου – Οκτω­βρίου του 2025 παρου­σιά­ζει αύξηση της τάξεως του 5,3%, κάτι που μας κάνει συγκρα­τη­μένα αισιό­δο­ξους, αλλά πάντα προ­σε­κτι­κούς στις εκτι­μή­σεις μας.

Γιατί πίσω από τη θετική απο­τί­μηση, τόσο της περ­σι­νής χρονιάς, όσο και των φετινών εκτι­μή­σεων, υπάρ­χουν σύν­θε­τες και επι­τα­κτι­κές προ­κλή­σεις οι οποίες ρίχνουν ήδη την σκιά τους και θα μας επη­ρε­ά­σουν ακόμα περισ­σό­τερα από το 2026 και μετά και τις οποίες δεν μπο­ρούμε να αγνο­ή­σουμε. Στα περι­βάλ­λον αυτό οι προ­τε­ραιό­τη­τες και οι διεκ­δι­κή­σεις του ΣΕΤΕ για το 2025 είναι σαφώς προσ­διο­ρι­σμέ­νες και βασί­ζο­νται σε συνεχή θεσμικό διάλογο με τα αρμόδια Υπουρ­γεία, και την δια­μόρ­φωση θέσεων, σε συνερ­γα­σία με τις κλα­δι­κές μας ενώσεις και το σύνολο του τομέα.

Και ξεκινώ από τα θέματα που αφορούν στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Ίσως το σημα­ντι­κό­τερο διαρ­θρω­τικό ζήτημα που παρα­μέ­νει σε εκκρε­μό­τητα και επη­ρε­ά­ζει επεν­δύ­σεις και αντα­γω­νι­στι­κό­τητα είναι το Χωρο­τα­ξικό. Ο χωρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός είναι θεμέλιο για βιώσιμη ανά­πτυξη και ασφά­λεια δικαίου. Η θεσμο­θέ­τηση του Ειδικού Χωρο­τα­ξι­κού Πλαι­σίου Του­ρι­σμού η οποία παρα­μέ­νει σε εκκρε­μό­τητα είναι απο­λύ­τως ανα­γκαία για να υπάρξει ένα σαφές και σταθερό πλαίσιο για τις του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις. Παράλ­ληλα, απαι­τεί­ται εναρ­μό­νιση με τα Τοπικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια για αποφυγή αντι­φά­σεων και αυθαί­ρε­των ερμη­νειών που δημιουρ­γούν ανα­σφά­λεια και στρε­βλώ­σεις. Χωρίς ασφά­λεια δικαίου, σοβαρές επεν­δύ­σεις δεν θα υλο­ποι­η­θούν και η φέρουσα ικα­νό­τητα των προ­ο­ρι­σμών θα κιν­δυ­νεύ­σει.

Ανα­φο­ρικά με το ζήτημα των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων. Η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση απο­τε­λεί πλέον μια παγκό­σμια τάση που αντα­γω­νί­ζε­ται την κλασ­σική ξενο­δο­χεία. Στη χώρα μας μάλιστα σύμφωνα με τα στοι­χεία του ΙΝΣΕΤΕ ο αριθμός των κλινών βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης πιθα­νό­τατα ξεπερνά την περίοδο αιχμής αυτόν των ξενο­δο­χείων. Η ανε­ξέ­λεγ­κτη αυτή ανά­πτυξη της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης σε αρκετές περιο­χές της χώρας έχει προ­κα­λέ­σει στρε­βλώ­σεις τόσο στην του­ρι­στική εμπει­ρία όσο και στην καθη­με­ρι­νό­τητα των κατοί­κων. Οι πρω­το­βου­λίες της κυβέρ­νη­σης και ειδι­κό­τερα του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού στο ζήτημα αυτό τα τελευ­ταία χρόνια είναι αξιο­ση­μεί­ω­τες. Όμως ο ΣΕΤΕ έχει σταθερή θέση υπέρ ενός στι­βα­ρού κανο­νι­στι­κού πλαι­σίου που δια­χω­ρί­ζει την επαγ­γελ­μα­τική από την ιδιω­τική δρα­στη­ριό­τητα, δια­σφα­λί­ζει τη φορο­λο­γική ισο­δυ­να­μία, προάγει την απο­τε­λε­σμα­τική εκμε­τάλ­λευση της αξιο­ποι­ή­σι­μης γης και προ­στα­τεύει την κατοι­κία και την κοι­νω­νική συνοχή. Έχουμε κατα­θέ­σει συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις για τα ζητή­ματα προ­δια­γρα­φών, φορο­λο­γίας και των απα­ραί­τη­των ελέγχων των κατα­λυ­μά­των που προ­σφέ­ρο­νται από ψηφια­κές πλατ­φόρ­μες.

Η επιβολή και οι δια­δο­χι­κές αυξή­σεις του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας, η αύξηση του τέλους περε­πι­δη­μού­ντων χωρίς τη δυνα­τό­τητα ουσια­στι­κής δια­βού­λευ­σης και χωρίς σαφή αντα­πο­δο­τι­κό­τητα , ανέ­δειξε ένα βαθύ­τερο πρό­βλημα: την ανάγκη μιας πιο προ­βλέ­ψι­μης, δίκαιης και συμ­με­το­χι­κής φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής για τον του­ρι­σμό. Ο ΣΕΤΕ ζητά ανα­σχε­δια­σμό των σχε­τι­κών πολι­τι­κών, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται ότι κάθε μέτρο επι­βά­ρυν­σης, επι­στρέ­φει σε σημα­ντικό βαθμό στις τοπικές κοι­νω­νίες ενι­σχύ­ο­ντας τις τοπικές υπο­δο­μές στις περιο­χές που υπο­δέ­χο­νται τους επι­σκέ­πτες.

Το διά­στημα αυτό εκπο­νούμε με το ΙΝΣΕΤΕ και την PWC μελέτη για να τεκ­μη­ριώ­σουμε και να ανα­δεί­ξουμε το έλλειμα αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας που προ­κύ­πτει από την συνο­λική φορο­λό­γηση του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος σε σχέση με τους αντα­γω­νι­στές μας στην Μεσό­γειο. Ζητούμε έναν επα­να­σχε­δια­σμό της φορο­λο­γίας και των επι­βα­ρύν­σεων με στόχο τον εξορ­θο­λο­γι­σμό και την απο­κα­τά­σταση της ισορ­ρο­πίας ανάμεσα στην δίκαιη και κατ’ ανα­λο­γία συμ­με­τοχή του του­ρι­σμού στα δημο­σιο­νο­μικά βάρη και στην χρη­μα­το­δό­τηση ενερ­γειών που συν­δέ­ο­νται με την προ­σαρ­μογή στην κλι­μα­τική κρίση χωρίς όμως να δια­κυ­βεύ­ε­ται η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του τομέα.

Όπως έχουμε κατ’ επα­νά­ληψη τονίσει και συγκε­κρι­μένα προ­τεί­νει με την Μελέτη Ελλη­νι­κός Του­ρι­σμός 2030- η ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών είναι καθο­ρι­στική για την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και τη βιω­σι­μό­τητα του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Ενώ οι ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις τρέχουν, στο θέμα της ανα­βάθ­μι­σης των δημό­σιων υπο­δο­μών καθυ­στε­ρούμε. Χρεια­ζό­μα­στε στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις σε λιμάνια, μαρίνες οδικά δίκτυα, ύδρευση, απο­χέ­τευση, δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των και ενέρ­γειας. Η αντα­πο­δο­τι­κό­τητα των τελών πρέπει να δια­σφα­λί­ζει ότι οι σχε­τι­κοί πόροι επι­στρέ­φουν σε έργα και υπη­ρε­σίες που ενι­σχύ­ουν την ποιό­τητα των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών.

Επι­τρέψτε μου εδώ να σταθώ ειδι­κό­τερα σε τρία χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα:

-Την ανάγκη ανα­βάθ­μι­σης των λιμε­νι­κών και λοιπών υπο­δο­μών που τόσο ανα­δεί­χθηκε φέτος στο Παγκό­σμιο brand της Σαντο­ρί­νης,

-Την επεί­γουσα ανάγκη για Εκθε­σια­κές και Συνε­δρια­κές υπο­δο­μές στο επίπεδο των αντα­γω­νι­στών μας του­λά­χι­στον σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη αν θέλουμε να πρω­τα­γω­νι­στή­σουμε στον υψηλής από­δο­σης τομέα του MICE

-Αλλά και τον εξαι­ρε­τικά κρίσιμο τομέα των υπη­ρε­σιών αερο­ναυ­τι­λίας ο οποίος χρειά­ζε­ται ανα­βάθ­μιση συστη­μά­των, πρό­σθετο στε­λε­χιακό δυνα­μικό αλλά και σαφή δια­σφά­λιση των επι­πέ­δων παρα­γω­γι­κό­τη­τας για να απο­φεύ­γο­νται οι δυσλει­τουρ­γίες και οι καθυ­στε­ρή­σεις που επη­ρε­ά­ζουν τα δύο τρίτα του εισερ­χό­με­νου του­ρι­σμού που ταξι­δεύει αερο­πο­ρικά.

Φίλες και φίλοι,

Μεγάλη βαρύ­τητα για εμάς στον ΣΕΤΕ έχουν τα ζητή­ματα που αφορούν τη βιω­σι­μό­τητα. Η πράσινη μετά­βαση του κλάδου απαιτεί άμεση ενερ­γο­ποί­ηση χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων που θα στη­ρί­ξουν τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις στην υιο­θέ­τηση βιώ­σι­μων πρα­κτι­κών και τεχνο­λο­γιών. Σε αυτό το πεδίο δίνουμε μεγάλη βαρύ­τητα, επι­διώ­κο­ντας τόσο τη θεσμική ενσω­μά­τωση της βιω­σι­μό­τη­τας στις πολι­τι­κές για τον του­ρι­σμό, όσο και την πρα­κτική στήριξη των επι­χει­ρή­σεων μέσα από την πρω­το­βου­λία αυτορ­ρύθ­μι­σης METRON Sustainable Tourism. Σε αυτή τη δια­δρομή, το METRON δίνει στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις τα απα­ραί­τητα εργα­λεία για να μετρούν, να βελ­τιώ­νουν και να ενι­σχύ­ουν την πρόοδό τους στους δείκτες βιω­σι­μό­τη­τας. Καλούμε όλο τον τομέα, περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις κάθε μεγέ­θους και δρα­στη­ριό­τη­τας, να συμ­με­τά­σχουν ενεργά. Γιατί η πράσινη και κοι­νω­νικά υπεύ­θυνη μετά­βαση του του­ρι­σμού είναι κοινός στόχος και επι­τα­κτική ανάγκη.

Και περνάμε στο εξαι­ρε­τικά κρίσιμο θέμα της αγοράς εργα­σίας. Όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει, το μεγάλο κεφά­λαιο του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, είναι το ανθρώ­πινο δυνα­μικό. Ως υπεύ­θυ­νος κοι­νω­νι­κός εταίρος στη­ρί­ζουμε κάθε προ­σπά­θεια της πολι­τείας που δια­σφα­λί­ζει τα δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων και προάγει τις υγιείς εργα­σια­κές σχέσεις στον του­ρι­σμό. Στο πλαίσιο αυτό στη­ρί­ζουμε και την κάρτα εργα­σίας Ζητούμε όμως η εφαρ­μογή της Ψηφια­κής Κάρτας Εργα­σίας να προ­σαρ­μο­στεί στις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες του κλάδου, δια­σφα­λί­ζο­ντας τα δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων χωρίς να υπο­νο­μεύει τη λει­τουρ­γι­κό­τητα των επι­χει­ρή­σεων. Χρεια­ζό­μα­στε εκσυγ­χρο­νι­σμό και προ­σαρ­μο­γές σε εργα­σια­κές ρυθ­μί­σεις όπως σπαστά ωράρια, χρόνοι προ­ε­τοι­μα­σίας, ανα­παύ­σεις κλπ, σε συν­δυα­σμό με στο­χευ­μένα προ­γράμ­ματα reskilling και upskilling, αλλά και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη δια­χεί­ριση της δια­δι­κα­σίας των μετα­κλή­σεων, ώστε να καλυ­φθούν οι σοβαρές ελλεί­ψεις ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού. Ο ΣΕΤΕ, πάντα σε στενή και ιδιαί­τερα εποι­κο­δο­μη­τική συνερ­γα­σία με την ΠΟΞ, παρε­νέβη συστη­μα­τικά και τεκ­μη­ριω­μένα σε όλα τα κρίσιμα εργα­σιακά ζητή­ματα.

Και επι­τρέψτε μου να κλείσω το κεφά­λαιο των προ­τε­ραιο­τή­των και διεκ­δι­κή­σεων με το ζήτημα των χρη­μα­το­δο­τή­σεων. Η ραχο­κο­κα­λιά του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού είναι οι χιλιά­δες μικρές επι­χει­ρή­σεις σε όλη την χώρα. Η ελλιπής πρό­σβαση σε χρη­μα­το­δό­τηση παρα­μέ­νει ένα από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις αυτές. Στις προη­γού­με­νες προ­κη­ρύ­ξεις του Ανα­πτυ­ξια­κού Νόμου αλλά και των προ­γραμ­μά­των ΕΣΠΑ η πλειο­νό­τητα των του­ρι­στι­κών αιτή­σεων έμεινε χωρίς χρη­μα­το­δό­τηση, δημιουρ­γώ­ντας σημα­ντικό απόθεμα ώριμων επεν­δυ­τι­κών σχεδίων που δεν έχουν προ­χω­ρή­σει. Με τον πρό­σφατο ψηφι­σμένο νέο Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο, είναι όμως κρίσιμο να δια­σφα­λι­στεί ότι οι νέοι πόροι και τα κίνητρα θα αντα­πο­κρί­νο­νται στις ανάγκες και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του του­ρι­στι­κού τομέα. Στόχος μας είναι να δούμε ένα Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο πραγ­μα­τικά φιλικό προς την του­ρι­στική επέν­δυση τόσο για μεγάλες αλλά κυρίως για μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις.

Συγκε­κρι­μένα, οι θέσεις μας περι­λαμ­βά­νουν

αυξη­μένα ποσοστά ενί­σχυ­σης για μικρές και πολύ μικρές του­ρι­στι­κές μονάδες, ιδιαί­τερα σε νησιω­τι­κές και ορεινές περιο­χές,

ειδικά καθε­στώτα ενί­σχυ­σης για θεμα­τικό και βιώσιμο του­ρι­σμό,

κίνητρα για την πράσινη μετά­βαση και την ψηφιακή ανα­βάθ­μιση των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων,

ευε­λι­ξία στις επι­λέ­ξι­μες δαπάνες και προ­σαρ­μογή στις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του κλάδου,

ενί­σχυση επεν­δύ­σεων που επι­μη­κύ­νουν την του­ρι­στική περίοδο,

καθώς και ταχύ­τερη αξιο­λό­γηση και εκτα­μί­ευση ενι­σχύ­σεων.

Είναι σημα­ντικό να το τονί­σουμε, ο του­ρι­σμός δεν μπορεί και δεν πρέπει — να απου­σιά­ζει από τον κεντρικό σχε­δια­σμό για τη βιώσιμη ανά­πτυξη της χώρας. Στον νέο Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο, έστω και συμ­βο­λικά, απου­σιά­ζει στο προ­οί­μιο η ρητή αναφορά στον του­ρι­σμό. Για έναν τομέα που συμ­βάλ­λει τόσο σημα­ντικά στην ελλη­νική οικο­νο­μία, η ανα­γνώ­ριση του ρόλου του και στο επίπεδο του αφη­γή­μα­τος για το παρα­γω­γικό μοντέλο παρα­μέ­νει, κατά τη γνώμη μας, απο­λύ­τως ανα­γκαία. Με τεκ­μη­ρί­ωση, συνέ­χεια και αίσθηση ευθύνης, διεκ­δι­κούμε ένα θεσμικό περι­βάλ­λον που θα ανα­γνω­ρί­ζει τον του­ρι­σμό όχι ως ευκαι­ριακό πυλώνα ανά­πτυ­ξης, αλλά ως θεμέλιο της παρα­γω­γι­κής και κοι­νω­νι­κής συνοχής της χώρας.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο του­ρι­σμός στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, έμαθε να επι­βιώ­νει κάτω από δύσκο­λες και αντί­ξοες συν­θή­κες. Πλέον, οφείλει να μάθει και να μετα­σχη­μα­τί­ζε­ται. Δεν είναι αρκετό να δια­τη­ρούμε τις πολύ καλές επι­δό­σεις, πρέπει να δια­μορ­φώ­νουμε τα πρότυπα του αύριο. Και αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει στρα­τη­γική επιλογή. Γι’ αυτό και πιστεύ­ουμε ότι είναι η κατάλ­ληλη στιγμή να επι­και­ρο­ποι­ή­σουμε τη Μελέτη Στρα­τη­γι­κής για τον Ελλη­νικό Του­ρι­σμό 2030. Εξάλλου, ήδη ξεπε­ρά­σαμε τον στόχο του 2030 σε αφίξεις με τα 40 εκα­τομ­μύ­ρια του 2024.

Έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη ευκαι­ρία να χαρά­ξουμε από κοινού την επόμενη ημέρα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, αν θέλουμε:

περισ­σό­τερα έσοδα,

μεγα­λύ­τερη διάρ­κεια στον χρόνο,

ευρύ­τερη γεω­γρα­φική κατα­νομή

καλύ­τερο περι­βαλ­λο­ντικό, κοι­νω­νικό και εργα­σιακό απο­τύ­πωμα.

Τώρα που το διεθνές περι­βάλ­λον μεταλ­λάσ­σε­ται, με τρόπο που αναμ­φί­βολα θα επη­ρε­ά­σει το του­ρι­σμό, τώρα που η Ευρω­παϊκή Ένωση συντάσ­σει για πρώτη φορά ένα Στρα­τη­γικό Χάρτη για τον Του­ρι­σμό υπό την καθο­δή­γηση του Έλληνα Επι­τρό­που με γνώμονά το κίνδυνο απώ­λειας αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας για την Ευρώπη που τόσο ξεκά­θαρα ανά­δει­ξαν οι εκθέ­σεις Draghi και Letta, Τώρα είναι η στιγμή να επεν­δύ­σουμε στην στρα­τη­γική μας κατεύ­θυνση. Και είναι στο χέρι όλων μας — πολι­τείας, επι­χει­ρή­σεων, τοπικών κοι­νω­νιών — να τη μετα­τρέ­ψουμε σε συλ­λο­γικό όφελος. Το μέλλον του του­ρι­σμού δεν μπορεί να είναι προϊόν εφη­συ­χα­σμού και μιας λογικής ότι η επι­τυ­χία είναι δεδο­μένη. Θα είναι απο­τέ­λε­σμα πολι­τι­κής επι­λο­γής, επεν­δυ­τι­κής τόλμης και κοι­νω­νι­κής ευθύνης. Δεν θα έρθει επειδή το αξί­ζουμε, θα έρθει επειδή θα το οικο­δο­μή­σουμε.

Ο ΣΕΤΕ οφείλει να ηγείται του δια­λό­γου για την επόμενη μέρα, να προ­σφέ­ρει λύσεις, να χτίζει συναι­νέ­σεις και να κινη­το­ποιεί εκεί­νους που συχνά δεν βρί­σκουν φωνή: τους μικρούς επι­χει­ρη­μα­τίες, τους εργα­ζό­με­νους, τις περι­φέ­ρειες, τις τοπικές κοι­νω­νίες.

Κλείνω με μια σημα­ντική παρα­τή­ρηση. Στον του­ρι­σμό, οι αριθμοί μετρούν. Αλλά δεν εξα­ντλούν το νόημα. Το πιο ουσια­στικό μέγεθος είναι η εμπι­στο­σύνη. Η εμπι­στο­σύνη που οικο­δο­μεί­ται Ανάμεσα στην πολι­τεία και τον επεν­δυτή, ανάμεσα στην επι­χεί­ρηση και τον πελάτη, ανάμεσα στην τοπική κοι­νω­νία και τον επι­σκέ­πτη. Κι αυτή η εμπι­στο­σύνη —σε μια εποχή πολ­λα­πλών κρίσεων— είναι η ισχυ­ρό­τερη υποδομή που μπο­ρούμε να χτί­σουμε. Ο του­ρι­σμός είναι η πιο ανοιχτή, εξω­στρε­φής συνά­ντηση της Ελλάδας με τον κόσμο. Ας φρο­ντί­σουμε αυτή η συνά­ντηση να είναι κάθε χρόνο πιο ουσια­στική, και με μεγα­λύ­τερη προ­στι­θέ­μενη αξία για τον τόπο μας, για την ελλη­νική οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία.

Πηγή: huffingtonpost.gr