Επανεξετάστηκε η αστική ευθύνη ασφαλιστικής εταιρείας για αδικοπραξία πρώην υπαλλήλου της

Με την υπ’ αρίθμ. 169/2020 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, που εκ­δό­θη­κε χθες, απορ­ρί­φθη­κε η έφεση ενός κα­τοί­κου της Ια­λυ­σού για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αρίθμ. 107/2018 από­φα­σης, που εξέ­δω­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την οποία του επι­δι­κά­στη­κε χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 304.100 ευρώ.

Την απο­ζη­μί­ω­ση εντέλ­λε­ται να κα­τα­βά­λει ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος που ενε­πλά­κη στην υπό­θε­ση απά­της και πλα­στο­γρα­φί­ας με ει­κο­νι­κά αμοι­βαία κε­φά­λαια.

Με την από­φα­σή του το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δεν ανα­γνω­ρί­ζει υπαι­τιό­τη­τα της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας αλλά και θυ­γα­τρι­κής της και ο ενά­γων ζή­τη­σε με την έφεσή του να κρι­θεί η υπαι­τιό­τη­τά τους από ενέρ­γειες του υπαλ­λή­λου τους.

Με την αγωγή, που υπέ­βα­λε ο δι­κη­γό­ρος του κ. Κ. Χαλ­κιάς, διεκ­δι­κεί ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για θε­τι­κή ζημία το ποσό των 274.100 ευρώ και για ηθική βλάβη το ποσό των 199.956,00 ευρώ.

Ο ενά­γων τυγ­χά­νει πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός και είχε ήδη από τα πρώτα έτη της επαγ­γελ­μα­τι­κής του απα­σχό­λη­σης κα­τα­φύ­γει σε ιδιω­τι­κούς ασφα­λι­στι­κούς φο­ρείς προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει το μέλ­λον της οι­κο­γέ­νειάς του.

Για τον λόγο αυτό κα­τήρ­τι­σε, ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια ζωής, ατυ­χη­μά­των και συ­ντα­ξιο­δο­τι­κά ασφα­λι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα τόσο για εκεί­νον όσο και για τη σύ­ζυ­γό του.

Με τον ενα­γό­με­νο ασφα­λι­στι­κό σύμ­βου­λο ήλθε, όπως εκ­θέ­τει, σε επαφή για πρώτη φορά κατά το έτος 2002, όταν τον επι­σκέ­φθη­κε υπό την ιδιό­τη­τα του «εκ­προ­σώ­που» του ασφα­λι­στι­κού ομί­λου στο τε­χνι­κό γρα­φείο που δια­τη­ρού­σε.

Φέ­ρε­ται να τον έπει­σε ότι ήταν ασύμ­φο­ρο να εξα­κο­λου­θή­σουν να έχουν ασφα­λι­στι­κή κά­λυ­ψη για ατυ­χή­μα­τα και να με­τα­τρέ­ψει μέρος του προ­γράμ­μα­τος ασφά­λι­σης ατυ­χη­μά­των, σε επεν­δυ­τι­κό πρό­γραμ­μα με αμοι­βαία κε­φά­λαια.

Προ­έ­βη τότε με δύο κα­τα­βο­λές σε επέν­δυ­ση ύψους 86.000 ευρώ και του πα­ρέ­δω­σε στην πο­ρεία τον Δε­κέμ­βριο του 2007 συμ­βό­λαιο συ­νο­λι­κού ύψους 126.350 ευρώ.

Στην πο­ρεία προ­χώ­ρη­σε και σε άλλες επεν­δύ­σεις και το συ­νο­λι­κά επεν­δυ­μέ­νο

κε­φά­λαιό του ανήλ­θε εντέ­λει στο ποσό των 214.100 ευρώ.

Περί τις αρχές Μαΐου 2010 έγινε ευ­ρέ­ως γνω­στό στην κοι­νω­νία της Ρόδου ότι ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος, επ’ ευ­και­ρία της δρα­στη­ριό­τη­τάς του, προ­έ­βη στην έκ­δο­ση πλεί­στων πλα­στών βε­βαιώ­σε­ων και συμ­βά­σε­ων ασφα­λι­στι­κών και επεν­δυ­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων προς συ­ναλ­λασ­σό­με­νους με τις εται­ρεί­ες του ομί­λου.

Αμέ­σως μόλις έμαθε ο ενά­γων τα πα­ρα­πά­νω έσπευ­σε στα γρα­φεία του ομί­λου στη Ρόδο, προ­κει­μέ­νου να ελέγ­ξει το κύρος των επεν­δυ­τι­κών του τί­τλων και η εται­ρεία του δή­λω­σε ότι ήταν πλα­στές.

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η αξί­ω­ση του ενά­γοντoς ως προς την ασφα­λι­στι­κή και την θυ­γα­τρι­κή της, που πα­ρέ­στη­σαν στην δίκη (ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος ερη­μο­δι­κά­στη­κε) έχουν υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή.

Ο ενά­γων γνώ­ρι­σε συ­γκε­κρι­μέ­να την αδι­κο­πρα­κτι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου και το ανυ­πό­στα­το των συμ­βά­σε­ων ασφά­λι­σης και κα­το­χής με­ρι­δί­ων αμοι­βαί­ων τον Μάιο του 2010, οπότε έμαθε ότι ήταν πλα­στά η βε­βαί­ω­ση έκ­δο­σης τί­τλου ονο­μα­στι­κών με­ρι­δί­ων καθώς και το από 31 Ιου­λί­ου 2007 συμ­βό­λαιο επέν­δυ­σής του, όπως τον ενη­μέ­ρω­σαν οι εκ­πρό­σω­ποι της ασφα­λι­στι­κής, ώστε η απαί­τη­σή του πα­ρα­γρά­φη­κε το αρ­γό­τε­ρο στις 31 Μαΐου 2017.