ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Τέλος στη δίωξη πρώην διευθύνοντα συμβούλου κατασκευαστικής εταιρείας της Ρόδου

Δαμιανός Αθανασίου 3 λεπτά ανάγνωση
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

• Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έκρινε ότι δεν συντρέ­χει λόγος παρα­πο­μπής σε δίκη για απιστία • Είχε προη­γη­θεί αστική κατα­δίκη του για αδι­κο­πρα­ξία

Ενα από τα πιο σύνθετα και πολυ­συ­ζη­τη­μένα δικα­στικά ζητή­ματα που συν­δύ­α­ζαν στοι­χεία εται­ρι­κής δια­χεί­ρι­σης, εμπο­ρι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης και επεν­δυ­τι­κής αστο­χίας, έλαβε ορι­στικό τέλος σε ποινικό επίπεδο.

Με βού­λευμα, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έκρινε ότι δεν πρέπει να ασκηθεί κατη­γο­ρία κατά πρώην διευ­θύ­νο­ντα συμ­βού­λου ανώ­νυ­μης τεχνι­κής εται­ρείας για την πράξη της απι­στίας από δια­χει­ρι­στή, σχε­τι­ζό­μενη με του­ρι­στικό επεν­δυ­τικό σχέδιο στη Ζάκυνθο.

Η συγκε­κρι­μένη υπόθεση εξε­λισ­σό­ταν τα τελευ­ταία επτά έτη, με εκτε­τα­μένη έρευνα, απο­λο­γίες, ένορκες κατα­θέ­σεις, εκα­το­ντά­δες έγγραφα και αλλε­πάλ­λη­λες δικα­στι­κές ενέρ­γειες τόσο στην Αθήνα όσο και στη Ρόδο. Ενί­σχυσε τη συζή­τηση για τα όρια των αρμο­διο­τή­των των στε­λε­χών σε επι­χει­ρη­μα­τι­κές συμ­φω­νίες και τον κίνδυνο ποι­νι­κο­ποί­η­σης εμπο­ρι­κών επι­λο­γών σε συν­θή­κες νομικής ασά­φειας ή διοι­κη­τι­κής σύγ­χυ­σης.

Το υπό­βα­θρο της υπό­θε­σης – Το σχέδιο για τη Ζάκυνθο

Η ροδί­τικη τεχνική εται­ρεία, θυγα­τρική κινε­ζι­κής εται­ρείας real estate, είχε προ­χω­ρή­σει από το 2013 σε συμ­φω­νία με του­ρι­στική εται­ρεία που κατείχε ακίνητα στη Ζάκυνθο. Το σχέδιο προ­έ­βλεπε την κατα­σκευή και κοινή εκμε­τάλ­λευση 75 ακι­νή­των – κυρίως κατα­στη­μά­των και κατοι­κιών – σε δύο οικό­πεδα του νησιού. Η ροδί­τικη εται­ρεία θα χρη­μα­το­δο­τούσε τις κατα­σκευές κατα­βάλ­λο­ντας 3.006.000 ευρώ σε δόσεις, ανάλογα με την πρόοδο του έργου. Αντί­στοιχα, η αντι­συμ­βαλ­λό­μενη εται­ρεία δεσμευό­ταν να μετα­βι­βά­ζει στα­διακά στην τεχνική εται­ρεία 38 ιδιο­κτη­σίες.

Από τα συμ­φω­νη­θέ­ντα ποσά κατα­βλή­θη­καν 1.216.000 ευρώ και μετα­βι­βά­στη­καν επτά ιδιο­κτη­σίες. Όμως, σύντομα απο­κα­λύ­φθηκε πως οι υπό­λοι­πες ιδιο­κτη­σίες ήταν επι­βα­ρυ­μέ­νες με προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης υπέρ τρά­πε­ζας, κάτι που παρε­μπό­δισε τη μετα­βί­βασή τους. Η συμ­φω­νία δεν τηρή­θηκε και το έργο στα­μά­τησε. Οι σχέσεις των εται­ρειών επι­δει­νώ­θη­καν ραγδαία.

Η επίμαχη πράξη του 2015 – Το συμ­φω­νη­τικό “κλειδί”

Στις 28 Μαρτίου 2015, ο πρώην διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος υπέ­γραψε ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό με την πωλή­τρια εται­ρεία, με το οποίο η τεχνική εται­ρεία, εκπρο­σω­πού­μενη από τον ίδιο, ανα­γνώ­ριζε ότι η μη εκτέ­λεση του προ­συμ­φώ­νου οφει­λό­ταν σε δικές της ευθύνες, παραι­τού­ταν από κάθε απαί­τηση για απο­ζη­μί­ωση και δεσμευό­ταν να μην στραφεί ενα­ντίον της αντι­συμ­βαλ­λό­με­νης. Σε αντάλ­λαγμα, η τελευ­ταία δεσμευό­ταν να μετα­βι­βά­σει, έστω και εικο­νικά, πέντε ιδιο­κτη­σίες, κάτι που ποτέ δεν υλο­ποι­ή­θηκε.

Το ιδιω­τικό αυτό συμ­φω­νη­τικό απο­τέ­λεσε τη βάση της ποι­νι­κής δίωξης για κακουρ­γη­μα­τική απιστία, με την κατη­γο­ρία ότι ο τότε διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος έβλαψε την εται­ρεία του προ­κα­λώ­ντας οικο­νο­μική απώλεια του­λά­χι­στον 477.000 ευρώ – το ποσό που η εται­ρεία δεν ανέ­κτησε από την πωλή­τρια εται­ρεία.

Η κρίση του Συμ­βου­λίου

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών, ωστόσο, εκτί­μησε εντελώς δια­φο­ρε­τικά τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά. Στο εκτενές βού­λευμα που εκδό­θηκε:

• Ανα­γνω­ρί­στηκε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε εξου­σιο­δο­τη­θεί ρητά από τον Πρόεδρο της μητρι­κής εται­ρείας με πλη­ρε­ξού­σιο του Απρι­λίου 2015 για τη δια­χεί­ριση της υπό­θε­σης.

• Τεκ­μη­ριώ­θηκε ότι η συμ­φω­νία ήταν γνωστή στην ηγεσία της εται­ρείας, μέσω επι­κοι­νω­νιών, εξώ­δι­κων και έγγρα­φων δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

• Δια­πι­στώ­θηκε πως το ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό απάλ­λαξε την εται­ρεία από επι­πλέον ζημία, δεδο­μέ­νου ότι δια­φο­ρε­τικά θα ήταν υπο­χρε­ω­μένη να κατα­βά­λει υπό­λοιπο 1,5 εκατ. ευρώ χωρίς αντί­κρι­σμα.

Το Συμ­βού­λιο υιο­θέ­τησε πλήρως την εισαγ­γε­λική πρόταση, σύμφωνα με την οποία δεν υφί­στα­ται το ανα­γκαίο στοι­χείο του δόλου και δεν προ­έ­κυψε πρόθεση πρό­κλη­σης περιου­σια­κής ζημίας. Το συμ­φω­νη­τικό, αντί να είναι πράξη ζημιο­γόνα, αξιο­λο­γή­θηκε ως μέσο απο­φυ­γής περαι­τέρω οικο­νο­μι­κού ρίσκου.

Το αστικό σκέλος

Από την άλλη πλευρά, το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, σε προη­γού­μενη απόφασή του, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή της τεχνι­κής εται­ρείας κατά του πρώην διευ­θύ­νο­ντα συμ­βού­λου. Έκρινε ότι προέβη σε πράξη αντί­θετη με την εύρυθμη διοί­κηση και κατα­λό­γισε σε αυτόν αδι­κο­πρα­κτική ευθύνη. Επι­δί­κασε απο­ζη­μί­ωση 432.000 ευρώ, απορ­ρί­πτο­ντας όμως το σκέλος της ηθικής βλάβης. Το δικα­στή­ριο δεν ανα­γνώ­ρισε δόλο, αλλά παρέκ­κλιση από την ενδο­ε­ται­ρική δεο­ντο­λο­γία.

Το δια­τα­κτικό του βου­λεύ­μα­τος

Το βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου:

Απο­φαί­νε­ται ότι δεν πρέπει να γίνει κατη­γο­ρία κατά του πρώην διευ­θύ­νο­ντα συμ­βού­λου για την πράξη της απι­στίας (άρθρο 390 ΠΚ).

Καταρ­γεί τον περιο­ρι­στικό όρο εγγυο­δο­σίας 1.500 ευρώ που είχε επι­βλη­θεί με προη­γού­μενη ανα­κρι­τική διάταξη.

Δια­τάσ­σει την επι­στροφή της εγγυο­δο­σίας στον τρίτο που την είχε κατα­βά­λει για λογα­ρια­σμό του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Φώτης Ρωμαίος.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.