FT: Οι δανειστές πρέπει τώρα να κάνουν το χρέος τους

Ετσι, η συμ­φω­νία που επε­τεύ­χθη την προη­γού­με­νη εβδο­μά­δα με τους επό­πτες του προ­γράμ­μα­τος βο­ή­θειας έρ­χε­ται ως με­γά­λη ανα­κού­φι­ση. Η συμ­φω­νία εστιά­ζει στον φόρο ει­σο­δή­μα­τος και τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στις συ­ντά­ξεις που η Αθήνα πρέ­πει να ενερ­γο­ποι­ή­σει για να ξε­κλει­δώ­σει πε­ραι­τέ­ρω βο­ή­θεια. Θα πρέ­πει να ανοί­ξει το δρόμο για να πάρει η Ελ­λά­δα πε­ραι­τέ­ρω οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια πριν τον Ιού­λιο, όταν υπάρ­χουν λή­ξεις χρέ­ους άνω των 6 δισ. ευρώ, ποσό που σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση θα «σα­κα­τέ­ψει» την οι­κο­νο­μία.

Τα μέτρα, που θα διευ­ρύ­νουν την φο­ρο­λο­γι­κή βάση και θα κά­νουν το συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό κό­στος πε­ρισ­σό­τε­ρο βιώ­σι­μο αξί­ζουν τον κόπο με­σο­πρό­θε­σμα. Αν βά­λουν τέλος στο αδιέ­ξο­δο, το­νώ­σουν την εμπι­στο­σύ­νη μπο­ρούν να αντι­σταθ­μί­σουν τη μεί­ω­ση στο ει­σό­δη­μα. Ωστό­σο αν και το πε­ρί­γραμ­μα της συμ­φω­νί­ας με­τα­ξύ του δα­νει­σμέ­νου και των πι­στω­τών είναι τώρα κα­θα­ρό πα­ρα­μέ­νουν τε­ρά­στιες δια­φο­ρές που πρέ­πει να κα­λυ­φθούν με­τα­ξύ των πι­στω­τών.

Από την αρχή της ελ­λη­νι­κής κρί­σης χρέ­ους οι κυ­βερ­νή­σεις της ευ­ρω­ζώ­νης, ανυ­πό­μο­νες να προ­στα­τεύ­σουν τις τρά­πε­ζες και τους φο­ρο­λο­γου­μέ­νους απαι­τούν διαρ­κώς από την Ελ­λά­δα να πιά­σει μη ρε­α­λι­στι­κούς αι­σιό­δο­ξους στό­χους σε ανά­πτυ­ξη και πλε­ο­νά­σμα­τα αντί να απο­δε­χτούν την ανά­γκη για πε­ρισ­σό­τε­ρο γεν­ναιό­δω­ρη ελά­φρυν­ση χρέ­ους.

Κό­ντρα σε όλα τα προ­γνω­στι­κά η Ελ­λά­δα εμ­φα­νί­ζε­ται να έχει υπε­ρα­πο­δό­σει στους στό­χους του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος της πε­ρα­σμέ­νης χρο­νιάς, αλλά το κοι­νω­νι­κό κό­στος της λι­τό­τη­τας γί­νε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο απα­ρά­δε­κτο.

Το ΔΝΤ έχει ξε­κα­θα­ρί­σει ότι θε­ω­ρεί αυτά τα με­γά­λα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα μη δια­τη­ρή­σι­μα και κρί­σι­μη την πε­ραι­τέ­ρω ελά­φρυν­ση χρέ­ους. Η επό­με­νη ερώ­τη­ση που πρέ­πει να απα­ντη­θεί είναι πόσο θα πρέ­πει η χώρα να δια­τη­ρή­σει πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα 3,5% μετά το 2018, οπότε το τρέ­χον πρό­γραμ­μα διά­σω­σης ανα­μέ­νε­ται να ολο­κλη­ρω­θεί. Αν το ΔΝΤ συμ­με­τά­σχει στο πρό­γραμ­μα βο­ή­θειας ως οι­κο­νο­μι­κός εταί­ρος-κάτι κρί­σι­μο για τη Γερ­μα­νία προ­κει­μέ­νου να εγκρί­νει πε­ραι­τέ­ρω βο­ή­θεια- θα επι­μεί­νει σε μια «αξιό­πι­στη στρα­τη­γι­κή για την απο­κα­τά­στα­ση της βιω­σι­μό­τη­τας χρέ­ους», όπως εκ­πρό­σω­πος του Τα­μεί­ου δή­λω­σε την Πα­ρα­σκευή.

Αυτό ρί­χνει το βάρος στις κυ­βερ­νή­σεις της ευ­ρω­ζώ­νης προ­κει­μέ­νου να βρουν τρό­πους να μειώ­σουν τον όγκο του χρέ­ους τους οποί­ους θα μπο­ρούν να «που­λή­σουν» στους ψη­φο­φό­ρους τους.

Μια νέα έκ­θε­ση που δη­μο­σιο­ποί­η­σε το Peterson Institute for International Economics δεί­χνει πόσο δυ­σά­ρε­στες μπο­ρεί να είναι οι επι­λο­γές τους. Ο επι­κε­φα­λής συγ­γρα­φέ­ας Jeromin Zettelmeyer, συ­μπε­ραί­νει ότι υπό οποιο­δή­πο­τε εύ­λο­γο σε­νά­ριο η Ελ­λά­δα θα χρεια­στεί επι­πλέ­ον ελά­φρυν­ση χρέ­ους. Αυτό μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί, ίσα ίσα χωρίς τις δια­γρα­φές χρέ­ους στις οποί­ες οι πρω­τεύ­ου­σες της ευ­ρω­ζώ­νης τόσο σθε­να­ρά αντι­στέ­κο­νται.

Αν όμως το Eurogroup χρη­σι­μο­ποι­ή­σει μόνο τα μέτρα που έχει ήδη πει πως εξε­τά­ζει (επε­κτά­σεις ωρι­μάν­σε­ων και πε­ρί­ο­δοι χά­ρι­τος), το χρέος της Ελ­λά­δας θα συ­νε­χί­σει να αυ­ξά­νει τις επό­με­νες δε­κα­ε­τί­ες πριν αρ­χί­σει να απο­κλι­μα­κώ­νε­ται.

Μια τέ­τοια προ­σέγ­γι­ση και άλλες που μπο­ρεί να έχουν νόημα, αλλά δεν έχουν ακόμα συ­ζη­τη­θεί, θα εμπε­ριέ­χουν πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις, για να το θέ­σου­με κομψά. Οι πι­στω­τές της Ελ­λά­δας πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­σουν την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το δυ­να­τόν νω­ρί­τε­ρα. Εχουν, όπως και η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, την ηθική υπο­χρέ­ω­ση να βά­λουν τέλος στα επα­να­λαμ­βα­νό­με­να «δι­πλω­μα­τι­κά επει­σό­δια» καθώς η μια ή η άλλη πλη­ρω­μή πλη­σιά­ζει.

Η Ελ­λά­δα έχει υπο­φέ­ρει σχε­δόν μια δε­κα­ε­τία ύφε­σης. Αντι­με­τω­πί­ζει ακόμα τε­ρά­στιες προ­κλή­σεις. Η διαρ­κής αβε­βαιό­τη­τα γύρω από το πρό­γραμ­μα διά­σω­σης ζη­μιώ­νουν τις επεν­δύ­σεις που θα μπο­ρού­σαν να βοη­θή­σουν την οι­κο­νο­μία να ανα­κάμ­ψει.

Πηγή: Financial Times, Euro2day.gr