Εύβοια: Πώς οι 20άρηδες, 25άρηδες έσωσαν τα σπίτια από τις φλόγες

Βουτά, Κυπα­ρίσσι, Μονο­κα­ρυά. Χωριά της βόρειας Εύβοιας που έφθασαν ένα χείλος από την απόλυτη κατα­στροφή, αλλά με τη συν­δρομή των νέων σε ηλικία κατοί­κων και των λιγο­στών -όπως είπαν οι ίδιοι- πυρο­σβε­στών, δεν κάηκαν τα σπίτια τους. Οι κόποι μιας ζωής.

Οι 20άρηδες και 25άρηδες έσωσαν ευά­λω­τους συναν­θρώ­πους τους και προ­στά­τευ­σαν μόνοι τους τις περιου­σίες τους, με σύνεργα την αλλη­λεγ­γύη και την αυτο­θυ­σία, καθώς πολλοί ρίχτη­καν στη μάχη με βερ­μού­δες και παντό­φλες.

Με φωνή που σπάει από τη στε­νο­χώ­ρια ο πρό­ε­δρος της κοι­νό­τη­τας Βουτά, Αντώνης Βάκος, μίλησε στο kathimerini.gr για την τρα­γω­δία στη βόρεια Εύβοια και την υπε­ράν­θρωπη προ­σπά­θεια των κατοί­κων των χωριών να σώσουν τα σπίτια και τις περιου­σίες τους.

Σύμφωνα με τον ίδιο, στο χωριό Κυπα­ρίσσι υπήρξαν κατα­στρο­φές σε οικίες, ενώ στον Βουτά ευτυχώς πρό­λα­βαν την πύρινη λαίλαπα πριν φτάσει στα σπίτια. «Παλέ­ψαμε» ανέφερε φορ­τι­σμέ­νος, «αλλιώς θα ήμασταν τώρα καμένοι».

«Όλες τις ημέρες προ­σπα­θού­σαμε να προ­ε­τοι­μα­στούμε, να φτιά­ξουμε ανα­χώ­ματα. Μικροί, μεγάλοι από όσους έμειναν πίσω βοή­θη­σαν. Περίπου 50-70 άνθρω­ποι. Από την πυρο­σβε­στική είχαμε 2 πλη­ρώ­ματα εδώ».

«Έσβηναν τις φωτιές με βερ­μού­δες και παντό­φλες»

Ο Θανάσης Κου­τρο­δή­μος – κάτοι­κος του Βουτά – μιλώ­ντας επίσης στο kathimerini.gr, ανα­φέρ­θηκε στη βοήθεια που έδωσαν οι μόνιμοι κάτοι­κοι, ηλικίας 20-25-30 ετών που παρέ­μει­ναν στο σημείο, έσωσαν ότι μπο­ρού­σαν και γλί­τω­σαν τα σπίτια τους.

Με την αγά­να­κτηση να ξεχει­λί­ζει ο κ. Κου­τρο­δή­μος μίλησε για κρατική αναλ­γη­σία, καθώς -όπως είπε- τα σπίτια και οι περιου­σίες τους σώθηκαν από παιδιά που έσβηναν τις φλόγες με βερ­μού­δες και παντό­φλες. «Αυτά τα παιδιά ποιος θα τα αντα­μεί­ψει;», ανα­ρω­τή­θηκε.

Παράλ­ληλα, έκανε λόγο για πλήρη απουσία των ενα­έ­ριων μέσων και σημεί­ωσε πως έπρεπε -έστω και για εμψύχωση- να περνά ένα ελι­κό­πτερο, ένα αερο­πλάνο πάνω από τα χωριά που καί­γο­νταν.

«Δεν υπήρχε κανένας σχε­δια­σμός, έδιω­χναν το κόσμο και καί­γο­νταν τα σπίτια του σε άλλα χωριά, όπως στις Ροβιές και στη Λίμνη», ανέφερε.

«Οι άνθρω­ποι που ανα­γκά­στη­καν να φύγουν είναι κυρίως μεγα­λύ­τε­ρης ηλικίας με κινη­τικά προ­βλή­ματα που μάλιστα, δεν ήθελαν να φύγουν φοβού­με­νοι για την περιου­σία τους. Εγώ είχα μια ανάπηρη γυναίκα, πως θα τη μετα­φέρω; Δεν υπήρχε σχε­δια­σμός, απλά οι αστυ­νο­μι­κοί -που βέβαια έκαναν τη δουλειά τους- φώναζαν εκκε­νώ­στε άμεσα».

«Προ­σευ­χό­μα­σταν να τα κατα­φέ­ρουμε, δεν ξέραμε τι πρέπει να κάνουμε. Ήρθε βοήθεια και από τις γει­το­νι­κές περιο­χές, με μηχα­νά­κια συντο­νί­ζαμε όλες τις επι­χει­ρή­σεις», σημεί­ωσε και τόνισε πως οι πολίτες στον Βουτά συνε­χί­ζουν να προ­στα­τεύ­ουν τις περιου­σίες με περι­πο­λίες και βάρδιες.

«Τελειώ­σαμε, κάηκαν τα χωράφια που είχαμε για να ζήσουμε»

Από την πλευρά του, ο Γιώργος Βάσσιας – κάτοι­κος της Μονοκαρυάς- εξέ­φρασε στο kathimerini.gr τις ευχα­ρι­στίες του προς τους νεαρούς κατοί­κους που έσωσαν την κατά­σταση. Ωστόσο, τόνισε πως δεν υπήρχε από πουθενά αλλού βοήθεια.

Χαρα­κτή­ρισε απο­πνι­κτική την ατμό­σφαιρα που επι­κρα­τεί τώρα στην περιοχή και τόνισε πως δεν μπορούν να ανα­σά­νουν.

Τέλος, σημεί­ωσε πως δεν κάηκαν σπίτια στη Μονο­κα­ρυά, αλλά πολλά χωράφια, από τα οποία ζούσε ο κόσμος, ενώ ανέφερε ότι πλέον το μέτωπο ανα­ζω­πυ­ρώ­θηκε στη Γαλα­τσώνα και κυκλώ­νει από την άλλη πλευρά το χωριό του. «Ζητάμε βοήθεια γιατί μέχρι σήμερα δεν την έχουμε δει από πουθενά».

Πηγή kathimerini.gr

Γιώργος Φωκια­νός