Καθοριστικές τροπολογίες Μανώλη Κεφαλογιάννη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον απόλυτο σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου στην Έκθεση Προόδου για την Τουρκία

Σημα­ντική θεσμική παρέμ­βαση στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο πραγ­μα­το­ποί­ησε ο  ευρω­βου­λευ­τής της ΝΔ κ. Μανώλης Κεφα­λο­γιάν­νης ως πρό­ε­δρος της Μικτής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πης ΕΕ-Τουρκίας με την κατά­θεση σειράς καίριων τρο­πο­λο­γιών στην έκθεση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου για την εντα­ξιακή πορεία της Τουρ­κίας, με στόχο την ξεκά­θαρη υπε­ρά­σπιση του Διε­θνούς Δικαίου, του ευρω­παϊ­κού κεκτη­μέ­νου και των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των των κρατών-μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Όπως τόνισε ο Μανώλης Κεφα­λο­γιάν­νης:

«Η Ευρω­παϊκή Ένωση δεν μπορεί να κάνει εκπτώ­σεις στις θεμε­λιώ­δεις αρχές της. Η πρόοδος των ευρω­τουρ­κι­κών σχέσεων μπορεί να υπάρξει μόνο στη βάση του πλήρους σεβα­σμού του Διε­θνούς Δικαίου, του ευρω­παϊ­κού κεκτη­μέ­νου και των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των όλων των κρατών-μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων της Ελλάδας και της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας».

Οι τρο­πο­λο­γίες που κατα­θέ­σαμε ανα­δει­κνύ­ουν με σαφή­νεια ότι ο σεβα­σμός της κυριαρ­χίας όλων των κρατών-μελών της ΕΕ και η πλήρης ανα­γνώ­ρισή τους από την Τουρκία απο­τε­λούν αδια­πραγ­μά­τευτη προ­ϋ­πό­θεση για οποια­δή­ποτε ουσια­στική πρόοδο στις εντα­ξια­κές της δια­πραγ­μα­τεύ­σεις.»

Παράλ­ληλα επι­ση­μαί­νε­ται ότι η Σύμβαση των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας (UNCLOS), απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο μέρος του ευρω­παϊ­κού κεκτη­μέ­νου και θεμε­λιώδη πυλώνα της διε­θνούς έννομης τάξης.

Στις τρο­πο­λο­γίες υπο­γραμ­μί­ζε­ται επίσης το πλαίσιο περιο­ρι­στι­κών μέτρων που υιο­θέ­τησε η Ευρω­παϊκή Ένωση το 2019 ως απά­ντηση στις παρά­νο­μες γεω­τρη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της Τουρ­κίας στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, ενώ εκφρά­ζε­ται έντονη ανη­συ­χία για τη συνε­χι­ζό­μενη αμφι­σβή­τηση της κυριαρ­χίας και των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των κρατών-μελών της ΕΕ, όπως η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημο­κρα­τία.

Ιδιαί­τερη αναφορά γίνεται στην ανα­θε­ω­ρη­τική ρητο­ρική που εκφρά­ζε­ται μέσω της λεγό­με­νης «Γαλά­ζιας Πατρί­δας», στις θεωρίες περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο και στην προ­σπά­θεια σύν­δε­σης της απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των ελλη­νι­κών νησιών του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου με ζητή­ματα κυριαρ­χίας, θέσεις που αντι­βαί­νουν ευθέως στο Διεθνές Δίκαιο και τις αρχές της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Οι τρο­πο­λο­γίες κατα­γρά­φουν επίσης τη σοβαρή πρό­κληση που συνιστά η δια­τή­ρηση της απειλής πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδας, σε περί­πτωση άσκησης του νόμιμου και κυριαρ­χι­κού της δικαιώ­μα­τος για επέ­κταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, όπως προ­βλέ­πε­ται ρητά από τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας.

Παράλ­ληλα επι­ση­μαί­νε­ται ότι το λεγό­μενο μνη­μό­νιο Τουρκίας-Λιβύης για την οριο­θέ­τηση θαλάσ­σιων ζωνών παρα­βιά­ζει τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα τρίτων κρατών και δεν μπορεί να παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Στις τρο­πο­λο­γίες τονί­ζε­ται,επίσης, η ανάγκη σεβα­σμού της πολι­τι­στι­κής και θρη­σκευ­τι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, με αναφορά στην Αγία Σοφία, τη Μονή της Χώρας, τη Μονή Πανα­γίας Σουμελά και την ανάγκη επα­να­λει­τουρ­γίας της Θεο­λο­γι­κής Σχολής της Χάλκης, καθώς και η προ­στα­σία των δικαιω­μά­των των θρη­σκευ­τι­κών και εθνο­τι­κών μειο­νο­τή­των στην Τουρκία.