H καισαρική επηρέασε την εξέλιξή μας

Oσο παρά­ξενο και αν ακού­γε­ται, η δια­δε­δο­μένη πρα­κτική της και­σα­ρι­κής τομής επη­ρε­ά­ζει την ανθρώ­πινη εξέλιξη. Σήμερα, όλο και περισ­σό­τε­ρες γυναί­κες ανα­γκά­ζο­νται να υπο­βλη­θούν στην επέμ­βαση, εξαι­τίας της στε­νό­τη­τας της λεκάνης τους, ενώ, όπως υπο­λο­γί­ζουν οι ερευ­νη­τές, οι περι­πτώ­σεις όπου το έμβρυο δεν μπορεί να γεν­νη­θεί φυσιο­λο­γικά γιατί δεν χωράει να διέλθει του κόλπου έχουν αυξηθεί από τριάντα ανά χίλιες γεν­νή­σεις, όπως ήταν τη δεκα­ε­τία του 1960, σε τριάντα έξι ανά χίλιες γεν­νή­σεις.

Μελε­τώ­ντας ιστο­ρικά το φαι­νό­μενο, οι ειδικοί επι­ση­μαί­νουν ότι, πριν από τις ιατρι­κές εξε­λί­ξεις, τα γονίδια που ευθύ­νο­νται για την αδυ­να­μία του φυσιο­λο­γι­κού τοκετού δεν θα επι­βί­ω­ναν, αφού μητέρα και νεογνό θα πεθαί­ναν κατά τη διάρ­κειά του. Οι ερευ­νη­τές στην Αυστρία που εκπό­νη­σαν τη μελέτη επι­ση­μαί­νουν ότι οι τάσεις που κατα­γρά­φο­νται σήμερα και η συχνά αβα­σά­νι­στη κατα­φυγή στην και­σα­ρική τομή θα εξα­κο­λου­θή­σουν, χωρίς, ωστόσο, αυτό να σημαί­νει ότι θα έρθει μια ημέρα που ο φυσιο­λο­γι­κός τοκετός θα θεω­ρεί­ται ανα­χρο­νι­στι­κός.

Ειδι­κό­τερα ο δρ Φίλιπ Μίτε­ρο­κερ, του Τμή­μα­τος Θεω­ρη­τι­κής Βιο­λο­γίας του Πανε­πι­στη­μίου της Βιέννης, επι­σή­μανε ότι το θέμα του φυσιο­λο­γι­κού τοκετού απο­τε­λεί σημα­ντικό ερώτημα για την κατα­νό­ηση της ανθρώ­πι­νης εξέ­λι­ξης. «Γιατί το ποσοστό των γεν­νή­σεων κατά τις οποίες το μωρό δεν μπορεί να γεν­νη­θεί φυσιο­λο­γικά είναι τόσο υψηλό; Χωρίς τις επεμ­βά­σεις της σύγ­χρο­νης ιατρι­κής, τα προ­βλή­ματα αυτού του τύπου απο­δει­κνύ­ο­νται μοιραία και αυτό έχει σημασία όσον αφορά τους μηχα­νι­σμούς της φυσικής επι­λο­γής. Οι γυναί­κες που δια­θέ­τουν πολύ στενή λεκάνη δεν θα μπο­ρού­σαν να επι­βιώ­σουν του τοκετού πριν από έναν αιώνα. Σήμερα, όμως, ζουν και έτσι κλη­ρο­δο­τούν τα γονίδια για τη στενή λεκάνη στις θυγα­τέ­ρες τους», τονίζει ο Αυστρια­κός ειδικός.

Οσοι ασχο­λού­νται με την ανθρώ­πινη εξέλιξη είχαν επα­νει­λημ­μέ­νως ανα­ρω­τη­θεί γιατί με το πέρασμα των ετών η γυναι­κεία λεκάνη δεν φαρ­δαί­νει. Το κεφάλι του ανθρώ­πι­νου βρέφους είναι συγκρι­τικά μεγα­λύ­τερο από αυτό των άλλων πρω­τευό­ντων, γεγονός που σημαί­νει ότι τα μεγάλα πρω­τεύ­ο­ντα, όπως, παρα­δείγ­μα­τος χάριν, οι χιμπα­τζή­δες, γεννούν με πολύ μεγάλη ευκολία.

Οι ερευ­νη­τές επι­νό­η­σαν ένα μαθη­μα­τικό μοντέλο και χρη­σι­μο­ποι­ή­σαν στοι­χεία από τις έρευνες του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Υγείας, αλλά και άλλων φορέων που συλ­λέ­γουν στοι­χεία για τους τοκε­τούς. Ανα­λύ­ο­ντας τα στοι­χεία, δια­πί­στω­σαν την ύπαρξη δύο αντί­θε­των εξε­λι­κτι­κών δυνά­μεων. Η μία τάση που κατα­γρά­φε­ται δείχνει ότι τα νεογνά γεν­νιού­νται μεγα­λύ­τερα, γεγονός που κατά κανόνα σημαί­νει ότι βρί­σκο­νται σε καλύ­τερη υγεία. Ωστόσο, συχνά, λόγω του μεγάλου μεγέ­θους τους, δεν μπορούν να γεν­νη­θούν φυσιο­λο­γικά, κάτι που πριν από μερικά χρόνια θα απέ­βαινε μοιραίο τόσο για τη μητέρα όσο και για το βρέφος, και αυτό θα σήμαινε ότι οι γυναί­κες δεν θα κλη­ρο­δο­τού­σαν τα γονίδιά τους. «Η μία πλευρά αυτής της επι­λε­κτι­κής δύναμης, η τάση δηλαδή να γεν­νιού­νται μικρό­τερα μωρά, έχει εξα­φα­νι­στεί λόγω της μεγάλης διά­δο­σης των και­σα­ρι­κών τομών. Βεβαίως, πρέπει να υπο­γραμ­μι­στεί ότι στόχος μας δεν είναι να κατα­κρί­νουμε μια ιατρική πρα­κτική, αλλά σαφώς υπάρχει κάποια επί­δραση στην εξε­λι­κτική μας πορεία», κατέ­ληξε ο Αυστρια­κός ερευ­νη­τής.

Οι επι­στή­μο­νες υπο­λό­γι­σαν ότι παγκο­σμίως οι περι­πτώ­σεις όπου το μωρό δεν χωράει για να περάσει από τον γυναι­κείο κόλπο ανερ­χό­ταν σε 3%. Κατά τη διάρ­κεια των τελευ­ταίων 50 έως 60 ετών, το ποσοστό αυτό παρου­σί­ασε αύξηση και αγγίζει σήμερα το 3,3 – 3,6%.

Η μελέτη δημο­σιεύ­ε­ται στην επι­στη­μο­νική επι­θε­ώ­ρηση Prοceedings of the National Academy of Sciences.

Καθη­με­ρινή