Σ. Σαββαΐδης: «Η Ρόδος για τη ζωή είναι η ανάδειξη των διαχρονικών αξιών της τοπικής κοινωνίας»

Η συγκέ­ντρωση της περα­σμέ­νης Κυρια­κής σημεί­ωσε τερά­στια επι­τυ­χία. Ανα­μέ­νατε τόσο μεγάλη αντα­πό­κριση των πολιτών στο κάλεσμα της οργά­νω­σης η «Ρόδος για τη Ζωή»;

Προ­σω­πικά δεν μου προ­κά­λεσε έκπληξη η μεγάλη αντα­πό­κριση του κόσμου. Από την πρώτη χρονιά η τοπική κοι­νω­νία αγκά­λιασε με θέρμη την πρω­το­βου­λία, την στήριξε ενεργά με απο­τέ­λε­σμα από τους 2.500 συμ­με­τέ­χο­ντες το 2010 να φτά­σουμε στους 9.000 της περα­σμέ­νης Κυρια­κής.

Έχει αγο­ρα­στεί το σύγ­χρονο ιατρικό μηχά­νημα που ήταν ο στόχος της εκδή­λω­σης δηλαδή συγκε­ντρώ­θη­καν οι απαι­τού­με­νοι πόροι;

Ήδη από την προη­γού­μενη μέρα της εκδή­λω­σης είχαμε πιάσει το στόχο των €31.734 που χρειά­ζο­νται για την αγορά του υπε­ρη­χο­το­μο­γρά­φου μαστού. Την επομένη της εκδή­λω­σης πραγ­μα­το­ποι­ή­σαμε την παραγ­γε­λία. Το μηχά­νημα ανα­μέ­νε­ται να το έχουμε στη Ρόδο σε σαράντα μέρες.

Τι απα­ντάτε σε εκεί­νους που σχο­λί­α­σαν αρνη­τικά τη μεγάλη επι­τυ­χία της εκδή­λω­σης που έγινε την περα­σμένη Κυριακή, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως σε άλλες περι­στά­σεις, όπως για παρά­δειγμα για την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ, δεν υπήρξε αντα­πό­κριση;

Δε νομίζω ότι κάποια σχόλια που είδα κι εγώ είχαν να κάνουν με την ίδια την εκδή­λωση. Ο προ­βλη­μα­τι­σμός είχε να κάνει με την ικα­νό­τητα ή εν προ­κει­μένω την αδυ­να­μία των οργα­νω­μέ­νων επαγ­γελ­μα­τι­κών φορέων να κινη­το­ποι­ή­σουν την τοπική κοι­νω­νία.

Για ποιό λόγο πιστεύ­ετε ότι η εκδή­λωση έχει τόσο μεγάλη απήχηση στον κόσμο;

Η εκδή­λωση έχει όντως πρω­το­φανή απήχηση σε πανελ­λή­νιο επίπεδο. Φαί­νε­ται πως έχει ξαφ­νιά­σει ευχά­ρι­στα για τρεις πρω­το­πο­ρια­κούς λόγους:

– Είναι απο­λύ­τως αυτό­νομη και ανε­ξάρ­τητη. Δεν ζητάει ούτε λαμ­βά­νει επι­χο­ρη­γή­σεις. Δε στέλ­νουμε προ­σω­πι­κές προ­σκλή­σεις πόσω μάλλον προ­σκλή­σεις σε “επι­σή­μους”. Ολοι είναι ευπρόσ­δε­κτοι με την ιδιό­τητα του απλού πολίτη. Με αυτό τον τρόπο έχουμε απο­φύ­γει την “χρήση” της εκδή­λω­σης για την προ­ώ­θηση της όποιας προ­σω­πι­κής ή πολι­τι­κής ατζέ­ντας. Αν έχετε παρα­τη­ρή­σει, η Ρόδος για τη Ζωή είναι η μόνη φιλαν­θρω­πική εκδή­λωση στη Ρόδο, ίσως και στην Ελλάδα, χωρίς ομιλίες!

– Είμαστε επίσης αντί­θε­τοι με την παρου­σία εμπο­ρι­κών σημάτων δηλαδή με την “εμπο­ρική εκμε­τάλ­λευση” της εκδή­λω­σης. Προς τιμήν των επι­χει­ρή­σεων του νησιού μας αυτή η πολι­τική έχει γίνει απόλυτα σεβαστή από την πρώτη χρονιά και σήμερα πλέον το σύνολο των εξόδων για την πραγ­μα­το­ποί­ηση της εκδή­λω­σης (πχ εμφια­λω­μένα νερά, αφίσες, μου­σι­κός εξο­πλι­σμός, βραβεία κλπ) καλύ­πτε­ται ανώνυμα από συμπο­λί­τες μας επι­χει­ρη­μα­τίες.

– Ο σκοπός αφορά στη δωρεά συγκε­κρι­μέ­νου ιατρι­κού εξο­πλι­σμού ο οποίος επι­λέ­γε­ται από τους ίδιους του για­τρούς. Το μηχά­νημα προ­ε­πι­λέ­γε­ται με βάση τα τεχνικά και οικο­νο­μικά κρι­τή­ρια που θέτουν οι γιατροί και παρα­δί­δε­ται προς χρήση στο Γενικό Νοσο­κο­μείο της Ρόδου μέσα σε δύο μήνες από την εκδή­λωση. Δεν κατα­λή­γει στις απο­θή­κες!

Πόσες εκδη­λώ­σεις έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί και ποιά η μέχρι τώρα συνει­σφορά σας στο Γενικό Νοσο­κο­μείο της Ρόδου;

Η πρώτη εκδή­λωση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 10 Οκτω­βρίου του 2010. Εκτοτε πραγ­μα­το­ποιεί­ται κάθε χρόνο μέχρι σήμερα. Ειδι­κό­τερα έχουν δωρηθεί και χρη­σι­μο­ποιού­νται στο Γενικό Νοσο­κο­μείο της Ρόδου τα παρα­κάτω μηχα­νή­ματα:

2010 Δερ­μα­το­σκό­πιο.

2011 Χει­ρουρ­γι­κός εξο­πλι­σμός προ­στα­τε­κτο­μής.

2012 Υστε­ρο­σκό­πιο

2013 Κολο­νο­σκό­πιο

2014 Ρινο­λα­ρυγ­γο­σκό­πιο

2015 Υπε­ρη­χο­το­μο­γρά­φος μαστού

Αξίζει να ανα­φέ­ρουμε ότι με τα παρα­πάνω μηχα­νή­ματα πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν συνο­λικά 2.500 σχεδόν εξε­τά­σεις – επεμ­βά­σεις και δια­γνώ­σθη­καν έγκαιρα 150 περι­πτώ­σεις εμφά­νι­σης καρ­κί­νου.

Ποιό ήταν το όραμα που σας ώθησε στην δημιουρ­γία της οργά­νω­σης η «Ρόδος για τη Ζωή»;

Η ανά­δειξη των δια­χρο­νι­κών αξιών της τοπικής κοι­νω­νίας της Ρόδου. Δεν έχω καμία αμφι­βο­λία ότι οι αξίες αυτές απο­τε­λούν πολι­τι­σμικό κεφά­λαιο του τόπου που οφεί­λουμε εμείς οι πολίτες να υπη­ρε­τή­σουμε και να δια­φυ­λά­ξουμε. Άλλωστε η αλλη­λεγ­γύη, η κοι­νω­νική προ­σφορά, η στήριξη των αδύ­να­μων είναι στοι­χεία κοι­νω­νιών που έχουν ψηλά αξιακά συστή­ματα. Ιδιαί­τερα, η προ­στα­σία με κάθε τρόπο του υπέρ­τα­του αγαθού της υγείας και εν τέλη της ίδιας της ζωής αφορά στους πολίτες αυτών των κοι­νω­νιών. Αλήθεια ποιός δε θα ήθελε να ζει και να εργά­ζε­ται σ’ έναν τόπο που οι πολίτες του έχουν την ευαι­σθη­σία να νοιά­ζο­νται ο ένας για τον άλλο;

Υπήρξε όμως κάποιος συγκε­κρι­μέ­νος λόγος που σας παρα­κί­νησε το 2010 να ανα­λά­βετε την πρω­το­βου­λία;

Αν θυμάμαι καλά, πρέπει να ήταν Μάιος του 2010 όταν μου έκανε μεγάλη εντύ­πωση η εικόνα στο δια­δί­κτυο από έναν φιλαν­θρω­πικό αγώνα δρόμου με το όνομα Race for Life . Ιδιαί­τερα μου έκανε μεγάλη εντύ­πωση το ομοιό­μορφο χρώμα στα μπλου­ζά­κια και το χαμό­γελο και ο ενθου­σια­σμός των συμ­με­τε­χό­ντων. Το μήνυμα που σου έδινε εκείνη η εικόνα ήταν τόσο δυνατό, θετικό, αισιό­δοξο ακριβώς αυτό που χρεια­ζό­ταν η Ρόδος στα μέσα του 2010. Να θυμίσω το αρνη­τικό κλίμα μιζέ­ριας και εσω­στρέ­φειας που απέπνεε η τοπική κοι­νω­νία λόγω της έναρξης της μεγάλης οικο­νο­μι­κής κρίσης. Κλίμα βαρύ, όλοι ενα­ντίον όλων. Αρνη­τι­κός πρω­τα­γω­νι­στής στα πρω­το­σέ­λιδα το Νοσο­κο­μείο Ρόδου για τις ελλεί­ψεις του. Δικαιο­λο­γη­μένη η αγωνία του κόσμου όταν μάλιστα το Νοσο­κο­μείο και οι δημό­σιες υπη­ρε­σίες υγείας μια πόλης είναι ο καθρέ­φτης του κοι­νω­νι­κού της επι­πέ­δου. Μάλιστα όλα αυτά παρα­μο­νές της του­ρι­στι­κής σεζόν. Η ιδέα, της διορ­γά­νω­σης ενός αγώνα δρόμου έστω και μικρού σε μέγεθος θα μπο­ρούσε να σπάσει το φαύλο κύκλο της μιζέ­ριας και της άρνησης και να μετα­φέ­ρει ένα μήνυμα αισιο­δο­ξίας και θετικής ενέρ­γειας στην ίδια την πόλη. Αρχικά βέβαια η πρω­το­βου­λία, η “ιδέα”, θεω­ρή­θηκε από τους περισ­σό­τε­ρους “φορείς”, με τους οποίους μοι­ρά­στηκα την ιδέα, ουτοπία, χάσιμο χρόνου. Οι περισ­σό­τε­ροι με απέ­τρε­ψαν θεω­ρώ­ντας a priori ότι ο Ροδίτης είναι πολίτης αδιά­φο­ρος, απορ­ρο­φη­μέ­νος στα καθη­με­ρινά του προ­βλή­ματα. Άλλωστε πολλές προ­σπά­θειες είχαν γίνει μέχρι τότε χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Όμως μέσα μου σκε­φτό­μουν ότι δε μπορεί να είναι ακριβώς έτσι, όλοι εδώ έχουμε μεγα­λώ­σει, στη θαλπωρή της ελλη­νι­κής οικο­γέ­νειας, με γονείς και παπ­πού­δες που μας ανέ­θρε­ψαν σωστά, χωρίς διλήμ­ματα για το τι είναι σωστό και τι λάθος, με κώδικες αξιών που δεν έχουν αλλάξει δεκα­ε­τίες τώρα. Αρκεί να βρί­σκαμε έναν τρόπο να τις επα­να­φέ­ρουμε στην επι­φά­νεια, να δώσουμε στις αξίες φωνή! Θα μπο­ρούσε Η Ρόδος για τη Ζωή να γίνει η αφορμή;

Με πείσμα και τύχη τη γνω­ρι­μία μια μικρής ομάδας ανθρώ­πων με τις ίδιες ευαι­σθη­σίες, την ίδια αγάπη για τον τόπο, με ενθου­σια­σμό και έμπνευση παρα­σύ­ραμε ο ένας τον άλλο και εν τέλει απο­φα­σί­σαμε με μπόλικο θράσος να οργα­νώ­σουμε την πρώτη εκδή­λωση στη μεγα­λύ­τερη πλατεία του νησιού, την πλατεία Δημαρ­χείου! Στόχος 500 άτομα. Απο­τέ­λε­σμα 2.500 κόσμος! Η συνέ­χεια είναι βέβαια γνωστή.

Μέχρι τώρα η δράση της οργά­νω­σης έχει εστια­στεί σε ζητή­ματα που αφορούν την κάλυψη των αναγκών στον τομέα της υγείας. Γιατί;

Θεωρώ ότι όταν μπορεί κανείς να είναι πολύ απο­τε­λε­σμα­τι­κός αν επι­κε­ντρω­θεί σ’ ένα μόνο αντι­κεί­μενο. Εμείς επι­λέ­ξαμε να συν­δρά­μουμε το Νοσο­κο­μείο της Πόλης μας με αντι­καρ­κι­νι­κές δράσεις. Είναι ένας τομέας της υγείας που μπορείς με ελά­χι­στα χρήματα να σώσεις στην κυριο­λε­ξία ζωές. Φαντα­στείτε ότι πρό­κει­ται για εξο­πλι­σμό που κοστί­ζει από 5.000 έως 32.000 ευρώ και τον οποίο δεν διέθετε το Νοσο­κο­μείο.Άλλωστε στο νησί μας υπάρ­χουν αξιό­λο­γες πρω­το­βου­λίες εθε­λο­ντι­σμού και χαρι­σμα­τι­κών συμπο­λι­τών μας που καλύ­πτουν εξαι­ρε­τικά πολλούς άλλους τομείς δράσεων. Νιώθω για παρά­δειγμα περή­φα­νος για τον τρόπο που αντα­πο­κρί­θηκε το νησί μας στο κάλεσμα των εθε­λο­ντών για την άμεση βοήθεια και στήριξη των προ­σφύ­γων.

Κάθε χρόνο ο πήχης μπαίνει ψηλό­τερα. Ποιός θα είναι ο στόχος για την Κυριακή 6 Νοεμ­βρίου 2016;

Η αλήθεια είναι ότι μετά τη φετινή επι­τυ­χία δε γίνεται για το επόμενο έτος ο στόχος να είναι ο ίδιος ή μικρό­τε­ρος! Τους επό­με­νους μήνες θα συζη­τή­σουμε με τους για­τρούς του Νοσο­κο­μείου και θα δούμε από κοντά τις ανάγκες που θα μπο­ρού­σαμε να καλύ­ψουμε. Είναι τέτοιος ο ενθου­σια­σμός των εθε­λο­ντών αλλά και της ίδιας της τοπικής κοι­νω­νίας για την εκδή­λωση, που μου φαί­νε­ται μονό­δρο­μος η αύξηση του στόχου για το 2016.