Κ. Χρυσόγονος: «Η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ είναι ένα άκρως επικίνδυνο μέτρο»!

Συ­νέ­ντευ­ξη στη

Μαρία Χον­δρο­γιάν­νη

«Η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ είναι ένα άκρως επι­κίν­δυ­νο και αντι­πα­ρα­γω­γι­κό για την εθνι­κή μας οι­κο­νο­μία μέτρο, το οποίο μας επέ­βα­λαν εκ­βια­στι­κά οι δα­νει­στές. Δυ­στυ­χώς για όσο καιρό χρεια­ζό­μα­στε δα­νει­κά από κράτη, λόγω της αδυ­να­μί­ας μας να δα­νει­σθού­με από τις κε­φα­λαια­γο­ρές, εί­μα­στε εκτε­θει­μέ­νοι σε αυ­τούς τους εκ­βια­σμούς».

Αυτό δη­λώ­νει με­τα­ξύ άλλων, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη “δ”, ο ευ­ρω­βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κ. Κώ­στας Χρυ­σό­γο­νος και υπο­γραμ­μί­ζει ότι η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ δεν συ­νά­δει ούτε με το άρθρο 101 του Συ­ντάγ­μα­τος αλλά ούτε και με το άρθρο 174 της Συν­θή­κης για τη Λει­τουρ­γία της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, το οποίο την δε­σμεύ­ει ώστε να δίνει ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή στις νη­σιω­τι­κές και δια­συ­νο­ρια­κές πε­ριο­χές.

Ο κ. Χρυ­σό­γο­νος το­νί­ζει ακόμη ότι το κλίμα στην Ευ­ρώ­πη για την Ελ­λά­δα είναι βαρύ εξαι­τί­ας του δα­νει­σμού μέσω του Ευ­ρω­παϊ­κού Μη­χα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας.

“Το πο­λι­τι­κό κό­στος των δα­νεια­κών συμ­βά­σε­ων για τις κυ­βερ­νή­σεις των κρα­τών-δα­νει­στών είναι υψηλό, επει­δή αντι­με­τω­πί­ζουν ακρο­δε­ξιές και άλλες κραυ­γές του τύπου «γιατί δί­νε­τε τα χρή­μα­τα στους Έλ­λη­νες και δεν αυ­ξά­νε­τε τις συ­ντά­ξεις των Ολ­λαν­δών συ­ντα­ξιού­χων;». Υπάρ­χει πάντα μια ση­μα­ντι­κή με­ρί­δα της κοι­νής γνώ­μης και της πο­λι­τι­κής τάξης, σε ορι­σμέ­να του­λά­χι­στον από τα κράτη αυτά, που τεί­νει «ευ­ή­κοα ώτα» σε τέ­τοιες κραυ­γές και θα ήθελε να ωθή­σει την Ελ­λά­δα σε άτα­κτη χρε­ο­κο­πία”, ανα­φέ­ρει ο κ. Χρυ­σό­γο­νος.

Για το με­τα­να­στευ­τι­κό ο κ. Χρυ­σό­γο­νος δη­λώ­νει ότι δεν αρκεί να ανα­ζη­τού­νται τρό­ποι για την υπο­δο­χή των προ­σφύ­γων αλλά πρέ­πει να βρε­θεί λύση ώστε να επι­κρα­τή­σει ει­ρή­νη στη Συρία.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Κώστα Χρυ­σό­γο­νου, ανα­λυ­τι­κά:

• Το με­τα­να­στευ­τι­κό πρό­βλη­μα έχει προ­σλά­βει με­γά­λες δια­στά­σεις. Υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κά βού­λη­ση να αντι­με­τω­πι­στεί από την Ευ­ρώ­πη και τι πρέ­πει να κάνει η Ελ­λά­δα;

Αυτή τη στιγ­μή το ζή­τη­μα δεν είναι γε­νι­κά «με­τα­να­στευ­τι­κό», όπως το εί­χα­με γνω­ρί­σει τα προη­γού­με­να χρό­νια σε δια­φο­ρε­τι­κή κλί­μα­κα. Το ζή­τη­μα είναι προ­σφυ­γι­κό, αφού 12 εκα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι έχουν εγκα­τα­λεί­ψει τις εστί­ες τους στη Συρία λόγω του πο­λέ­μου και ανα­ζη­τούν κα­τα­φύ­γιο με πι­θα­νό­τε­ρο τε­λι­κό προ­ο­ρι­σμό την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Δεν ξέρω αν υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κά βού­λη­ση να αντι­με­τω­πι­στεί από την Ευ­ρώ­πη, αλλά το βέ­βαιο είναι ότι δεν αρκεί να ανα­ζη­τού­με τρό­πους υπο­δο­χής των προ­σφύ­γων. Πρέ­πει να βρε­θεί άμεσα λύση στη Συρία, ώστε να εκρι­ζω­θεί το καρ­κί­νω­μα του «Ισλα­μι­κού Κρά­τους» και να επι­κρα­τή­σει εκεί ει­ρή­νη και στα­θε­ρό­τη­τα, με τη μία ή την άλλη κυ­βέρ­νη­ση και δομή του κρά­τους. Τότε οι πρό­σφυ­γες θα μπο­ρέ­σουν να επι­στρέ­ψουν στις εστί­ες τους με ασφά­λεια και να ανοι­κο­δο­μή­σουν την ερει­πω­μέ­νη πα­τρί­δα τους. Δια­φο­ρε­τι­κά, ένας τόσο με­γά­λος αριθ­μός προ­σφύ­γων, ακόμη και αν κα­τα­με­ρι­σθεί δί­καια στις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, θα θέσει σε υπαρ­ξια­κή δο­κι­μα­σία την ευ­ρω­παϊ­κή ενο­ποι­η­τι­κή δια­δι­κα­σία.

• Πώς κρί­νε­τε τις κι­νή­σεις που έχουν γίνει από την κυ­βέρ­νη­ση για το με­τα­να­στευ­τι­κό μέχρι τώρα;

Το πρό­βλη­μα δεν είναι ελ­λη­νι­κό και δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­σθεί με τα μέσα που έχει στη διά­θε­σή της η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση. Χρειά­ζε­ται πά­ντως να ασκή­σου­με πίεση στους Ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους ώστε να μας συν­δρά­μουν πε­ρισ­σό­τε­ρο, οι­κο­νο­μι­κά και όχι μόνο, για να πε­ρι­θάλ­ψου­με τους πρό­σφυ­γες που διέρ­χο­νται από τη χώρα μας.

• Το μή­νυ­μα ότι οι απαι­τή­σεις για άρση της προ­στα­σί­ας της α’ κα­τοι­κί­ας των Ελ­λή­νων πο­λι­τών είναι απα­ρά­δε­κτες έστει­λε ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας κατά την κοινή συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου με τον πρό­ε­δρο του Ευ­ρω­κοι­νο­βου­λί­ου Μάρ­τιν Σουλτς. Ποιά είναι η άποψη σας για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα;

Πρέ­πει να προ­στα­τευ­θεί όσο γί­νε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο η πρώτη κα­τοι­κία, χωρίς όμως υπέρ­με­τρη πα­ρά­τα­ση της εκ­κρε­μό­τη­τας με τους δα­νει­στές.

• Με από­φα­ση που έχει ήδη υπο­γρα­φεί κα­ταρ­γή­θη­καν οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ στη Ρόδο και σε νησιά των Κυ­κλά­δων και αυ­ξή­θη­κε το ΦΠΑ στον του­ρι­σμό. Πόσο αντα­γω­νι­στι­κά θα είναι τα νησιά μετά από αυτό;

Πρό­κει­ται για ένα άκρως επι­κίν­δυ­νο και αντι­πα­ρα­γω­γι­κό για την εθνι­κή μας οι­κο­νο­μία μέτρο, το οποίο μας επέ­βα­λαν εκ­βια­στι­κά οι δα­νει­στές. Δυ­στυ­χώς για όσο καιρό χρεια­ζό­μα­στε δα­νει­κά από κράτη, λόγω της αδυ­να­μί­ας μας να δα­νει­σθού­με από τις κε­φα­λαια­γο­ρές, εί­μα­στε εκτε­θει­μέ­νοι σε αυ­τούς τους εκ­βια­σμούς. Θεωρώ πά­ντως ότι η κα­τάρ­γη­ση του μειω­μέ­νου ΦΠΑ στα νησιά δεν συ­νά­δει ούτε με το άρθρο 101 του Συ­ντάγ­μα­τος, που υπο­χρε­ώ­νει τον (Έλ­λη­να) νο­μο­θέ­τη να λαμ­βά­νει υπόψη τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών, ούτε με το άρθρο 174 της Συν­θή­κης για τη Λει­τουρ­γία της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, το οποίο δε­σμεύ­ει την τε­λευ­ταία να δίνει ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή στις νη­σιω­τι­κές και δια­συ­νο­ρια­κές πε­ριο­χές. Συ­νε­πώς τα αρ­μό­δια ελ­λη­νι­κά και ευ­ρω­παϊ­κά δι­κα­στή­ρια πρέ­πει να κλη­θούν να κρί­νουν το κύρος των ρυθ­μί­σε­ων αυτών και ελ­πί­ζω ότι θα βρουν το σθέ­νος να τις πα­ρα­με­ρί­σουν.

• Ποιά είναι η άποψη σας για την δή­λω­ση στην οποία προ­έ­βη ο κ. Ν Φίλης για τη γε­νο­κτο­νία των Πο­ντί­ων;

Σύμ­φω­να με το άρθρο 2 της Διε­θνούς Σύμ­βα­σης του ΟΗΕ για την πρό­λη­ψη και κα­τα­στο­λή του εγκλή­μα­τος της γε­νο­κτο­νί­ας (ν.δ. 3091/1954) ως τέ­τοια χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται «οια­δή­πο­τε εκ των κα­τω­τέ­ρω πρά­ξε­ων, ενερ­γού­με­νη με την πρό­θε­σιν ολι­κής ή με­ρι­κής κα­τα­στρο­φής ομά­δος, εθνι­κής, εθνο­λο­γι­κής, φυ­λε­τι­κής ή θρη­σκευ­τι­κής, ως τοιαύ­της: α) φόνος των μελών της ομά­δος, β) σο­βα­ρά βλάβη της σω­μα­τι­κής ή δια­νοη­τι­κής ακε­ραιό­τη­τος των μελών της ομά­δος, γ) εκ προ­θέ­σε­ως υπο­νο­λή της ομά­δος εις συν­θή­κας δια­βιώ­σε­ως δυ­να­μέ­νας να επι­φέ­ρω­σιν την πλήρη ή την με­ρι­κήν σω­μα­τι­κήν κα­τα­στρο­φήν αυτής, δ) μέτρα απο­βλέ­πο­ντα εις την πα­ρε­μπό­δι­σιν των γεν­νή­σε­ων εις τους κόλ­πους ωρι­σμέ­νης ομά­δος, ε) ανα­γκα­στι­κή με­τα­φο­ρά παί­δων μιας ομά­δος εις ετέ­ραν ομάδα». Είναι ιστο­ρι­κά αδιαμ­φι­σβή­τη­το ότι σε βάρος των Ελ­λή­νων του Πό­ντου δια­πρά­χθη­καν το 1916-1922 μα­ζι­κές δο­λο­φο­νί­ες, σω­μα­τι­κές βλά­βες κλπ. από τουρ­κι­κές στρα­τιω­τι­κές και πα­ρα­στρα­τιω­τι­κές δυ­νά­μεις, με σκοπό την εξα­φά­νι­ση του ελ­λη­νι­σμού από την πε­ριο­χή εκεί­νη. Συ­νε­πώς υπήρ­ξε γε­νο­κτο­νία των Πο­ντί­ων (όπως και των Αρ­με­νί­ων κ.α.) και η με­τα­βά­πτι­σή της σε «εθνο­κά­θαρ­ση», που δεν είναι νο­μι­κά ξε­κά­θα­ρο σε τι συ­νί­στα­ται, δεν με βρί­σκει σύμ­φω­νο.

• Έχει βελ­τιω­θεί το κλίμα στην Ευ­ρώ­πη για την Ελ­λά­δα μετά την υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας με τους δα­νει­στές;

Έχει βελ­τιω­θεί κάπως, αλλά δεν παύει γε­νι­κά να είναι βαρύ, δε­δο­μέ­νου ότι για τρίτη φορά φέτος (οι προη­γού­με­νες ήταν το 2010 και το 2012) κα­τα­φύ­γα­με σε δια­κρα­τι­κό, κατ’ ουσία, δα­νει­σμό μέσω του Ευ­ρω­παϊ­κού Μη­χα­νι­σμού στα­θε­ρό­τη­τας, όπου συμ­με­τέ­χουν τα κράτη-μέλη της ευ­ρω­ζώ­νης. Το πο­λι­τι­κό κό­στος των δα­νεια­κών συμ­βά­σε­ων για τις κυ­βερ­νή­σεις των κρα­τών-δα­νει­στών είναι υψηλό, επει­δή αντι­με­τω­πί­ζουν ακρο­δε­ξιές και άλλες κραυ­γές του τύπου «γιατί δί­νε­τε τα χρή­μα­τα στους Έλ­λη­νες και δεν αυ­ξά­νε­τε τις συ­ντά­ξεις των Ολ­λαν­δών συ­ντα­ξιού­χων;». Υπάρ­χει πάντα μια ση­μα­ντι­κή με­ρί­δα της κοι­νής γνώ­μης και της πο­λι­τι­κής τάξης, σε ορι­σμέ­να του­λά­χι­στον από τα κράτη αυτά, που τεί­νει «ευ­ή­κοα ώτα» σε τέ­τοιες κραυ­γές και θα ήθελε να ωθή­σει την Ελ­λά­δα σε άτα­κτη χρε­ο­κο­πία.

• Αι­σιο­δο­ξεί­τε για την ανά­καμ­ψη της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας μετά και την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών; Πόσος χρό­νος χρειά­ζε­ται ακόμη για να βελ­τιω­θεί η κα­τά­στα­ση στη χώρα;

Χρειά­ζε­ται χρό­νος, αλλά κυ­ρί­ως χρειά­ζε­ται αλ­λα­γή νο­ο­τρο­πί­ας. Πρέ­πει να μά­θου­με αφε­νός να προ­γραμ­μα­τί­ζου­με μα­κρο­πρό­θε­σμα και αφε­τέ­ρου να τη­ρού­με τους κα­νό­νες τους οποί­ους θέ­του­με, από τη φο­ρο­λο­γία ως την πο­λε­ο­δο­μία, την οδική κυ­κλο­φο­ρία κλπ. Το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μά μας δια­χρο­νι­κά είναι η αδυ­να­μία ή η απρο­θυ­μία μας, ως κοι­νω­νία, να λει­τουρ­γή­σου­με συλ­λο­γι­κά και σχε­δια­σμέ­να, με σε­βα­σμό στο δη­μό­σιο χώρο και τα δη­μό­σια αγαθά.