Αγωγή Γερμανίδας κατά ξενοδοχείου για τραυματισμό της σε σκάλα

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε χθες με έφεση κατά ορι­στι­κής απο­φά­σε­ως του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου μια υπή­κο­ος Γερ­μα­νί­ας κατά γνω­στής ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας του νη­σιού και προ­σθέ­τως πα­ρεμ­βαί­νου­σας ενα­γό­με­νης ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση διότι γλί­στρη­σε από σκάλα.

Κατά της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας άσκη­σε ει­δι­κό­τε­ρα τον Ια­νουά­ριο του 2015 αγωγή, με την οποία ζη­τού­σε να της κα­τα­βά­λει, για την απο­κα­τά­στα­ση της ηθι­κής της βλά­βης, λόγω πα­ρά­νο­μου και υπαί­τιου τραυ­μα­τι­σμού του προ­σώ­που της, εύ­λο­γη απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 15.000 ευρώ και την κα­τα­δί­κη αυτής στη δι­κα­στι­κή της δα­πά­νη.

Η αγωγή της απορ­ρί­φθη­κε από το Ει­ρη­νο­δι­κείο ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη και κα­τα­δι­κά­στη­κε στη δι­κα­στι­κή δα­πά­νη της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας ύψους 200 ευρώ.

Με την αγωγή της ισχυ­ρί­στη­κε, εκτός των άλλων, ότι στις 3 Οκτω­βρί­ου 2013 και περί ώρα 20:00, υπέ­στη ατύ­χη­μα σε χώρο του ξε­νο­δο­χεί­ου, εξαι­τί­ας του οποί­ου τραυ­μα­τί­στη­κε σο­βα­ρά στο δεξί πόδι.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ενώ κα­τέ­βαι­νε μαζί με τον σύ­ζυ­γό της μία από τις εξω­τε­ρι­κές σκά­λες του ξε­νο­δο­χεί­ου, εξαι­τί­ας – κατ’ αρχάς – της έλ­λει­ψης φω­τι­σμού που οφει­λό­ταν σε βλάβη της λά­μπας, η οποία προ­ο­ρι­ζό­ταν για τον φω­τι­σμό της σκά­λας, απώ­λε­σε την ισορ­ρο­πία της με απώ­τε­ρη συ­νέ­πεια τον σο­βα­ρό τραυ­μα­τι­σμό της.

Το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο αν και δέ­χθη­κε ότι πράγ­μα­τι ο τραυ­μα­τι­σμός της, έλαβε χώρα στις ξε­νο­δο­χεια­κές εγκα­τα­στά­σεις της εται­ρεί­ας και ότι η πρώτη εφε­σί­βλη­τη είχε ιδιαί­τε­ρη νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση να λάβει όλα τα επι­βε­βλη­μέ­να μέτρα ασφα­λεί­ας, προ­κει­μέ­νου να μην προ­κλη­θούν κατά την άσκη­ση της επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τάς της ζη­μί­ες σε έν­νο­μα αγαθά τρί­των προ­σώ­πων, επι­πρό­σθε­τα δε ότι δεν λει­τουρ­γού­σε μια λάμπα φω­τι­σμού στο συ­γκε­κρι­μέ­νο κλι­μα­κο­στά­σιο, στο οποίο έβαι­νε, εντού­τοις κα­τέ­λη­ξε στο ομοί­ως εσφαλ­μέ­νο συ­μπέ­ρα­σμα ότι ου­δό­λως προ­έ­κυ­ψε μετά βε­βαιό­τη­τας ότι ο τραυ­μα­τι­σμός της προ­κλή­θη­κε αι­τιω­δώς από την ανε­πάρ­κεια του φω­τι­σμού του κλι­μα­κο­στα­σί­ου που χρη­σι­μο­ποί­η­σε.

Δέ­χθη­κε ότι ακόμη και αν μία λάμπα φω­τι­σμού δεν λει­τουρ­γού­σε, επει­δή στο συ­γκε­κρι­μέ­νο κλι­μα­κο­στά­σιο υπήρ­χαν το­πο­θε­τη­μέ­νες λά­μπες φω­τι­σμού ανά τρία μέτρα, ήταν επαρ­κής ο φω­τι­σμός και επο­μέ­νως δεν οφει­λό­ταν στην έλ­λει­ψη φω­τι­σμού η απώ­λεια της ισορ­ρο­πί­ας της και κατ’ επέ­κτα­ση ο τραυ­μα­τι­σμός της.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κώ­στας Χαλ­κιάς.