Sepura: Ένα ακόμη σύστημα που χρυσοπληρώσαμε και δεν λειτούργησε

Οι επι­κοι­νω­νίες ήταν το πρώτο νευ­ραλ­γικό κομμάτι της επι­χεί­ρη­σης στη φονική πυρ­κα­γιά της Ανα­το­λι­κής Αττικής που κατέρ­ρευσε πατα­γω­δώς και ως είναι γνωστό σε όλους, αν πέσουν οι δια­βι­βά­σεις, αν καταρ­ρεύ­σει η επι­κοι­νω­νία της ώρα της μάχης, απλά χάνεται ο πόλεμος…

Οι υπεύ­θυ­νοι γνώ­ρι­ζαν πολύ καλά τις καταγ­γε­λίες του κατώ­τε­ρου προ­σω­πι­κού ότι το σύστημα τηλε­πι­κοι­νω­νιών «Sepura», δεν λει­τούρ­γησε πολλές φορές ούτε σε ιδα­νι­κές συν­θή­κες…

Το τηλε­φω­νικό κέντρο στο Κέντρο Επι­χει­ρή­σεων της Πυρο­σβε­στι­κής δεχόταν χιλιά­δες ταυ­τό­χρονα τηλε­φω­νή­ματα από την περιοχή και αυτό σε ένα βαθμό ήταν λογικό να μην μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί σε όλες τις κλήσεις την δεδο­μένη χρονική στιγμή αφού αυτό θα προ­ϋ­πέ­θετε εκα­το­ντά­δες τηλε­φω­νη­τές ακόμα και αν ήταν δια­θέ­σι­μοι.

Σαφώς είναι οξύμωρο να κατα­λή­γουν στις τηλε­φω­νι­κές κλήσεις μεταξύ τους τα κέντρα ειδικά εκείνη την στιγμή, αλλά αυτό που προ­κα­λεί ερω­τη­μα­τικά είναι τι πλη­ρο­φό­ρηση είχε η ΕΛ.ΑΣ. από τον αξιω­μα­τικό της σύν­δε­σμο που εκείνη την ώρα βρι­σκό­ταν στο Κέντρο Επι­χει­ρή­σεων της Πυρο­σβε­στι­κής και ως όφειλε μετέ­φερε την εικόνα στους προϊ­στα­μέ­νους του στην ΕΛ.ΑΣ. και πως αυτή η πλη­ρο­φο­ρία κατέ­ληγε στον δρόμο και με τι τρόπο.

Χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρουμε ότι ένας αξιω­μα­τι­κός της Αστυ­νο­μίας, εγκα­τέ­λειψε την θέση του για να μετα­κι­νη­θεί 200 μέτρα έως ότου πιάσει σήμα το κινητό του τηλέ­φωνο για να επι­κοι­νω­νή­σει την στιγμή που είχε καταρ­ρεύ­σει το σύστημα “Sepura” όπως και ο ανα­λο­γι­κός ασύρ­μα­τος λόγω των αδυ­να­μιών του συγκε­κρι­μέ­νου γεω­γρα­φι­κού σημείου…

Στη ουσία, όταν έλαβε πλη­ρο­φό­ρηση από την Πυρο­σβε­στική η Αστυ­νο­μία για την Μαρα­θώ­νος, ήταν πολύ αργά και δεν έγινε έγκαιρη πρό­βλεψη του κιν­δύ­νου, αφού στο ΣΕΚΥΠΣ υπάρχει τέτοια δυνα­τό­τητα, ειδικά με δεδο­μένο ότι σε αυτόν τον χώρο, σε τόσο κρί­σι­μες κατα­στά­σεις υπάρχει και μετε­ω­ρο­λό­γος που βλέπει σε πραγ­μα­τικό χρόνο την ένταση και την κατεύ­θυνση των ανέμων άρα και το που θα κινηθεί το πύρινο μέτωπο.

Αυτό συνέβη κατά τη διάρ­κεια της φονικής πυρ­κα­γιάς, που ανέ­δειξε με τον χει­ρό­τερο τρόπο όλες τις αδυ­να­μίες πανά­κρι­βων συστη­μά­των που δια­φη­μί­στη­καν στον ελλη­νικό λαό και τα χρυ­σο­πλή­ρωσε για πολ­λο­στή φορά για να μην λει­τουρ­γή­σουν όχι μόνο την κρίσιμη στιγμή.

Στην ουσία όσοι ήταν στο πεδίο πήραν απο­φά­σεις με τα μάτια τους όταν ήδη ήταν αργά και θα μπο­ρού­σαν αν υπήρχε έγκαιρη ενη­μέ­ρωση να σώσουν περισ­σό­τερο κόσμο και σίγουρα λει­τούρ­γησε η πρω­το­βου­λία, αφού είναι γνωστό ότι τέσ­σε­ρις Ομάδες ΔΙ.ΑΣ. εισήλ­θαν από πρω­το­βου­λία στο Μάτι και διέ­σω­σαν κόσμο με κίνδυνο και την δική τους ζωή, αφού η επι­κοι­νω­νία με τους επι­κε­φα­λής ήταν ανύ­παρ­κτη εξαι­τίας αυτών των απί­στευ­των αδυ­να­μιών και μάλιστα εντός της Αττικής…

Το μεγάλο πρό­βλημα λοιπόν δεν είναι αν δεν μπορεί να σηκώσει το τηλέ­φωνο ένα κέντρο που αυτό δύναται να συμβεί σε ακραίες κατα­στά­σεις, λόγω υπερ­βο­λι­κού φόρτου, το μεγάλο πρό­βλημα είναι η παντε­λής αδυ­να­μία δια­βι­βά­σεων των κέντρων που έχουν εικόνα, στο προ­σω­πικό που βρί­σκε­ται στο πεδίο, που δεν έχει την συνο­λική εικόνα.

“Sepura”, ένα κρυ­πτο­γρα­φη­μένο σύστημα τηλε­πι­κοι­νω­νιών που έχει την ίδια τύχη με το C4I

Την ιστορία του αμαρ­τω­λού C4I που πλήρωσε όσο τίποτε άλλο ο ελλη­νι­κός λαός την γνω­ρί­ζουν όλοι για ένα σύστημα τηλε­πι­κοι­νω­νιών που μπήκε η πολι­τεία τότε στην δια­δι­κα­σία να παραγ­γεί­λει πριν τους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες.

Μετά από αυτούς, απλά αφέθηκε στην τύχη του μέχρι που ατόνησε, κατέρ­ρευσε, έληξε η σύμβασή του και οι αστυ­νο­μι­κοί επέ­στρε­ψαν στο ανα­λο­γικό σύστημα των ασυρ­μά­των έως και πολύ πρό­σφατα, όπου οι κακο­ποιοί απλά αγό­ρα­σαν ένα γουόκι-τόκι και τους έκαναν πλάκα.

Επί υπουρ­γίας Κικίλια ξεκί­νησε η δια­δι­κα­σία για την άφιξη του εγγλέ­ζι­κου συστή­μα­τος “Sepura”, την σύμβαση του οποίου επα­να­δια­πραγ­μα­τεύ­θηκε η πολι­τεία επί υπουρ­γίας Τόσκα, που κατά­φερε να ρίξει το ετήσιο κόστος συντή­ρη­σης στο 1.600.000 ευρώ από το προ­συμ­φω­νη­θέν ποσό των 2.200.000 ευρώ, ενώ η εταιρία δώρισε και 30 περι­πο­λικά στην ΕΛΑΣ.

Το νέο σύστημα δίνει τη δυνα­τό­τητα στους επι­τε­λείς που βρί­σκο­νται στο κέντρο επι­χει­ρή­σεων να βλέπουν πού ακριβώς βρί­σκε­ται στην Αττική κάθε περι­πο­λικό και άρα να έχουν πλήρη και σαφή εικόνα των αστυ­νο­μι­κών δυνά­μεων.

Η σύμβαση που υπε­γράφη από τον υπουργό Προ­στα­σίας του Πολίτη Νίκο Τόσκα, έχει ισχύ για έξι χρόνια και το δημόσιο γλίτωσε με την επα­να­δια­πραγ­μά­τευση περίπου 3.600.000 ευρώ από τα συνο­λικά 13.200.000 που προ­έ­βλεπε η αρχική συμ­φω­νία για το ίδιο χρονικό διά­στημα.

Το ερώτημα είναι όμως αν λει­τούρ­γησε όσο θα έπρεπε να λει­τουρ­γή­σει και εκεί την απά­ντηση την δίνουν οι αστυ­νο­μι­κοί που έχουν προ­χω­ρή­σει σε άπειρες καταγ­γε­λίες μη λει­τουρ­γίας του συστή­μα­τος ακόμα σε κατα­στά­σεις φυσιο­λο­γι­κές.

Βέβαια, ένα σύστημα τηλε­πι­κοι­νω­νιών που χρυ­σο­πλη­ρώ­νει για πολ­λο­στή φορά ο Έλληνας φορο­λο­γού­με­νος πολίτης δεν το πλη­ρώ­νει για να λει­τουρ­γεί σε μία πορεία συντα­ξιού­χων στην Πλατεία Κλαυθ­μώ­νος αλλά πρω­τί­στως για τις ακραίες κατα­στά­σεις που θα κιν­δυ­νεύ­σει η ζωή του και το αν θα ζήσει ή θα πεθάνει κρί­νε­ται εν πολλοίς στο πόσο σύντομα θα ενη­με­ρω­θεί ο αστυ­νο­μι­κός που βρί­σκε­ται στο πεδίο γι αυτόν τον κίνδυνο…

Εδώ λοιπόν πρέπει η πολι­τεία και η Δικαιο­σύνη να δουν τις πραγ­μα­τι­κές αδυ­να­μίες και σε αυτό το ζήτημα των επι­κοι­νω­νιών γιατί όπως είναι λογικό, είναι μεί­ζο­νος σημα­σίας και πρέπει επι­τέ­λους να λυθεί ορι­στικά μετά από 20 χρόνια.

Τα drone που αγο­ρά­σαμε για να δίνουν εικόνα σε πραγ­μα­τικό χρόνο και πετάνε κατόπιν κατα­στρο­φής.

Ακόμα ένα εργα­λείο που χρυ­σο­πλή­ρωσε ο μονίμως πολύ­πα­θος ελλη­νι­κός λαός είναι τα περί­φημα Drone της Πυρο­σβε­στι­κής και της Αστυ­νο­μίας, τα οποία δεν πέταξαν στο Μάτι και θα μπο­ρού­σαν να δώσουν έγκαιρη εικόνα του κιν­δύ­νου και στις προη­γού­με­νες φορές που χρειά­στη­καν πέταξαν κατόπιν ολικής κατα­στρο­φής για καθαρά επι­κοι­νω­νια­κούς λόγους, αφού η επι­χει­ρη­σιακή τους χρη­σι­μό­τητα είχε «πετάξει» πριν καν σηκω­θούν όπως στις περ­σι­νές κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές στη Ζάκυνθο, που πέταξαν για περι­πο­λία στα Δερ­βε­νο­χώ­ρια και μετά την κατα­στροφή πήγαν στη Ζάκυνθο.

Βεβαίως εικόνα είχαν στο ΣΕΚΥΠΣ της κατά­στα­σης από τα πρώτα εναέρια μέσα που έφτασαν στην περιοχή και εξε­τρά­πη­σαν από την Κινέττα, ωστόσο το θέμα είναι πως η πλη­ρο­φο­ρία των κέντρων επι­χει­ρή­σεων μετα­φέρ­θηκε στα πεδίο και εκεί επα­νερ­χό­μα­στε στα προ­α­να­φε­ρό­μενα.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι απλοί πολίτες έπαιρ­ναν τηλέ­φωνα ακόμα σε ΜΜΕ εκείνη την στιγμή από το Μάτι και φώναζαν ότι είναι εγκλω­βι­σμέ­νοι στις παρα­λίες, την ίδια ώρα που αυτή την εικόνα δεν την είχε η Πυρο­σβε­στική και έριχνε το βάρος της στον Νέο Βουτζά.

Το μεγάλο πρό­βλημα λοιπόν στην έλλειψη συντο­νι­σμού και απο­φά­σεων μεταξύ όλων των εμπλε­κο­μέ­νων φάνηκε να υπάρχει στη έγκαιρη συλλογή της πλη­ρο­φο­ρίας και στην γρήγορη και αξιό­πι­στη μετα­φορά της στο ανθρώ­πους που βρί­σκο­νταν στο πεδίο.

Όταν η πλη­ρο­φο­ρία «μοι­ρά­στηκε» και δια­βι­βά­στηκε στην Λ. Μαρα­θώ­νος ήταν μόλις 11 λεπτά πριν κατα­πιεί η πύρινη λαίλαπα τους εγκλω­βι­σμέ­νους κατοί­κους και παρα­θε­ρι­στές στο Μάτι…

Ήταν δηλαδή, ήδη πολύ αργά…

πηγή news247.gr