Χρήστος Ευστρατίου, αντιπεριφερειάρχης: Δεν υπάρχουν «απέναντι κτήρια» στη δημόσια διοίκηση

Κύριε Ευστρα­τίου, πώς εξε­λίσ­σο­νται τα έργα που εκτελεί η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου στη Ρόδο και κυρίως οι απο­κα­τα­στά­σεις μετά τη θεο­μη­νία που έπληξε το νησί; Είδαμε την πεζο­γέ­φυρα στο Φαλη­ράκι που δόθηκε σε κυκλο­φο­ρία. Τι άλλο περι­μέ­νουμε;

Η θεο­μη­νία bora που δοκί­μασε σκληρά το νησί της Ρόδου, τις δημό­σιες υπο­δο­μές και την ιδιω­τική περιου­σία έφερε στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου μια ασύμ­με­τρη πρό­κληση. Την ανάγκη υλο­ποί­η­σης πολλών έργων απο­κα­τά­στα­σης σε περιο­ρι­σμένο χρονικό διά­στημα και με την λιγό­τερο δυνατή όχληση για τους κατοί­κους και τους επι­σκέ­πτες. Ας μη ξεχνάμε και τα έργα που ήδη τρέχουν στα νησιά μας ή προετοιμάζονται-ωριμάζουν στο πλαίσιο του τακτι­κού μας προ­γράμ­μα­τος. Οι Υπη­ρε­σίες μας λύνουν αυτήν τη δύσκολη εξίσωση με υπευ­θυ­νό­τητα και πατριω­τικό πάθος θα τολ­μούσα να πω. Γι’ αυτό βλέ­πουμε και ρυθμούς τέτοιους που δεν έχουμε συνη­θί­σει σε δημόσια έργα στην Ελλάδα.

Η πεζο­γέ­φυρα είναι το 2ο έργο που ολο­κλη­ρώ­θηκε στο Φαλη­ράκι. Το 1ο ήταν η παρα­καμ­πτή­ρια οδός της Λεω­φό­ρου Καλ­λι­θέας στο ύψος της κατε­στραμ­μέ­νης γέφυρας. Και τα δύο έργα αν και είναι προ­σω­ρινά – μέχρι την ολο­κλή­ρωση της νέας γέφυρας που είναι σε εξέλιξη – πληρούν όλες τις προ­δια­γρα­φές μόνιμων έργων γιατί με την ασφά­λεια των πολιτών δεν πρέπει να παίζει κανείς. Eπειδή δηλαδή έχουν προ­σω­ρινό χαρα­κτήρα, μπο­ρούμε να κάνουμε εκπτώ­σεις στην ασφά­λεια; Μέχρι και γι’ αυτό μας ασκή­θηκε κριτική. Κριτική ότι σπα­τα­λούμε δημόσιο χρήμα και πόρους για έργα που έχουν προ­σω­ρινό χαρα­κτήρα. Με εντα­τικό ρυθμό και εντός χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος συνε­χί­ζο­νται και τα έργα στην οδό Τσαΐρι – Αερο­δρό­μιο, στον δρόμο Καλυθιές- Ψίνθος, στις Πετα­λού­δες, στη Λάρδο, στα Μαριτσά. Την Παρα­σκευή ξεκί­νησε και η τοπο­θέ­τηση σχαρών σε τμήματα του σκε­πα­στού ποταμού Ιαλυσού που ανοί­χθη­καν κατά τη θεο­μη­νία bora. Ένα έργο πέραν των αρμο­διο­τή­των μας γιατί βρί­σκε­ται σε δημο­τική οδο­ποιία, το οποίο όμως το είχαμε υπο­σχε­θεί στους πολίτες της περιο­χής.

Πρό­σφατα ήρθαν τρία πυρο­σβε­στικά αερο­σκάφη Air Traktor στο νησί της Ρόδου ενι­σχύ­ο­ντας σημα­ντικά την αντι­πυ­ρική θωρά­κιση των Δωδε­κα­νή­σων. Μιλήστε μας γι αυτά.

Όπως κάθε χρονιά, τα τελευ­ταία έτη υπο­δε­χό­μα­στε στη Ρόδο πυρο­σβε­στικά αερο­σκάφη για τις ανάγκες της Δωδε­κα­νή­σου. Τα συγκε­κρι­μένα, τύπου air tractor είναι ευέ­λι­κτα, γρή­γο­ρης αντα­πό­κρι­σης με μεγάλη διάρ­κεια πτήσεων. Έχουν δυνα­τό­τητα μετα­φο­ράς 3 τόνων νερού αλλά και δυνα­τό­τητα μετα­φο­ράς επι­βρα­δυ­ντι­κού υγρού. Δια­θέ­τουν πολ­λα­πλές επι­λο­γές άφεσης του νερού (μιας ή περισ­σό­τε­ρων στην ίδια ή σε δια­φο­ρε­τι­κές εστίες) και ποι­κι­λία δια­μορ­φώ­σεων των ρίψεων κατά περί­πτωση. Για τον πλήρη εφο­δια­σμό τους χρειά­ζο­νται 15 δευ­τε­ρό­λε­πτα και λιγό­τερα από 1000 μέτρα υδρο­δρό­μη­σης στην υδάτινη επι­φά­νεια. Είμαστε σε αναμονή και ενός ελι­κο­πτέ­ρου μετα­φο­ράς προ­σω­πι­κού το οποίο μπορεί να εκτελεί και ρίψεις νερού. Επίσης αυτή τη χρονιά η Ρόδος έχει εφο­δια­στεί με δύο drones του Υπουρ­γείου Κλι­μα­τι­κής Κρίσης & Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας τα οποία επι­χει­ρούν ήδη στο νησί, ενι­σχύ­ο­ντας το έργο της πρό­λη­ψης και έγκαι­ρης παρέμ­βα­σης σε περι­πτώ­σεις πυρ­κα­γιάς. Είναι εφο­δια­σμένα με θερ­μι­κές κάμερες και δυνα­τό­τητα μεγάλου ζουμ, περι­πο­λούν από αέρος όλο το 24ωρο, εντο­πί­ζο­ντας σε πραγ­μα­τικό χρόνο κάθε ύποπτο θερμικό σήμα ή εστία φωτιάς, ακόμα και σε δύσβα­τες περιο­χές. Σε περί­πτωση εντο­πι­σμού συμ­βά­ντος, ενη­με­ρώ­νε­ται άμεσα η Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία για να ακο­λου­θή­σει η απα­ραί­τητη κινη­το­ποί­ηση.

Πέραν του εξο­πλι­σμού, αερο­σκα­φών και drones, δουλειά γίνεται και σε τοπικό επίπεδο. Πώς προ­ε­τοι­μά­στηκε η αντι­πυ­ρική περί­ο­δος;

Έχετε δίκιο. Είναι πολύ σημα­ντική η δουλειά που γίνεται σε τοπικό επίπεδο από τους εμπλε­κό­με­νους φορείς και τις εθε­λο­ντι­κές ομάδες. Πριν 2 εβδο­μά­δες πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε με επι­τυ­χία η άσκηση-σενάριο δασικής πυρ­κα­γιάς «Δια πυρός 2025» στις παρυφές της Σαλάκου. Αυτήν την περίοδο τρέχει και η εκπαί­δευση, θεω­ρη­τική και πρα­κτική των μελών των Εθε­λο­ντι­κών Οργα­νώ­σεων Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας από την Γενική Γραμ­μα­τεία Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας με συμ­με­τοχή μελών ομάδων της Δωδε­κα­νή­σου. Εξο­πλί­σαμε με τρεις 15τονες δεξα­με­νές που φέρουν αντλία, τον Σύν­δε­σμο Ιδιο­κτη­τών Φορ­τη­γών Αυτο­κι­νή­των ΔΧ Δωδε­κα­νή­σου για να συμ­βά­λει ενεργά στην υπο­στή­ριξη των πυρο­σβε­στι­κών δυνά­μεων στις επι­χει­ρή­σεις τους. Δεν θα κου­ρα­στώ ποτέ να εξαίρω το έργο των εθε­λο­ντι­κών ομάδων στην περιοχή μας. Το απο­τύ­πωμά τους στο περι­βάλ­λον, στην κοι­νω­νία, στον συνάν­θρωπο είναι δια­κριτό και ανε­ξί­τηλο.

Η αλήθεια είναι ότι αν κάτι σπου­δαίο έχουμε πετύχει τα τελευ­ταία χρόνια μέσα από τη δια­χεί­ριση των αλλε­πάλ­λη­λων κρίσεων είναι ότι δεν περι­μέ­νουμε να βρε­θούμε σε κατά­σταση έκτα­κτης ανάγκης για να δρά­σουμε. Έχουμε κάνει πολύ σημα­ντικά βήματα στην πρόληψη και την ετοι­μό­τητα. Με τεχνο­λο­γία αιχμής και συνερ­γα­σία θωρα­κι­ζό­μα­στε απέ­να­ντι σε ασύμ­με­τρες απειλές.

Θα θέλαμε το σχόλιό σας για την υπόθεση με την γέφυρα και τα θέματα της ΔΕΥΑΡ. Παρα­μέ­νει ένα σκηνικό έντασης με το απέ­να­ντι κτήριο και την ΠΝΑι.

Κυρία Ντόκου, δεν έχει να κάνει με κτήρια ούτε με βαθμούς διοί­κη­σης. Έχει μόνο να κάνει με χρηστή δημόσια διοί­κηση.Για την ακρί­βεια, με ένα παρά­δειγμα αυτής προς αποφυγή. Το θέμα του αγωγού λυμάτων της ΔΕΥΑΡ, στο ρέμα παχύ άμμος στο Φαλη­ράκι, έκλεισε με την μετα­φορά του αγωγού, καθυ­στε­ρη­μένα μεν και σε δια­φο­ρε­τική θέση δε, από αυτή που όριζε η μελέτη, επι­φορ­τί­ζο­ντας με καθυ­στε­ρή­σεις, επι­πλέον δια­δι­κα­σίες και γρα­φειο­κρα­τία τις εμπλε­κό­με­νες Υπη­ρε­σίες και την υλο­ποί­ηση του έργου. Σαν να μην έφτανε αυτό, βλέ­πουμε την αδυ­να­μία έγκαι­ρης και ορθής αντα­πό­κρι­σης ενός Φορέα -για όποιο λόγο κι αν συμ­βαί­νει αυτό-να μετα­τρέ­πε­ται από τον επι­κε­φα­λής του σε θεα­τρικό δρώμενο. Ένα δρώμενο δημιουρ­γίας εντυ­πώ­σεων και σύγ­χυ­σης στον πολίτη. Στον πολίτη που με τους φόρους του πλη­ρώ­νει τα έργα και θέλει να τα βλέπει να ολο­κλη­ρώ­νο­νται στην ώρα τους.

Κι αν η δια­χεί­ριση της μετα­φο­ράς του αγωγού λυμάτων είναι ένα παρά­δειγμα προς αποφυγή, έρχο­νται στη συνέ­χεια κι άλλα εξίσου αρνη­τικά ή και ακόμη χει­ρό­τερα παρα­δείγ­ματα, από τον ίδιο Φορέα, τη ΔΕΥΑΡ. Τη ΔΕΥΑΡ που επί 9 χρόνια υδρο­δο­τεί­ται με πόσιμο νερό από το φράγμα Γαδουρά, δημιουρ­γώ­ντας στο σύνολο των ετών οφειλές εκα­τομ­μυ­ρίων προς την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου που το δια­χει­ρί­ζε­ται. Τη ΔΕΥΑΡ που έχει έσοδα που­λώ­ντας το νερό του φράγ­μα­τος στους τελι­κούς κατα­να­λω­τές, αλλά η ίδια δεν πλη­ρώ­νει τον προ­μη­θευτή της. Τη ΔΕΥΑΡ που εκπλήσ­σε­ται με την υπο­χρέ­ωσή μας να βεβαιώ­σουμε στην Εφορία μέρος των οφειλών της για να τηρή­σουμε, ως οφεί­λουμε, τις δημο­σιο­νο­μι­κές μας υπο­χρε­ώ­σεις και να μην κατα­λή­ξουν υπάλ­λη­λοί μας στην φυλακή. Τη ΔΕΥΑΡ που απο­φα­σί­ζει να κατα­λο­γί­σει ποι­νι­κές ευθύνες στον προ­μη­θευτή της (Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου) σε μια απέλ­πιδα προ­σπά­θεια απο­φυ­γής των συνε­πειών, γιατί ο πνιγ­μέ­νος από τα μαλλιά του πιά­νε­ται. Τη ΔΕΥΑΡ που εκτελεί έργα αυθαί­ρετα, χωρίς τις απα­ραί­τη­τες εγκρί­σεις και αδειο­δο­τή­σεις, όπως στην πρό­σφατη περί­πτωση εγκι­βώ­τι­σης αγωγού σε μπετόν επί του οδο­στρώ­μα­τος γέφυρας μεταξύ Ασκλη­πιείου και Γεν­να­δίου, καθι­στώ­ντας τον δρόμο επι­κίν­δυνο για την ασφά­λεια των διερ­χο­μέ­νων οχη­μά­των και των οδηγών. Τη ΔΕΥΑΡ που δεν συνο­μι­λεί και δεν απαντά στα ερω­τή­ματα που της έχουμε θέσει ανοιχτά-δημόσια αλλά και εγγρά­φως υπη­ρε­σιακά. Τη ΔΕΥΑΡ που ανα­γνω­ρί­ζει στον εαυτό της το ειδικό δίκαιο να μην συνερ­γά­ζε­ται, να μην λογο­δο­τεί, να μην πλη­ρώ­νει, να μην ελέγ­χε­ται, να μην αντα­πο­κρί­νε­ται, αδια­φο­ρώ­ντας πλήρως για τους κανόνες δικαίου που διέπουν τους δημό­σιους οργα­νι­σμούς και επι­χει­ρή­σεις.

Προ­σω­πικά είμαι αντί­θε­τος με τη ρητο­ρική των «απέ­να­ντι κτηρίων», επα­να­λαμ­βάνω. Δεν υπάρ­χουν «απέ­να­ντι κτήρια» στη δημόσια διοί­κηση. Οι Φορείς οφεί­λουν να συνερ­γά­ζο­νται και να παρέ­χουν ένα πλέγμα ολο­κλη­ρω­μέ­νων υπη­ρε­σιών στον πολίτη. Αυτό είναι το ζητού­μενο. Και είναι κυρίως ευθύνη και ηθική υπο­χρέ­ωση των επι­κε­φα­λής, οι οποίοι όταν αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι τα πράγ­ματα δεν βαίνουν καλώς, να προ­βαί­νουν σε διορ­θω­τι­κές ενέρ­γειες. Ούτως ή άλλως, η επι­νό­ηση εχθρών και το γκρι­ζά­ρι­σμα προ­σώ­πων και έργων ως πρα­κτική δεν σε πάει μακριά. Αντι­θέ­τως προ­σβάλ­λει θεσμούς, πρόσωπα, την κοι­νω­νία στο σύνολό της και αφήνει έκθε­τους τους υπο­κι­νη­τές της, όταν δια­ψευ­στούν τελικά από τα γεγο­νότα. Θέλω να πιστεύω ότι τέτοιες πρα­κτι­κές δεν εκφρά­ζουν τη Δημο­τική Αρχή, με πολλά μέλη της οποίας έχω εξαι­ρε­τική συνερ­γα­σία.

Πώς βλέπετε την πρόωρη εκλο­γο­λο­γία και τους εμφα­νι­ζό­με­νους ‘μνηστήρες’ για τον Δήμο Ρόδου; Σε τι στο­χεύει αυτό κατά την άποψή σας;

Ξέρετε ο καθένας έχει δικαί­ωμα να εκφρα­στεί και να μιλήσει για τις φιλο­δο­ξίες του και δεν επιθυμώ να τις σχο­λιάσω ή να τις κρίνω. Προ­σω­πικά επιλέγω να είμαι αφο­σιω­μέ­νος στο έργο που μου έχει ανα­θέ­σει ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου σε αυτήν τη θητεία μας, επι­διώ­κο­ντας να τιμώ με τη δουλειά μου την ψήφο που μου εμπι­στεύ­τη­καν οι συμπο­λί­τες μας. Και η δουλειά είναι καθη­με­ρινή και σκληρή γιατί τα ζητή­ματα και τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά. Επιλέγω να είμαι προ­ση­λω­μέ­νος στην παρα­γωγή έργου. Γιατί το αύριο το κερ­δί­ζουμε σήμερα με σχέδιο, συνέ­πεια και υπευ­θυ­νό­τητα.