Μήνυση για απάτη επί Δικαστηρίω και ψευδή βεβαίωση: Καταγγέλλεται σύνταξη διαθήκης από ασθενή σε πλήρη πτώση συνείδησης

• Κόρη του απο­βιώ­σα­ντος καταγ­γέλ­λει στενούς συγ­γε­νείς, συμ­βο­λαιο­γράφο και μάρ­τυ­ρες για κακουρ­γη­μα­τι­κές πράξεις που αφορούν ακίνητη περιου­σία άνω των 500.000 ευρώ στη Ρόδο

Σε μία εξαι­ρε­τικά σοβαρή νομική εξέλιξη, κόρη απο­βιώ­σα­ντος Ροδίτη κατέ­θεσε χθες διά του συνη­γό­ρου της κ. Στέλιου Κιουρ­τζή, μήνυση στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, καταγ­γέλ­λο­ντας σωρεία ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των που σχε­τί­ζο­νται με τη σύνταξη και δημο­σί­ευση δημό­σιας δια­θή­κης, την οποία χαρα­κτη­ρί­ζει προϊόν εξα­πά­τη­σης και από­λυ­της νομικής ακυ­ρό­τη­τας.

Η μήνυση στρέ­φε­ται κατά συνο­λικά επτά προ­σώ­πων —μελών της οικο­γέ­νειας, ενός συμ­βο­λαιο­γρά­φου και τριών μαρ­τύ­ρων— και κατά παντός υπευ­θύ­νου, με κατη­γο­ρίες που αφορούν μεταξύ άλλων στα κακουρ­γή­ματα της απάτης επί Δικα­στη­ρίω και της ψευδούς βεβαί­ω­σης.

Η καταγ­γέλ­λουσα υπο­στη­ρί­ζει ότι ο πατέρας της, λίγο πριν τον θάνατό του, δεν είχε καμία δυνα­τό­τητα έκφρα­σης ή λήψης από­φα­σης, εξαι­τίας σοβαρής επι­δεί­νω­σης της υγείας του λόγω μετα­στα­τι­κού καρ­κί­νου στον εγκέ­φαλο.

Η χρονική αλλη­λου­χία των γεγο­νό­των

Σύμφωνα με τη μήνυση, ο πατέρας της μηνύ­τριας δια­γνώ­στηκε με καρκίνο του πέους το 2024 και στα τέλη της ίδιας χρονιάς υπέστη μετά­σταση στον εγκέ­φαλο. Από τον Ιανουά­ριο του 2025, η ιατρική του κατά­σταση ήταν βαριά, με πτώση επι­πέ­δου συνεί­δη­σης, κατά­σταση που τον καθι­στούσε ανίκανο να εκφρά­σει τη βούλησή του ή να κατα­νο­ή­σει απλά ζητή­ματα.

Ο ηλι­κιω­μέ­νος άνδρας εισήχθη στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου την 1η Ιανουα­ρίου 2025 και παρέ­μεινε νοση­λευό­με­νος έως τις 9 Ιανουα­ρίου. Εκείνη την ημέρα, παρά τις αντιρ­ρή­σεις της κόρης του, εξήχθη από το νοσο­κο­μείο με πρω­το­βου­λία της άλλης του κόρης —ετε­ρο­θα­λούς αδελφής της μηνύ­τριας. Πέντε ημέρες αργό­τερα, στις 14 Ιανουα­ρίου, συντά­χθηκε ενώπιον συμ­βο­λαιο­γρά­φου δημόσια διαθήκη, την οποία υπέ­γρα­ψαν και τρεις μάρ­τυ­ρες. Ο δια­θέ­της εισήχθη εκ νέου στο νοσο­κο­μείο στις 23 Ιανουα­ρίου και κατέ­ληξε στις 26 του μήνα.

Καταγ­γε­λία για κατα­στρα­τή­γηση της ελεύ­θε­ρης βού­λη­σης

Η μηνύ­τρια, κόρη του απο­βιώ­σα­ντος, υπο­στη­ρί­ζει ότι ο πατέρας της την περίοδο εκείνη ήταν «σκιά του εαυτού του» και δεν μπο­ρούσε να συνει­δη­το­ποι­ή­σει ούτε το πού βρι­σκό­ταν, πόσω μάλλον να δια­τυ­πώ­σει ορθο­λο­γική βούληση. Θεωρεί πως η έξοδός του από το νοσο­κο­μείο στις 9 Ιανουα­ρίου οργα­νώ­θηκε απο­κλει­στικά και μόνο για να κατα­στεί δυνατή η σύνταξη της δια­θή­κης.

Στη διαθήκη, ο απο­βιώ­σας φέρεται να κλη­ρο­δο­τεί όλη την αξιό­λογη ακίνητη περιου­σία του —συνο­λι­κής εμπο­ρι­κής αξίας περίπου 548.000 ευρώ— στη μια γραμμή απο­γό­νων του: στην ετε­ρο­θαλή του κόρη και στα εγγόνια του από εκείνη, αφή­νο­ντας στη μηνύ­τρια μόλις δύο γεω­τε­μά­χια στη Λέσβο συνο­λι­κής αξίας 13.000 ευρώ. Η ίδια επι­ση­μαί­νει ότι, εάν ίσχυε η εξ αδια­θέ­του διαδοχή, θα κλη­ρο­νο­μούσε το 50% της περιου­σίας.

Ιατρικά τεκ­μή­ρια και νομική τεκ­μη­ρί­ωση

Η μηνύ­τρια προ­σκο­μί­ζει ως κύριο απο­δει­κτικό στοι­χείο ιατρική βεβαί­ωση από γιατρό του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, ο οποίος πιστο­ποιεί ότι ο πατέρας της νοση­λευό­ταν με πτώση συνεί­δη­σης λόγω εγκε­φα­λι­κών μετα­στά­σεων ήδη από την 1η Ιανουα­ρίου. Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, η γνω­στική του κατά­σταση ήταν διαρκώς επι­δει­νού­μενη, χωρίς δυνα­τό­τητα επι­κοι­νω­νίας ή αντί­λη­ψης.

Στη μηνυ­τή­ρια αναφορά παρα­τί­θε­ται επίσης σειρά νομικών επι­χει­ρη­μά­των που αφορούν την ακυ­ρό­τητα δικαιο­πρα­ξιών υπό τέτοιες συν­θή­κες. Επι­κα­λεί­ται τις δια­τά­ξεις του Αστικού Κώδικα για την ανι­κα­νό­τητα διά­θε­σης μέσω δια­θή­κης από άτομα σε ψυχική ή δια­νοη­τική δια­τα­ραχή, και σημειώ­νει ότι η δημόσια διαθήκη, παρότι έχει ισχυρή απο­δει­κτική δύναμη, δεν καλύ­πτει την ουσία της συνει­δη­σια­κής κατά­στα­σης του διαθέτη — ιδιαί­τερα όταν αυτή είναι ιατρι­κώς δια­πι­στω­μένα εξαι­ρε­τικά επι­βα­ρυ­μένη.

Κατη­γο­ρίες και εμπλε­κό­μενα πρόσωπα

Η μήνυση στρέ­φε­ται κατά συγ­γε­νών της μηνύ­τριας, τους οποίους κατη­γο­ρεί για ηθική αυτουρ­γία, κατά του συμ­βο­λαιο­γρά­φου που συνέ­ταξε τη διαθήκη για ψευδή βεβαί­ωση, αλλά και κατά των τριών μαρ­τύ­ρων που υπέ­γρα­ψαν την πράξη, για άμεση συνέρ­γεια. Η καταγ­γέλ­λουσα θεωρεί ότι οι μάρ­τυ­ρες παρεί­χαν την ανα­γκαία «νομι­μο­φανή» επίφαση εγκυ­ρό­τη­τας σε μία διαθήκη που είχε συντα­χθεί εν μέσω πλήρους πνευ­μα­τι­κής κατάρ­ρευ­σης του διαθέτη.

Ο συμ­βο­λαιο­γρά­φος φέρεται να πιστο­ποί­ησε ψευδώς ότι ο πατέρας της βρι­σκό­ταν σε κατά­σταση πνευ­μα­τι­κής διαύ­γειας, παρά την αντί­θετη ιατρική διά­γνωση. Επι­πλέον, κατη­γο­ρεί­ται για συμ­με­τοχή στην υποβολή της δια­θή­κης προς δημο­σί­ευση, εξα­πα­τώ­ντας το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου που την ανα­κή­ρυξε κυρία με πρα­κτικά στις 4 Φεβρουα­ρίου.

Ζημία και οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα

Η μηνύ­τρια εκτιμά τη ζημία που υπέστη στα 261.000 ευρώ —το ήμισυ της περιου­σίας που θα δικαιού­ταν χωρίς την αμφι­σβη­τού­μενη διαθήκη— και υπο­στη­ρί­ζει ότι αντί­στοιχο ποσό απο­τε­λεί το παρά­νομο όφελος των εμπλε­κο­μέ­νων. Κάνει λόγο για «μεθο­δευ­μένη εξα­πά­τηση του Δικα­στη­ρίου» που στήθηκε με τη συνέρ­γεια συγ­γε­νών, συμ­βο­λαιο­γρά­φου και μαρ­τύ­ρων.

Το αστικό σκέλος της υπό­θε­σης ανέλαβε ο δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης.