Όταν η εξουσία ξεμένει από επιχειρήματα, ανοίγει τον δρόμο των δικαστηρίων

Η πρωτοβουλία του προέδρου της ΔΕΥΑΡ Σωτήριου Βαγιανού να ζητήσει από τα 11 μέλη του διοικητικού συμβουλίου να μηνύσουν ατομικά τον περιφερειάρχη Γιώργο Χατζημάρκο, με αξίωση 30.000 ευρώ ο καθένας, δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο στη σύγκρουση Περιφέρειας και δημοτικής επιχείρησης. Είναι η στιγμή που μια θεσμική αντιπαράθεση για τιμολόγια εκατομμυρίων και κατασχετήρια 7 εκατ. ευρώ μετατρέπεται σε επιχείρηση ποινικοποίησης του πολιτικού λόγου. Ο Χατζημάρκος μίλησε σκληρά, μίλησε όμως δημόσια και ως αιρετός, για μια διαμάχη που ήδη βρίσκεται στα χέρια εισαγγελέων και φορολογικών αρχών. Η απάντηση που επιχειρήθηκε δεν ήταν στοιχεία και αντίλογος αλλά ταρίφα 330.000 ευρώ για λόγια.

Το πιο εύγλωττο στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι η πρώτη απόπειρα σκόνταψε στα ίδια τα μέλη του συμβουλίου, που αρνήθηκαν να σύρουν το όνομά τους σε προσωπική δικαστική περιπέτεια για καβγά που δεν άνοιξαν εκείνα. Και αντί η άρνηση να γίνει σεβαστή, ακολούθησε τηλεφωνική συνεδρίαση με ερώτημα ξερό ναι ή όχι, δηλαδή διαδικασία σχεδιασμένη να περάσει ό,τι δεν άντεξε τη συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο. Την ίδια ώρα η επιχείρηση που οφείλει να λύσει το ζήτημα της ύδρευσης ενός ολόκληρου νησιού συνεδρίασε 2 φορές μέσα σε 2 ημέρες με κύριο μέλημα το πώς θα κυνηγήσει δικαστικά έναν αιρετό για δηλώσεις του.

Όταν ένα διοικητικό συμβούλιο ασχολείται περισσότερο με τις μηνύσεις παρά με το νερό, η Διαύγεια δεν θα δείξει απλώς ποιος ψήφισε τι, θα δείξει ποιος κατάλαβε πού βρίσκεται το πραγματικό του καθήκον.