Ρηξικέλευθες νομικές απόψεις από τους αιρετούς που ελέγχονται για την οικονομική διαχείριση της ΤΕΔΚ Δωδεκανήσου!

Υπο­στη­ρί­χθηκε μεταξύ άλλων ότι δεν υφί­στα­ται αδίκημα προς έλεγχο μετά την κήρυξη από το ΣτΕ ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κού του ΔΗΦΟΔΩ!

Υπο­μνή­ματα έγγρα­φων εξη­γή­σεων υπέ­βα­λαν χθες εξε­τα­ζό­με­νοι ανωμοτί ενώπιον της Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου για το αδίκημα της κακουρ­γη­μα­τι­κής απι­στίας, απλής και από κοινού, σε βάρος οργα­νι­σμού τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, αλλά και της συνέρ­γειας στην πράξη αυτή, στο χρονικό διά­στημα των ετών 2007-2011, οι πρώτοι από τους 25 ελεγ­χό­με­νους αιρε­τούς.

Μεταξύ άλλων έθεσαν μια σειρά από νομι­κούς ισχυ­ρι­σμούς, που αν υιο­θε­τη­θούν από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που χει­ρί­ζε­ται την υπόθεση, θα οδη­γή­σουν στην εκ νέου αρχειο­θέ­τηση της υπό­θε­σης για την οποία όπως τονί­στηκε μετά την κρίση της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας για την αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τητα του Δημο­τι­κού Φόρου δεν υφί­στα­ται καν νόμος για να θεμε­λιω­θεί η πράξη για την οποία ελέγ­χο­νται.

Οπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», 25 αιρετοί σε θέσεις ευθύνης στην πρώην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου (πλέον Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου), στον πρώην Δήμο Ροδίων, στο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο και στο επο­πτικό συμ­βού­λιο της ΤΕΔΚ Δωδε­κα­νή­σου καλού­νται στα­διακά σε ανωμοτί κατά­θεση ενώπιον της Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου, στο πλαίσιο της έρευνας που έχει παραγ­γελ­θεί και χθες οι πρώτοι εξ’ αυτών παρεί­χαν έγγρα­φες εξη­γή­σεις δια των συνη­γό­ρων τους κ.κ. Νίκου Πέρου, Νατάσας Παπα­νι­κο­λάου και Δήμου Μουτάφη.

Πιο συγκε­κρι­μένα επι­ση­μάν­θηκε μέσω του υπο­μνή­μα­τος, που υπέ­βα­λαν ελεγ­χό­με­νοι δια του κ. Πέρου, στις Τ.Ε.Δ.Κ. δεν εφαρ­μό­ζο­νται γενικώς, ούτε κατ’ ανα­λο­γία οι δια­τά­ξεις που ισχύουν για τους Ο.Τ.Α.

Επι­πλέον οι δια­τά­ξεις του ΒΔ 17-5/1959 «Περί οικο­νο­μι­κής διοί­κη­σης και λογι­στι­κού των Δήμων και Κοι­νο­τή­των» δεν εφαρ­μό­ζο­νται και στις Τ.Ε.Δ.Κ, αφού δεν υπάρχει διάταξη νόμου που να παρα­πέ­μπει ρητά στην εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων αυτών και στις Τ.Ε.Δ.Κ.

Τονί­στηκε εξάλλου ότι δεν ισχύουν για τις Τ.Ε.Δ.Κ. οι δια­τά­ξεις του άρθρου 30 Ν.3498/2006 «για δια­φη­μι­στικά προ­γράμ­ματα, κλπ.», όπως, επίσης, δεν ισχύουν οι δια­τά­ξεις των άρθρων 202 και 265 Ν.3463/2006 «Κώδικας Δήμων και Κοι­νο­τή­των», που δεν επι­τρέ­πουν την επι­χο­ρή­γηση άμεσα ή έμμεσα από Ο.Τ.Α. των ανω­νύ­μων εται­ρειών των Ο.Τ.Α.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι οι Τ.Ε.Δ.Κ. μπορούν να ιδρύουν αστικές μη κερ­δο­σκο­πι­κές εται­ρείες και να συμ­με­τέ­χουν σ’ αυτές, καθώς, επίσης, να συμ­με­τέ­χουν σε προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις.

Επε­σή­μα­ναν ακόμη ότι βασική πηγή χρη­μα­το­δό­τη­σης της Τ.Ε.Δ.Κ. ήταν το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών και ότι μέρος των εσόδων της προ­ερ­χό­ταν, από το φόρο εισο­δή­μα­τος του άρθρου 79 παρ. 2 Ν.3323/1955 και από το δημο­τικό φόρο του άρθρ. 60 Ν.2214/1994.

Σημα­ντικό μέρος των εσόδων της Τ.Ε.Δ.Κ. Δωδ/σου με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της, που ενέ­κρι­ναν οι ετήσιες Γενικές Συνε­λεύ­σεις της εδίδετο ως επι­χο­ρή­γηση στο πλαίσιο προ­α­πο­φα­σι­σμέ­νων δια­δη­μο­τι­κών δράσεων σε νομικά πρόσωπα όπως «ΠΡΟΤΟΥΡ» (προβολή και δια­φή­μιση του­ρι­σμού), «ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ» (εται­ρεία φυσικών κατα­στρο­φών), «ΡΟΑΝ» (αθλη­τι­κός οργα­νι­σμός) κ.λπ.

Επε­σή­μα­ναν εξάλλου ότι η νομι­μό­τητα της δια­δι­κα­σίας κατα­νο­μής του φόρου εισο­δή­μα­τος από τον γενικό γραμ­μα­τέα της περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και με βάση τις απο­φά­σεις του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της Τ.Ε.Δ.Κ. και των Γενικών Συνε­λεύ­σεων της έχει κριθεί αμε­τα­κλή­τως με το υπ’ αρίθμ. 34/2019 βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου.

Οσον αφορά στον τρόπο κατα­νο­μής του δημο­τι­κού φόρου, αυτός γινόταν ανέ­κα­θεν από συστά­σεως του δημο­τι­κού φόρου, από τον δια­χει­ρι­στή που ήταν ο εκά­στοτε δήμαρ­χος του τότε Δήμου Ροδίων ή ο αρμό­διος αντι­δή­μαρ­χος που όριζε ο δήμαρ­χος με προη­γού­μενη γνώμη της Τ.Ε.Δ.Κ., που ήταν απόρ­ροια των απο­φά­σεων των Γενικών Συνε­λεύ­σεων αυτής.

Η δια­δι­κα­σία αυτή είναι απόλυτα σύννομη, ουδέ­ποτε αμφι­σβη­τή­θηκε και ουδέ­ποτε είχε προ­σβλη­θεί η νομι­μό­τητά της και μάλιστα τα αντί­στοιχα χρη­μα­τικά εντάλ­ματα έφεραν την θεώρηση του επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχει όμως ο ισχυ­ρι­σμός ότι μετά την έκδοση των υπ’ αρίθμ. 4504/2014 και 4505/2014 απο­φά­σεων του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας σε Ολο­μέ­λεια, οι οποίες έκριναν ανί­σχυ­ρες τις δια­τά­ξεις του άρθρου 60 Ν. 2214/1994 (δημο­τι­κός φόρος Δωδ/σου) ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές, ανα­κύ­πτει μείζον νομικό ζήτημα σχετικά με τα θέματα που σχε­τί­ζο­νται με την είσπραξη, δια­χεί­ριση και κατα­νομή του δημο­τι­κού φόρου από τον δια­χει­ρι­στή Δήμο Ροδίων στους Ο.Τ.Α. του νομού Δωδ/σου για το χρονικό διά­στημα έως την δημο­σί­ευση των παρα­πάνω απο­φά­σεων της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, ήτοι έως την 12 Δεκεμ­βρίου 2014 (χρόνος δημο­σί­ευ­σης).

Οι απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας είχαν ως απο­τέ­λε­σμα να κριθούν ανί­σχυ­ρες στο σύνολό τους οι δια­τά­ξεις του άρθρου 60 Ν.2214/1994 και συνεπώς η διάταξη της παρ. 7 του ως άνω άρθρου που προ­έ­βλεπε την απόδοση ποσο­στού 55% του δημο­τι­κού φόρου στον δια­χει­ρι­στή Δήμο Ροδίων και 45% σε όλους μαζί τους λοιπούς Ο.Τ.Α. του νομού Δωδε­κα­νή­σου ήταν μη ισχύ­ουσα ως αντι­συ­νταγ­μα­τική όπως άλλωστε δέχεται και η υπ’ αριθμ. 138/2015 απόφαση της Ολο­μέ­λειας του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους.

Εφόσον, λοιπόν, είχε κριθεί ως ανί­σχυρη και δη με ανα­δρο­μική ισχύ από την θέσπισή της η ως άνω διάταξη κατα­νο­μής του δημο­τι­κού φόρου δεν βρίσκει, στην προ­κεί­μενη περί­πτωση, έδαφος εφαρ­μο­γής η δήθεν μη ορθή και μη σύννομη δια­χεί­ριση του δημο­τι­κού φόρου.

Συνεπώς, όπως επε­σή­μα­ναν, ελλεί­ψει ισχύ­ου­σας διά­τα­ξης που να ρυθ­μί­ζει τον δημο­τικό φόρο Δωδε­κα­νή­σου και τη δια­δι­κα­σία κατα­νο­μής του δεν είναι δυνατή, στην προ­κει­μένη περί­πτωση, η εφαρ­μογή ποι­νι­κών δια­τά­ξεων.