Απαλλακτική εισαγγελική εισήγηση για 24 κατηγορούμενους αιρετούς στην υπόθεση οικονομικών ενισχύσεων της ΤΕΔΚ Δωδ/σου

• Η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου ειση­γεί­ται την απαλ­λαγή τους κρί­νο­ντας ότι δεν προ­κύ­πτουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις ενοχής

Μια από τις πιο χρο­νο­βό­ρες δικα­στι­κές δια­δι­κα­σίες στη Δωδε­κά­νησο φαί­νε­ται να οδεύει προς την τελική της έκβαση. Δώδεκα χρόνια μετά την έναρξη εισαγ­γε­λι­κής έρευνας, η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου ειση­γεί­ται την απαλ­λαγή 24 αιρετών που βρέ­θη­καν στο στό­χα­στρο της Δικαιο­σύ­νης για την υπόθεση της ΤΕΔΚ Δωδε­κα­νή­σου. Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έχει πλέον τον τελευ­ταίο λόγο για την αποδοχή ή την απόρ­ριψη της πρό­τα­σης.

Η υπόθεση αφορά δαπάνες που έγιναν από την ΤΕΔΚ με οικο­νο­μι­κές ενι­σχύ­σεις που προ­έρ­χο­νταν κυρίως από τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. και τον Φόρο Εισο­δή­μα­τος, οι οποίες κατά τους εισαγ­γε­λι­κούς ελέγ­χους δεν προ­βλέ­πο­νταν ρητά από τον νόμο και φέρο­νταν να έχουν δια­τε­θεί χωρίς την προ­βλε­πό­μενη έγκριση του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού, σε περι­πτώ­σεις δράσεων του­ρι­στι­κής προ­βο­λής.

Ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η ποινική διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης ξεκί­νησε το 2011, όταν ανώνυμη καταγ­γε­λία κατήγ­γειλε ότι η ΤΕΔΚ Δωδε­κα­νή­σου δια­χει­ρι­ζό­ταν επί χρόνια χωρίς έλεγχο δημόσια κον­δύ­λια. Από την καταγ­γε­λία προ­έ­κυψε ότι κατα­βλή­θη­καν συνο­λικά περίπου 15 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ από τα έσοδα του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. και του Φόρου Εισο­δή­μα­τος προς την ΤΕΔΚ και από εκεί σε τέσ­σε­ρις φορείς: τη «ΡΟΔΩΝ ΑΕ», την «ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ», τον «ΠΡΟΤΟΥΡ» και τον «ΡΟΑΝ».

Ακο­λού­θη­σαν έλεγχοι από την ορκωτή λογί­στρια Σταυ­ρούλα Μπου­ρί­κου και από τη Δημο­σιο­νο­μική Υπη­ρε­σία Επο­πτείας και Ελέγχου Νομού Δωδε­κα­νή­σου, οι οποίοι δια­πί­στω­σαν ότι:

• Από τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. κατα­βλή­θη­καν 7.971.101,71 ευρώ στην ΤΕΔΚ.

• Από τον Φόρο Εισο­δή­μα­τος κατα­βλή­θη­καν 6.824.000,00 ευρώ.

Κατά τους ελεγ­κτές, δεν τηρή­θη­καν οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες ελέγχου νομι­μό­τη­τας και δεν υπήρξε προη­γού­μενη έγκριση για δράσεις του­ρι­στι­κής προ­βο­λής. Επίσης, δεν προ­βλε­πό­ταν από το θεσμικό πλαίσιο η διάθεση των πόρων αυτών από τους δήμους προς την ΤΕΔΚ.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι

Η υπόθεση οδήγησε σε δίωξη για κακουρ­γη­μα­τική απιστία και συνέρ­γεια σε απιστία, από κοινού και κατά μόνας. Κατη­γο­ρού­με­νοι είναι οι κ.κ. Χαρά­λα­μπος Κόκ­κι­νος, Χατζής Χατζηευ­θυ­μίου, Στάθης Κου­σουρ­νάς, Εμμα­νουήλ Καμπου­ρό­που­λος, Κων­στα­ντί­νος Ταρα­σλιάς, Νικό­λαος Τσου­κα­λάς, Μιχαήλ Κορ­δί­νας, Γεώρ­γιος Κυρί­τσης, Στυ­λια­νός Ρηνιού, Ελένη Παναγή, Σπύρος Μπε­νέτ­του, Πανορ­μί­της Κοντα­ρά­τος, Τιμό­θεος Κωτ­τά­κης, Εμμα­νουήλ Πάλλας, Γεώρ­γιος Γιαν­νό­που­λος, Βασί­λειος Χατζη­για­κου­μής, Ιωάννης Τσα­γκά­ρης, Θεο­δό­σιος Βαρκάς, Στέργος Στάγκας, Ιωάννης Μαριετ­τής, Εμμα­νουήλ Στέργου, Στέργος Μπίλλης, Φιλήμων Καλι­βού­ρης και Ανα­στα­σία Γαμπιε­ράκη.

Όλοι οι παρα­πάνω υπη­ρέ­τη­σαν σε θέσεις ευθύνης στον Δήμο Ρόδου, στο διοι­κη­τικό ή επο­πτικό συμ­βού­λιο της ΤΕΔΚ κατά το εξε­τα­ζό­μενο διά­στημα.

Η εισαγ­γε­λική εκτί­μηση

Σύμφωνα με το σκε­πτικό της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Ρόδου, που βασί­ζε­ται σε ανα­λυ­τική απο­τί­μηση των κατα­θέ­σεων, εγγρά­φων, πορι­σμά­των και πραγ­μα­το­γνω­μο­συ­νών, δεν προ­κύ­πτει δόλος ή παρά­βαση των κανόνων επι­με­λούς δια­χεί­ρι­σης εκ μέρους των κατη­γο­ρου­μέ­νων. Οι πράξεις τους φέρο­νται να έγιναν στο πλαίσιο εγκε­κρι­μέ­νων συλ­λο­γι­κών απο­φά­σεων και με βάση τη συνήθη διοι­κη­τική πρα­κτική της εποχής.

Επι­πλέον, επι­ση­μαί­νε­ται η ύπαρξη προη­γού­με­νων απο­φά­σεων που ενι­σχύ­ουν την έλλειψη ποι­νι­κής ευθύνης, όπως:

• Η αμε­τά­κλητη απόφαση 123/2015 του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου

• Το βού­λευμα 34/2019 του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου

Αμφό­τερα απο­φάν­θη­καν ότι για τις ίδιες διοι­κη­τι­κές πράξεις δεν υπήρξε παρά­νομη ζημία ή πρόθεση απι­στίας.

Νομική θεμε­λί­ωση της απαλ­λα­γής

Το κρίσιμο νομικό στοι­χείο ήταν ότι κατά το άρθρο 390 του ισχύ­ο­ντος Ποι­νι­κού Κώδικα απαι­τεί­ται, για τη στοι­χειο­θέ­τηση του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας, ύπαρξη βέβαιης και ορι­στι­κής ζημίας, καθώς και δόλος του δια­χει­ρι­στή. Οι έλεγχοι, ωστόσο, δεν προσ­διό­ρι­σαν επαρκώς την ύπαρξη τέτοιας ζημίας.

Επι­πλέον, η εφαρ­μογή του άρθρου 270 παρ. 1 του νέου Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας επέ­τρεψε την περαί­ωση της ανά­κρι­σης χωρίς κλή­τευση και απο­λο­γία, όταν δεν προ­κύ­πτουν ενδεί­ξεις ενοχής. Η δικο­γρα­φία επέ­στρεψε στην Εισαγ­γε­λία με τη ρητή επι­σή­μανση του Τακτι­κού Ανα­κριτή ότι δεν τεκ­μη­ριώ­θηκε ποινική ευθύνη.

Τι υπο­στη­ρί­ζουν οι αιρετοί

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι επε­σή­μα­ναν στις κατα­θέ­σεις τους ότι οι απο­φά­σεις, που αφο­ρού­σαν στη χρη­μα­το­δό­τηση δια­δη­μο­τι­κών δράσεων της ΤΕΔΚ Δωδε­κα­νή­σου, ελή­φθη­σαν ομο­φώ­νως από γενικές συνε­λεύ­σεις και εγκρί­θη­καν από τα αρμόδια ελεγ­κτικά όργανα.

Τόνισαν επι­πλέον ότι οι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί και οι απο­λο­γι­σμοί της ΤΕΔΚ εγκρί­θη­καν από τη γενική συνέ­λευση των μελών και το επο­πτικό συμ­βού­λιο, ενώ συμπλη­ρω­μα­τι­κώς όλες οι απο­φά­σεις, που αφο­ρού­σαν στην κατα­νομή και δια­χεί­ριση του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. είχαν εγκρι­θεί από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Εξή­γη­σαν επι­πλέον ότι όλες οι δαπάνες εγί­νο­ντο μέσω της ταμεια­κής υπη­ρε­σίας.

Μεταξύ άλλων επε­σή­μα­ναν ότι υφί­στα­ται πρόδηλη περί­πτωση δεδι­κα­σμέ­νου για τις πράξεις.

Πιο συγκε­κρι­μένα, όπως προ­κύ­πτει από το υπ’ αρ. 34/2019 ήδη αμε­τά­κλητο βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών για τις ίδιες ακριβώς διοι­κη­τι­κές πράξεις και απο­φά­σεις που τους απο­δί­δο­νται και για τις οποίες κατη­γο­ρού­νται, ασκή­θηκε εις βάρος των λοιπών συγκα­τη­γο­ρού­με­νών τους ποινική δίωξη με την παραγ­γε­λία κύριας ανά­κρι­σης.

Επί της συγκε­κρι­μέ­νης αυτής ποι­νι­κής δίωξης απε­φάνθη ορι­στικά να μην γίνει κατη­γο­ρία, το Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, με το υπ’ αρ. 34/2019 βού­λευμά του.

Στα ίδια ακριβώς συμπε­ρά­σματα κατέ­ληξε και η υπ’ αρ. 123/2015 ήδη αμε­τά­κλητη απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί Κακουρ­γη­μά­των, που απάλ­λαξε τους κατη­γο­ρού­με­νους, δήμαρχο, αντι­δή­μαρχο και επι­τε­λι­κούς παρά­γο­ντες, του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας που σχε­τι­ζό­ταν με την κατα­νομή και την απόδοση του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. στην ΤΕΔΚ.

Το επόμενο βήμα

Η υπόθεση πλέον περνά στην κρίση του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που καλεί­ται να απο­φα­σί­σει αν θα υιο­θε­τή­σει την πρόταση απαλ­λα­γής. Η έκβαση της υπό­θε­σης ανα­μέ­νε­ται με ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον, καθώς απο­τε­λεί σημα­ντικό προη­γού­μενο για τη δια­χεί­ριση οικο­νο­μι­κών πόρων από δια­δη­μο­τι­κούς φορείς και για το πώς αξιο­λο­γού­νται νομικά οι απο­φά­σεις συλ­λο­γι­κών οργάνων σε περιό­δους που το θεσμικό πλαίσιο παρου­σιά­ζει ασαφείς ζώνες.

Το κρίσιμο, πλέον, δεν είναι μόνο η δικαί­ωση ή μη των κατη­γο­ρού­με­νων, αλλά και το κατά πόσον η Πολι­τεία θα απο­σα­φη­νί­σει επαρκώς το θεσμικό και δημο­σιο­νο­μικό πλαίσιο που διέπει την αυτο­διοί­κηση και τους δια­δη­μο­τι­κούς οργα­νι­σμούς, ώστε να μην επα­να­λη­φθούν παρό­μοιες ερμη­νευ­τι­κές αβε­βαιό­τη­τες στο μέλλον.

Την υπόθεση χει­ρί­στη­καν οι δικη­γό­ροι κκ. Νικό­λαος Πέρος, Δήμος Μου­τά­φης και Νατάσα Παπα­νι­κο­λάου.