Μητροπολίτης Ρόδου, Κύριλλος: «Καλούμεθα να συσταυρωθούμε με τον Χριστό και να αναστηθούμε»

Την σημασία των άγιων ημερών που δια­νύ­ουμε για τους χρι­στια­νούς ορθό­δο­ξους, καθώς βρι­σκό­μα­στε την τελική ευθεία με το πέρας της Αγίας Τεσ­σα­ρα­κο­στής, την είσοδο στην Μεγάλη Εβδο­μάδα των Παθών μέχρι την Ανά­σταση και το Άγιο Πάσχα, υπο­γράμ­μισε με δηλώ­σεις του στην «δημο­κρα­τική» ο Σεβα­σμιό­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος.

«Το Πάσχα κατά το οποίο εορ­τά­ζουμε την Ανά­σταση του Κυρίου είναι η μεγα­λύ­τερη εορτή της Χρι­στια­νο­σύ­νης. Απο­τε­λεί την σπον­δυ­λική στήλη όλου του εορ­το­λο­γίου, όλου του λει­τουρ­γι­κού κύκλου της Εκκλη­σίας μας. Ήδη δια­νύ­σαμε την Αγία και Μεγάλη Τεσ­σα­ρα­κο­στή και μπαί­νο­ντας στην Μεγάλη Εβδο­μάδα, βιώ­νουμε έντονα συναι­σθή­ματα. Ουσια­στικά, όλα όσα σχε­τί­ζο­νται με τις ημέρες των εορτών αυτών, τα έθιμά μας, οι ιδιαί­τε­ρες λατρευ­τι­κές ακο­λου­θίες, φορ­τί­ζουν τον συναι­σθη­μα­τικό μας κόσμο. Πρέπει να προ­σπα­θούμε πάντοτε να κάνουμε το περί­βλημα της μεγάλης αυτής εορτής, ένα όχημα που θα μας οδηγεί στην ουσία της. Καλού­μεθα, εορ­τά­ζο­ντας το Πάσχα, τα Πάθη του Κυρίου, όλα αυτά τα σωτήρια γεγο­νότα για το ανθρώ­πινο γένος, να τα βιώ­σουμε υπαρ­ξιακά. Δηλαδή, να τα αφή­νουμε να πουν κάτι το ουσια­στικό και το σημα­ντικό σ’ εμάς –που αφορά κατ’ εξοχήν εμάς και την σωτηρία μας. Καλού­μεθα να συσταυ­ρω­θούμε με τον Χριστό και να ανα­στη­θούμε. Αυτές οι γιορτές είναι μια πρό­σκληση να εμβα­θύ­νουμε στο μυστή­ριο της Πίστεώς μας. Να ζήσουμε αυτά τα κοσμο­σω­τή­ρια γεγο­νότα και να τα κάνουμε δικά μας. Η όλη πρα­κτική της Εκκλη­σίας μας, μας τονίζει ότι θα πρέπει να επι­τευ­χθεί η εσω­τε­ρική κάθαρση. Να καθα­ρί­σουμε τους εαυτούς μας και να προ­χω­ρή­σουμε στην συνά­ντησή μας με τον Ανα­στη­μένο Κύριο. Με την εσω­τε­ρική κάθαρση και με την κοι­νω­νία του θείου μυστη­ρίου. Θα πρέπει να προ­ε­τοι­μα­στούμε κατάλ­ληλα, ώστε η κατά­ληξη όλης αυτής της περιό­δου που είναι η βραδιά του Πάσχα να μας βρει έτοι­μους –όχι για το έθιμο, αλλά ουσια­στικά να μπο­ρούμε με αγαθή συνεί­δηση να κοι­νω­νή­σουμε το μυστή­ριο. Όλα τα άλλα, απο­τε­λούν βοη­θη­τικά στοι­χεία. Θα πει κάποιος: πρα­κτι­κές οδηγίες. Ουσια­στικά όμως, θα πρέπει να συμ­με­τέ­χουμε σε αυτές τις ακο­λου­θίες, να συμ­με­τέ­χουμε με συνεί­δηση, να παρα­μεί­νουμε στην Θεία Λει­τουρ­γία του Πάσχα (να μην φύγουμε δηλαδή μόλις ακού­σουμε το ‘Χριστός Ανέστη’) να ζήσουμε την γιορτή οικο­γε­νειακά, να καθί­σουμε γύρω από το τραπέζι, να ανα­νε­ώ­σουμε τις σχέσεις μας και να συμ­με­τέ­χουμε στο γεγονός της Ανα­στά­σεως –που είναι γεγονός χαράς.

Μπορεί οι λύπες του κόσμου να είναι πολλές αλλά όμως, αυτό που μας λέει η Εκκλη­σία είναι ότι έχουμε ένα γεγονός χαράς. Και κάθε άνθρω­πος μπορεί να γίνει κοι­νω­νός χαράς».

Όσον αφορά το γεγονός της Ανά­στα­σης του Κυρίου, ο Δεσπό­της τόνισε τα εξής:

«Η Ανά­σταση του Κυρίου, είναι η γιορτή του Φωτός. Από τον Πανάγιο Τάφο εξέρ­χε­ται το Άγιον Φως. Εξέρ­χε­ται ο Χριστός που είναι το Φως του Κόσμου ο οποίος μπορεί να δια­λύ­σει όλα τα σκο­τά­δια αυτού του κόσμου. Και σήμερα, μιλάμε για πολλά σκο­τά­δια. Όπως βλέ­πουμε το σκότος το δημιουρ­γεί η γεω­πο­λι­τική κατά­σταση που επι­κρα­τεί, το δημιουρ­γεί ο οικο­νο­μι­κός παρά­γο­ντας ο οποίος δυσκο­λεύει τους ανθρώ­πους, το δημιουρ­γούν οι δια­προ­σω­πι­κές μας σχέσεις.

Η Ανά­σταση μας δια­κη­ρύσ­σει και φέτος, ότι ο Χριστός μπορεί να δια­λύ­σει όλα τα σκο­τά­δια του κόσμου τούτου, φτάνει να τον πιστέ­ψουμε ως Θεό μας και να ζήσουμε σύμφωνα με το Θέλημά Του».

Τέλος σε ερώτηση εάν ο εκκλη­σια­σμός είναι κάτι σημα­ντικό για τον πιστό (καθώς υπάρ­χουν άνθρω­ποι που δεν επι­σκέ­πτο­νται την εκκλη­σία, ούτε λει­τουρ­γού­νται τακτικά), ο Μητρο­πο­λί­της Κύριλ­λος δήλωσε:

«Είμαστε μέλη της Εκκλη­σίας, γιατί συνερ­χό­μα­στε στην Θεία Λει­τουρ­γία. Η Θεία Λει­τουρ­γία είναι εκείνη που μας κάνει Εκκλη­σία. Συγκε­ντρω­νό­μα­στε όλοι και γινό­μα­στε Εκκλη­σία. Θρη­σκευ­τι­κό­τητα και εκκλη­σια­στι­κό­τητα ατο­μι­κού επι­πέ­δου, δεν υπάρχει. Επειδή γινό­μα­στε μέσα στην Θεία Λει­τουρ­γία ένω Σώμα και κοι­νω­νούμε από το Σώμα του Κυρίου και από το κοινό ποτήριο από το Αίμα του Χριστού. Αυτό μας συγκρο­τεί ως Εκκλη­σία –το εκκλη­σια­στικό γεγονός. Ο χρι­στια­νός οφείλει να συμ­με­τέ­χει στην λατρεία της Εκκλη­σίας. Γι αυτό και οι Κανόνες είναι σαφείς. Δεν είναι απλά να τηρούμε τα έθιμα, να πηγαί­νουμε στην Εκκλη­σία και να φεύ­γουμε. Χρειά­ζε­ται και η συμ­με­τοχή. Πολλές λαν­θα­σμέ­νες αντι­λή­ψεις έρχο­νται να μας απο­ξε­νώ­σουν από το γεγονός της Εκκλη­σίας χωρίς να το κατα­λα­βαί­νουμε, νομί­ζο­ντας ότι είμαστε εντάξει σε όλα».