Και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος εναντίον των επιχειρημάτων του ΔΝΤ-Επιστολή

Ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών, Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος αντέ­κρου­σε, με επι­στο­λή του, τις προ­βλέ­ψεις του Τα­μεί­ου για την πο­ρεία της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Θε­ω­ρεί ότι οι προ­βλέ­ψεις του δεν αντα­να­κλούν την πραγ­μα­τι­κή ει­κό­να της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και τις κα­λύ­τε­ρες των προ­βλε­πό­με­νων επι­δό­σεις που έχει επι­τύ­χει η Ελ­λά­δα στον δη­μο­σιο­νο­μι­κό τομέα και στην ανά­πτυ­ξη. Η επι­στο­λή του κ. Τσα­κα­λώ­του εν­σω­μα­τώ­νε­ται στην έκ­θε­ση του ΔΝΤ για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία (άρθρο 4), η οποία δό­θη­κε στη δη­μο­σιό­τη­τα.

«Παρά τις εν­δεί­ξεις και την ανά­λυ­ση που πα­ρου­σιά­σθη­κε, πα­ρα­τη­ρού­με ότι η έκ­θε­ση δεν είναι δί­καιη σε αρ­κε­τούς το­μείς, ενώ πολλά από τα συ­μπε­ρά­σμα­τά της δεν είναι συ­νε­πή με τα πρό­σφα­τα και καλά τεκ­μη­ριω­μέ­να εμπει­ρι­κά στοι­χεία», ση­μειώ­νει στην επι­στο­λή του ο κ. Τσα­κα­λώ­τος και διευ­κρι­νί­ζει: «Πρώ­τον, η έκ­θε­ση πα­ρου­σιά­ζει μία συ­νο­λι­κή ει­κό­να της με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κής προ­σπά­θειας (της Ελ­λά­δας) που δεν είναι αντι­προ­σω­πευ­τι­κή της πραγ­μα­τι­κής προ­σπά­θειας που κα­τα­βλή­θη­κε από την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση κατά τη διάρ­κεια του προ­γράμ­μα­τος του ESM (Ευ­ρω­παϊ­κού Μη­χα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας). Η εφαρ­μο­γή διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων επι­τα­χύν­θη­κε ση­μα­ντι­κά, ιδιαί­τε­ρα των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων σε βάθος, όπως η ενο­ποί­η­ση των ασφα­λι­στι­κών τα­μεί­ων σε ένα ενιαίο τα­μείο, η συ­νο­λι­κή συ­ντα­ξιο­δο­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση, η δη­μιουρ­γία ανε­ξάρ­τη­της φο­ρο­λο­γι­κής αρχής, πολ­λές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην αγορά προ­ϊ­ό­ντων (πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ση­μα­ντι­κής προ­ό­δου στην ει­σα­γω­γή των συ­στά­σε­ων του ΟΟΣΑ) και ένα ευρύ πρό­γραμ­μα με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων. Αντί­θε­τα, η έκ­θε­ση ανα­φέ­ρει μία επι­βρά­δυν­ση της δυ­να­μι­κής των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, η οποία δεν προ­κύ­πτει από όσα έχουν ήδη γίνει στη δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή, τον χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό τομέα και σε πολ­λούς το­μείς διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων».

Ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών ση­μειώ­νει ότι επα­κό­λου­θο «της πα­ρα­πλα­νη­τι­κής πα­ρου­σί­α­σης της με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κής προ­σπά­θειας» είναι ότι δεν λαμ­βά­νο­νται υπόψη κα­τάλ­λη­λα τα απο­τε­λέ­σμα­τα των διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων στην Ανά­λυ­ση για τη Βιω­σι­μό­τη­τα του Χρέ­ους (DSA)» και το­νί­ζει πως η αυ­ξη­μέ­νη προ­σπά­θεια θα έπρε­πε, κατ’ αρχήν, να οδη­γή­σει στην αύ­ξη­ση του δυ­νη­τι­κού ρυθ­μού ανά­πτυ­ξης στο μέλ­λον. Ωστό­σο, προ­σθέ­τει, ο μα­κρο­χρό­νιος ρυθ­μός οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης μειώ­θη­κε από το ΔΝΤ στην ανά­λυ­ση για το χρέος στο 1% από 1,25% τον Μάιο του 2016 και είναι η δεύ­τε­ρη συ­νε­χό­με­νη μεί­ω­ση των προ­βλέ­ψε­ων του για την ανά­πτυ­ξη.

Όσον αφορά στις δη­μο­σιο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις, ο κ. Τσα­κα­λώ­τος το­νί­ζει ότι «η δη­μο­σιο­νο­μι­κή επί­δο­ση του 2015 και το δη­μο­σιο­νο­μι­κό απο­τέ­λε­σμα του 2016 είναι ση­μα­ντι­κά κα­λύ­τε­ρα από τις αρ­χι­κές εκτι­μή­σεις». Το ΔΝΤ είχε προ­βλέ­ψει αρ­χι­κά ένα πρω­το­γε­νές έλ­λειμ­μα -0,5% του ΑΕΠ το 2016 που θα με­τα­τρε­πό­ταν σε πλε­ό­να­σμα 1,5% του ΑΕΠ το 2018 με τα τρέ­χο­ντα νο­μο­θε­τη­μέ­να μέτρα. «Οι αρ­χι­κές εν­δεί­ξεις δεί­χνουν ότι, αντί­θε­τα, το δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλε­ό­να­σμα για το 2016 θα είναι στην πε­ριο­χή του 2% του ΑΕΠ», επι­ση­μαί­νει ο υπουρ­γός, προ­σθέ­το­ντας: «Παρά τη ση­μα­ντι­κή δη­μο­σιο­νο­μι­κή υπε­ρα­πό­δο­ση, η ανά­λυ­ση (του ΔΝΤ) δεν προ­χω­ρά σε μία ση­μα­ντι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση των δη­μο­σιο­νο­μι­κών πλε­ο­να­σμά­των για το 2018 και μετά, πα­ρα­μέ­νο­ντας στο προ­βλε­φθέν επί­πε­δο του 1,5%, παρά τα συ­ντρι­πτι­κά στοι­χεία για το αντί­θε­το».

Αμ­φι­σβή­τη­ση

Πέραν της ανά­γκης δη­μο­σιο­νο­μι­κών ανα­θε­ω­ρή­σε­ων, το ση­μα­ντι­κό δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλε­ό­να­σμα του 2016 αμ­φι­σβη­τεί τρία ση­μα­ντι­κά επι­χει­ρή­μα­τα της έκ­θε­σης, συ­νε­χί­ζει στην επι­στο­λή του ο κ. Τσα­κα­λώ­τος. «Πιο ση­μα­ντι­κό είναι ότι το επι­χεί­ρη­μα πως η Ελ­λά­δα δεν μπο­ρεί να δια­τη­ρή­σει υψηλά δη­μο­σιο­νο­μι­κά πλε­ο­νά­σμα­τα, πάνω από 1,5% του ΑΕΠ, έρ­χε­ται σε αντί­θε­ση με τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις».

Τέλος, σχε­τι­κά με την ανα­φο­ρά που γί­νε­ται στην έκ­θε­ση για την ανά­γκη ενός φι­λι­κού προς την ανά­πτυ­ξη μείγ­μα­τος πο­λι­τι­κής, ο υπουρ­γός ανα­φέ­ρει ότι «πα­ρου­σιά­ζο­νται ανε­παρ­κή ή πα­ρα­πλα­νη­τι­κά στοι­χεία σχε­τι­κά με την επί­δρα­ση του ση­με­ρι­νού μείγ­μα­τος πο­λι­τι­κής και τα απο­τε­λέ­σμα­τα του προ­τει­νό­με­νου νέου μείγ­μα­τος». «Αν και συμ­φω­νού­με ότι η φο­ρο­λο­γι­κή βάση πρέ­πει να διευ­ρυν­θεί, αυτό θα πρέ­πει να γίνει με την αύ­ξη­ση της φο­ρο­λο­γι­κής συμ­μόρ­φω­σης και όχι με τη μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του», υπο­γραμ­μί­ζει ο υπουρ­γός.

Ημε­ρη­σία