Τηλέμαχος Καμπούρης για την δημοτική αρχή: Η ανοχή έχει όρια, η ατυχής επίκληση της χρόνιας εγκατάλειψης δεν πείθει πια

Ο ανε­ξάρ­τη­τος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος στον Δήμο Ρόδου κ. Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης προέβη στην ακό­λουθη δήλωση:

“Στα δύο άρθρα με δηλώ­σεις του δημάρ­χου Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης και του αντι­δή­μαρ­χου Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών Σταύρος Τσου­βα­λής, αυτό που λείπει δεν είναι οι δια­πι­στώ­σεις. Αυτό που λείπει είναι η ανάληψη ευθύνης και η ουσια­στική πρόληψη.

Προ­βλή­ματα υπήρχαν, υπάρ­χουν και θα υπάρ­χουν πάντα. Αυτό όμως δεν είναι το ζήτημα. Το ζήτημα είναι πώς αντιδρά και πώς ενεργεί η κάθε δημο­τική αρχή όταν διοικεί. Δεν έχει νόημα να ανα­ζη­τού­νται διαρκώς ευθύνες στους προη­γού­με­νους ,ιδιαί­τερα όταν σε αυτούς υπήρχαν και πρόσωπα που σήμερα βρί­σκο­νται στην ηγεσία, όπως ο ίδιος ο δήμαρ­χος. Η ευθύνη κρί­νε­ται στο παρόν, όχι στο παρελ­θόν.

Δουλειά της εκά­στοτε δημο­τι­κής αρχής είναι να προ­λα­βαί­νει κατα­στά­σεις και όχι να τις σχο­λιά­ζει αφού συμβεί το κακό. Και μετά από δύο χρόνια διοί­κη­σης, η ευθύνη αυτή βαραί­νει και τη σημε­ρινή δημο­τική αρχή. Δεν μπορεί να παρου­σιά­ζε­ται μόνιμα ως παρα­τη­ρη­τής των προ­βλη­μά­των και ποτέ ως υπεύ­θυνη για την έγκαιρη αντι­με­τώ­πισή τους.

Το αφήγημα της «χρόνιας εγκα­τά­λει­ψης», δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί ως μόνιμο επι­χεί­ρημα. Μετά από δύο χρόνια διοί­κη­σης, δεν γίνεται κάθε πρό­βλημα να απο­δί­δε­ται στο παρελ­θόν. Η ευθύνη ανήκει στο βαθμό που τους ανα­λο­γεί και σε αυτούς που διοι­κούν σήμερα και κρί­νο­νται από τις πράξεις τους.

Η περί­πτωση της κολώνας είναι χαρα­κτη­ρι­στική. Δεν σκου­ριάσε ούτε σάπισε τις τελευ­ταίες ημέρες. Η φθορά της ήταν γνωστή και εξε­λισ­σό­μενη. Το ότι κατα­γρά­φηκε ως ζημιά είναι θετικό, αλλά δεν αρκεί. Από τη στιγμή που δια­πι­στώ­θηκε η επι­κιν­δυ­νό­τητά της, έπρεπε να αφαι­ρε­θεί άμεσα, με σκοπό την αντι­κα­τά­στασή της, μέχρι να ξεκι­νή­σει η εργο­λα­βία. Αυτή είναι η έννοια της πρό­λη­ψης στην πράξη.

Σε αυτό το σημείο, η παρου­σί­αση της επί­λυ­σης του προ­βλή­μα­τος με τα κάγκελα στο ΕΠΑΛ σε αντι­δια­στολή με την υπόθεση της κολώνας και με επί­κληση της «χρόνιας εγκα­τά­λει­ψης» είναι ατυχής. Η αντι­κα­τά­σταση των κιγκλι­δω­μά­των σε χρόνο ρεκόρ είναι πράγ­ματι μια σωστή και θετική ενέρ­γεια. Όμως πρό­κει­ται για μια τυπική δια­δι­κα­σία δια­χεί­ρι­σης ενός έκτα­κτου προ­βλή­μα­τος, με τις fast track δια­δι­κα­σίες που προ­βλέ­πο­νται ακριβώς γι’ αυτές τις περι­πτώ­σεις και όχι για επι­χεί­ρημα που αναιρεί την απουσία πρό­λη­ψης σε άλλες περι­πτώ­σεις.

Με απλά λόγια, το ότι η δημο­τική αρχή αντέ­δρασε γρήγορα σε ένα περι­στα­τικό δεν μπορεί να χρη­σι­μο­ποιεί­ται για να καλυ­φθεί το γεγονός ότι δεν ενήρ­γησε έγκαιρα εκεί όπου ο κίν­δυ­νος ήταν ορατός.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν έγιναν κάποιες παρεμ­βά­σεις.

Το ζήτημα είναι αν έγιναν την ώρα που έπρεπε.

Έχουμε μπει στον τρίτο χρόνο της θητείας.

Η περί­ο­δος της ανοχής έχει τελειώ­σει.

Οι πολίτες δεν εξέ­λε­ξαν τη δημο­τική αρχή για να μετα­φέ­ρει ευθύνες στο παρελ­θόν.

Την εξέ­λε­ξαν για να φρο­ντί­ζει την καθη­με­ρι­νό­τητά τους, να προ­λαμ­βά­νει προ­βλή­ματα και να παρεμ­βαί­νει έγκαιρα.

Αυτό ακριβώς οφεί­λουν να κάνουν όσοι διοι­κούν σήμερα”.