Χάρης Μιχαηλίδης: «Στη Ρόδο, η υποβάθμιση των ΕΛΤΑ είναι μια πραγματικότητα που οι εργαζόμενοι έχουμε επισημάνει εδώ και καιρό»

Η “βόμβα” με τα λουκέτα σε κατα­στή­ματα των ΕΛΤΑ σε όλη τη χώρα έσκασε ξαφνικά, δημιουρ­γώ­ντας τερά­στια ανη­συ­χία, αφενός στους εργα­ζό­με­νους, αφε­τέ­ρου στους πολίτες που δεν μπορούν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν. Την ίδια ώρα έρχο­νται στη δημο­σιό­τητα μεγάλα σκάν­δαλα δια­φθο­ράς στα ΕΛΤΑ ενώ όλοι μιλούν για ορι­στική λήξη λει­τουρ­γίας. Πώς παρα­κο­λου­θούν τις εξε­λί­ξεις οι εργα­ζό­με­νοι στη Ρόδο;

Οι εργα­ζό­με­νοι στη Ρόδο παρα­κο­λου­θούμε τις εξε­λί­ξεις με ιδιαί­τερη ανη­συ­χία και έντονη επι­φυ­λα­κτι­κό­τητα. Δυστυ­χώς, αυτό που συμ­βαί­νει τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες, με τα αιφ­νί­δια λουκέτα και τις απο­κα­λύ­ψεις για κακο­δια­χεί­ριση και σκάν­δαλα, δεν είναι μεμο­νω­μένα περι­στα­τικά, αλλά η κορύ­φωση μιας πορείας που ξεκί­νησε εδώ και χρόνια. Το κλεί­σιμο κατα­στη­μά­των σε όλη τη χώρα απο­κα­λύ­πτει μια συνο­λική στρα­τη­γική συρ­ρί­κνω­σης, χωρίς σχέδιο, χωρίς δια­βού­λευση και χωρίς σεβασμό στους εργα­ζό­με­νους και στους πολίτες που εξυ­πη­ρε­τού­νται από τα ΕΛΤΑ.

Στη Ρόδο, όπου ο ταχυ­δρο­μι­κός χάρτης εξυ­πη­ρε­τεί μια μεγάλη πόλη αλλά και δεκάδες χωριά και του­ρι­στι­κές περιο­χές, οι επι­πτώ­σεις είναι ακόμη πιο οξύ­τα­τες. Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι τα πράγ­ματα οδη­γού­νται στα­διακά σε μια κατά­σταση μη ανα­στρέ­ψιμη. Τα σκάν­δαλα που βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας επι­βε­βαιώ­νουν ότι υπήρξε έλλειψη ελέγχου και δια­φά­νειας σε ανώτατο επίπεδο. Οι εργα­ζό­με­νοι, οι οποίοι δίνουμε καθη­με­ρινά τη μάχη της εξυ­πη­ρέ­τη­σης με ελά­χι­στα μέσα, δεν έχουμε καμία ευθύνη για την κατά­σταση που δημιουρ­γή­θηκε, αλλά καλού­μα­στε να σηκώ­σουμε το βάρος των απο­φά­σεων που άλλοι πήραν.

Η κου­βέ­ντα περί «ορι­στι­κής λήξης λει­τουρ­γίας» των ΕΛΤΑ, που ακού­γε­ται πλέον ανοιχτά, δεν είναι υπερ­βολή· είναι η πραγ­μα­τική μας ανη­συ­χία. Υπο­ψια­ζό­μα­στε ότι πίσω από αυτές τις κινή­σεις κρύ­βε­ται μια οργα­νω­μένη προ­ε­τοι­μα­σία για πώληση ή παρα­χώ­ρηση κρί­σι­μων υπη­ρε­σιών των ΕΛΤΑ σε ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα. Παρα­κο­λου­θούμε, λοιπόν, τις εξε­λί­ξεις με αγωνία αλλά και με την απο­φα­σι­στι­κό­τητα να υπε­ρα­σπι­στούμε τον δημόσιο και κοι­νω­νικό χαρα­κτήρα του ταχυ­δρο­μείου, που απο­τε­λεί βασική υποδομή για κάθε νησιω­τική κοι­νω­νία.

Τα τελευ­ταία χρόνια, παρα­κο­λου­θού­σαμε τη συνεχή υπο­βάθ­μιση των υπη­ρε­σιών, την αδυ­να­μία εξυ­πη­ρέ­τη­σης των πελατών, την υπο­στε­λέ­χωση των κατα­στη­μά­των. Πώς έχουν τα πράγ­ματα στη Ρόδο και πού κλεί­νουν ορι­στικά;

Στη Ρόδο, η υπο­βάθ­μιση δεν είναι κάτι και­νούρ­γιο. Είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα που οι εργα­ζό­με­νοι έχουμε επι­ση­μά­νει εδώ και καιρό. Τα κατα­στή­ματα λει­τουρ­γού­σαν στα όριά τους, η υπο­στε­λέ­χωση ήταν δρα­μα­τική και η διοί­κηση επέλεξε να μην ενι­σχύ­σει μονάδες με αυξη­μένο φόρτο, ειδικά σε μια περιοχή όπως τα Δωδε­κά­νησα όπου η επο­χι­κό­τητα και η του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα πολ­λα­πλα­σιά­ζουν τις ανάγκες.

Ένα χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα είναι η Μονάδα Δια­νο­μής της Ρόδου. Από τους εφτά ταχυ­δρό­μους που είχαμε πριν λίγα χρόνια, φτάσαμε να λει­τουρ­γούμε με πέντε, και πολλές μέρες ουσια­στικά με ακόμη λιγό­τε­ρους. Το απο­τέ­λε­σμα είναι καθυ­στε­ρή­σεις, πίεση στους εργα­ζό­με­νους, δυσφο­ρία στους πολίτες και μια εικόνα απα­ξί­ω­σης που δεν αντι­κα­το­πτρί­ζει το έργο μας αλλά τις επι­λο­γές της διοί­κη­σης.

Όσον αφορά στα κατα­στή­ματα που κλεί­νουν, ήδη έχουν παγώσει λει­τουρ­γίες σε σημεία που εξυ­πη­ρε­τούν μεγάλες περιο­χές, ενώ υπάρ­χουν πλη­ρο­φο­ρίες –τις οποίες ακόμη δεν έχουν επίσημα ανα­κοι­νώ­σει– ότι σχε­διά­ζο­νται περαι­τέρω κλει­σί­ματα στη νησιω­τική περι­φέ­ρεια. Πρό­κει­ται για απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται χωρίς να λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι γεω­γρα­φι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της Ρόδου και των Δωδε­κα­νή­σων. Δεν μπορεί η νησιω­τική Ελλάδα να αντι­με­τω­πί­ζε­ται σαν μια γει­το­νιά της Αθήνας. Οι απο­στά­σεις είναι μεγάλες, οι κοι­νό­τη­τες πολλές και η ανάγκη για καθο­λική ταχυ­δρο­μική υπη­ρε­σία είναι απο­λύ­τως κρίσιμη.

Οι εργα­ζό­με­νοι δεν είμαστε αντί­θε­τοι στις αλλαγές, όταν αυτές γίνο­νται με σχέδιο και στόχο τη βελ­τί­ωση. Είμαστε όμως αντί­θε­τοι στη λογική της «σιω­πη­λής συρ­ρί­κνω­σης», όπου κλεί­νουν γραφεία και μειώ­νο­νται προ­σω­πικά χωρίς να υπάρχει συνο­λικό πλάνο. Αυτή δεν είναι μεταρ­ρύθ­μιση – είναι απο­δό­μηση.

Είστε… αισιό­δο­ξος για το επόμενο βήμα; Υπάρχει φως στο τούνελ για τις υπη­ρε­σίες εξυ­πη­ρέ­τη­σης που παρεί­χαν τα ΕΛΤΑ αλλά και για το μέλλον των εργα­ζο­μέ­νων; Τι λένε οι συνά­δελ­φοί σας;

Θα ήθελα να πω ότι είμαι αισιό­δο­ξος, αλλά δυστυ­χώς η πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν μας επι­τρέ­πει μια τέτοια πολυ­τέ­λεια. Η αλήθεια είναι ότι εγώ και οι συνά­δελ­φοί μου βλέ­πουμε με πολύ μεγάλη ανη­συ­χία το μέλλον. Δεν έχουμε καμία ένδειξη ότι οι αλλαγές που γίνο­νται σήμερα έχουν στόχο την ενί­σχυση των ΕΛΤΑ. Αντί­θετα, όλα δεί­χνουν πως οι κινή­σεις αυτές οδηγούν σε συρ­ρί­κνωση, απο­δυ­νά­μωση και τελικά σε πλήρη ανα­διάρ­θρωση που πιθα­νό­τατα ανοίγει το δρόμο για ιδιω­τι­κο­ποί­ηση ή πώληση.

Το «φως στο τούνελ» μπορεί να υπάρξει μόνο εάν η Πολι­τεία απο­φα­σί­σει ότι τα ΕΛΤΑ δεν είναι ένα περιττό κόστος, αλλά ένας πυλώνας κοι­νω­νι­κής συνοχής. Ότι το ταχυ­δρο­μείο δεν είναι μια εται­ρεία που απλώς «κοστο­λο­γούμε» σε πίνακες, αλλά μια υπη­ρε­σία απα­ραί­τητη για κάθε ηλι­κιω­μένο, κάθε νησιώτη, κάθε μικρή επι­χεί­ρηση, κάθε πολίτη που χρειά­ζε­ται την καθη­με­ρινή στήριξη.

Οι συνά­δελ­φοί μου είναι απο­γοη­τευ­μέ­νοι, κου­ρα­σμέ­νοι αλλά ταυ­τό­χρονα απο­φα­σι­σμέ­νοι. Κανείς δεν θέλει να δει τα ΕΛΤΑ να δια­λύ­ο­νται. Όλοι θέλουμε να δούμε ένα σχέδιο πραγ­μα­τι­κής ανα­διορ­γά­νω­σης, με επεν­δύ­σεις, ψηφιο­ποί­ηση, στε­λέ­χωση και δια­φά­νεια. Θέλουμε ένα ταχυ­δρο­μείο σύγ­χρονο, αξιό­πι­στο, με προ­ο­πτική. Αυτό όμως δεν γίνεται με κλει­σί­ματα, με ελλεί­ψεις, με απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται χωρίς διάλογο.

Σήμερα, το μόνο που μπο­ρούμε να πούμε με βεβαιό­τητα είναι ότι οι εργα­ζό­με­νοι δεν βλέ­πουμε θετική εξέλιξη. Είμαστε απαι­σιό­δο­ξοι για το μέλλον και υπο­ψια­ζό­μα­στε ότι υπάρχει ένα ευρύ­τερο σχέδιο που, αντί να ενι­σχύει τα ΕΛΤΑ, τα οδηγεί στα­διακά σε πώληση. Κι αυτό δεν αφορά μόνο εμάς, τους εργα­ζό­με­νους· αφορά κάθε πολίτη που χρειά­ζε­ται μια αξιό­πι­στη, καθο­λική και δίκαιη ταχυ­δρο­μική υπη­ρε­σία.