Γεραπετρίτης: Το ότι «δεν κλείσαμε την πόρτα στην Τουρκία» είναι στην καλύτερη περίπτωση άγνοια

Ηελ­λη­νική διπλω­μα­τία επι­τε­λεί πάντοτε το βέλ­τι­στο για την πατρίδα τόνισε ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώργος Γερα­πε­τρί­της σε συνέ­ντευξη του (mononews.gr) και ανα­φέρ­θηκε εκτενώς σε όλες τις τελευ­ταίες διε­θνείς εξε­λί­ξεις που αφορούν την Ελλάδα.

Ανα­φο­ρικά με τον κανο­νι­σμό SAFE, είπε ότι είναι σαφές ότι συντε­λεί­ται μια μετε­ξέ­λιξη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης προς έναν πιο γεω­πο­λι­τικό χαρα­κτήρα, που σημαί­νει ότι θα πρέπει να ενι­σχυ­θεί η ευρω­παϊκή άμυνα.

“Στο πλαίσιο αυτό, η Ένωση επι­λέ­γει να ανοίξει την αγορά της για τρίτα κράτη, είτε πρό­κει­ται για χώρες οι οποίες είναι σε εντα­ξιακό καθε­στώς είτε για τρίτες χώρες, όπως είναι οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες και το Ηνωμένο Βασί­λειο. Αυτό όμως δεν γίνεται συνο­λικά και ορι­ζό­ντια, ούτε επ’ αόρι­στον. Ο Κανο­νι­σμός Safe καθο­ρί­ζει τη δια­δι­κα­σία και τους συμ­με­τέ­χο­ντες σε ένα συγκε­κρι­μένο τετρα­ε­τές ευρω­παϊκό πρό­γραμμα συνο­λι­κού ύψους 150 δις. Ως προς τη θέση σε ισχύ του Κανο­νι­σμού, η ελλη­νική διπλω­μα­τία επι­τέ­λεσε άριστα το καθήκον της” είπε.

Διευ­κρί­νισε ότι ο Κανο­νι­σμός SAFE, σύμφωνα με τη Συνθήκη για τη Λει­τουρ­γία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, ψηφί­ζε­ται με ειδική πλειο­ψη­φία, δηλαδή αρκούν 15 από τα 27 κράτη μέλη που αντι­προ­σω­πεύ­ουν το 65% του συνο­λι­κού πλη­θυ­σμού της Ένωσης.

“Κατά τούτο, η φιλο­λο­γία περί του ότι δεν κλεί­σαμε την πόρτα στην Τουρκία, είναι στην καλύ­τερη περί­πτωση άγνοια και στη χει­ρό­τερη περί­πτωση πολι­τι­κός και­ρο­σκο­πι­σμός. Όπως, επίσης, απο­λύ­τως ανα­κρι­βές είναι ότι η Ελλάδα δεν τήρησε σθεναρή στάση κατά τη δια­δι­κα­σία ψήφισης του Κανο­νι­σμού. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των κρατών μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης επι­θυ­μούν μια όσο το δυνατόν πιο ανοικτή αγορά εξο­πλι­σμών, έτσι ώστε να υφί­στα­ται μεγα­λύ­τε­ρος αντα­γω­νι­σμός και εν τέλει φθη­νό­τε­ρες αμυ­ντι­κές προ­μή­θειες” είπε ο κ.Γερα­πε­τρί­της και συμπλή­ρωσε:

“Παρά ταύτα, εμείς κατα­φέ­ραμε δύο αλλαγές, οι οποίες είναι απο­λύ­τως καθο­ρι­στι­κές για την Ελλάδα. Η πρώτη αλλαγή, την οποία ζητή­σαμε και επι­βά­λαμε εν τέλει, ήταν να μην εντάσ­σο­νται αυτο­μά­τως τρίτα κράτη στα εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα, αλλά για να είναι επι­λέ­ξιμα να πρέπει υπο­χρε­ω­τικά να προη­γη­θεί μια διμερής συμ­φω­νία μεταξύ Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και του τρίτου κράτους. Η δε συμ­φω­νία αυτή απαιτεί ομο­φω­νία. Η δεύτερη αλλαγή που πετύ­χαμε είναι να υπάρχει ρητή αναφορά ότι, στις διμε­ρείς αυτές συμ­φω­νίες, εάν και όποτε καταρ­τι­στούν στο μέλλον, θα πρέπει να λαμ­βά­νο­νται υπ’ όψιν τα ζητή­ματα εθνικής ασφα­λείας των κρατών μελών. Και αν αυτό συντρέ­χει, κατά την κρίση του κάθε κράτους, θα ενερ­γο­ποιεί­ται το δικαί­ωμα βέτο. Συνεπώς, σε μια δια­πραγ­μά­τευση κανο­νι­σμού που θα μπο­ρούσε λόγω της ειδικής πλειο­ψη­φίας, παρα­κάμ­πτο­ντας τις δικές μας επι­φυ­λά­ξεις, να εντάξει αυτό­ματα και απρο­ϋ­πό­θετα κάθε τρίτο κράτος μέλος στα αμυ­ντικά προ­γράμ­ματα, δημιουρ­γή­σαμε ουσια­στικά ένα βέτο και θέσαμε στην πρώτη γραμμή τα εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα όλων των κρατών μελών της Ένωσης.  Όποιος θεωρεί ότι η δια­πραγ­μά­τευση δεν ήταν επω­φε­λής για τη χώρα, ας το ξανα­σκε­φτεί λίγο καλύ­τερα”.

Ο κ.Γερα­πε­τρί­της ανα­φέρ­θηκε στις εξε­λί­ξεις στη Λιβύη έκανε λόγο για μεγάλη αστά­θεια στη χώρα αυτή, είπε ότι θα επι­σκε­φθεί και τις δυο αντί­πα­λες πλευρές, και τόνισε ότι η Ελλάδα πράττει εκείνο που οφείλει για να εξυ­πη­ρε­τή­σει και τη στα­θε­ρό­τητα της ευρύ­τε­ρης περιο­χής, αλλά και τα δικά της εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα που συν­δέ­ο­νται με την Λιβύη, όπως είναι η οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών και η παρά­νομη μετα­νά­στευση. Ανα­φο­ρικά με τη στάση του Χαφτάρ στο τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο, είπε ότι δεν πρέπει να προ­κα­τα­λαμ­βά­νουμε τις εξε­λί­ξεις.

“Η Ελλάδα παρα­κο­λου­θεί τις εξε­λί­ξεις και μεριμνά ώστε να δημιουρ­γή­σει ένα σύστημα επαφών και να ασκεί ουσια­στική διπλω­μα­τία τόσο με την Ανα­το­λική όσο και με τη Δυτική Λιβύη. Πιστεύ­ουμε ότι θα πρέπει να απο­κα­τα­στα­θεί η ισόρ­ροπη ωφέλιμη επι­κοι­νω­νία και με τις δύο πλευρές, η οποία  για λόγους ιστο­ρι­κούς εξέλιπε” είπε. Τέλος, μιλώ­ντας για το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο που υπε­γράφη το 2019 και κοι­νο­ποι­ή­θηκε στον ΟΗΕ το 2020, είπε ότι δεν παράγει κανένα έννομο απο­τέ­λε­σμα έναντι τρίτων, και δεν έχει καμία νομική υπό­σταση, προ­ε­χό­ντως διότι η Λιβύη και η Τουρκία δεν έχουν αντι­κεί­με­νες ακτές, όπως απαιτεί το Δίκαιο της Θάλασ­σας. “Συνεπώς δεν χωρεί καμία νομι­μο­ποί­ησή του”.

Η Μονή του Σινά

Ανα­φε­ρό­με­νος στις εξε­λί­ξεις με τη Μονή της Αγίας Αικα­τε­ρί­νης του Σινά, είπε ότι η δικα­στική εκκρε­μό­τητα δεν προ­έ­κυψε τώρα, αλλά είναι υπερ­δε­κα­ε­τής, δια­βε­βαί­ωσε ότι δεν υπάρχει κίν­δυ­νος οικο­νο­μι­κής επι­βί­ω­σης, τόνισε ότι “η ελλη­νική σημαία θα συνε­χί­ζει να κυμα­τί­ζει στη Μονή” και προ­σέ­θεσε:

“Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι έγινε μια προ­σπά­θεια να υπάρξει εξω­δι­κα­στική επίλυση της δια­φο­ράς, δηλαδή να παύσει η αντι­δι­κία, για να μπο­ρέ­σει να συνε­χί­σει η λει­τουρ­γία της Μονής κατά τον τρόπο με τον οποίο λει­τουρ­γούσε. Η συμ­φω­νία αυτή θα έπαυε την αντι­δι­κία, αλλά δεν θα κατο­χύ­ρωνε στο διη­νε­κές τον λατρευ­τικό χαρα­κτήρα της Μονής”. Προ­σέ­θεσε ότι στον αιγυ­πτιακό νόμο δεν υφί­στα­ται ειδική ρύθμιση για την Ιερά Μονή, παρά τον μακραί­ωνο θρη­σκευ­τικό χαρα­κτήρα της και εκτί­μησε ότι η εφε­τειακή απόφαση, περιέ­χει θετικά και αρνη­τικά στοι­χεία.

“Το θετικό είναι ότι δια­σφα­λί­ζε­ται εις το διη­νε­κές ο ελλη­νορ­θό­δο­ξος λατρευ­τι­κός χαρα­κτή­ρας. Καλό είναι να μην το υπο­τι­μούμε, διότι, ανε­ξαρ­τή­τως της ιδιο­κτη­σίας, ένα κυρί­αρχο κράτος έχει τα όπλα να παρέμ­βει. Σήμερα λοιπόν, μετά από την έκδοση της από­φα­σης αυτής, η οποία είναι μονα­δική στους 15 αιώνες λει­τουρ­γίας της Μονής, πλέον και με τη βούλα του αιγυ­πτια­κού δημο­σίου ανα­γνω­ρί­ζε­ται ένας λατρευ­τι­κός και ελλη­νορ­θό­δο­ξος χαρα­κτή­ρας, ο οποίος θα παρα­μέ­νει αναλ­λοί­ω­τος στο μέλλον. Το αρνη­τικό της από­φα­σης είναι ότι δεν απο­δί­δει την κυριό­τητα στη Μονή”.

Μιλώ­ντας για τα ελλη­νο­τουρ­κικά είπε οι συχνές συνα­ντή­σεις του με τον ομόλογο του Φιντάν, έχουν στόχο την δια­τή­ρηση ενός περιο­δι­κού διαύλου επι­κοι­νω­νίας, με σκοπό να προ­λαμ­βά­νο­νται εντά­σεις και να γίνεται δια­χεί­ρισή τους. “Υπήρξαν εν δυνάμει εντά­σεις οι οποίες χάρη στους απευ­θείας διαύ­λους μας δεν μετε­ξε­λί­χθη­καν σε κρίση, όπως στο μετα­να­στευ­τικό” είπε και προ­σέ­θεσε:

“Δεν περι­μέ­ναμε ότι η Τουρκία θα υπα­να­χω­ρή­σει από τις βασικές θέσεις. Όπως δεν υπάρχει περί­πτωση η Ελλάδα να υπα­να­χω­ρή­σει από τις βασικές της θέσεις. Με βάση αυτό το δεδο­μένο, εκείνο, το οποίο φρο­ντί­ζουμε, είναι να μπο­ρέ­σουμε να δημιουρ­γή­σουμε μια σχέση λει­τουρ­γική και στοι­χειώ­δους εμπι­στο­σύ­νης. Διότι συχνά ξεχνάμε το πού βρι­σκό­μα­σταν πριν από τρία, πέντε ή δέκα χρόνια. Να θυμη­θούμε ότι πριν από αρκετά χρόνια είχαμε δεκάδες χιλιά­δες παρά­τυ­πους μετα­νά­στες να κατα­κλύ­ζουν τα νησιά, να κατα­κλύ­ζουν τον Έβρο. Και σήμερα, χάρη στη βελ­τί­ωση του κλί­μα­τος, έχουμε μια πραγ­μα­τι­κό­τητα όπου Τούρκοι του­ρί­στες με τις οικο­γέ­νειες τους επι­σκέ­πτο­νται ειρη­νικά τα νησιά μας, δημιουρ­γούν ένα τερά­στιο ρεύμα στις τοπικές οικο­νο­μίες και πάνω απ’ όλα δημιουρ­γούν ένα πνεύμα αμοι­βαίας κατα­νό­η­σης μεταξύ των λαών”.

Τέλος ανα­φέρ­θηκε στο καλώδιο και τόνισε ότι η ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Κύπρου-Κρήτης θα γίνει, ενώ εξέ­φρασε την αισιο­δο­ξία του για την πορεία του Κυπρια­κού.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ