Απόψεις παρατηρήσεις προτάσεις επί του 1ου παραδοτέου ΣΒΑΚ Ρόδου

Το Σχέδιο Βιώ­σι­μης Αστικής Κινη­τι­κό­τη­τας (ΣΒΑΚ) Δήμου Ρόδου, είναι το στρα­τη­γικό σχέδιο ανά­πτυ­ξης στον τομέα των μετα­φο­ρών σε επίπεδο νήσου Ρόδου (με έμφαση στα οικι­στικά σύνολα και ιδίως στην πόλη της Ρόδου). Βάσει της κεί­με­νης νομο­θε­σίας απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θεση για την ένταξη έργων σε αντί­στοιχα χρη­μα­το­δο­τικά προ­γράμ­ματα.

Η μελέτη ανα­τέ­θηκε τον Σεπτ. 2025 από τον Δήμο Ρόδου σε μελε­τη­τική ομάδα και έχει χρονικό ορί­ζο­ντα ολο­κλή­ρω­σης 2 ετών. Η πορεία προς την ολο­κλή­ρωση – θεσμο­θέ­τησή της, διέρ­χε­ται μέσα από διάφορα στάδια, βασική συνι­στώσα των οποίων απο­τε­λεί η δημόσια δια­βού­λευση και η συμ­με­τοχή των πολιτών – φορέων. Ο χρο­νι­κός ορί­ζο­ντας εφαρ­μο­γής του είναι μακρό­χρο­νος που μπορεί να φτάσει τα 15 + έτη.

Την 9.3.2026 παρου­σιά­στηκε στην αίθουσα του Δ.Σ. Ρόδου από τη μελε­τη­τική ομάδα ενώπιον των φορέων και πολιτών του νησιού, η προ­κα­ταρ­κτική – ανα­γνω­ρι­στική μελέτη (1ο παρα­δο­τέο) που προσ­διο­ρί­ζει το γενικό πλαίσιο αρχών και θέτει κάποιες κατ΄ αρχήν στο­χεύ­σεις, προ­κει­μέ­νου να λάβουν γνώση οι ενδια­φε­ρό­με­νοι και να κατα­θέ­σουν τις προ­τά­σεις τους που θα απο­τε­λέ­σουν εισροή στον ακριβή προσ­διο­ρι­σμό των στόχων και δράσεων που θα καθο­ρι­στούν στις επό­με­νες φάσεις.

Στα πλαίσια αυτά, το κείμενο που ακο­λου­θεί, συντάσ­σε­ται από ομάδα ενεργών πολιτών που έλαβαν γνώση της μελέτης και επι­θυ­μούν να συνει­σφέ­ρουν στο δημόσιο διάλογο για την κατά το δυνατόν βελ­τι­στο­ποί­ηση των παρα­μέ­τρων της.

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Σύμφωνα με τα στοι­χεία του πρώιμου σταδίου της μελέτης που παρου­σιά­στηκε και τέθηκε σε δημόσια δια­βού­λευση αφού πρώτα συνε­κτι­μή­θηκε η υφι­στά­μενη κατά­σταση και το θεσμικό πλαίσιο που ισχύει τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο, δια­μορ­φώ­νε­ται ένα πλέγμα κατ’ αρχήν στο­χεύ­σεων που συνο­πτικά συντεί­νουν:

Στη βιώσιμη κινη­τι­κό­τητα, δηλαδή στη μετα­κί­νηση – μετα­φορά – προ­σβα­σι­μό­τητα με βιώσιμο τρόπο, προ­σαρ­μο­σμένο στις ανθρώ­πι­νες ανάγκες και την περι­βαλ­λο­ντική προ­στα­σία.

Στη βελ­τί­ωση των συν­θη­κών μετα­κί­νη­σης του πεζού, του ποδη­λάτη και του χρήστη των ΜΜΜ δίχως παράλ­ληλα το γεγονός αυτό να αντι­στρα­τεύ­ε­ται τη χρήση αυτο­κι­νή­του.

Στη βελ­τί­ωση του αστικού περι­βάλ­λο­ντος μέσα από τη δημιουρ­γία δικτύων «βαδι­σι­μό­τη­τας» (δικτύου πεζο­δρό­μων – πεζο­δρο­μίων) έτσι ώστε σε συν­δυα­σμό με τα ΜΜΜ και το ποδή­λατο να ελα­χι­στο­ποιεί­ται η χρήση αυτο­κι­νή­του σε κεντρικά σημεία της πόλης της Ρόδου.

Στη βελ­τί­ωση των συστη­μά­των στάθ­μευ­σης.

Στη βελ­τί­ωση της οδικής ασφά­λειας.

Στην ενί­σχυση των υπο­δο­μών για ΑΜΕΑ.

Στην αστική ανά­πλαση.

Στη βελ­τί­ωση – ελά­φρυνση του κυκλο­φο­ρια­κού φόρτου που προ­κα­λεί­ται από τη δια­μπερή ροή των διερ­χό­με­νων οχη­μά­των από τα οικι­στικά σύνολα – οικι­σμούς.

Στη βελ­τι­στο­ποί­ηση της συν­δε­σι­μό­τη­τας μεταξύ σημα­ντι­κών υπο­δο­μών του νησιού (αερο­δρό­μιο, λιμάνια κλπ)

 

 

 

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Το λεγό­μενο «κυκλο­φο­ριακό», απο­τε­λεί αυτή τη στιγμή το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα σε επίπεδο πόλης και κατ΄ε­πέ­κταση σε επίπεδο νησιού σε ορι­σμένα σημεία του. Είναι σαφές ότι χρήζει συνο­λι­κής αντι­με­τώ­πι­σης αλλά και αλλαγή ορι­σμέ­νων συνη­θειών μας, έτσι ώστε να προ­σαρ­μο­στούμε στις σύγ­χρο­νες θεω­ρή­σεις – πρα­κτι­κές προς όφελος τόσο των κατοί­κων όσο και των επι­σκε­πτών και βέβαια του περι­βάλ­λο­ντος και του τρόπου που αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε και βιώ­νουμε την πόλη.

Το πρώιμο αυτό στάδιο της υπ’ όψη μελέτης, κινεί­ται ως επί το πλείστο σε θεω­ρη­τικό επίπεδο ανα­λύ­ο­ντας τα υφι­στά­μενα δεδο­μένα και μελέτες, θέτο­ντας παράλ­ληλα τις γενικές αρχές της βιώ­σι­μης κινη­τι­κό­τη­τας υπό το πρίσμα της μελ­λο­ντι­κής εξει­δί­κευ­σής τους στη Ρόδο, όπως παρα­πάνω συνο­πτικά ανα­πτύ­χθη­καν.

Το γενικό αυτό πλαίσιο ανα­φο­ράς κινεί­ται προς τη σωστή κατεύ­θυνση, χρήζει ωστόσο ορι­σμέ­νων βελ­τιώ­σεων.

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Μεσο­γειακή χάραξη και περι­με­τρι­κός δακτύ­λιος πόλεως Ρόδου.

Στην παρου­σί­αση της 9.3.26, πλέον των παρα­πάνω ανα­γρα­φό­με­νων, έγινε αναφορά σε ένα πλέγμα σχε­δια­ζό­με­νων μονο­δρο­μή­σεων και άλλων ειδικών παρεμ­βά­σεων μεταξύ των οποίων η λεγό­μενη «νέα είσοδος πόλεως Ρόδου – μεσο­γειακή χάραξη» και ο «περι­με­τρι­κός δακτύ­λιος πόλεως Ρόδου». Ανα­φέρ­θηκε ότι η οδός Ευρώπης (η οποία επί της ουσίας απο­τε­λεί περι­με­τρικό δρόμο του θεσμο­θε­τη­μέ­νου σχεδίου πόλεως) θα αντι­κα­τα­στή­σει το Ν.Α. σκέλος της περι­με­τρι­κής οδού της πόλεως Ρόδου (από την περιοχή «καρα­κό­νερο» μέχρι τη Ε.Ο. Ρόδου Λίνδου), δίχως παράλ­ληλα να διευ­κρι­νί­ζε­ται τι θα γίνει με τα υπό­λοιπα σκέλη. Παράλ­ληλα, σε προ­φο­ρικό επίπεδο, εμμέσως πλην σαφώς υπο­βαθ­μί­στηκε η ανα­γκαιό­τητα κατα­σκευής της μεσο­γεια­κής χάραξης (νέα είσοδος πόλεως Ρόδου από αερο­δρό­μιο έως Νοσο­κο­μείο), ως έργο «κοστο­βόρο», στε­ρού­με­νου επαρ­κούς «ωρί­μαν­σης» αλλά και αντι­στρα­τευό­με­νου εν πολλοίς τη φιλο­σο­φία της μελέτης μέσω της οποίας επι­χει­ρεί­ται η κατά το δυνατόν ελα­χι­στο­ποί­ηση της χρήσης του αυτο­κι­νή­του.

Στο σημείο αυτό οφεί­λουμε να υπεν­θυ­μί­σουμε ότι:

Ο σχε­δια­ζό­με­νος νέος δρόμος, η λεγό­μενη «μεσο­γειακή χάραξη» που θα ενώνει το αερο­δρό­μιο από το ύψος της Παστί­δας μέχρι το ύψος του νέου νοσο­κο­μείου (με αντί­στοι­χους κόμβους εξόδου – εισόδου από και προς τα υφι­στά­μενα οικι­στικά σύνολα), μαζί με τη σχε­δια­ζό­μενη περι­με­τρική οδό πόλεως Ρόδου, είναι έργα εξαι­ρε­τικά σημα­ντικά για το σύνολο του νησιού, αλλη­λο­συν­δε­ό­μενα, τα οποία ξεκί­νη­σαν να μελε­τώ­νται εδώ και 4 δεκα­ε­τίες και ακόμα συζη­τάμε για την ανα­γκαιό­τητά τους. Έχουν στο μεταξύ συντα­χθεί και για τα δυο έργα, μελέτες επί μελετών.

Όσον αφορά στον περι­με­τρικό δακτύ­λιο, σύμφωνα με τον αρχικό σχε­δια­σμό το έργο θα ολο­κλη­ρώ­νο­νταν σε τέσ­σε­ρις φάσεις εκ των οποίων έχει κατα­σκευα­στεί μόνο η μία (λιμάνι Ακα­ντιάς– Καρα­κό­νερο). Το υπό­λοιπο τμήμα έχει επί της ουσίας εγκα­τα­λει­φθεί. Επι­ση­μαί­νουμε ότι δίχως την ολο­κλή­ρωσή του (έστω και με ανα­θε­ώ­ρηση – επι­και­ρο­ποί­ηση μέρους της χάραξής του) με παράλ­ληλη πρό­βλεψη συναρ­μο­γής με την μεσο­γειακή χάραξη, το έργο δεν εξυ­πη­ρε­τεί τις ανάγκες για τις οποίες σχε­διά­στηκε με αντί­κτυπο στο σύνολο του νησιού. Εξ’ άλλου, ας μη ξεχνάμε ότι σχεδόν όλες οι μεγάλες πόλεις της χώρας δια­θέ­τουν περι­με­τρικό δακτύ­λιο για πολλούς λόγους. Η Ρόδος, θα έπρεπε να δια­θέ­τει για ένα λόγο παρα­πάνω. Την ιδιαι­τε­ρό­τητα της χωρο­τα­ξι­κής της υπό­στα­σης.

Όσον αφορά στη μεσο­γειακή χάραξη, επι­ση­μαί­νουμε ότι πόλη της Ρόδου έχει στην ουσία επε­κτα­θεί γραμ­μικά καθ’ όλο το μήκος της επαρ­χια­κής οδού από τα Κρητικά μέχρι και την Κρε­μα­στή, δημιουρ­γώ­ντας ένα ενιαίο οικι­στικό σύνολο το οποίο εξυ­πη­ρε­τεί­ται σχεδόν απο­κλει­στικά από αυτή με απο­τέ­λε­σμα τον κυκλο­φο­ριακό υπερ­κο­ρε­σμό της. Η ήδη βεβα­ρυμ­μένη αυτή αρτηρία, επι­βα­ρύ­νε­ται ακόμη περισ­σό­τερο από τις ροές από και προς το αερο­δρό­μιο με κορύ­φωση στους θερι­νούς μήνες. Οι παρεμ­βά­σεις που γίνο­νται αυτή τη στιγμή στο υπ’ όψη επαρ­χιακό δίκτυο, βελ­τιώ­νουν μεν την λει­τουρ­γι­κό­τητά του, δεν επι­λύ­ουν όμως το πρό­βλημα της κυκλο­φο­ρια­κής συμ­φό­ρη­σης. Παρα­μέ­νει επο­μέ­νως αδήριτη η ανα­γκαιό­τητα κατα­σκευής ενός νέου δρόμου που θα παρα­κάμ­πτει τα οικι­στικά σύνολα (Κρε­μα­στή, Ιαλυσός, Ιξιά, Κρητικά) αλλά και θα δια­συν­δέ­ε­ται με αυτά, θα είναι ταχείας κυκλο­φο­ρίας και θα συναρ­μό­ζε­ται με την περι­με­τρική οδό. Αυτή είναι η μεσο­γειακή χάραξη. Ένα έργο που άρχισε να σχε­διά­ζε­ται τη δεκα­ε­τία του ’80 και είμαστε ακόμα στην αρχή (βλ. παράρ­τημα σχ. 1).

Δείτε πως όλα αυτά προσ­διο­ρί­ζο­νται και περι­γρά­φο­νται θεσμικά στο ΦΕΚ 159/ΑΑΠ/22.5.2014 με το οποίο θεσμο­θε­τεί­ται και προσ­διο­ρί­ζε­ται ορι­ζο­ντιο­γρα­φικά η μεσο­γειακή χάραξη: «…Η λει­τουρ­γική σημασία της νέας χάραξης είναι βαρύ­νουσα, διότι ανα­βαθ­μί­ζε­ται η οδική ασφά­λεια στη δια­σύν­δεση του πολε­ο­δο­μι­κού ιστού της Ρόδου με το αερο­δρό­μιο του νησιού, καθώς η επι­κοι­νω­νία σήμερα μεταξύ πόλεως Ρόδου και αερο­δρο­μίου γίνεται μέσω της υφι­στά­με­νης επαρ­χια­κής οδού που έχει ανε­παρκή γεω­με­τρικά και λει­τουρ­γικά στοι­χεία και εγκυ­μο­νεί σοβα­ρούς κιν­δύ­νους για την ασφά­λεια πεζών και οχη­μά­των, αφού αδυ­να­τεί πλέον να εξυ­πη­ρε­τή­σει υπό ικανές κυκλο­φο­ρια­κές συν­θή­κες τον διαρκώς αυξα­νό­μενο κυκλο­φο­ριακό φόρτο στη διεύ­θυνση Ρόδος – αερο­δρό­μιο…».

Επι­πρό­σθετα:

Στο Στρα­τη­γικό Πλαίσιο Επεν­δύ­σεων Μετα­φο­ρών 2014-25 που καθο­ρί­ζει τη Στρα­τη­γική Ανά­πτυ­ξης των μετα­φο­ρών της χώρας (όπως ανα­φέ­ρε­ται και στο 1ο παρα­δο­τέο του ΣΒΑΚ), για την περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου τονί­ζε­ται η ανα­γκαιό­τητα ανα­βάθ­μι­σης και βελ­τί­ω­σης των σημα­ντι­κό­τε­ρων τοπικών οδικών δικτύων μεταξύ των οποίων γίνεται ρητή αναφορά στην περι­με­τρική οδό πόλεως Ρόδου και στην οδό σύν­δε­σης της πόλεως Ρόδου με το αερο­δρό­μιο (μεσο­γειακή χάραξη).

Στο ισχύον Γενικό Πολε­ο­δο­μικό Σχέδιο Ρόδου (ΦΕΚ 193 /Δ/87) γίνεται επίσης ρητή αναφορά στην ανα­γκαιό­τητα χάραξης περι­με­τρι­κού δακτυ­λίου της πόλης.

Αν πάμε ακόμα πιο πίσω, στο Ρυθ­μι­στικό Σχέδιο Δοξιάδη που συντά­χθηκε για την πόλη της Ρόδου ήδη από το 1970 και στην αντί­στοιχη μελέτη οδο­ποι­ίας του 1974, προ­βλέ­πο­νταν τόσο μια μεσο­γειακή χάραξη όσο και μια σειρά περι­με­τρι­κών δακτυ­λίων για την πόλη της Ρόδου. Και όλα αυτά μισό αιώνα πριν! (βλ. παράρ­τημα σχ. 2)

Τον Ιούνιο του 2021, στα πλαίσια των εγκαι­νίων της νέας γέφυρας του ποταμού Μάκαρη, ο τότε Υπουρ­γός Μετα­φο­ρών Κώστας Καρα­μαν­λής ανα­φέρ­θηκε ρητά στην εξα­σφά­λιση της χρη­μα­το­δό­τη­σης του έργου της μεσο­γεια­κής χάραξης ύψους 40 εκ. ευρώ, ανα­φέ­ρο­ντας ότι η δημο­πρά­τησή του θα γίνο­νταν μέχρι το τέλος του ιδίου έτους.

Επίσης Μάιο του 2023, ο Πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας κ. Μητσο­τά­κης, σε εκδή­λωση στη Ρόδο συμπε­ριέ­λαβε στα μεγάλα έργα του Νοτίου Αιγαίου την μεσο­γειακή χάραξη.

 

Οφεί­λουμε τέλος να επι­ση­μά­νουμε ότι υπάρ­χουν ήδη βελ­τιω­τι­κές προ­τά­σεις που είναι σε γνώση του Υπ. Μετα­φο­ρών, προς όφελος του περι­βάλ­λο­ντος και της οικο­νο­μίας του έργου (ανα­θε­ώ­ρηση της δια­το­μής της μεσο­γεια­κής χάραξης, κατάρ­γηση του Γ και Δ σκέλους του περι­με­τρι­κού δακτυ­λίου και ενδε­χό­μενη χρήση της οδού Καμεί­ρου ως επέ­κταση της μεσο­γεια­κής χάραξης όπως είχε προ­τεί­νει ο Κ. Δοξιά­δης κλπ)

 

Θεω­ρούμε επο­μέ­νως ότι τόσο ο μεσο­γειακή χάραξη όσο και ο περι­με­τρι­κός δακτύ­λιος, πρέπει να προσ­διο­ρι­στούν ρητά στο ΣΒΑΚ, με τις όποιες βελ­τιώ­σεις απο­δέ­χο­νται προς όφελος του περι­βάλ­λο­ντος αλλά και της λει­τουρ­γι­κό­τη­τας των έργων.

 

Όσον αφορά στις κατ’ αρχήν προ­τά­σεις για μονο­δρο­μή­σεις στην πόλη της Ρόδου, θεω­ρούμε ότι η πρό­βλεψη για μονο­δρό­μηση της οδού Δημο­κρα­τίας θα επι­φέ­ρει τα αντί­θετα από τα προσ­δο­κώ­μενα απο­τε­λέ­σματα και προ­τεί­νουμε να παρα­λη­φθεί.

 

Ρυθ­μί­σεις στην πόλη της Ρόδου.

Η πόλη της Ρόδου, δεν είναι μια οποια­δή­ποτε πόλη, αλλά ένα ιδιαί­τερο και παράλ­ληλα μεγάλης πολι­τι­σμι­κής αξίας οικι­στικό σύνολο.

Ιδιαί­τερο, ως προς τη μορφή του (έχει τρι­γω­νική μορφή με τις δυο πλευρές του τρι­γώ­νου να βρέ­χο­νται από θάλασσα), ως προς τη χωρο­θέ­τησή του (είναι πρω­τεύ­ουσα που βρί­σκε­ται έκκε­ντρα σε σχέση με το υπό­λοιπο νησί), ενώ δια­θέ­τει μόνο δυο εισό­δους και υπό­κει­ται σε πλήθος άλλων ιδιαι­τε­ρο­τή­των, κυριό­τερη των οποίων είναι η «επο­χι­κό­τητα».

Μεγάλης πολι­τι­σμι­κής αξίας, διότι συντί­θε­ται από ένα «παλίμ­ψη­στο» στρω­μα­το­γρα­φιών ιστο­ρι­κών περιό­δων. Ελά­χι­στες πόλεις στον κόσμο δια­θέ­τουν κάτι ανάλογο.

Η οποια­δή­ποτε παρέμ­βαση πρέπει επο­μέ­νως να λάβει υπ’ όψη τις παρα­μέ­τρους αυτές.

Με βάση τα ανωτέρω, θεω­ρούμε ότι:

Πρέπει να δοθεί ιδιαί­τερη έμφαση στην ανά­δειξη των πολι­τι­σμι­κών αξιών της πόλης προ­βάλ­λο­ντας και δια­συν­δέ­ο­ντας τα απο­τυ­πώ­ματά τους στο χώρο με δίκτυο πεζο­δρό­μων, Κ.Χ. και άλλων ενδε­δειγ­μέ­νων λύσεων.

Πρέπει να ανα­δει­χθεί το παρα­λιακό μέτωπο της πόλης, έτσι ώστε να λει­τουρ­γή­σει ενιαία και στις δυο του πλευρές του, ανα­το­λική και δυτική, μέσα από πλέγμα παρεμ­βά­σεων ενο­ποιώ­ντας αλλά και επε­κτεί­νο­ντας υπό ενιαίο πρίσμα τις μέχρι τώρα απο­σπα­σμα­τι­κές ρυθ­μί­σεις, με τη δημιουρ­γία ενός λει­τουρ­γι­κού και συνε­χούς παρα­θα­λάσ­σιου ποδη­λα­τό­δρο­μου (θα μπο­ρούσε να ξεκινά από την Καλ­λι­θέα και να κατα­λή­γει στην Ιαλυσό), περι­φε­ρεια­κού πεζό­δρο­μου, με εξα­σφά­λιση απρό­σκο­πτης θέας προς τη θάλασσα κλπ.

Ευκταίο θα ήταν επίσης ο υφι­στά­με­νος πεζό­δρο­μος στις «κάτω πέτρες» να επε­κτα­θεί ενιαία, αισθη­τικά και λει­τουρ­γικά (ενδε­χο­μέ­νως με μια ξυλο­κα­τα­σκευή απλω­μένη στην άμμο) μέχρι του­λά­χι­στο το «Μίρα Μάρε».

Παράλ­ληλα, χρήζει διευ­θέ­τη­σης και ο παρα­θα­λάσ­σιος χώρος μπροστά από τα υφι­στά­μενα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στην περιοχή της «Ψαρο­πού­λας».

Οι παρα­πάνω παρεμ­βά­σεις θα συνέ­βα­λαν στο επι­διω­κό­μενο «άνοιγμα» της πόλης προς τη θάλασσα. Προς το σκοπό αυτό απαι­τού­νται ασφαλώς και οι ανά­λο­γες πολε­ο­δο­μι­κές ρυθ­μί­σεις.

Ιδιαί­τερη έμφαση πρέπει να δοθεί στη δια­χεί­ριση του χώρου και των κυκλο­φο­ρια­κών ρυθ­μί­σεων του μνη­μεια­κού συνόλου στο Μαν­δράκι. Πέραν από την ενδε­χό­μενη μονο­δρό­μηση και τον χαρα­κτη­ρι­σμό της 7ης Μαρτίου ως οδού «ήπιας κυκλο­φο­ρίας», πρέπει η πλατεία Δημαρ­χείου και ο χώρος πίσω από Διοι­κη­τή­ριο προς τη θάλασσα, να γίνουν πραγ­μα­τι­κοί κοι­νό­χρη­στοι χώροι και να απο­δο­θούν στον πεζό. Η δια­μόρ­φωση του συνόλου αυτού θα μπο­ρούσε να γίνει μέσα από ένα αρχι­τε­κτο­νικό δια­γω­νι­σμό. Μια τέτοια προ­ο­πτική, από μόνη της θα προ­σέ­διδε προ­στι­θέ­μενη αξία όχι μόνο στην πόλη αλλά σε όλο το νησί.

Ιδιαί­τερη έμφαση πρέπει να δοθεί επίσης στην εξα­σφά­λιση των συν­θη­κών βιώ­σι­μης κινη­τι­κό­τη­τας στην παλιά πόλη της Ρόδου και στη δια­σύν­δεσή της με την υπό­λοιπη πόλη. Προς το σκοπό αυτό θα ήταν χρήσιμο να ληφθούν υπ΄όψη οι παρά­με­τροι που προσ­διο­ρί­ζο­νται στην υπό δια­δι­κα­σία θεσμο­θέ­τη­σης (;) της «Μελέτης Ανα­θε­ώ­ρη­σης του Ρυμο­το­μι­κού Σχεδίου Παλιάς Πόλης Ρόδου», μια μελέτη που έρχεται να αντι­κα­τα­στή­σει το ανε­νεργό ρυμο­το­μικό. Παρά το γεγονός ότι έχει εγκρι­θεί επί της αρχής από το ΚΑΣ, εδώ και χρόνια αγνο­εί­ται η τύχη της, στε­ρώ­ντας από ένα μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς ένα σύγ­χρονο κανο­νι­στικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας.

Το κέντρο της πόλης χρήζει συνο­λι­κής ανά­πλα­σης με την πρό­βλεψη για δημιουρ­γία ενός δικτύου πεζο­δρο­μή­σεων και ανά­δει­ξης άλλων σημείων ανα­φο­ράς που θα λει­τουρ­γού­σαν και προς όφελος της εμπο­ρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Είναι αυτο­νό­ητο (όπως εξ’ άλλου ανα­φέ­ρε­ται και στη μελέτη) ότι πρέπει να εξα­σφα­λι­σθούν οι κατάλ­λη­λες συν­θή­κες ώστε οι στο­χεύ­σεις για χρήση δημό­σιων Μέσων Μαζικής Μετα­φο­ράς, ενδυ­νά­μωση της κινη­τι­κό­τη­τας προς όφελος του πεζού και του ποδη­λάτη κλπ, να δια­θέ­τουν τα ανάλογα «αντί­βαρα» (εξα­σφά­λιση περι­με­τρι­κών χώρων στάθ­μευ­σης, ανα­σχε­δια­σμός και πύκνωση των δρο­μο­λο­γίων των ΜΜΜ, ανα­προσ­διο­ρι­σμός της τιμο­λο­για­κής τους πολι­τι­κής επ’ ωφελεία του πολίτη κλπ), ενώ ειδική μέριμνα πρέπει να υπάρξει για τα ηλε­κτρικά πατίνια έτσι ώστε να αρθεί η μεγάλη επι­κιν­δυ­νό­τητά τους που παρα­τη­ρεί­ται τη στιγμή αυτή.

Οι κυκλι­κοί κόμβοι που κατα­σκευά­στη­καν, έχουν μέχρι στιγμής θετικό πρόσημο και επο­μέ­νως πρέπει να επε­κτα­θούν και σε άλλα σημεία τόσο στην πόλη της Ρόδου όσο και στο εθνικό και επαρ­χιακό δίκτυο.

Παράλ­ληλα, το σύστημα ελεγ­χό­με­νης στάθ­μευ­σης πρέπει να επε­κτα­θεί και να κατα­στεί πραγ­μα­τικά «ελεγ­χό­μενο».

Τίποτε βέβαια από τα παρα­πάνω δεν θα είναι εφικτό αν δεν προσ­διο­ρι­στούν συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις που να στο­χεύ­ουν στη δημιουρ­γία μιας άλλης κυκλο­φο­ρια­κής αγωγής, συνεί­δη­σης και συνη­θειών για τους πολίτες.

 

Ρυθ­μί­σεις για το υπό­λοιπο νησί.

Παρα­θέ­τουμε κάποιες κατ΄ αρχήν σκέψεις:

Θεω­ρούμε ότι πρέπει να εξε­τα­στεί η δυνα­τό­τητα παρά­καμ­ψης του Φαλη­ρα­κίου (εκτροπή της Ε.Ο) καθώς επίσης παρά­καμψη της Κρε­μα­στής προς τα δυτικά σύμφωνα με τις προ­βλέ­ψεις του αντί­στοι­χου ΓΠΣ Πετα­λού­δων

Να εξε­τα­στεί η δυνα­τό­τητα βελ­τί­ω­σης των χαρα­κτη­ρι­στι­κών της Ε.Ο Τσαϊρι – Αερο­δρό­μιο.

Να προσ­διο­ρι­στεί η βελ­τί­ωση της Ε.Ο από Κολύ­μπια έως Λίνδο σύμφωνα με την υπάρ­χουσα μελέτη.

Να εξε­τα­στεί η δυνα­τό­τητα δημιουρ­γίας ενός άξονα δια­σύν­δε­σης ανα­το­λι­κών και δυτικών ακτών διερ­χό­με­νου από το κέντρο του νησιού.

Να εξε­τα­στεί η δυνα­τό­τητα ανα­βάθ­μι­σης του δυτικού παρα­λια­κού επαρ­χια­κού δρόμου (ή ενδε­χο­μέ­νως χάραξης ενός νέου άξονα) από το αερο­δρό­μιο μέχρι την Κάμειρο Σκάλα με δεδο­μένο ότι όλα συντεί­νουν στην ανα­βάθ­μιση του λιμα­νιού αυτού.

 

Με την προσ­δο­κία ότι οι σκέψεις αυτές συμ­βά­λουν θετικά στο δημόσιο διάλογο που έχει ήδη ανοίξει για ένα τόσο μεγάλο θέμα, παρα­κα­λούμε να ληφθούν υπ’ όψη τα παρα­πάνω ανα­γρα­φό­μενα στη σύνταξη της επό­με­νης φάσης της μελέτης.

Η παρέμ­βαση αυτή αφιε­ρώ­νε­ται στη μνήμη της Ελένης Καρύδη, ενός ανθρώ­που ταυ­τι­σμέ­νου με την οδική ασφά­λεια και τον αγώνα για ένα πραγ­μα­τικά βιώσιμο κυκλο­φο­ριακό σύστημα.

Οι συντά­ξα­ντες:

Βενέρης Πάνος, Αρχι­τέ­κτων Μηχ. Msc, πρώην Πρ. ΤΕΕ τμ. Δωδ/σου.

Κου­σουρ­νάς Στάθης, Πολ. Μηχ. Msc, πρώην Δήμαρ­χος Ρόδου.

Παπα­χρι­στο­δού­λου Γιάννης, Αρχι­τέ­κτων Μηχ., πρώην προϊστ. Πολε­ο­δο­μίας Ρόδου.

Σαββής Μανώλης, Οικο­νο­μο­λό­γος, πρώην Δήμαρ­χος Νότιας Ρόδου.

Σταυλάς Γιάννης, Αερο­ναυ­πη­γός Μηχ., πρώην Προϊστ. Ελέγχου Ενα­έ­ριας Κυκλο­φο­ρίας.

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΧΗΜΑΤΩΝ

 

Σχήμα 1. Περι­με­τρική οδός και νέα είσοδος πόλης Ρόδου (μεσο­γειακή χάραξη)

Παρα­τη­ρή­σεις:

Στην περι­με­τρική οδό θα μπο­ρού­σαν να καταρ­γη­θούν το Γ και Δ τμήμα.

Η οδός Ευρώπης θα μπο­ρούσε υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις να αντι­κα­τα­στή­σει μέρος του Β τμή­μα­τος με την προ­ϋ­πό­θεση να συνε­χι­στεί και μετά την Ε.Ο. και να προ­βλε­φθεί η συναρ­μογή της με την μεσο­γειακή χάραξη.

Πλήρης υλο­ποί­ηση της οδού Καμεί­ρου και συναρ­μογή της με τη μεσο­γειακή χάραξη και την περι­με­τρική.