Γιάννης Παππάς: «Το διαρκώς επίκαιρο παρελθόν της ΝΔ»

Άρθρο στην εφη­με­ρί­δα Απο­γευ­μα­τι­νή

«Μια μέρα το πα­ρελ­θόν θα μας αιφ­νι­διά­σει με τη δύ­να­μη της επι­και­ρό­τη­τάς του» είχε γρά­ψει ο νο­μπε­λί­στας ποι­η­τής Οδυσ­σέ­ας Ελύ­της και όσα με­σο­λά­βη­σαν από το 1974 μέχρι και σή­με­ρα απο­δει­κνύ­ουν τη σοφία του με­γά­λου μας ποι­η­τή. Όσα έχουν συμ­βεί στη μακρά δια­δρο­μή της Γ΄ Ελ­λη­νι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας που θε­με­λί­ω­σε ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής, με τη Νέα Δη­μο­κρα­τία που ίδρυ­σε ο Εθνάρ­χης να είναι ο στα­θε­ρό­τε­ρος πυ­λώ­νας του πο­λι­τεύ­μα­τός μας.

Μας αιφ­νι­διά­ζει όταν συ­νει­δη­το­ποιού­με ότι σε όλη αυτή την πο­ρεία, η Νέα Δη­μο­κρα­τία ήταν εκεί­νη που ανέ­λα­βε το ιστο­ρι­κό χρέος να αντι­στα­θεί στα κύ­μα­τα του λαϊ­κι­σμού που απει­λού­σαν την πρό­ο­δο της πα­τρί­δας και το μέλ­λον των πο­λι­τών της, να πάρει δύ­σκο­λες απο­φά­σεις, να πει τα με­γά­λα «ναι» αλλά και τα δύ­σκο­λα «όχι». Όταν οι λαϊ­κι­στές της επο­χής δια­δή­λω­ναν αντι­τι­θέ­με­νοι στην έντα­ξη της Ελ­λά­δας στην ΕΟΚ. Όταν έκλει­ναν τα αυτιά τους στις προει­δο­ποι­ή­σεις για οι­κο­νο­μι­κή δυ­σχέ­ρεια λόγω αλό­γι­στης πο­λι­τι­κής τη δε­κα­ε­τία του 90. Όταν επι­χεί­ρη­σαν να ερ­γα­λειο­ποι­ή­σουν θε­σμούς και να εκ­με­ταλ­λευ­τούν την αγω­νία και τους προ­βλη­μα­τι­σμούς των συ­ναν­θρώ­πων μας. Όταν κά­ποιοι αντι­με­τώ­πι­σαν ως ευ­και­ρία το επι­κίν­δυ­νο παι­χνί­δι της πάνω και κάτω πλα­τεί­ας, του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος και των κοι­νω­νι­κών αυ­το­μα­τι­σμών. Όταν υπο­τί­μη­σαν την κοινή λο­γι­κή και τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες.

Μία ανα­δρο­μή στις πέντε δε­κα­ε­τί­ες που με­σο­λά­βη­σαν από τη Με­τα­πο­λί­τευ­ση μέχρι σή­με­ρα κα­τα­δει­κνύ­ουν με τον πλέον ξε­κά­θα­ρο τρόπο ότι η Νέα Δη­μο­κρα­τία απο­τε­λεί το μο­να­δι­κό στα­θε­ρό και υπεύ­θυ­νο πυ­λώ­να του πο­λι­τεύ­μα­τός μας. Η με­γά­λη Νέα Δη­μο­κρα­τία που απευ­θύ­νε­ται σε όλους τους Έλ­λη­νες, όπως έλεγε ο ιδρυ­τής της Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής «ταυ­τί­ζει το Έθνος με τον Λαόν, την Πα­τρί­δα με τους Αν­θρώ­πους της, την Πο­λι­τεία με τους Πο­λί­τες της, την Εθνι­κή Ανε­ξαρ­τη­σία με την Λαϊκή Κυ­ριαρ­χία, την Πρό­ο­δο με το Κοινό Αγαθό, την Πο­λι­τι­κή Ελευ­θε­ρία με την Έν­νο­μη Τάξη και την Κοι­νω­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη». Η Νέα Δη­μο­κρα­τία που κυ­βερ­νά­ει την Ελ­λά­δα με την εντο­λή των Ελ­λή­νων πο­λι­τών με πρω­θυ­πουρ­γό τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη υπη­ρε­τεί πάντα και μόνο τα αλη­θι­νά συμ­φέ­ρο­ντα του έθνους, που βρί­σκο­νται πέρα και πάνω από τις πα­ρα­πλα­νη­τι­κές ετι­κέ­τες της Δε­ξιάς, του Κέ­ντρου και της Αρι­στε­ράς, όπως ανα­φέ­ρει η ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη του κόμ­μα­τός μας.

Οι προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζου­με στο τώρα θα γί­νουν η επι­και­ρό­τη­τα του πα­ρελ­θό­ντος που θα εντυ­πω­σιά­ζει τις επό­με­νες γε­νιές και η απο­στο­λή μας είναι να δη­μιουρ­γού­με τις συν­θή­κες για ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον κό­ντρα στους οπα­δούς της δήθεν προ­ό­δου, της εμ­μο­νι­κής στα­σι­μό­τη­τας και του ατέρ­μο­νου «ωχα­δερ­φι­σμού». Κοι­τώ­ντας πίσω στην ιστο­ρία της Ελ­λη­νι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας και την προ­σφο­ρά της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας αντλού­με έμπνευ­ση και δι­δάγ­μα­τα για τα επό­με­να 50 χρό­νια.