Το μελαχρινάκι

Παρα­μονή πρω­το­χρο­νιάς, έχουμε υψώσει τα ποτήρια μας και ρίχνουμε κλεφτές ματιές στο κρατικό κανάλι για να συντο­νι­στούμε με την αντί­στροφη μέτρηση για την υποδοχή του νέου έτους. Βλέ­πουμε το νέο δήμαρχο Αθηνών, Χάρη Δούκα, να μετρά αντί­στροφα, αγκαλιά με ένα  κορι­τσάκι με πλατύ χαμό­γελο και παιδικό ενθου­σια­σμό. Έλαμπε από χαρά. Εδειχνε να απο­λαμ­βά­νει τη στιγμή. Όπως θα έκανε κάθε παιδί. Τι πιο φυσικό, είχε πλάι του ένα πιτσι­ρι­κάκι, ένα παιδάκι, όπως όλα τα παι­δά­κια, σύμβολο αισιο­δο­ξίας για το και­νού­ριο έτος. Σωστά; Όχι ακριβώς.  Κάποια ειδη­σε­ο­γρα­φικά sites έγραψαν  (χωρίς να δια­σταυ­ρώ­σουν) «Κορι­τσάκι από την Παλαι­στίνη δίπλα στον Χάρη Δούκα». Το πρώτο fake news με την είσοδο του 2024, απ’ αυτά που πιστεύ­ουν και τα δύο άκρα -σύμφωνα με το αφήγημα που τους βολεύει για να το εργα­λειο­ποι­ή­σουν ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τικά. Κι ύστερα ήρθε το χάος, όταν κάποιοι χρήστες των social media, απο­φά­σι­σαν, ότι αυτή ήταν η κατάλ­ληλη αφορμή, για να βγάλουν στην επι­φά­νεια το μίσος, τον ρατσι­σμό τους. Ξεκι­νάει έτσι πρω­το­χρο­νιά­τικα, ένας οχετός με εμετικά σχόλια – δεν θέλετε να τα ξέρετε, μη σας χαλάσω τη γεύση, μετά από τόσες μέρες εορ­τα­στι­κής ευωχίας. Και όσοι γνω­ρί­ζουν ότι η 9χρονη Σοφία,  είναι κόρη της Νάνσυς Ζαμπέ­το­γλου -παρουσιάστριας της ΕΡΤ και παρου­σιά­στριας της βραδιάς και του γνωστού μπα­σκε­τμπο­λί­στα Νάσου Γαλακτερού- δεν ξέρουν αν πρέπει να ξεσπά­σουν σε γέλια ή σε κλάματα. Είναι ένα παιδί. Θα αρκούσε. Δεν θα χρεια­ζό­ταν καμία άλλη σύσταση. Δεν ενδια­φέ­ρει κανέναν τελικά ποιων κόρη είναι. Αυτό που ενδια­φέ­ρει είναι ότι ένα παιδί, ένα ανήλικο παιδί, έγινε βορά στην αναλ­γη­σία τους. Και είναι τόσο ανάλ­γητο να μισείς ένα παιδί επειδή νόμισες ότι είναι «λαθρο­πη­θίκι», γιατί δεν ταί­ριαζε με την χρω­μα­τική σου παλέτα, γιατί ως γνωστόν τα ελλη­νά­κια, είναι όλα… ξανθά γαλα­νο­μά­τικα. Κι έτσι, υπο­δε­χτή­καμε το 2024 με αγνό, ανό­θευτο, ρατσι­στικό μίσος για μελα­χρινά 9χρονα. Κάναμε ποδα­ρικό, με ένα μελα­χρι­νάκι που  με το χαμο­γε­λα­στό και καθαρό, παιδικό του βλέμμα, ξεμπρό­στιασε τον μισαν­θρω­πι­σμό και τη διάχυτη καχυ­πο­ψία, κομμάτι μιας δυσοί­ω­νης καθη­με­ρι­νό­τη­τας.