Το επεισόδιο με τους Τούρκους ψαράδες στο Φαρμακονήσι και πώς το διαβάζει η Αθήνα

Ποιά είναι η γραμμή στην οποία τελειώ­νει η επι­κοι­νω­νιακή δια­χεί­ριση της (ελεγ­χό­με­νης) ανθελ­λη­νι­κής ρητο­ρείας και ανοίγει -από εκεί και μετά- η πόρτα του φρε­νο­κο­μείου; Μετά το απί­στευτο περι­στα­τικό με τους πυρο­βο­λι­σμούς από την τουρ­κική ακτο­φυ­λακή στο Φαρ­μα­κο­νήσι, αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο καλού­νται να δώσουν απα­ντή­σεις πολλοί, και στις δυο πλευρές του Αιγαίου.

Ελλάδα και Τουρκία έχουν μπει στην τελική ευθεία κρί­σι­μων εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σεων κι ενώ –με δεδο­μέ­νες τις αλυ­σι­δω­τές διε­θνείς κρίσεις- η ατζέντα θα έπρεπε και στις δύο πρω­τεύ­ου­σες να επι­κε­ντρώ­νε­ται στις πολι­τι­κές για την αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας και της ενερ­γεια­κής ασφά­λειας, ωστόσο, η προ­ε­κλο­γική εργα­λειο­ποί­ηση των Ελλη­νο­τουρ­κι­κών, μετα­μορ­φώ­νει το προ-εκλογικό κλίμα, σε προ-πολεμικό.

Την ώρα που η οικο­νο­μική κρίση έχει φέρει -για πρώτη φορά από τότε που εξελέγη- τον Ερντο­γάν αντι­μέ­τωπο με ισχυρή πιθα­νό­τητα εκλο­γι­κής ήττας, η τουρ­κική ηγεσία -συλλογικά και με συνέπεια- ξιφουλ­κεί ενα­ντίον της Ελλάδας όχι για ζητή­ματα που χωρί­ζουν δεκα­ε­τίες τις δύο πλευρές, αλλά και για πολλά ακόμα, τα οποία εντάσ­σει -ανά μήνα σχεδόν- η τουρ­κική πλευρά, στη βεντά­λια των διεκ­δι­κή­σεών της.

Τον αγώνα των εκλογών, τον δίνεις με δύο χέρια. Στο ένα, βρί­σκο­νται οι πολι­τι­κές στή­ρι­ξης των αδυ­νά­των και τα φιλο­λαϊκά μέτρα απέ­να­ντι σε ενερ­γειακή φτώχεια και ακρί­βεια. Και στο άλλο, το χαρτί του εθνι­κι­σμού.

Πού είναι το πρό­βλημα; Ότι το πρώτο δεν απο­δί­δει και μόνο το δεύτερο, μοιάζει να βελ­τιώ­νει τα ποσοστά, που ψαλι­δί­ζει η οικο­νο­μική κρίση. Αυτό, σε συν­δυα­σμό με το μεγάλο όγκο της δεξα­με­νής των εθνι­κι­στών ψηφο­φό­ρων στη γει­το­νική χώρα, απο­τε­λούν το μείγμα της πολι­τι­κής Ερντο­γάν που (κατά την ανά­γνωση πολλών στην Αθήνα) ανα­μέ­νε­ται να συνε­χι­στεί έως τις τουρ­κι­κές εκλογές. “Ετσι θα προ­χω­ρή­σουμε” εξηγούν διε­θνο­λό­γοι στο TheToc, χωρίς να βλέπουν απο­κλι­μά­κωση στην επι­θε­τική ρητο­ρική των τελευ­ταίων 2 ετών.

Αυτό σημαί­νει για την Αθήνα:

-Η μισή πολε­μική αερο­πο­ρία, κάθε ημέρα “στο πόδι” για ανα­χαι­τί­σεις

-Το δίκτυο των ραντάρ σε συνεχή εγρή­γορση γαι τον εντο­πι­σμό των Drones

-To Π.Ν σε συνεχή ετοι­μό­τητα άμεσης ανά­πτυ­ξης

-Το Λ.Σ κάθε ημέρα σε 24ωρη επι­φυ­λακή σε όλη την οριο­γραμμή του Αιγαίου για απο­τροπή καθο­δη­γού­με­νης παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης

-Η Εθνο­φυ­λακή και ο Στρατός το ίδιο στον Έβρο

-Οι φρουρές στα νησιά, με το μάτι στο κυάλι και το δάχτυλο στη σκαν­δάλη

-Μια διπλω­μα­τία σε συνεχή κινη­τι­κό­τητα

Με λίγα λόγια, μια χώρα “στην πρίζα” και τα πάντα έτοιμα να πάρουν φωτιά από ένα μόνο τυχαίο λάθος…

Απέ­να­ντι σε αυτή την πρα­κτική, η Αθήνα απο­φεύ­γει να μπει στην παγίδα της έντασης, καθώς γνω­ρί­ζει ότι μέχρι να κλεί­σουν οι κάλπες στην Τουρκία, καμία προ­σέγ­γιση και κανένας διά­λο­γος δε μπορεί να προ­χω­ρή­σει καθώς ο Ερντο­γάν μόνο περισ­σό­τερο “γκάζι” μπορεί να παταει στο δρόμο των προ­κλή­σεων.

Την ίδια στιγμή όμως σπεύδει να τοπο­θε­τεί­ται επίσημα και ηχηρά, στις τουρ­κι­κές απειλές που έχουν απο­κτή­σει νεο­θω­μα­νικό χαρα­κτήρα, φτά­νο­ντας έως τη Λιβύη τα τελευ­ταία δυο χρόνια. Κάθε ελλη­νική κίνηση, όχι μόνο απαντά επί της ουσίας στους τουρ­κι­κούς ισχυ­ρι­σμούς, αλλά μοιάζει και να “ξύνει” το Νεο-οθωμανικό όραμα που ξεδι­πλώ­νει προ­ε­κλο­γικά ο Ταγίπ Ερντο­γάν.

“Εδώ από τη Γαύδο, θέλω να επα­να­λάβω ότι η Ελλάδα δεν δέχεται υπο­δεί­ξεις για το πως θα ασκήσει την κυριαρ­χία της και τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα. Έχουμε απο­δεί­ξει ότι είμαστε δύναμη ειρήνης αλλά και δύναμη αυτο­πε­ποί­θη­σης” δήλωσε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης από το νοτιό­τερο σημείο της Ευρώπης, καλώ­ντας στη συνέ­χεια τη Λιβύη να έρθει σε δια­πραγ­μά­τευση με την Ελλάδα για τη χάραξη ΑΟΖ, όπως έγινε και με την Αίγυπτο.

Η απά­ντηση Μητσο­τάκη ήρθε την ώρα που η Τουρκία αξιώνει να μην προ­χω­ρή­σει η Ελλάδα στην άσκηση του κυριαρ­χι­κού της δικαιώ­μα­τος για επέ­κταση των χωρικών υδάτων, ούτε στην Κρήτη.

Στο Αιγαίο, σε κάθε απειλή για απόβαση και κατά­ληψη νησιού, μια επί­σκεψη Έλληνα ανώ­τα­του στρα­τιω­τι­κού, δίνει την απά­ντηση. Κάθε τουρ­κική αναφορά σε παρά­νομη οχύρωση των νησιών, ακο­λου­θεί­ται από μια άσκηση των ελλη­νι­κών δυνά­μεων του νησιω­τι­κού χώρου. “Η Τουρκία δεν λέει λόγια του αέρα. Οταν λέει ότι: “θα έρθουμε ξαφνικά”, θα το κάνει. Ειδικά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν, δεν μιλάει στον βρόντο”, υπο­στή­ριξε ο αντι­πρό­ε­δρος τη Τουρ­κι­κής κυβέρ­νη­σης Φουάτ Οκτάι, όταν ανα­φέρ­θηκε στην επί­σκεψη του έλληνα Α/ΓΕΕΘΑ στα ακρι­τικά νησιά. Όχι τυχαία πάντως, τα πλάνα που δημο­σιο­ποί­ησε το ΓΕΕΘΑ από την επί­σκεψη Φλώρου στο Καστελ­λό­ριζο, ήταν βράδυ…

Αναμ­φί­βολα λοιπόν, έως τις εκλογές οι κρα­δα­σμοί θα είναι δυνατοί, και οι προ­κλή­σεις πολλές.

Τα δημο­σιευ­ματα και η συζή­τηση για επέ­κταση χωρικών υδάτων –νότια της Κρήτης- εχει ήδη προ­κα­λέ­σει την αντί­δραση της Τουρ­κίας.

Αν το πολε­μικό επει­σό­διο απο­τε­λεί εκλο­γικό σωσίβιο για τον Ερντο­γάν, η ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν έχει λόγο να του το δώσει. Εκτός και αν κατα­στεί ανάγκη να απο­τρα­πούν τετε­λε­σμένα από την Τουρ­κο­λι­βυκή σύμπραξη.

Σε αυτή την περί­πτωση όλα είναι ανοιχτά. Και οι εκλογές, επίσης.

Πηγή thetoc.gr