Παυλόπουλος: «Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να έχει τις αρμοδιότητες που της ανήκουν»

Ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος δέ­χθη­κε, νω­ρί­τε­ρα σή­με­ρα, τον δή­μαρ­χο Αθη­ναί­ων Γιώρ­γο Κα­μί­νη, ο οποί­ος τον ενη­μέ­ρω­σε για τα τε­λευ­ταία φαι­νό­με­να πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τας και βαν­δα­λι­σμών στην πόλη των Αθη­νών και του έθεσε την ανά­γκη λήψης ολο­κλη­ρω­μέ­νων πα­ρεμ­βά­σε­ων, γε­γο­νός που θέτει -όπως είπε- ένα ζή­τη­μα αρ­μο­διο­τή­των του Δήμου Αθη­ναί­ων, το οποίο προ­τί­θε­ται να θέσει στις πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις, ενό­ψει και του δια­λό­γου που έχει ανοί­ξει σχε­τι­κά με τη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση.

Ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, αφού τό­νι­σε ότι στο πλαί­σιο της ανα­θε­ώ­ρη­σης του συ­ντάγ­μα­τος μπο­ρούν να γί­νουν πολλά ακόμα για την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, ση­μεί­ω­σε ότι και το πλαί­σιο το οποίο υπάρ­χει σή­με­ρα, το οποίο είναι πολύ προ­ο­δευ­τι­κό σε σχέση με πολ­λές χώρες της Ευ­ρώ­πης, επι­τρέ­πει πολλά. Αρκεί να πι­στέ­ψου­με στον ρόλο της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης.

«Η Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση πρέ­πει να έχει τις αρ­μο­διό­τη­τες που της ανή­κουν, αλλά να τις έχει όλες, και να έχει και τα μέσα για να τις ασκή­σει. Τότε κα­τα­ξιώ­νε­ται και τότε εφαρ­μό­ζε­ται και το γράμ­μα και το πνεύ­μα του Συ­ντάγ­μα­τος», ση­μεί­ω­σε ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας και συ­νέ­χι­σε επι­ση­μαί­νο­ντας: «Όταν δε το κρά­τος ασχο­λεί­ται με πράγ­μα­τα της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, από εκεί και πέρα είναι βέ­βαιο ότι δεν μπο­ρεί να πρά­ξει εκεί­νο το οποίο μπο­ρεί να κάνει η Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση γιατί αυτή το κάνει κα­λύ­τε­ρα. Και όταν λέω για το κρά­τος, δεν εννοώ μόνο για το κε­ντρι­κό κρά­τος, εννοώ και για το απο­κε­ντρω­μέ­νο. Γιατί κά­πο­τε στον τόπο μας, πρέ­πει να κά­νου­με και αυτή τη διά­κρι­ση επι­τέ­λους. Άλλο η Απο­κέ­ντρω­ση και άλλο η Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση».

Μά­λι­στα, υπο­γράμ­μι­σε ότι «έστω και χωρίς την ανα­θε­ώ­ρη­ση του Συ­ντάγ­μα­τος, ας απο­δώ­σου­με στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, με αφε­τη­ρία την Αθήνα και αυτά που εί­δα­με, εκεί­να που της ανή­κουν. Γιατί δια­φο­ρε­τι­κά, δεν είναι μόνον ότι έχου­με ένα πο­λι­τι­κό λάθος. Έχου­με και ένα θε­σμι­κό λάθος. Και μην υπο­τι­μά­με και τη ση­μα­σία του θε­σμι­κού λά­θους».