Πρόταση Δ. Κρεμαστινού για το άσυλο-Τι λέει για διάλογο ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ

Πρόταση-παρέμβαση για το άσυλο πραγ­μα­το­ποιεί μέσω της «Εφ.Συν.» ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, ειση­γού­με­νος ο σχε­τι­κός νόμος να δίνει δικαί­ωμα στους πρυ­τά­νεις να μπορούν να απο­μα­κρύ­νουν την Αστυ­νο­μία από τα Πανε­πι­στή­μια, όταν αυτή υπερ­βαί­νει τα καθή­κο­ντά της.

«Ετσι, και το άσυλο των ιδεών θα δια­σφα­λί­ζε­ται και η απο­μά­κρυνση των παρα­νό­μων από τους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους θα συντε­λεί­ται», εκτιμά ο καθη­γη­τής Πανε­πι­στη­μίου και πρώην υπουρ­γός. Ανα­φε­ρό­με­νος στις εξε­λί­ξεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝ.ΑΛΛ., ο κ. Κρε­μα­στι­νός επι­μέ­νει στην ανάγκη δια­λό­γου και προ­κρί­νει το παρά­δειγμα του Γεωρ­γίου Παπαν­δρέου, ο οποίος «συνέ­νωσε ουσια­στικά όλες τις δημο­κρα­τι­κές συνι­στώ­σες της εποχής εκείνης».

• Αυτές τις ημέρες η Βουλή, έπειτα από πρόταση της κυβέρ­νη­σης, θα κληθεί να απο­φα­σί­σει για την κατάρ­γηση του ασύλου. Ως καθη­γη­τής Πανε­πι­στη­μίου αλλά και ως ιστο­ρικό στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ ποια είναι η άποψή σας;

Η άποψή μου, όπως έχει εκφρα­στεί δημόσια, είναι η εξής: Η Αστυ­νο­μία, όπως ακριβώς επεμ­βαί­νει σε κάθε δημόσιο χώρο όταν ύστερα από καταγ­γε­λία ακόμα και πολιτών δια­πι­στώ­νει ότι υπάρχει παρα­νο­μία, έτσι πρέπει να επεμ­βαί­νει και στους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους.

Ομως επειδή υπάρχει κίν­δυ­νος η Αστυ­νο­μία να ξεπε­ρά­σει τα επι­τρε­πό­μενα όριά της και ουσια­στικά να παρε­μπο­δί­σει την έκφραση των ελεύ­θε­ρων ιδεών μέσα στα Πανε­πι­στή­μια, τότε ο πρύ­τα­νης εκ του νόμου πρέπει να επεμ­βαί­νει και με εντολή του προς τον αρχηγό της Αστυ­νο­μίας αυτή να απο­μα­κρύ­νε­ται άμεσα από τους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους.

Αντί δηλαδή ο πρύ­τα­νης και το πρυ­τα­νικό συμ­βού­λιο να καλούν την Αστυ­νο­μία να επεμ­βαί­νει, να την απο­σύ­ρουν όταν δείχνει υπερ­βο­λικό ζήλο και υπερ­βαί­νει τα καθή­κο­ντά της. Επι­τέ­λους και οι πρυ­τά­νεις δεν πρέπει να παίζουν τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Ετσι, και το άσυλο των ιδεών θα δια­σφα­λί­ζε­ται και η απο­μά­κρυνση των παρα­νό­μων από τους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους θα συντε­λεί­ται.

• Αρα λέτε «όχι» στην ολο­κλη­ρω­τική κατάρ­γηση του ασύλου, προ­τεί­νο­ντας μια ενδιά­μεση λύση, η οποία όμως πώς θα κατα­στεί εφαρ­μό­σιμη;

Πιστεύω ότι θα κατα­στεί εφαρ­μό­σιμη εάν ο νόμος προ­βλέ­πει ότι δεν θα χρειά­ζε­ται παρέμ­βαση του αρμό­διου υπουρ­γού ή του εισαγ­γε­λέα αλλά η απευ­θείας εντολή του πρύτανη προς τον αρχηγό της Αστυ­νο­μίας η οποία πρέπει υπο­χρε­ω­τικά εκ του νόμου να εκτε­λεί­ται.

• Το Κίνημα Αλλαγής, προ­κει­μέ­νου να ψηφίσει θετικά, ζητά την επα­να­φορά σε ισχύ του άρθρου 3 του Ν. 4009/2011. Συμ­φω­νείτε;

Υπήρξα και εγώ ένας εκ των φοι­τη­τών εκείνων που στα Προ­πύ­λαια φώναζαν στην Αστυ­νο­μία «Εξω από το άσυλό μας» όταν προ­σπα­θούσε να εισβά­λει στον πανε­πι­στη­μιακό χώρο την εποχή εκείνη. Υστερα από τόσα χρόνια καθη­γη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών έχω την εντύ­πωση ότι έχω το δικαί­ωμα με βάση την πείρα μου να έχω προ­σω­πική γνώμη όσον αφορά το πανε­πι­στη­μιακό άσυλο. Εάν οι νόμοι που έχουν ψηφι­στεί μέχρι σήμερα ήταν εφαρ­μό­σι­μοι, τώρα δεν θα υπήρχε καν συζή­τηση για το πανε­πι­στη­μιακό άσυλο.

• Το απο­τέ­λε­σμα των εκλογών έφερε τη Ν.Δ. στην κυβέρ­νηση, τον ΣΥΡΙΖΑ στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. στην τρίτη θέση. Πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σε­ται το τοπίο στον προ­ο­δευ­τικό χώρο από εδώ και στο εξής;

Οσοι μελε­τούν την πολι­τική ιστορία του τόπου γνω­ρί­ζουν ότι δύο φορές οι απο­κα­λού­με­νες προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις ουσια­στικά κυβέρ­νη­σαν αυτο­τε­λώς αυτόν τον τόπο. Μία υπό τον Γεώργιο Παπαν­δρέου ως Ενωση Κέντρου και μία υπό τον Ανδρέα Παπαν­δρέου ως ΠΑΣΟΚ. Ο Γεώρ­γιος Παπαν­δρέου συνέ­νωσε ουσια­στικά όλες τις δημο­κρα­τι­κές συνι­στώ­σες της εποχής εκείνης.

Από τον Ηλία Τσι­ρι­μώκο, που ήταν μέλος της κυβέρ­νη­σης του βουνού, μέχρι τον Σοφοκλή Βενι­ζέλο τον οποίο ο ίδιος ο Γεώρ­γιος Παπαν­δρέου, όταν εσω­κομ­μα­τικά δια­φω­νούσε μαζί του, είχε απο­κα­λέ­σει αχθο­φόρο ενός μεγάλου ονό­μα­τος, υπο­νο­ώ­ντας ότι ήταν ο γιος του Ελευ­θε­ρίου Βενι­ζέ­λου.

Στη δεύτερη περί­πτωση ο Ανδρέας Παπαν­δρέου ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κατά­φερε, αφού προη­γου­μέ­νως ανα­με­τρή­θηκε με την ΕΔΗΚ του Γεωρ­γίου Μαύρου και του Ιωάννη Ζίγδη, να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ απορ­ρο­φώ­ντας ολό­κληρη την ΕΔΗΚ έχοντας μάλιστα στο ψηφο­δέλ­τιο Επι­κρα­τείας του ΠΑΣΟΚ τόσο τον Γεώργιο Μαύρο όσο και τον Ιωάννη Ζίγδη.

Και πρέπει να σας υπεν­θυ­μίσω ότι στα ψηφο­δέλ­τια Επι­κρα­τείας της νίκης του ΠΑΣΟΚ υπήρχαν και τα ονόματα του Μάρκου Βαφειάδη, που ήταν ο στρα­τη­γός του Δημο­κρα­τι­κού Στρατού στον εμφύλιο πόλεμο, και του Μανώλη Γλέζου. Με απλά λόγια, η πολι­τική ιστορία της χώρας μάς διδά­σκει ότι θα ακο­λου­θη­θεί είτε ο πρώτος δρόμος του Γεωρ­γίου Παπαν­δρέου είτε ο δεύ­τε­ρος δρόμος του Ανδρέα Παπαν­δρέου. Προ­σω­πικά πιστεύω ότι πρέπει να ακο­λου­θη­θεί ο πρώτος δρόμος.

• Εδώ και πολύ καιρό είχατε υπο­στη­ρί­ξει ανοιχτά την ανάγκη δια­λό­γου ανάμεσα στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. και τον ΣΥΡΙΖΑ, θέση για την οποία δεχτή­κατε φίλια πυρά. Το μετε­κλο­γικό σκηνικό αλλά και η επι­χει­ρού­μενη διεύ­ρυνση του ΣΥΡΙΖΑ στην Κεντρο­α­ρι­στερά πιστεύ­ετε ότι ευνοεί αυτήν την ώσμωση;

Αυτό θα εξαρ­τη­θεί από την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και από το εάν θα υπάρξει συζή­τηση. Οι τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις των μετα­γρα­φών στε­λε­χών πιστεύω ότι δεν βοή­θη­σαν το κλίμα του δια­λό­γου. Ομως όποιος αρνεί­ται τον διάλογο αρνεί­ται ουσια­στικά τη συνέ­νωση των δημο­κρα­τι­κών δυνά­μεων με τον τρόπο που την επι­χεί­ρησε ο Γεώρ­γιος Παπαν­δρέου.

Τώρα το εάν οι απόψεις μου σχετικά με την ανα­γκαία ύπαρξη δια­λό­γου μεταξύ των κομ­μά­των γενικά, και ιδιαί­τερα των όμορων ιδε­ο­λο­γικά κομ­μά­των, ενό­χλη­σαν ορι­σμέ­νους και κυρίως αυτούς που έχουν συμ­φέ­ρο­ντα μικρο­κομ­μα­τικά είναι κάτι που θέλω να το κρίνει ο κάθε καλό­πι­στος πολίτης. Ουδέ­ποτε είπα ότι το ΚΙΝ.ΑΛΛ. θα πρέπει να γίνει ουρά του ΣΥΡΙΖΑ, ουδέ­ποτε ότι θα πρέπει να συγκυ­βερ­νή­σει με τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να υπάρχει διά­λο­γος και συμ­φω­νία καθώς και με οποιο­δή­ποτε άλλο κόμμα όταν υπάρχει ανάγκη.

Στη Γερ­μα­νία υπήρξε ανάγκη και συγκυ­βέρ­νη­σαν κόμματα με απο­κλί­νου­σες ιδε­ο­λο­γίες, οι Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες με τους Σοσια­λι­στές. Ομως υπήρξαν συζη­τή­σεις που διήρ­κε­σαν 4 μήνες αλλά κυρίως προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­φω­νίες που εγκρί­θη­καν από τη βάση των κομ­μά­των. Εδώ τόσο με τη συγκυ­βέρ­νηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ όσο και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. τίποτα ανάλογο δεν συνέβη.

Τώρα αυτοί που εσκεμ­μένα παρα­ποιούν τις θέσεις μου, είναι αυτοί που θα έχουν και ιστο­ρική ευθύνη για το τι θα επα­κο­λου­θή­σει. Οσον αφορά το τι συνέβη στο πρό­σφατο παρελ­θόν, όταν συγκυ­βέρ­νη­σαν μη όμορα κόμματα με δια­φο­ρε­τι­κές θέσεις το γνω­ρί­ζουν όλοι. Το μεν ΠΑΣΟΚ κατέ­ληξε να είναι το τελευ­ταίο κόμμα στη Βουλή με ποσοστό 4,7%, οι δε ΑΝ.ΕΛΛ. δια­λύ­θη­καν και δεν υπάρ­χουν καν σήμερα στη Βουλή. Αυτό διδά­σκει η πολι­τική μας ιστορία.

• Και με ποιο τρόπο θα μπο­ρούσε να έχει θετική εξέλιξη ένα τέτοιο εγχεί­ρημα, ώστε να απο­φευ­χθούν οι παρε­ξη­γή­σεις των προη­γού­με­νων μηνών;

Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να απο­φα­σί­σει ο ΣΥΡΙΖΑ ποια μέθοδο θα ακο­λου­θή­σει. Τη μέθοδο Γεωρ­γίου Παπαν­δρέου της Ενώσεως Κέντρου ή του Ανδρέα Παπαν­δρέου του ΠΑΣΟΚ. Από εκεί και πέρα τα γεγο­νότα θα ακο­λου­θή­σουν τον δρόμο τους.

πηγή efsyn.gr