Εγκληματίες

Δια­βά­ζου­με ότι με προ­χθε­σι­νή τρο­πο­λο­γία  η  κυ­βέρ­νη­ση, με­τα­βί­βα­σε στο νέο υπερ­τα­μείο  τα του­ρι­στι­κά ακί­νη­τα του ΕΟΤ. Ακί­νη­τα  σε όλη την Ελ­λά­δα, τα οποία χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται τόσο από την ιστο­ρι­κή και πο­λι­τι­στι­κή τους αξία, όσο και από τη φυ­σι­κή τους ομορ­φιά. Στη χώρα που ο του­ρι­σμός απο­κα­λεί­ται «η βαριά μας βιο­μη­χα­νία», «η ατμο­μη­χα­νή της οι­κο­νο­μί­ας», που κάθε χρόνο ανε­βά­ζει τον πήχη των επι­σκε­πτών, εγκα­τέ­λει­ψε στην απα­ξί­ω­ση τον πλού­το της.

Πρώτα τα αφή­νεις να κα­ταρ­ρεύ­σουν , αδια­φο­ρείς για την αξιο­ποί­η­σή του συ­γκρι­τι­κού σου πλε­ο­νε­κτή­μα­τος, με τέ­τοιο τρόπο, ώστε να προ­σφέ­ρει και στην ποιό­τη­τα ζωής των κα­τοί­κων , αλλά και να προ­σθέ­σει στο του­ρι­στι­κό σου προ­ϊ­όν. Αδια­φο­ρείς για την προ­στα­σία της πο­λι­τι­στι­κής σου κλη­ρο­νο­μιάς  και της ιστο­ρί­ας του τόπου σου.

Κι ύστε­ρα έρ­χε­ται η κρίση, το ΤΑΙ­ΠΕΔ και το…Υπερ Τα­μείο. ‘ Ερ­χο­νται και σε  εγκα­λούν με θρά­σος λέ­γο­ντάς σου : «και τι θέ­λεις; Είναι κα­λύ­τε­ρα που μέ­νουν ερεί­πια και σκου­πι­δό­το­ποι αντί να αξιο­ποι­η­θούν;» Είναι οι ίδιοι που χρό­νια τώρα έγρα­φαν την «αξιο­ποί­η­ση» στα πα­λαιό­τε­ρα των υπο­δη­μά­των τους, βλέ­πο­ντας πα­κτω­λούς χρη­μά­των να περ­νούν από τα χέρια τους τον παλιό καλό εκεί­νο καιρό.

Γιατί που να τους πάει το μυαλό ότι  «αξιο­ποί­η­ση» μπο­ρεί να ση­μαί­νει εκτός των άλλων : ανα­δει­κνύω την ιστο­ρία του τόπου μου μέσα από τα στο­λί­δια της;  Που να μας πάει κι εμάς το μυαλό μας, ποιος να το φα­ντα­ζό­ταν, ότι  θα ερ­χό­ταν μια μέρα που αρ­χο­ντι­κά και μνη­μεία, ια­μα­τι­κές πηγές, πα­νέ­μορ­φες πα­ρα­λί­ες μέχρι και… σπή­λαια,  ο φυ­σι­κός και πο­λι­τι­στι­κός μας πλού­τος, που αφή­νει τον επι­σκέ­πτη με ανοι­χτό το στόμα απ’ την ομορ­φιά, θα ερ­χό­ταν μια μέρα που θα τα ξε­που­λού­σα­με για να γί­νουν πλού­σιοι και­νούρ­γιοι «ξένοι» ιδιο­κτή­τες κι εμείς να γί­νου­με οι υπη­ρέ­τες τους.

Η «ιερή» αγα­νά­κτη­ση που θα πάει και θα’ ρθει σε δελ­τία τύπου, και ανα­κοι­νώ­σεις, έπρε­πε να έχει βρει μορ­φές έκ­φρα­σης εδώ και χρό­νια. Βρεί­τε κάτι πιο πρω­τό­τυ­πο όλοι. Δια­φο­ρε­τι­κά είναι κα­λύ­τε­ρα να σιω­πή­σε­τε. Και πρώην και νυν. Δια­πράτ­τε­ται το με­γα­λύ­τε­ρο έγκλη­μα,  ξε­που­λώ­ντας για ένα κομ­μά­τι ψωμί ότι θη­σαυ­ροί απέ­μει­ναν απ’ αυτή την έρημη πια χώρα.:

31 Ξενία, 136 Πα­ρα­λί­ες, 27 με­γά­λες εκτά­σεις , 26 Του­ρι­στι­κά Πε­ρί­πτε­ρα , 20 Ια­μα­τι­κές πηγές, 12 Campings , 7 μα­ρί­νες, 6 Νη­σί­δες , 3 Χιο­νο­δρο­μι­κά κέ­ντρα ,2 Συ­νο­ρια­κοί σταθ­μοί , 4 Αρ­χο­ντι­κά, 2 …Μνη­μεία , Ένα Σπή­λαιο!

Εί­μα­στε σε βαθιά κρίση.  Κρίση που έχει αλ­λοιώ­σει τα βα­σι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που διέ­πουν μια δυ­τι­κή , φι­λε­λεύ­θε­ρη κοι­νω­νία. Κρίση που δυ­στυ­χώς δεν έχει μο­νο­διά­στα­τα πρό­ση­μο οι­κο­νο­μι­κό. Δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται με μνη­μό­νια , δεν θε­ρα­πεύ­ε­ται με συ­ντα­γές λι­τό­τη­τας και δια­κη­ρύ­ξεις περί δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής.

Δεν ξέρω εάν πια οι στί­χοι του Ελύτη μπο­ρούν να μας κι­νη­το­ποι­ή­σουν: «Εάν απο­συν­θέ­σεις την Ελ­λά­δα, στο τέλος θα δεις να σου απο­μέ­νουν μια ελιά, ένα αμπέ­λι κι ένα κα­ρά­βι. Που ση­μαί­νει: με άλλα τόσα την ξα­να­φτιά­χνεις.» Ισως,  η Ελ­λά­δα θα ξα­να­φτιά­ξει μόνον, όταν και ο τε­λευ­ταί­ος της 40ετίας -και τα υπο­κα­τά­τα­στά τους- εξα­φα­νι­σθεί από την πο­λι­τι­κή σκηνή.

Μέχρι τότε Πα­λα­μάς : «  Από θα­μπούς ντερ­βί­ση­δες και στέρ­φους μα­ντα­ρί­νους/κι από τους χαλ­κο­πρά­σι­νους η Πο­λι­τεία πα­τιέ­ται./Χαρά στους χα­σο­μέ­ρη­δες! Χαρά στους αρ­λε­κί­νους!/Σκλά­βος ξα­νά­σκυ­ψε ο ρω­μιός και δα­σκα­λο­κρα­τιέ­ται.»