«Θυσία» μισθών και συντάξεων στο βωμό του… χρέους

Για τον κίνδυνο να υπο­χω­ρή­σει σε δύο μέτωπα προ­ε­τοι­μά­ζε­ται η κυβέρ­νηση, προ­κει­μέ­νου να πάρει άμεσα τέλος (ως τις 24 Μαΐου) το μαρ­τύ­ριο της συνε­χι­ζό­με­νης επί εξάμηνο ήδη δια­πραγ­μά­τευ­σης, για την πρώτη αξιο­λό­γηση:

• να βάλει την υπο­γραφή της για μέτρα περι­κο­πής μισθών και συντά­ξεων
• να αρκε­στεί σε μια …«υπο­σχε­τική» των Ευρω­παίων για ελά­φρυνση του χρέους, η συζή­τηση για την οποία όμως μπορεί να πάρει και μήνες ακόμη, μέχρι να οδη­γή­σει σε τελικές απο­φά­σεις –που ούτως ή άλλως αφορούν στην μετά το 2023 εποχή.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, στο χθεσινό Euroworking Group δια­πι­στώ­θηκε ότι η δια­πραγ­μά­τευση για τα νέα μέτρα των 9 δισ. βρί­σκε­ται σε οριακό σημείο.

Κάπως έτσι οι μειώ­σεις στη μισθο­λο­γική δαπάνη, δηλαδή στους μισθούς των δημο­σίων υπαλ­λή­λων αλλά και οι δαπάνες για τις συντά­ξεις που θα φέρουν μειώ­σεις στις κύριες συντά­ξεις είναι μονό­δρο­μος σε ό, τι αφορά στο προ­λη­πτικό πακέτο μέτρων. Εάν κανείς υπο­λο­γί­σει το ποσό που θα πρέπει να περι­κο­πεί ως το 2018 τότε μιλάμε για μειώ­σεις σε μισθούς και συντά­ξεις που θα κινη­θούν κατά μέσο όρο στο 10% και μπορεί να φτάσουν και το 12% εάν ολό­κληρο το ποσό βρεθεί από τον περιο­ρι­σμό αυτών των δαπανών.

Το Eurogroup της Δευ­τέ­ρας ανα­μέ­νε­ται να δια­πι­στώ­σει ότι ουσια­στικά υπάρχει συμ­φω­νία ως προς το πακέτο των 5,4 δισ. όμως μένει ανοιχτό το ζήτημα του προ­λη­πτι­κού πακέτου. Τα 3,6 δισ. θα πρέπει να περι­γρα­φούν, όμως η απόφαση για τον τρόπο που θα επι­βλη­θούν και κυρίως για το ποιος θα λάβει την απόφαση μάλλον έχει ήδη μετα­τε­θεί για τη συνε­δρί­αση των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών της ζώνης του ευρώ στις 24 του μήνα.

Η χώρα μας με το επι­πλέον πακέτο μέτρων ελπίζει να πάρει κάτι για το χρέος. Αυτό το κάτι ωστόσο κοστί­ζει και δεν είναι βέβαιο ότι θα απο­δώ­σει. Κανείς δεν μιλάει για πραγ­μα­τικό κούρεμα του χρέους, αλλά για ανα­προ­σαρ­μογή επι­το­κίων και χρόνου απο­πλη­ρω­μής με τέτοιο τρόπο ώστε τα επόμενα χρόνια βάσει των προ­βλέ­ψεων για την ελλη­νική οικο­νο­μία να μπορεί η χώρα να αντε­πε­ξέλ­θει στις δανεια­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, στην πληρωμή δηλαδή των δόσεων.

Το μεγάλο αγκάθι παρα­μέ­νει. Για να πάρει η χώρα ανάσα η κυβέρ­νηση θα πρέπει να μειώσει μισθούς και συντά­ξεις ή να κάνει άλλες περι­κο­πές ύψους 3,6 δισ. ευρώ ωστόσο ο μηχα­νι­σμός για την επιβολή αυτών των μέτρων ανη­συ­χεί τόσο την κυβέρ­νηση, όσο και κυβερ­νή­σεις άλλων χωρών με πρό­βλημα χρέους, όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορ­το­γα­λία, καθώς ίσως απο­τε­λέ­σει κακό προη­γού­μενο που ουσια­στικά οδηγεί σε παρα­χώ­ρηση κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των.