Πολίτες σε αναμονή

Τον γύρο των ΜΜΕ και του δια­δι­κτύου έκανε η ιστορία που δημο­σιο­ποί­ησε ένας πατέρας, όταν απο­φά­σισε να βγει βόλτα με τον γιό του που κινεί­ται με ανα­πη­ρικό αμα­ξί­διο Πως μπορεί να εξε­λι­χθεί άραγε αυτή η βόλτας  Αρχικά, ο οδηγός ενός οχή­μα­τος επι­θυ­μούσε να παρ­κά­ρει σε θέση με σήμανση για ΑμεΑ, ενώ στο δεύτερο και πιο εξορ­γι­στικό συμβάν, πατέρας και γιος ανα­γκά­στη­καν να περι­μέ­νουν επί 45 ολό­κληρα λεπτά μέχρι ο οδηγός και οι επι­βά­τες ενός άλλου οχή­μα­τος που είχε μπλο­κά­ρει διάβαση ανα­πή­ρων να «φιλο­τι­μη­θούν» να μετα­κι­νή­σουν το όχημα για να περάσει το παιδί με το ανα­πη­ρικό του αμα­ξί­διο. Όχι δυστυ­χώς δεν είναι µεµονωµένο περι­στα­τικό. Η ελλη­νική κοι­νω­νία δεν είναι φιλική στα άτοµα µε ανα­πη­ρία και το δείχνει µε κάθε τρόπο. Και  μπορεί η ιστορία αυτή σε να έγινε viral και να σήκωσε κύμα συμπα­ρά­στα­σης, τίποτα ωστόσο τίποτα δεν φαί­νε­ται να διορ­θώ­νε­ται στη μεγάλη εικόνα, που μας περι­κλείει. Από την μια η έλλειψη παι­δείας που έχει να κάνει µε την οικο­γέ­νεια και τι παρα­δείγ­ματα ζωής δίνει, από την άλλη  η προ­σέγ­γιση της πολι­τείας. Οι υποδοµές για αυτούς τους συµπολίτες µας, αν και από αρκε­τούς δήµους έχει γίνει σηµαντική προ­σπά­θεια τα τελευ­ταία χρόνια, απέχουν πολύ από το να χαρα­κτη­ρι­στούν ικα­νο­ποι­η­τι­κές. Οι πάντες οφεί­λουν να ανα­λά­βουν τις ευθύνες τους – είτε πρό­κει­ται για πολίτες που κλεί­νουν τις δια­βά­σεις ή παρ­κά­ρουν σε θέσεις ΑμεΑ, είτε πρό­κει­ται για άρχο­ντες της Αυτο­διοί­κη­σης που αµελούν τις ευθύνες τους για να στα­μα­τή­σουν οι άνθρω­ποι αυτοί να είναι πολίτες σε αναμονή…