Το ΕΚΑΒ Ρόδου Εκπέμπει SOS – Η ανθρώπινη Ζωή Δεν Μπαίνει Σε Αναμονή

Το Σω­μα­τείο Ερ­γα­ζο­μέ­νων ΕΚΑΒ Ρόδου απευ­θύ­νε­ται ανοι­χτά στους συ­μπο­λί­τες μας, στους κα­τοί­κους, στους ερ­γα­ζό­με­νους και σε κάθε άν­θρω­πο που ζει ή επι­σκέ­πτε­ται το νησί μας.

Η κα­τά­στα­ση στον Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου είναι κάτι πα­ρα­πά­νω από ορια­κή. Με τα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να, η υπη­ρε­σία έχει απο­μα­κρυν­θεί από τα προη­γού­με­να όρια ασφα­λούς επι­χει­ρη­σια­κής λει­τουρ­γί­ας και δεν μπο­ρεί να επι­στρέ­ψει σε αυτά χωρίς άμεση και ου­σια­στι­κή ενί­σχυ­ση. Η συ­νε­χι­ζό­με­νη υπο­στε­λέ­χω­ση είναι πια θέμα δη­μό­σιας ασφά­λειας και προ­στα­σί­ας της αν­θρώ­πι­νης ζωής.

Η Ρόδος, επι­ση­μαί­νου­με για πολ­λο­στή φορά, ότι ιδιαί­τε­ρα τους κα­λο­και­ρι­νούς μήνες, ση­κώ­νει τε­ρά­στιο βάρος. Ο πλη­θυ­σμός αυ­ξά­νε­ται κα­τα­κό­ρυ­φα, η κυ­κλο­φο­ρία πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται, τα τρο­χαία και τα επεί­γο­ντα πε­ρι­στα­τι­κά αυ­ξά­νο­νται, ενώ οι απο­στά­σεις του νη­σιού πα­ρα­μέ­νουν με­γά­λες και απαι­τη­τι­κές. Οι ανά­γκες δεν μπο­ρούν να κα­λυ­φθούν με ευ­χο­λό­για.

Εδώ και πολ­λούς μήνες έχει ζη­τη­θεί από την Κε­ντρι­κή Υπη­ρε­σία η απο­στο­λή με­τα­κι­νού­με­νου προ­σω­πι­κού για την κά­λυ­ψη των αυ­ξη­μέ­νων κα­λο­και­ρι­νών ανα­γκών του Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου. Παρ’ όλα αυτά, η Κε­ντρι­κή Υπη­ρε­σία αρ­νεί­ται στην πράξη να ενι­σχύ­σει ου­σια­στι­κά το νησί. Το μόνο που κάνει είναι να στέλ­νει 2 με 3 άτομα ανά μήνα, όταν οι πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες της Ρόδου ξε­περ­νούν τα 20 άτομα.

Αυτό δεν είναι ενί­σχυ­ση. Είναι προ­σχη­μα­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση ενός σο­βα­ρού επι­χει­ρη­σια­κού προ­βλή­μα­τος. Όταν ένα νησί με τις ανά­γκες, τις απο­στά­σεις και την του­ρι­στι­κή επι­βά­ρυν­ση της Ρόδου χρειά­ζε­ται πάνω από 20 με­τα­κι­νού­με­νους δια­σώ­στες για να κα­λυ­φθούν στοι­χειω­δώς οι κα­λο­και­ρι­νές ανά­γκες, η απο­στο­λή 2 ή 3 ατό­μων δεν λύνει το πρό­βλη­μα.

Το με­τα­κι­νού­με­νο προ­σω­πι­κό για το κα­λο­καί­ρι είναι άμεση και επι­τα­κτι­κή ανά­γκη χωρίς αυτό όμως να ση­μαί­νει ότι είναι η μό­νι­μη λύση. Η πραγ­μα­τι­κή λύση είναι η πρό­σλη­ψη μό­νι­μου προ­σω­πι­κού στον Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου. Χωρίς μό­νι­μες προ­σλή­ψεις, κάθε κα­λο­καί­ρι θα ζούμε το ίδιο έργο: οι ίδιοι ερ­γα­ζό­με­νοι θα πιέ­ζο­νται πέρα από τα όριά τους και οι πο­λί­τες θα κιν­δυ­νεύ­ουν να βρε­θούν αντι­μέ­τω­ποι με κα­θυ­στε­ρή­σεις που δεν οφεί­λο­νται στα πλη­ρώ­μα­τα, αλλά στην έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι του ΕΚΑΒ Ρόδου συ­νε­χί­ζουν κα­θη­με­ρι­νά να αντα­πο­κρί­νο­νται με επαγ­γελ­μα­τι­σμό και ευ­θύ­νη, ση­κώ­νο­ντας στις πλά­τες τους τα κενά της υπη­ρε­σί­ας και απο­τρέ­πο­ντας, όσο ακόμη μπο­ρούν, την πλήρη απο­κά­λυ­ψη του πραγ­μα­τι­κού με­γέ­θους του προ­βλή­μα­τος. Όμως η αλή­θεια δεν μπο­ρεί να κρύ­βε­ται για πάντα: ερ­γά­ζο­νται συχνά κάτω από εξα­ντλη­τι­κές συν­θή­κες, με προ­σω­πι­κό και μέσα που δεν επαρ­κούν για τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες της Ρόδου.

Ας είναι λοι­πόν ξε­κά­θα­ρο προς κάθε κα­τεύ­θυν­ση: για αυτή την κα­τά­στα­ση δεν ευ­θύ­νο­νται οι ερ­γα­ζό­με­νοι του Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου. Δεν ευ­θύ­νο­νται οι δια­σώ­στες που κα­λού­νται κα­θη­με­ρι­νά να κα­λύ­ψουν βάρ­διες, τε­ρά­στιες απο­στά­σεις και αυ­ξη­μέ­νο αριθ­μό πε­ρι­στα­τι­κών με λι­γό­τε­ρο προ­σω­πι­κό από αυτό που απαι­τεί­ται. Δεν ευ­θύ­νο­νται τα πλη­ρώ­μα­τα όταν οι ανά­γκες του νη­σιού ξε­περ­νούν τις δια­θέ­σι­μες δυ­νά­μεις. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν δη­μιούρ­γη­σαν το πρό­βλη­μα· προ­σπα­θούν εδώ και χρό­νια να το συ­γκρα­τή­σουν, πολ­λές φορές με προ­σω­πι­κό κό­στος.

Όσον αφορά τις ευ­θύ­νες, αυτές έχουν ονο­μα­τε­πώ­νυ­μο. Ανή­κουν σε όσους γνω­ρί­ζουν εδώ και χρό­νια την υπο­στε­λέ­χω­ση του Τομέα Ρόδου και δεν έχουν δώσει ου­σια­στι­κή λύση. Ανή­κουν σε όσους πε­ριο­ρί­ζο­νται σε προ­σω­ρι­νές απα­ντή­σεις, ενώ γνω­ρί­ζουν ότι το πρό­βλη­μα είναι μό­νι­μο, επα­να­λαμ­βα­νό­με­νο και επι­κίν­δυ­νο.

Προει­δο­ποιού­με δη­μό­σια ότι, αν δεν υπάρ­ξει άμεσα ου­σια­στι­κή ενί­σχυ­ση με με­τα­κι­νού­με­νο προ­σω­πι­κό για την κά­λυ­ψη των κα­λο­και­ρι­νών ανα­γκών και ταυ­τό­χρο­να συ­γκε­κρι­μέ­νος σχε­δια­σμός για μό­νι­μες προ­σλή­ψεις, η κα­τά­στα­ση θα επι­δει­νω­θεί ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο. Το προ­σω­πι­κό του Τομέα Ρόδου είναι ήδη γε­ρα­σμέ­νο, οι αντο­χές των ερ­γα­ζο­μέ­νων έχουν εξα­ντλη­θεί προ πολ­λού, ενώ τα οφει­λό­με­να ρεπό και οι συσ­σω­ρευ­μέ­νες άδειες αυ­ξά­νο­νται συ­νε­χώς. Σαν να μην έφτα­ναν όλα αυτά, τα επό­με­να χρό­νια ανα­μέ­νο­νται απο­χω­ρή­σεις λόγω συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης, γε­γο­νός που θα μειώ­σει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τις δια­θέ­σι­μες δυ­νά­μεις. Με απλά λόγια, χωρίς άμε­σες απο­φά­σεις, η επι­χει­ρη­σια­κή ασφά­λεια του Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου θα συ­νε­χί­σει να υπο­χω­ρεί και ο κίν­δυ­νος για αν­θρώ­πι­νες ζωές θα γί­νε­ται ολο­έ­να με­γα­λύ­τε­ρος.

Οι συ­μπο­λί­τες μας πρέ­πει να γνω­ρί­ζουν την αλή­θεια πριν αυτή φανεί με τον πιο δύ­σκο­λο τρόπο. Αν ένα ασθε­νο­φό­ρο κα­θυ­στε­ρή­σει, αν δεν υπάρ­χει δια­θέ­σι­μο πλή­ρω­μα την ώρα που πρέ­πει, αν μία πε­ριο­χή μεί­νει χωρίς επαρ­κή κά­λυ­ψη επει­δή τα πε­ρι­στα­τι­κά είναι πε­ρισ­σό­τε­ρα από τις δια­θέ­σι­μες δυ­νά­μεις, η ευ­θύ­νη δεν ανή­κει στους ερ­γα­ζό­με­νους του ΕΚΑΒ Ρόδου. Ανή­κει στην υπο­στε­λέ­χω­ση, στην έλ­λει­ψη έγκαι­ρων και ου­σια­στι­κών απο­φά­σε­ων και σε όσους γνω­ρί­ζουν την πραγ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση και εξα­κο­λου­θούν να μην πράτ­τουν όσα απαι­τού­νται.

Κα­λού­με τη Διοί­κη­ση του ΕΚΑΒ και το Υπουρ­γείο Υγεί­ας να προ­χω­ρή­σουν άμεσα σε δύο συ­γκε­κρι­μέ­νες ενέρ­γειες: ου­σια­στι­κή απο­στο­λή με­τα­κι­νού­με­νου προ­σω­πι­κού για την κά­λυ­ψη των αυ­ξη­μέ­νων κα­λο­και­ρι­νών ανα­γκών και δρο­μο­λό­γη­ση μό­νι­μων προ­σλή­ψε­ων για την πραγ­μα­τι­κή στε­λέ­χω­ση του Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου.

Η Ρόδος δεν μπο­ρεί να στη­ρί­ζε­ται κάθε χρόνο στην αντο­χή των ίδιων ερ­γα­ζο­μέ­νων. Χρειά­ζε­ται ενί­σχυ­ση τώρα και μό­νι­μη λύση για το αύριο.

Γιατί σε ένα επεί­γον πε­ρι­στα­τι­κό, ο χρό­νος που χά­νε­ται δεν επι­στρέ­φει. Και όταν οι συ­νέ­πειες γί­νουν μη ανα­στρέ­ψι­μες, οι ευ­θύ­νες δεν θα μπο­ρούν να φορ­τω­θούν σε κα­νέ­ναν ερ­γα­ζό­με­νο του ΕΚΑΒ Ρόδου.

Ση­μα­ντι­κή ση­μεί­ω­ση: Οι κα­τα­στά­σεις που πε­ρι­γρά­φο­νται δεν αφο­ρούν μόνο τη Ρόδο. Αντί­στοι­χα προ­βλή­μα­τα υπο­στε­λέγ­χω­σης, επι­χει­ρη­σια­κής πί­ε­σης και εξά­ντλη­σης του προ­σω­πι­κού αντι­με­τω­πί­ζουν και τα υπό­λοι­πα νησιά που υπά­γο­νται στο Πα­ράρ­τη­μα Μυ­τι­λή­νης. Με απλά λόγια, αλ­λάξ­τε το όνομα της Ρόδου με οποιο­δή­πο­τε άλλο νησί του Πα­ραρ­τή­μα­τος και η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πα­ρα­μέ­νει η ίδια: οι ανά­γκες αυ­ξά­νο­νται, οι δυ­νά­μεις δεν επαρ­κούν και η ασφά­λεια πο­λι­τών και ερ­γα­ζο­μέ­νων δο­κι­μά­ζε­ται κα­θη­με­ρι­νά.

Για το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο

του Σω­μα­τεί­ου Ερ­γα­ζο­μέ­νων ΕΚΑΒ Ρόδου

Πρό­ε­δρος

Πα­να­γιώ­της Σπα­νός

Γραμ­μα­τέ­ας

Ηλίας Κού­τρος

Λήψη όλων των συ­νημ­μέ­νων ως αρ­χείο zip